ஜனாப் ஆசப் அலி,லார்ட் வேவல் இந்துவாக விரும்பினால் அய்யர்களாக மாற்றப்படுவார்களா? அல்லது அய்யங்கார்களாகவா? அல்லது ஆதி திராவிடர்களாகவா?

பஞ்சகவ்யம் கங்காஜலம்

   

சிலர் கடுதாசி எழுதும்போது கடவுள் துணை என்றுதான் எழுதுவது வழக்கம். கடவுளே துணை என்று ஏன் எழுதுவதில்லை தெரியுமா? கடுதாசி போய்ச் சேருவதற்கு ஸ்டாம்பு துணை, சரியான விலாசம் துணை, தபாற்காரரின் நாணயமும் துணை என்றாலும், கடவுளும் துணையாயிருக்கட்டுமே என்பது அதன் பொருள்! ஆனால் பெரியவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் அல்லாதவர்கள் வரையில், இப்போது கடவுளே துணை என்று கூற ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.


வங்காளத்தில் நான் எவ்வளவு நாள் தங்கியிருப்பேன் என்பது எனக்குத் தெரியாது. அடுத்தபடியாக நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைக் கடவுளே எனக்குச் சுட்டிக் காட்ட வேண்டும் என்கிறார் காந்தியார்.

இதுதான்  நல்ல பேச்சு! அடுத்தபடி இவர் தப்பாக நடந்து கொண்டாலும், கடவுள் தப்பு வழியில் அழைத்துப் போய்விட்டார் என்று கூறித் தப்பித்துக் கொள்ளலாம். ஒருவேளை நல்ல காரியமாக ஏதேனும் நடந்து விட்டாலும், கடவுளே காந்தியாருக்கு எப்போதுமே துணையாக நிற்கிறார்; அதனால் தானே மகாத்மா என்ற பட்டம் பெற்றார் என்பார்கள் பாமரமக்கள். அதாவது பத்திரிகை படிப்பவர்கள்!

ஆனால், இவருக்குச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டிய கடவுள் இந்துக் கடவுளா, முஸ்லிம் கடவுளா என்பதுதான் தெரிய வேண்டும்! ஏனெனில், வங்காளத்தில் கடவுள் ஒருவர் என்பதை நம்புகிறவர்கள் மிகக் குறைவாகவே இருப்பதாகத் தெரிகிறது. கடவுளும் கல்கத்தா காளிக்கு இரத்த அபிஷேகம் செய்து வேடிக்கைப் பார்க்கிறாரே தவிர, பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தின் உதவியை நாடாமல், காந்தியாரின் அந்தராத்மா மூலமாக இந்து _ முஸ்லிம் ஒற்றுமையை உண்டாக்குவதாகக் காணோம்!

காந்தியார்தான் இப்படிக் கடவுள் மீது பாரத்தைப் போட்டுவிட்டார் எனக் கருத வேண்டியதில்லை. மந்திரி ராகவமேனன் திருச்செங்கோட்டில் பேசுகையில், பஞ்சத்தினால் ஒருவரும் உயிர்விடக் கூடாது என்று கடவுளைப் பிரார்த்திக்கிறேன் என்று கூறியிருக்கிறார்.

கவலையொழிந்தது மந்திரியாரே! பசி! பசி என்று இனிமேல் யாராவது கதறினால், நீர் சஞ்சலப்பட வேண்டியதே இல்லை. கடவுள் இருக்கிறார்! நீங்கள் சாக மாட்டீர்கள்! என்று ஒரே வார்த்தையில் கூறி விடலாம்! அப்படியே செத்தால்தான் என்ன மோசம்! கடவுளே இவ்வாறு கட்டளையிட்டார் என்று சொல்லி விட்டால் போகிறது!

சரி, கடவுளரே! நீர் இனிமேல் ஜாக்கிரதையாய் இருக்க வேண்டும். பெரியவர்கள் மட்டுமல்ல; சந்தேகப்படக் கூடிய ஆசாமிகள்கூட உங்கள் பெயரைத்தான் சொல்கிறார்கள்! கடவுள் சாட்சியாக நான் திருடவில்லை என்கிறான் மூர்மார்க்கெட்டில் முடிச்சவிழ்த்த முனுசாமி! ஆனால், நீர் மட்டும் மாஜிஸ்ட்ரேட்டுக்கு முன்பு வந்து ஒரு நாளாவது சாட்சிக் கூண்டில் ஏறியிருப்பீரா? என்ன இரக்கமற்ற நெஞ்சு ஸார், உங்களுக்கு!

இப்படி ஆபாசமாகக் கூறுகிறேனே என்று வாசகர்கள் கோபிக்கக் கூடாது.

சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், சாணி, மூத்திரம், பால், தயிர், நெய் ஆகிய அய்ந்தையும் சாப்பிடுங்கள் என்றுதான் கூற வேண்டும்! இந்து மத பத்கர்கள் என்மீது ஆத்திரப்படுவதானால், சமஸ்கிருதத்தில் சொல்லி விடுகிறேன். பஞ்சகவ்யம் சாப்பிடுங்கள்! ஆனால் நான் சொன்னால் கோபிப்பவர்கள், அய்யர் சொன்னதும் உடனே டபக் என்று ஊற்றி விழுங்குகிறீர்களே! (பக்தர்களைத்தான் கேட்கிறேன்).

கிழக்கு வங்காளத்தில் பலாத்காரமாக முஸ்லிம்களாக்கப்பட்ட இந்துக்களை மீண்டும் இந்துக்களாக்குவதற்கு மதத் தலைவர்கள் சில முறைகளைக் கூறியிருக்கின்றனர். அவைகளில் பஞ்சகவ்யம் சாப்பிடுவதும் ஒன்று! அதைத் தான் சொன்னேனே தவிர, பாலைக் கறந்து பார்ப்பான் வாயிலும், கல்லின் தலையிலும் ஊற்றிவிட்டு, நீங்கள் பசுஞ்சாணியையும், அதன் சிறுநீரையும் சாப்பிட்டுச் சந்தியில் நில்லுங்கள் என்று சொல்வதற்கு நான் என்ன முட்டாளா? அல்லது அயோக்கியனா?

கங்கா ஜலத்தைப் புரோட்சித்தல் இன்னொரு முறையாகக் கூறப்படுகிறது! இவ்வளவு சுளுவாக இந்துவாக மாறுவது நல்லது தான்! சிவாஜியை க்ஷத்திரியனாக்குவதற்காகக் கேட்டது போல், லட்சக்கணக்கான ரூபாய், பார்ப்பனருக்குத் தட்சணையாகக் கொடுத்தால்தான் இந்துவாகலாம் என்று சொல்லாமல், இவ்வளவு மலிவான முறையையாவது கூறினார்களே, புண்ணியவான்கள்! காலத்திற்குத் தகுந்தபடி முறையையும் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டியதுதானே! சிம்லாவில் ஸ்டாக்கிங்ஸ், பூட்ஸ் சகிதமாகப் பார்ப்பனப் புரோகிதர் திதி செய்து வைக்கிறார்களே, அதைப்போல!

சரி, மீண்டும் இந்துவான பிறகு, பார்ப்பானுக்கு அடிமையாகத்தானே இருக்க வேண்டும்! அதைச் சொல்லக் காணோமே!

இந்துவாக இருந்து மதம் மாறியவர்கள் எல்லோரையுமே இந்தப் பஞ்சகவ்யம், கங்காஜலம் - இரண்டையும் கொண்டே இந்துக்களாக்கிவிட முடியுமா? என்பது ஒரு கேள்வி. இந்துக்கள் என்றால் எந்த ஜாதியாராக ஆக்க முடியும்? என்பது மற்றொரு கேள்வி. உதாரணமாக, லார்ட் வேவல் இந்துவாக விரும்பினால், அல்லது ஜனாப் ஆசப் அலி இந்துவாக விரும்பினால் (நல்ல மனிதர்கள், பாவம்!) அய்யர்களாக மாற்றப்படுவார்களா? அல்லது அய்யங்கார்களாகவா? அல்லது ஆதி திராவிடர்களாகவா?  அய்யராக மாற வேண்டுமானால், ஒரு கைக்குப் பதிலாக, ஒரு செம்பு பஞ்சகவ்யம் சாப்பிட்டால் போதுமா?

தோழர்கள் அம்பேத்கர், சிவ ஷண்முகம், சிவராஜ் இவர்கள் தலையிலும் கங்கைத் தண்ணீரைத் தெளித்து (வேண்டுமானால் கங்கையிலேயே முழுக்கி எடுத்தாலும் சரி) அய்யர் அல்லது அய்யங்காராக்கி, கோவில் சிலையைத் தொடுமாறு செய்ய முடியுமா? பார்ப்பனரோடு திருமண சம்பந்தம் வைத்துக் கொள்ளுமாறு செய்ய முடியுமா?

சங்கராச்சாரியார், சனாதன தர்மத் தலைவர்கள், பிராமணோத்தமர்கள் _- ஆகியோர் என் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொன்ன பிறகு, பஞ்சகவ்யமும், கங்கா ஜலமும் குடம் குடமாகத் தயார் செய்ய ஆயத்தமாயிருக்கிறேன்!

          -------------------------------2.11.1946 "குடிஅரசு" வில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் காலி மணிபர்ஸ் என்ற புனைப் பெயரில் எழுதிய கட்டுரை

மோடியின் கபடம்! - மோடி ஒரு மரண வியாபாரி

மோடியின் கபடம்! (1) 

இந்தியாவையே குலுக்கிய இரு முக்கிய நிகழ்வுகள்

1992 டிசம்பர் 6 அம்பேத்கர் நினைவு நாளன்று சங்பரி வார்க் கும்பல் - பிஜேபி தலைவர் எல்.கே. அத்வானி தலைமையில் சிறுபான்மை மக்களின் வழிபாட்டுத் தலமான பாபர் மசூதியை - இடித்துச் சுக்கு நூறாக்கிய கொடுமை;

இரண்டாவது 2002இல் மோடியின் தலைமையிலான குஜராத் பிஜேபி ஆட்சி சிறுபான்மை மக் களான முஸ்லீம்கள் இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர் களை (குழந்தைகள் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் உட்பட) அரசு பயங்கரவாதமாகக் கொன்று குவித்த கொடுமை!

முதல் குற்றத்தைச் செய்த அத்வானி, வாஜ்பேயி உள்ளிட்ட 68 பேர் தண்டிக்கப்படாமல் (லிபரான் ஆணை யத்தின் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி) படாடோ பமாக பதவிச் சுகங்களையும் அனுபவித்த நிலையில் பல்லக்குச் சவாரி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இரண்டாவது, ஈராயிரம் பேர்களுக்கு மேல் படு கொலை செய்யப்படுவதற்குக் காரணமாக இருந்த நபர், இந்தியாவின் பிரதமருக்கான  வேட்பாளராகப் பவனி வருகிறார்.

இந்தக் கொடுமையை என்னவென்று சொல்ல!

இதுவரை இந்தக் கொலைக் குற்றங்களுக்குப் பொறுப்பு ஏற்காத, அதற்காக வருத்தம் கூடத் தெரிவிக் காத நீரோ மன்னன் (உச்சநீதிமன்றம் பயன்படுத்திய வார்த்தை இது) கிட்டத்தட்ட 12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பசப்பு வார்த்தைகளால் அந்தச் சம்பவம் வார்த்தை களால் விவரிக்க முடியாத வேதனையைத் தமக்கு ஏற்படுத்தியதாகக் கூறியுள்ளார்.

இப்பொழுதுகூட அவர் வருத்தம் தெரிவிக்கவில்லை; மன்னிப்பும் கோரவில்லை.

என்ன கூறுகிறார்? முதன் முதலாக  எனது துயரத்தை வெளிப்படையாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன் என்று கூறுகிறார்.

அவரின் ஒப்புதல் வாக்கு மூலப்படி பார்த்தாலும்கூட ஒரு கொடிய நிகழ்வுக்கு ஒரு மனிதன்12 ஆண்டு களுக்குப் பிறகு முதன் முதலாக துயரத்தை வெளிப் படுத்துகிறார் என்றால் இது இயல்பானதுதானா? நம்பத் தகுந்தது தானா?

12 வருடம் கழித்தா ஒரு மனிதனுக்கு வருத்தம் பீறிட்டுக் கிளம்பும்? பல ஊடகங்கள் மிகவும் வெளிப் படையாக கேட்டும்கூட, அந்த நேரத்தில் எல்லாம் விடாப் படியாக நின்றவர் - அத்தகு சந்தர்ப்பத்தில்கூட வருத்தம் தெரிவிக்க மனம் இல்லாதவர், இப்பொழுது துயரம், வருத்தம் என்று கூறுவதற்கு என்ன காரணம்?

இந்தியாவில் டவுசர் போடாத கோலி விளையாடும் சின்னஞ்சிறு பொடியன்கூட படக்கென்று சொல்லி விடுவான்;  தேர்தலுக்காகப் பசப்பும் ஏமாற்றும் வார்த்தையென்று; வெகு தூரம் கூடப் போக வேண்டாம். 5 மாதங்களுக்கு முன்புகூட இவர் என்ன சொன்னார்? குஜராத் காந்தி நகரில் அதிகார பூர்வ இல்லத்தில் ராய்ட்டர்ஸ் செய்தி நிறுவனத்துக்கு குஜராத் முதல் அமைச்சர் நரேந்திரமோடி பேட்டி அளித்தார். அப்போது குஜராத் கலவரம் தொடர்பாக பலரும் தங்கள்மீது குற்றம் சாட்டியபோது விரக்தி அடைந்தீர்களா? என்று செய்தியாளர் கேட்டதற்கு மோடி அளித்த பதில் வருமாறு:

நான் ஏதாவது செய்திருந்தால்தான் நான் குற்றம் செய்ததாக நினைத்திருப்பேன். நாம் பிடிபட்டு விட்டோம். நாம் திருடி விட்டதால் சிக்கிக் கொண்டு விட்டோம் என்பதுபோல் நினைக்கும்போதுதான் எரிச்சலும், விரக்தியும் ஏற்படும். ஆனால் எனது விஷயம் அப்படிப்பட்டதல்ல; நடந்த நடவடிக்கை களுக்காக (குஜராத் கலவரம்) வருத்தப்படு கிறீர்களா? என்று கேட்கிறீர்கள். இந்த விவகா ரத்தைப் பொறுத்தவரை உச்சநீதிமன்றம் அமைத்த சிறப்புப் புலனாய்வுக் குழு எனக்கு விரிவான நற்சான்றிதழை அளித்துள்ளது.

எனினும் ஒரு காரை நாமே ஓட்டிச் சென்றாலும் சரி, மற்றொருவர் ஓட்டும்போது பின் சீட்டில் அமர்ந் திருந்தாலும் சரி, ஒரு நாய்க் குட்டி காரின் சக்கரத்தில் சிக்கிக் கொண்டால் நமக்கு மன வேதனை ஏற்படுமா? ஏற்படாதா? என் நிலையும் அதுபோன்றதுதான் (தினமணி 13.7.2013 பக்கம்1)

அய்ந்து  மாதங்களுக்கு முன் இதே நரேந்திரமோடி கூறியவைதான் இவை.

இன்றைக்குத் தெரிவிக்கும் மோடியின் வருத்தம் எந்த ரகத்தைச் சேர்ந்தது? நாம் பயணிக்கும் காரில் நாய்க்குட்டி ஒன்று அடிபட்டு இறந்ததால் ஏற்படும் வருத்தத்துக்குச் சமமானது என்பதுதானே!

கடந்த ஜூலையில் சொன்ன வருத்தத்துக்கும், இப்பொழுது மோடி சொல்லும் வருத்தத்திற்கும் அடர்த்தியில், ஆழத்தில், வேறுபாடு உண்டா என்பதை மோடிதான் விளக்க வேண்டும். (இதற்கு வக்காலத்துப் போட்டு பாஷ்யம் செய்ய ஒருக்கால் சோ. ராமசாமி அய்யர் வந்தாலும் வரக்கூடும்).

மோடி - ஒரு மரண வியாபாரி என்று காங்கிரஸ் தலைவர் திருமதி. சோனியா காந்தி சொன்னார். மோடியின்மீது விழுந்த கொலைக் கறைக்காக  தேர்தலில் பாடம் கற்பிக்கப்படும் என்ற பயம் உலுக்கும் நிலையில், அவர் வட்டாரத்தில் யாரோ சொன்ன யோசனையை ஏற்றுதான் 2002 நிகழ்வுக்கு வேதனைப்படுவதாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

மோடியைப் பற்றி அறிந்தவர் களுக்கு இது வெறும் உதட்டு அசைவு - உள்ளத்தின் வெளிப்பாடு அல்ல என்பது நூற்றுக்கு ஆயிரம் சதவீதம் தெரியுமே!
                  ----------------- ----------------”விடுதலை” தலையங்கம் 30-12-2013

மோடியின் கபடம்! (2)

நாய்க்குட்டி காரில்  அடிபட்டதையும்  குஜராத் மாநிலத்தில் இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட முஸ் லீம்கள் கொல்லப்பட்டதையும், பெண்கள் சூறையாடப் பட்டதையும் சமப்படுத்திப் பேசிய நிலையில், டில்லி மாநில பி.ஜே.பி. துணைத் தலைவர் அமீர்ராசா உசேன் என்பவர் பதவியிலிருந்து மட்டுமல்ல; கட்சியிலிருந்தும் விலகினார். தொலைக்காட்சி ஒன்றுக்கு அவர் அளித்த பேட்டியில் கூறினார்.

நரேந்திர மோடியின் இந்தக் கருத்து இழிவானது; மக்களிடையே பிரிவினையை ஏற்படுத்தக் கூடியது. இதுபோல் பேசினால் இஸ்லாமியர்களின் ஆதரவை அவர் எப்போதும் பெற முடியாது. மோடி பிஜேபியின் தலைவர்; என்னுடைய தலைவர் இல்லை என்று கூறினாரே!

பதவி விலகல் குறித்து மேலும் அவர் கூறினார். என்னைப் போல் பல சிறுபான்மையினர் காங்கிரஸ் அல்லாத மாற்றுக் கட்சிகளை எதிர்பார்க்கிறோம். அதை வாஜ்பேயி, அத்வானியால் வழங்க முடிந்தது.  மோடியை முன்னிலைபடுத்துவதன் மூலம் எங்களுக்கிருந்த மாற்று வழியை பி.ஜே.பி. அடைத்துவிட்டது. எல்.கே. அத்வானியோ, சுஷ்மா சுவராஜோ பிரதமர் வேட்பாளராக வேண்டும் என்றே இஸ்லாமியர்கள் விரும்புகின்றனர். மோடி தனது கருத்துக்கு மன்னிப்புக் கேட்க மறுத்து விட்டார். எனவே கட்சியிலிருந்து விலக எனக்கு முழு உரிமை உள்ளது என்று எழுதினாரே.

(வாஜ்பேயியாக இருந்தாலும், அத்வானியாக இருந் தாலும் அடிப்படை கொள்கை ஒன்றுதான்)

இதுதான் பாதிக்கப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த வரின் உண்மையான உள்ளக் குமுறலாக இருக்க முடியும். குஜராத்தில் முஸ்லிம்கள் மோடிக்கு வாக்களித்து இருக் கிறார்கள் என்று சோ போன்றவர்கள் குருட்டுத்தனமாக வக்காலத்து வாங்கி எழுதுவது முஸ்லீம்கள் மீதான தாக்குதலை வேறு சொற்களில் நியாயப்படுத்துவதாகும்.

குஜராத்தில் சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில்  பிஜேபி சார்பில் ஒரே ஒரு முஸ்லீம்கூட நிறுத்தப்படவில்லை

மோடி சொன்ன உதாரணம்கூட அடிப்படையில் தவறானது. காரில் நாய்க்குட்டி அடிபட்டதுகூட விபத்து - தற்செயலானது.

ஆனால், குஜராத்தில் சிறுபான்மையினர் ஆயிரக் கணக்கில் படுகொலை செய்யப்பட்டது - திட்டவட்ட மானதாகும்.

கோத்ரா நிகழ்வுக்குப் பிறகு - பலியானவர்களை சம்பந்தப்பட்டவர்களின் ஊருக்கு அனுப்ப அதிகாரிகள் கூட்டத்தில் முடிவு எடுத்த நிலையில், அதனை மாற்றி அனைத்துப் பிணங்களையும் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று முதல் அமைச்சர் மோடி ஆணையிட்டார் என்றால், அதன் பொருள் என்ன? பொது மக்கள் மத்தியில் பெரும்பான்மையினரான இந்துக்கள் மத்தியில் இஸ்லாமியர்கள் மீது வெறுப்பு வெறியாகி, விபரீதமாக உருமாற வேண்டும் என்ற படுநாசமான கோரப்புத்தி தானே!

குஜராத் கலவரத்தில் பொடா சட்டத்தின் கீழ் நரேந்திர மோடி அரசால் சிறையில் தள்ளப்பட்ட 287 பேர்களுள் 286 பேர்கள் சிறுபான்மையினரான முசுலிம் கள், ஒருவர் சீக்கியர் - ஒருவர்கூட இந்து கிடையாது.

குஜராத்தில் சிறுபான்மை மக்கள் கொல்லப் பட்டபோது விவரிக்க வார்த்தையே இல்லாத அளவுக்கு வருத்தப்பட்டதாக இப்பொழுது பசப்புகிறாரே - அது உண்மையாக இருக்கும் பட்சத்தில் பாதிக்கப்பட்ட இஸ்லாமியர்களைத்தானே பொடா சட்டத்தின் கீழ் சிறையில் அடைத்தார்? பாதிப்புக்குக் காரணமான கொலை வெறியர்களை - பெரும்பான்மை சமுதாயத் தினர்களுள் ஒருவரைக்கூட பொடாவின் கீழ் கைது செய்யவில்லையே, ஏன்? இதற்கு முதலில் பதில் சொல்லட்டும் பார்க்கலாம்.

கோத்ரா சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து முக்கிய அதிகாரிகளை அழைத்து, மூன்று நாள் கெடு கொடுத்து, அதற்குள் அதிகபட்சமாக எவ்வளவு முஸ்லிம் மக்களைத் தீர்த்துக் கட்ட முடியுமோ அத்தனைப் பேர்களையும் வேட்டையாட அதிகாரம் கொடுத்தார் என்று காவல்துறை அதிகாரிகளே கூறியுள்ளார்களே!

காவல்துறைத் தலைவர் (டிஜிபி) சிறீகுமார், புலனாய் வுத்துறையின் உயரதிகாரி சஞ்சீவ்பட் ஆகியோர் ஆவணப்படுத்தியுள்ளார்களே!

மோடி முதல் அமைச்சராகவிருந்த பிஜேபி சட்டப் பேரவை உறுப்பினர் அதுவும் கோத்ரா தொகுதி சட்டப் பேரவை உறுப்பினர் ஹரீஷ் பட் என்பவர் தெகல்கா புலனாய்வுத் துறையிடம் கூறியவை பதிவு செய்யப்பட் டுள்ளன.

கலவரத்தை நடத்த பி.ஜே.பி., வி.எச்.பி. தலைவர் களுக்கு மோடி மூன்று நாள் அவகாசம் கொடுத் திருக்கிறார். வி.எச்.பி. தலைவர்கள் என்னை சபர்கந்தா என்னும் இடத்தில் உள்ள குவாரிக்கு அழைத்துச் சென்று குண்டுகள் எப்படி தயாரிக்கப்பட்டன? எப்படி அகமதாபாத்துக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டன என்று நேரடியாக விளக்கினர். இந்துக்கள், முஸ்லீம்களைப் பழி தீர்த்துக் கொள்ளும்போது காவல்துறையினர் அமைதி யாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளப் பட்டனர். காவல்துறையினர் உதவி மட்டும் இல்லாமல் போயிருந்தால் இஹ்கான் ஜாஃப்ரியைக் கொன்றிருக்க முடியாது என்று கூறினாரே!

இவ்வளவுக்கும் மூலகாரணமாக இருந்த முதல் அமைச்சர் மோடிதான் குஜராத் கலவரத்தால் அவருக்கு ஏற்பட்ட வேதனையை விவரிக்க வார்த்தையில்லை என்று இன்று கூறுகிறார் என்றால், இவர்களைவிட கொடியவர் களை மனிதம் என்ற ஒன்று அறவேயில்லாதவர்களை வரலாறு சந்திப்பது அரிதினும் அரிதே!

இப்படிப்பட்ட ஒருவர் 120 கோடி இந்திய மக்களுக்குப் பிரதமரா? நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாத பயங்கரம் அது!

Read more: http://viduthalai.in/page-2/72884.html#ixzz2p4RVge1a
 ----------------------------------”விடுதலை” தலையங்கம் 31-12-2013

மோடியின் கபடம் (3)

குஜராத் கலவரத்திற்கு 12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வருத்தம் தெரிவிக்கிறார் - அம்மாநில முதலமைச்சர் என்றால், அதனை யாரும் நம்பமாட்டார்கள்.
அந்தக் கலவரம் நடந்த பின்னணியைக் கருத்தில் கொண்டால், அது முழுக்க முழுக்க முதலமைச்சர் மோடி என்ற மய்யப் புள்ளியிலிருந்து வெடித்துக் கிளம்பிய விபரீதம் ஆகும்.

சிறுபான்மையினரை வளைத்து வளைத்துக் கொன்றனர் - அதற்காக மலைவாழ் மக்களைக்கூடப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர். ஜெய் ஸ்ரீராம் என்று குரல் கொடுத்தால் காவல்துறையினர் ஒதுங்கிக் கொள்ளவேண்டும்; சிறுபான்மையினரை உயிரோடு கொளுத்த காவல்துறையின் வாகனங்களில் இருந்துகூட பெட்ரோல் கொடுத்து உதவப்பட்டுள்ளது.

காவல்துறை ஜீப்பில்கூட சிறுபான்மையினர் கொண்டுவரப்பட்டு, சங் பரிவார்க் கும்பலிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதெல்லாம் உலகில் எங்கும் கேள்விப்பட்டிருக்க முடியாத அவலம் ஆகும்.

மதக் கலவரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சிறுபான்மையினர் முகாம்களில் சரணடைந்தனர். அந்த நேரத்தில், முதலமைச்சர் மோடி கவ்ரவ் யாத்திரை ஒன்றை நடத்தினார். அப்பொழுது அவரின் திருவாய் அவிழ்த்துக் கொட்டியது என்ன?

நாங்கள் அகதி முகாம்கள் நடத்தி, முஸ்லிம்களுக்குப் பிள்ளை பெறும் வாய்ப்பு களை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க விரும்பவில்லை. இவ்வாறு இனப்பெருக்கம் செய்யும் மக்களுக் குப் பாடம் படித்துக் கொடுக்கவேண்டும் என்று பேசினாரா இல்லையா? இது மிகப்பெரிய- பிரச்சினையாக வெடித்தபோது முதல்வர் அவ்வாறு பேசவில்லை என்றனர்; ஆனால், அவர் அவ்வாறு பேசிய ஒலிநாடா வெளியில் வந்துவிட்டதே - மோடியின் முகம் வெளிறிப் போனதுதான் மிச்சம்.
குஜராத்தில் கலவரம் நடந்த ஒரு மாதம் கழித்து அன்றைய பிரதமர் வாஜ்பேயி அகதி முகாம்களைப் பார்வையிட்டார். நிவாரண நிதியாக ரூ.150 கோடி அறிவித்தார் பிரதமர். ஆனால், இதற்குமுன் 7.3 கோடி ரூபாய் செலவழிக்கப்பட்டு விட்டது - இனி நிதியோ, திட்டங்களோ தேவைப்படாது என்று மோடியின் உள்துறை அமைச்சர் கூறினாரா இல்லையா?
இன்னொரு தகவலும் முக்கியமானது. குஜராத்தில் சிறுபான்மை மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டது தொடர்பாக உச்சநீதிமன்றத்தில் மல்லிகா சாராபாய் பொதுநல வழக்கொன்றைத் தொடர்ந்தார்.

அந்த வழக்கைச் சீர்குலைக்கும் நோக்கத்தோடு தனது வழக்குரைஞர்களுக்கு லஞ்சமாகப் பணம் கொடுத்தார் என்று பகிரங்கமாக குற்றம் சுமத்தினாரே - முதலமைச்சர் நரேந்திர மோடி மீது - அதற்கு இதுவரை பதில் உண்டா?
காவல்துறை அதிகாரி சிறீகுமார் இந்தத் தகவலை நானாவதி ஆணையத்திடமே நேரில் சொன்னதுண்டே!

குஜராத் கலவரத்திற்கும், மோடிக்கும் எந்தவிதத் தொடர்பும் இல்லையாம் - பம்மாத்துப் பேசுகிறார்கள்.

பெரிய வீராதி வீரர் சூராதி சூரர் என்று பொதுக்கூட்ட மேடைகளில் தோள் தட்டுகிறாரே - 12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வருத்தப்படுவதாக நீலிக் கண்ணீர் வடிக்கிறாரே, இதே மோடி சி.என்.என்., அய்.பி.என். தொலைக்காட்சியில் பிரபல ஊடகவியலரான கரண்தாப்பருடன் பேட்டிக்கு அமர்ந்தபோது, குஜராத் கலவரம் குறித்து வினாக்கள் எழுப்பப்பட்டபோது, தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் வெறும் நான்கரை நிமிடங்களே தாக்குப்பிடித்து, தண்ணீர் குடித்து ஜகா வாங்கி வெளியேறினாரா இல்லையா?

உண்மையை மறைப்பதும், அப்பட்டமாகப் பொய்களைப் பேசுவதும், நீலிக் கண்ணீர் வடிப்பதும் எல்லாம் சங் பரிவார்க் கும்பலுக்குக் கைவந்த கலை. அதில் கைதேர்ந்தவர் இந்த மோடி. அதில் ஒன்றுதான் 12 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குஜராத் சம்பவம் வருணிக்க முடியாத துயரத்தை தனக்கு அளித்தது என்று பசப்புவது ஆகும். இந்தக் கபட நாடகத்தை மக்கள் ஒருபோதும் நம்ப மாட்டார்கள் -  நம்பவே மாட்டார்கள்.

Read more: http://viduthalai.in/page-2/72993.html#ixzz2pFQRrb9N

         ----------------------------”விடுதலை” தலையங்கம் --2-1-2014

காமப் பாதையில் கண்ணன் நாமம்-மார்கழி மாதத்தை பீடை மாதம் என்று ஒதுக்கி வைப்பது ஏனோ?

மார்கழி திங்கள் அல்லவா!

 

மார்கழி திங்கள் அல்லவா -
மதி கொஞ்சும் நாளல்லவா - இது

கண்ணன் வரும் பொழுதல்லவா! - என்ற திரைப்படப் பாடல் நினைவுக்கு வருமே!

இம்மாதம் வைணவர்கள் எல்லாம் துள்ளிக் குதித் தாடும் பக்திப் பூங்கா அல்லவா - கோவில்களில் எல்லாம் ஒலிபெருக்கி வைத்து, ஆண்டாள் பாசுரங்களை வாயில் நெய்யொழுகப் பாடி மகிழ்கிறார்களே!

நமது தமிழ் ஏடுகளுக்கு இவற்றைப் பக்கம் பக்கமாக வெளியிடாமல் வேறு வேலை என்ன?

அதுவும் இருக்கவே இருக்கிறார் கண்ணதாசன். அவர் சரக்குகளை அள்ளி விடுகிறார்கள்.

உலகத்தில் எல்லாமே இறைவனுடைய இயக்கம். ஆண் - பெண் உறவு இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அந்தச் சுவை மிகப்படப் போயினும் தவறில்லை. அது ஞானியை இறைவனிடமும், நல்ல மனிதனை மனைவியிடமும் சேர்க்கிறது என்று விளக்கம் சொல்லுகிறார் கவிஞர் கண்ணதாசன்.

அது சரி, இருக்கட்டும்; இந்த ஆண் - பெண் உறவெல்லாம் சிற்றின்பம்; சேரவேண்டியதோ பேரின்பம் என்று ஆன்மிகப் பெரியவாள் சொன்னதெல்லாம், இந்த இடத்தில் மறந்தே போய்விட்டதோ! இதற்காக கண்ணதாசனை தேடுவது பரிதாபமே!

அவர் என்ன செய்வார்?

ஒரு கோப்பையில் என் குடியிருப்பு - ஒரு கோல மயில் என் துணையிருப்பு என்ற காம மாளிகையில் குடியிருந்தவராயிற்றே!

ஒரு வகையில் ஆண்டாள் பாசுரத்துடன், அவர் ஞானம் ஒத்துப் போகக்கூடியது என்பதால், கண்ண தாசனின் அர்த்தமுள்ள இந்து மதம் நூலிலிருந்து தி இந்து எடுத்தாண்டு இருக்கலாம்.

ஆண்டாள் எதை ஆண்டாள்? இதோ அந்தப் பெண்ணின் விரகதாப காமக்கடல்:

பன்னிரண்டு வைணவ ஆழ்வார்களில் ஒரே ஒரு பெண்ணாழ்வார்! அவர்தான் ஆண்டாள் அம்மை யார். கோதையென்றும், சூடிக் கொடுத்த சுடர்க் கொடி என்றும், நப்பின்னைபிராட்டி, பூமிப் பிராட்டி, பெரிய பிராட்டி என்றும் வியப்போடு அழைப்பர்.

அவர் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் நந்தவனத்தில் துளசி மலரில், பூமிப் பிராட்டியராக, அமசையாய் அயோ நிஜையாய் திருவவதரித் தருளினாராம். அதாவது யோனிவழி பிறவாத, பூமியில் கண்டெடுத்த சுரும்பார் குழற்கோதையாவார்! அனாதையோவென அய்யுற வேண்டாம்! அவதாரமென மெய்யுணர் வீரே! அவரைக் கண்டெடுத்து, வளர்த்து, திருமாலுக்கே கைப்பிடித்து இட்டவர் விஷ்ணுசித்தர் எனப் புகழ் பெற்ற பெரியாழ்வாரே!

அலங்காரப்பித்து

ஆண்டாள் தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்வதில் மிக்க திறமையும், ஆர்வமும் கொண்டவர்.

அவனுக்கு நேரொவ்வா திருக்கிறேனோ?

ஒத்திருக்கிறேனோ?

என்று காரை பூண்டு, கூறையுடுத்து, கைவளை குலுக்கி, கோவைச் செவ்வாய் திருத்தி, எப்படி ஒப்பனை! அவ்வொப்பனை யழகைக் கண்ணாடியிலே கண்டு கண்டு மகிழ்வாராம்!

திருமணப் பேச்சு அடிபடுவதற்கு முன்னமேயே, கட்டிலறைக் கனவுகள் காண்பதில் வல்லவர்! காதல் வேட்கையால் உந்தப்பட்டு பற்பல பாக்கள் பரவசமாய்ப் பாடியிருக்கிறார். உறுப்புகளின் அழகை வருணிப்பதில் ஆண்கள் கெட்டார்கள்.

அவ்வளவு நேர்த்தியாக, கவர்ச்சியாக, பாலுணர்ச்சி சுவையோடு பாடியதில் கம்பனே பிச்சை வாங்கவேண்டும் ஆண்டாளிடம்.

அப்படிப்பட்ட ஆண்டாள் அருளிச் செய்த நாச்சியார் திருமொழியிலோ:

அவரைப் பிராயம் தொடங்கி என்றும்

ஆதரித் தெழுந்த என்தட முலைகள்

உன்னித் தெழுந்த என்தட முலைகள்

சாயுடை வயிறும் என் தட முலைகள்

துவரைப் பிரானுக்கே! ஊனிடை

யாழி சங்கு உத்தமர்க்கே!

என்று உருகித் தவிப்பாராம்!

கிருஷ்ணன், துகிலைத் திருடிக் கொண்டு மரக் கிளையில் போட்டு, அமர்ந்து கோபியரின் கொங்கை யழகையும், இரகசிய உறுப்புகளையும், நீச்சலுடைகூட இல்லாத அப்படிப்பட்ட அம்மணக் குட்டிகளைக் கண்டு களிப்பதைப் பெண் ஆழ்வாராகிய ஆண்டாளே பாடுகிறார்:

தோழியும் நானும் தொழுதோம்

துகிலைப் பணித் தருளாயே!

இது என் புகுந்ததுஇங்கு அந்தோ!

நீ வேண்டிய தெல்லாம் தருவோம்!

பட்டைப் பணித்தருளாயே!

கோலச் சிற்றாடை பலவும்

கொண்டு நீயேறி யிராதே!

கோலம் கரிய பிரானே!

நீரிலே நின்று அயர்க்கின்றோம்!

நீதியல்லாதன செய்தாய்!

என்று கதறிக் கதறிக் கேட்டும் கண் கொட்டாமல் களித்து இன்புற்ற காட்சியைக் காணாத கண் என்ன கண்ணோ! வென ஏங்குவார்களேயென்று தான் கற்சிற்பங்களாக, வண்ண ஓவியமாக வடித்து வைத்து இன்றும் கோகுலாஷ்டமி கொண்டாடி களிக்கிறார்கள்.

ஏக்கத்தின் உருக்கம்

ஏக்கத்தின் உருக்கத்தால் பாடும்போது:

முத்தன்ன வெண்முறுவல்

செவ்வாயும் முலையும்

அழகழிந்தேன் நான்!

புணர்வதோராசையினால் என்

கொங்கை கிளர்ந்து

குமைத்துக்

குதூகலித்து ஆவியை ஆகுலம்

செய்யும் அங்குயிலே!

கண்ணீர்கள்

முலைக்குவட்டில் துளி

சோரச்சோர் வேனை காமத்தீயுள் புகுந்து

கதுவப்பட்டு இடைக்கங்குல்

ஏமத்தோர் தென்றலுக்கு

இங்கிலக்காய்

நானிருப்பேனே!

என்னாகத்திளங் கொங்கை

விரும்பித்தாம் நாள்தோறும்

பொன்னாகம் புல்குதற்கு

எனப் புரிவுடைமை

செப்புமினே!

கொங்கைமேல் குங்குமத்தின்

குழம்பழியப் புகுந்து

ஓர் நந்நாள்

தங்குமேல் என்னாவி

தங்குமென்று உரையீரே!

பாம்பறியும் பாம்பின்கால் என்பார்கள். அதற் கொப்ப நுட்பமான உட்பொருள்களையெல்லாம் அம் பலப்படுத்திப்பாட இப்படியெல்லாம் ஆணாழ்வார் களால் முடியுமா? அதற்காகவென்றே அத்தனைப் பேர்களுள் கொங்கைக் காமத்தைப் பாட, அதிருசி, தனிருசியுடன் பாட அவிதரித்தார் போலும் ஆண்டாளம்மையார்! மேலும், மேலும் கேட்க, படிக்க அவாவுறும் வகையில் தொடருகிறார்:

கொங்கைத் தலமிவை

நோக்கிக் காணீர்

கோவிந்தனுக்கல்லால்

வாயில் போகா!
 கொங்கைக்கும் செவ்வாயிற்கும் உறவு பற்றியது இது!

இருக்கட்டும், இதைக் கேளுங்கள்:

காமப் பாதையில் கண்ணன் நாமம்

குற்றமற்ற முலைதன்னைக் குமரன்

கோலப்பணைத் தோளோடு

அற்றகுற்றமவைதீர அணைய

அமுக்கிக் கட்டீரே!

எப்படி அணைத்தல், அமுக்கல் வர்ணனைகள்! போதாவோ? சரி கேளுங்கள்.

கொள்ளும் பயனொன் றில்லாத கொங்கை

தன்னைக் கிழங்கோடும்

அள்ளிப் பறித்திட்டு அவன் மார்பி

லெறிந்து என்னழலைத் தீர்வேனே!

அப்பாடி! காமவேட்கைத் தீயின் சுவாலையை எப்படித்தான் எழுதுவது? நிற்க,

கொம்மை முலைகள் இடர்தீரக்

கோவிந்தற்கு ஓர் குற்றேவல்

என்றவாறெல்லாம் தவித்து, பக்த கோடிகளை யும் ஒழுக ஒழுக உருக வைத்து எப்படி எப்படி யெல்லாம் காமத்தினூடே கண்ணன் நாமம் பாடி நம்மையும் வாழவிட்டார் பார்த்தீர்களா?

இந்த ஆபாச இந்துமாக்கடலைப் பொறுக்க முடி யாமல்தான் ஆச்சாரியார் (ராஜாஜி) ஆண்டாள் என்னும் ஸ்திரி இருந்ததேயில்லை. பெரியாழ்வார் என்னும் ஆழ்வார் சில பாசுரங்களைப் பாடி அப்பாசுரங்களை ஆண்டாள் என்னும் ஒரு பெயரால் வெளிப்படுத்தினார் (திரிவேணி இதழில்).

ஆச்சாரியாரே ஒரு வைணவர் ஆயிற்றே - அசிங்கத்தை எதையாவது போட்டு மூடவேண்டாமா?

வால்முனை (Tail Piece)

வைணவர்கள் கொண்டாடும் இந்தப் புனித மாதத்தை பீடை மாதம் என்று ஒதுக்கி வைப்பது ஏனோ?

Read more: http://viduthalai.in/page1/72700.html#ixzz2p6pp5wdu

          ------------------------"விடுதலை” 27-12-2013

வாஞ்சிநாதனுக்கு மணி மண்டபமா? ஊன்றிப் படித்து உண்மையை அறியுங்கள்!!

வாஞ்சிநாதனுக்கு மணி மண்டபமா?

திருநெல்வேலி மாவட்டம், செங்கோட்டையில் மார்பளவு சிலையுடன் ரூ.50 லட்சம் மதிப்பில், வாஞ்சிநாதன் மணி மண் டபத்தை முதல் அமைச்சர் ஜெயலலிதா திறந்து வைத்தார்.

இதுபற்றி, தமிழ்நாடு அரசு செய்திக் குறிப்பு தெரிவிப்பதாவது:

திருநெல்வேலி மாவட்டம், செங்கோட்டையில் 1886ஆம் ஆண்டு பிறந்த புரட்சியாளர் வாஞ்சிநாதன், கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்து, திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத் தில் வனத்துறையில் பணியாற்றி வந்தார். சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை, சுப்ரமணிய சிவா ஆகியோரின் மேடைப் பேச்சுகளால் கவரப்பட்டு விடுதலைப் போராட்டத்தில் அய்க்கியமானார். தமது அரசுப் பணியில் இருந்து விலகிப் புரட்சிப் பாதையில் தீவிரமானார். நீலகண்ட பிரம்மச்சாரியுடன் இணைந்து பாரத மாதா சங்கம் என்ற புரட்சி அமைப்பில் சேர்ந்தார். 1911 ஜூன் மாதம் 17ஆம் நாள் மணியாச்சி புகை வண்டி நிலையத்தில், திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த ஆங்கிலேய அதிகாரி ஆஷ் துரையைத் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்று விட்டு, அதே துப்பாக்கியால் தன்னையும் சுட்டுக் கொண்டு வீர மரணம் அடைந்தார். தமிழக அரசின் சார்பில், நாட்டு விடுதலைக்காக உயிர்த் தியாகம் செய்த, வாஞ்சிநாதன் நினைவைப் போற்றிடும் வகையில், திருநெல்வேலி மாவட்டம், செங்கோட்டையில் 50 லட்சம் ரூபாய் மதிப்பீட்டில் அமைக்கப்பட்டுள்ள மார்பளவு சிலையுடன் கூடிய மணி மண்டபத்தை, முதல்வர் ஜெயலலிதா, காணொலி காட்சி மூலம் திறந்து வைத்தார். இந்நிகழ்ச்சியில், அமைச்சர்கள் ஓ. பன்னீர்செல்வம், எடப்பாடி கே. பழனிச்சாமி, செய்தி மற்றும் சிறப்பு திட்டங்கள் செயலாக்கத் துறை அமைச்சர் கே.டி. ராஜேந்திரபாலாஜி, அமைச்சர் கே.சி. வீரமணி உட்பட பலர் கலந்து கொண்டனர். இவ்வாறு அதில் கூறப்பட்டுள்ளது.

இந்தச் செய்தியைப் படிக்கும் பொழுது, வேதனைதான் விஞ்சுகிறது. ஆஷ் துரையை சுட்டுக் கொன்றது, சுதந்திர போராட்டத்திற்காக என்று சொல்லுவது உண்மைதானா? என்பது முக்கியமான கேள்வியாகும்.

கொலை செய்தவரை வீரர் என்று அரசு குறிப்பும் சொல்லுகிறது! இது ஓர் ஆபத்தான கருத்தே!

1948இல், தூத்துக்குடியில் நடைபெற்ற திராவிடர் கழக மாநில மாநாட்டில் உரையாற்றிய தந்தை பெரியார், பார்ப்பனர்களின் போக்குக் குறித்து கீழ்க் கண்டவாறு பேசினார்.

திவான்பகதூர் சாஸ்திரியார், எம்.எஸ். சுப்பிரமணிய அய்யர் ஆகியோர் கூடி இனி இரண்டில் ஒன்று பார்த்துக் கொள்ள இருக்கிறார்கள். புல்லேந்திய கை வாளேந்தும். பல முறை வாளேந்திப் பலரைக் கொலை செய்திருக் கிறோம். பலரை அண்டியிருந்து கெடுத்திருக்கிறோம் என்று கூறி மேலும் மார்தட்டிக் கூறுகிறார்கள். சிப்பாய்க் கலகத்தை நடத்தியவர் யார் தெரியுமா? இராணா என்கிற ஒரு பார்ப்பான்தான் - ஞாபகமிருக்கட்டும். இது மட்டுமா திருநெல்வேலியில் ஆஷ் துரையைச் சுட முன் வந்தவன் யார் தெரியுமா? வாஞ்சி என்கிற ஒரு பார்ப்பான்.  இது மட்டுமா உலகமே போற்றிய உத்தம காந்தியாரைக் கொன்றது யார் தெரியுமா? கோட்சே என்கிற ஒரு பார்ப்பான் என்பது ஞாபகமிருக்கட்டும்! துப்பாக்கி எடுக்குமளவுக்குத் துணிந்து நம்மைப் போருக்கழைக்கிறார்கள் - நாம் அஞ்சாமல் எதிர்த்து நிற்போம் - அவர்கள் பேச்சுப்படி முன் வரட்டும் என்று தந்தை பெரியார் தூத்துக்குடி மாநாட்டில் எச்சரித்தார் (விடுதலை 19.5.1948).

இவற்றை  படித்துப் பார்க்கும்பொழுது ஒன்று வெளிப் படையாக புரியும். இந்தப் பார்ப்பனர் எல்லாம் எந்த உணர்வோடு தங்கள் எதிரிகளைத் தீர்த்துக் கட்டினார்கள் என்பது எளிதில் விளங்கும்.

வாஞ்சி நாதனைப் பொறுத்தவரையில், ஆஷ்துரையை ஏன் கொன்றான்? (17.6.1911) என்பதற்குப் பெரிய ஆதாரங்கள் தேவைப்படாது. அவன் தன்னைத் தானே சுட்டுக் கொண்டு இறந்தான் அல்லவா! அவனுடைய சட்டைப் பையில் அவன் கைப்பட எழுதி வைத்திருந்தான் - அதில் குறிப்பிடப் பட்டிருந்தது என்ன என்பதுதான் மிகவும் முக்கியம்.

ஆங்கிலச் சத்ருக்கள் நமது தேசத்தைப் பிடுங்கிக் கொண்டு, அழியாத ஸனாதன தர்மத்தைக் காலில் மிதித்துத் துவம்சம் செய்து வருகிறார்கள். ஒவ்வொரு இந்தியனும், தற்காலத்தில் தேசியச் சத்துருவாகிய ஆங்கிலேயனைத் துரத்தி, தர்மத்தையும், சுதந்திரத் தையும் நிலை நாட்ட முயற்சி செய்து வருகிறான். எங்கள் ராமன், சிவாஜி, கிருஷ்ணன், குருகோவிந்தா, அர்ஜுனன் முதலியோர் இருந்து தர்மம் செழிக்க அரசாட்சி செய்து வந்த தேசத்தில்  கேவலம் கோ மாமிசம் தின்னக் கூடிய ஒரு மிலேச்சனாகிய ஜார்ஜ் முடிசூட்ட உத்தேசம் செய்து கொண்டு, பெரு முயற்சி நடந்துவருகிறது. அவன் (George) எங்கள் காலத்தில் காலை வைத்த உடனேயே அவனைக் கொல்லும் பொருட்டு 3000 மதராசிகள் பிரதிக்கினை செய்து கொண்டிருக்கிறோம். அதைத் தெரிவிக்கும் பொருட்டு அவர்களில் கடையேனாகிய நானும் இச்செய்கை செய்தேன். இந்துஸ்தானத்தில் ஒவ்வொருவனும் செய்யவேண்டிய கடமை.

இப்படிக்கு
ஆர். வாஞ்சி அய்யர் Rvanchi Ayyar of Shencotta

வாஞ்சி நாதய்யர் எழுதிய இந்தக் கடிதத்துக்கு விளக்கங்கள் தேவைப்படாது. தன்னிலை விளக்கம் கொண்டது.

ஆஷ் துரையைப் படுகொலை செய்தது, சுதந்திரப் போராட்ட உணர்ச்சியால் அல்ல. ஆரிய ஸனாதன தர்மத்தை வெள்ளைக்காரர்கள் அழிக்கிறார்கள், என்ற நோக்கம்தான் படுகொலை செய்ததற்கான காரணம்.

இத்தகைய வரணாசிரம வெறியனை கொலைகாரனை வீரனாக்கிக் காட்டுவதும், மணி மண்டபம் கட்டுவதும், இளை ஞர்களுக்குத் தவறான வழி காட்டுவது ஆகும். அதுவும் ஓர் அரசாங்கமே இதைச் செய்வது ஆபத்தானதும், கண்டிக்கத் தக்கதுமாகும்.

----------------------------------------- "விடுதலை” தலையங்கம் 27-12-2013

பெரியார் தத்துவம் என்பது உயரிய தத்துவம்

பெரியார் தத்துவம் என்பது நம் கண் முன்னே உள்ள உயரிய தத்துவம்

மலேசியா, டிச. 31- தந்தை பெரியாரின் 40 ஆம் ஆண்டு நினைவு நாள் நிகழ்ச்சி மலேசியாவின் ஈப்போ நகரில்  சிறப்புடன் நடைபெற்றது. பேராக் மாநிலம், ஈப்போவில் 23.12.2013 அன்று, கின்டா ரிவர் பிராண்ட் விடுதியில் இரவு 7 மணியளவில், குழந்தை இலக்கியாவின் வாழ்த்துப் பாடலோடு நிகழ்ச்சி தொடங்கியது.  பேராக் மாநில திராவிடர் கழகத் தலைவர் கவிஞர் கூத்தரசன் தலைமை வகித்தார். மலேசிய திராவிடர் கழகத் தேசியத் தலைவர் பி.எஸ்.மணியம் வாழ்த்துரை வழங்கினார். நிறைவாக திராவிடர் கழகத் தலைவர், தமிழர் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் பேருரை நிகழ்த்தினார்.

தமிழர் தலைவர் உரை

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஈப்போவில் உங்களைச் சந்திப்பதிலே அளவு கடந்த மகிழ்ச்சி. ஈப்போ கழகம் முன்பைவிட சிறந்த புத்துருவாக்கம் பெற்றுள்ளதை நேரில் காண்கிறேன். இளைஞர்கள் ஏராளம் வந்துள்ளனர். பேராக் மாநிலத் தலைவர் கூத்தரசன் பேசும்போது, என்னை ஈப்போ மாப்பிள்ளை என்று கூறினார், உண்மைதான்! அதற்காக நான் அடிக்கடி மாமியார் வீடு வருவ தில்லை. எங்களைப் போன்றோருக்கு உண்மையான மாமியார் வீடு என்பது, பாரதிதாசன் சொன்னதைப் போல, மாங்குயில் கூவிடும் பூஞ்சோலை எமை மாட்ட நினைக்கும் சிறைச்சாலைதான். பொது வாழ்க்கையில் இருப்ப வர்களுக்குச் சிறை என்பது இயல்பு. அது இலட்சியத் திற்குக் கொடுக்கப்படும்  விலை. ஈப்போ நகரில் பழைய தோழர்களைச் சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். இயக்க வரலாற்றில் ஈப்போ நகருக்குச் சிறப் பான வரலாறு உண்டு. தந்தை பெரியார் 1929 இல் முதன்முதலில் மலேசியா வந்தபோது ஈப்போ நகரில்தான் வந்திறங்கினார். அப்போது நம்மில் பலரும் பிறந்திருக்கக்கூட மாட்டோம். பெரியார் வருகையின்போது ஈப்போ வில் பலத்த எதிர்ப்பு இருந்தது. அதை முறியடித்து, வெற்றி முரசுக் கொட்டியவர் பெரியார். ஈப்போவில் அந்தக் காலத்தில் ஜாதி சங்கங்கள் இருந்தன. தந்தை பெரியார் முதலில் ஈப்போ வந்த போது, அவருக்கு யார் வரவேற்பு கொடுத்தார்கள் தெரியுமா?  ஈப்போ நாடார் ஜாதி மக்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் பெரியார் ஒரு மணி நேரம் பேசி யுள்ளார்.

அதைத் தொடர்ந்து மலேசியாவின் ஈப்போ நகருக்குப் பெரியார் இரண்டாவது முறையும் சென்றார். அப்போது அவரை வரவேற்றவர்கள் ஈப்போ தமிழர் சங்கம். இந்த இடத்திலே ஒன்றை நீங்கள் நன்கு கவனிக்க வேண்டும். முதல்முறை வந்த போது ஜாதியின் பெயரால் வரவேற்றவர்கள், அடுத்தமுறை தமிழராய் இணைந்து வரவேற்றார் கள். அதுதான் பெரியாரின் வெற்றி. (பலத்த கைத் தட்டல்). அப்போது பெரியாருக்கு ஒரு வரவேற்புக் கவிதை வாசித்தார்கள். அந்தக் கவிதையை எழுதியது யார் தெரியுமா? புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்.  அதாவது மலேசியத் தோழர்கள் பெரியாரை வாழ்த்தி கவிதை எழுதித் தரும்படி, தமிழ்நாட்டில் இருந்த பாரதிதாசனை தொடர்பு கொண்டு எழுதி வாங்கியுள்ளனர். எப்பேர்ப்பட்ட வரலாற்று நிகழ்வு கள் எல்லாம் இம்மண்ணில் நடந்துள்ளன. பெரியார் இல்லாவிட்டால் தமிழ்நாடு மட்டு மின்றி, மலேசியாவிலும் வளர்ச்சி இல்லை. நம் மக்கள் அறிவு, ஆற்றல், கல்வி எல்லாவற்றிலும் பின்தங்கியே இருந்திருப்பார்கள். மலேசியத் தமிழர்களுக்கு இதுபோன்ற விசயங்களைச் சொல்வதற்கு யாருமே இல்லை. பெரியார்தான் வந்து சொன்னார். மாற்றியும் காண்பித்தார். அதனால்தான் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் சாக்ரடீஸ் என அய்.நா. மன்றம் புகழாரம் சூட்டியது.

மனித சமுதாயம் எனக்கு முக்கியம். அறிவுப்பற்று, மனிதப்பற்றுதான் எனக்கு முக்கியம். எல்லோரும் சமம் என்பதற்காகவே உழைத்தவர் பெரியார்.  இந்தியாவில் ஜாதிதான் இன்றைக்கும் பெரிய நோயாக உள்ளது. அது பெரியளவில் குறைந்துள்ளது என்பது ஒருபுறம். எனினும் அரசியல்வாதிகள் அதற்குப் புத்துயிர் கொடுக்க நினைக்கிறார்கள். அதனால்தான் பெரியார் பணி மேன்மேலும் தேவைப்படுகிறது.  மலேசியச் சமுதாயத்தில் இன்றைக்குத் தமிழர்கள் நல்ல வண்ணம் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். தோட்டங் களில் கூலி மனிதர்களாக இருந்தவர்கள், இன்றைக் குச் சுயமரியாதை இயக்கத்தின் மூலம் உரிமை பெற்ற மனிதர்களாக வாழ்கிறார்கள். அதேநேரம் இன்றைக்கும் பக்தியின் பெயரால் நம் மக்கள் நேரம், உழைப்பு, பொருளை இழந்து வாடுகிறார்கள். முப்பத்து முக்கோடி கடவுள்கள் இருப்பதாக மலேசியத் தமிழர்களும் நினைக்கிறார்கள். அந்த முப்பத்து முக்கோடி பேர்களில் ஒருவனுக்காவது மின்சாரம் என்றால் என்னவென்று தெரியுமா? சிவசிவ என்றால் அபாயம் இல்லை என நம்பு கிறார்கள். அப்படிச் சொல்லிக் கொண்டே மலேசிய நாட்டில் மின்சார வயரில் கைவைத்துப் பாருங்கள். அபாயம் இருக்கிறதா, இல்லையா என்பது தெரிந்துவிடும். அறிவியல் வளர்ந்த நிலையிலும் முன்பு போலவே இருப்பது அறியாமை அல்லவா? இன்றைக்கு எல்லோரும் சதா கைப்பேசியுடனே இருக்கிறீர்கள். ஆனால் பெரியார் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கைப்பேசி வந்துவிடும் எனச் சொன்ன விஞ்ஞானி. அறிவியல் வளர்ச்சி குறித்தும் பேசினார்; சமுதாய வளர்ச்சி குறித்தும் பேசினார். இனிவரும் உலகம் என்ற நூலைப் படித்தால் தெரியும், அவர் ஏன் பகுத்தறிவுப் பகலவன் என்பது. பெண்கள் படிக்க வேண்டும் என்றார். பின்னர் அவர்களுக்குத் தொழில் கல்வி வேண்டும் என்றார். அதன் விளைவு தான் தஞ்சையில் பெண்களுக்கு என்றே பெரியார் மணியம்மை கல்லூரி தொடங்கி, அது இன்றைக் குப் பல்கலைக் கழகமாக உயர்ந்தோங்கி நிற்கிறது. 

மலேசியாவிலும் நம் பிள்ளைகள் மிகப்பெரிய நிலைக்கு வந்துவிட்டனர். மலேசியாவுக்கு பெரியார் ஏன் தேவை? எனச் சிலர் கேட்கின்றனர். அவர்கள் வரலாறு அறியாதவர்கள். நோய் கிருமி ஒரு நாட்டில் உருவாகி, எப்படி உலகம் முழுவதும் பரவுகிறதோ, அப்படி வந்ததுதான் இந்த ஜாதிக் கிருமியும். நம் நாட்டிலிருந்து வரும்போது எல்லாவற்றையும் அங்கு போட்டுவிட்டு  வந்தனர். ஆனால் ஜாதியை மட்டும் தூக்கிக் கொண்டு வந்தனர். மலேசியாவில் கூட ஜாதி அரசியல் எட்டிப் பார்க்கும் நிலை உள்ளதாக அறிகிறோம். நம் இளைஞர்கள் விழிப்போடு இருக்க வேண்டும். அதற்குப் பெரியார் கொள்கை ஒன்றுதான் மாமருந்து. அறிவியல் வளர்ந்த நாட்டில் மூட நம்பிக்கை தொடரலாமா ?

அறிவியலின் உச்சம்!

அறிவியலின் உச்சம் செல்போன் கண்டுபிடித்துக் கொடுத்தால், அதில் நம்மவர் ஜாதகம் பார்த்து வருகின்றனர். பண்பாட்டுப் படையெடுப்பில் சிக்கி மீளாமல் இருக்கின்றனர். அரசியல் படையெடுப்பு என்பது கைவிலங்கு மாதிரி. பொருளாதாரப் படையெடுப்பு கால் விலங்கு மாதிரி. பண்பாட்டுப் படையெடுப்பு மூளை விலங்கு மாதிரி. இந்த மூளை விலங்கை உடைக்கும் போராட்டம் தான் நாம் செய்து வருவது.

ஜாதியைப் பற்றி...

சிங்கப்பூர் அறிஞர் லீ குவான் யூ என்பவர் ஒரு நூல் எழுதியுள்ளார். ஒரு தனி மனிதனின் பார்வையில் நாடுகள் எப்படி இருக்கின்றன என ஆராய்ச்சி செய்துள்ளார்.

அதில் இந்தியா குறித்து எழுதும்போது, இந்தியா உயர்வது கடினம். காரணம் அங்குள்ள ஜாதிகள். ஜாதிகளை ஒழிக்கும் வரை அந்நாட்டில் முன்னேற்றம் இல்லை.

அதேபோல நோபல் பரிசு பெற்ற எழுத்தாளர் குன்னர் பில்டன்  ஆசிய நாடகம் (1973) என்ற தம் நூலில், இந்தியாவில் ஜாதியை அறுவை சிகிச்சை செய்து எடுக்க வேண்டும் என்று எழுதியுள்ளார்.

எனவே அப்பேர்ப்பட்ட ஜாதியை மலேசியாவில் இருந்தாலும் அகற்றவேண்டும். பெரியார் கொள்கை என்பது திராவிடர் கழகத்தின் கொள்கை என்று பார்க்காதீர்கள். அது உங்களுக்கான கொள்கை. உங்களின் வாழ்க்கை, உரிமை தொடர்புடையது. பெரியாரின் கொள்கை யைப் பெரியாருக்காக யாரும் ஏற்க வேண்டாம். நோய் வருகிறது. மருந்து சாப்பிடுகிறோம். நான் மருந்து சாப்பிடுவது மருத்துவருக்காக என்றா சொல்வோம்? அல்லது மருந்து தயார் செய்பவர்கள் எங்களுக்குத் தெரிந்தவர்கள் என்றா சாப்பிடு கிறோம்? அல்லது மருந்துக் கடைக்காரர் விற்பனை இல்லாவிட்டால் வருந்துவார் என்பதற்காகச் சாப்பிடுகிறோம்? யாருக்காகவும் அல்ல.

 

உங்கள் நோய் தீரவும், நீங்கள் ஆரோக்கியமாய் வாழவுமே மருந்து சாப்பிடுகிறீர்கள். அதேபோலத்தான் பெரியார் கொள்கையும். பெரியார் கொள்கையைக் கடைப் பிடித்தால் மூடநம்பிக்கை நோய், பெண்ணடிமை நோய், அறியாமை நோய், புரியாமை நோய் என எல்லாம் நீங்கி விடும். மருந்து வாங்கினால் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு அது காலாவதி ஆகிவிடும். அதற்கான தேதியும் அதில் இருக்கும். ஒரு சாதாரண மருந்துக்கே காலாவதி தேதி பார்த்துச் செயல்படு கிறோம். ஆனால் நல்ல நேரம், ராகுகாலம், விதி, ஜாதகம் இவை எல்லாம் தோன்றி பல நூற்றாண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஆனாலும் காலாவதியான விசயங் களை இன்னும் கடைப்பிடித்து வருகிறோம். மலேசி யாவில் 3 பேர் சேர்ந்து நிழற்படம் எடுத்தால், ஏதாவது ஆகிவிடும் என நம்புகிறார்கள். வளர்ந்த நாட்டில் இவையெல்லாம் தகுமா?

இதுபோன்ற விசயங்களை எடுத்துச் சொல்வதற்கு இந்த இயக்கத்தை விட்டால் வேறு யார் இருக்கிறார்கள்?  எனவே எதையும் துணிச்சலோடு சிந்தியுங்கள். வெற்றி பெற்ற மனிதராக நீங்கள் மாறலாம். நம் தமிழ்ப் பிள்ளைகள் உலகம் முழுவதும் உயர்ந்த நிலைகளில் இருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. காரணம் அவர்களின்  ஜாதி, மத நம்பிக்கைகள். இருட்டும், வெளிச்சமும் ஒரே இடத்தில் இருக்க முடியாது. எனவே மூடநம்பிக்கை இருட்டை விரட்டும்போது, உங்களின் வாழ்வில் வெளிச்சத்தைப் பார்க்க முடியும். ஏதோ ஒரு உலகத்தை நினைத்துக் கொண்டு நீங்கள் வாழக் கூடாது. பெரியார் தத்துவம் என்பது கண் முன்னே உள்ள உண்மையான வாழ்வியல். அதைப் பின்பற்றி நடக்கும் போது, உங்களுக்குத் தோல்வி என்பதே கிடையாதுஎனத் தமிழர் தலைவர் பேசினார்.

 

இதே நாளில்தான்...

ஓர் அற்புதமான வரலாற்றுச் செய்தியை இந்த நேரத்திலே உங்களுக்குச் சொல்லப்போகிறேன். அதாவது 23.12.1929 அன்று பெரியார் முதன்முதலில் மலேசியாவின் ஈப்போ நகருக்கு வந்தார். நான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேனே, இன் றைய தேதி என்ன தெரியுமா? இன்று 23.12.2013. அதாவது 84 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இதே நாளில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஈப்போவில் பேசினார். அதே தேதியில் பெரியாரின்  கொள்கை களை அவரின் தொண்டராக இருந்து நான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன் (பலத்த கைத்தட்டல்).

ஓர் இயக்கத்திற்குத்  தொய்வில்லாத தொடர்ச்சி என்பதற்கு இதைவிட வேறென்ன ஆதாரம் வேண்டும்? இடையில் எவ்வளவோ துன்பங்கள், பிரச்சினை கள், பூகம்பங்கள் எல்லாம் வந்தன. அதையெல்லாம் தாண்டி உங்கள் முன் கருத்துகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள நிற்கிறேன். இது ஒரு நெகிழ்ச்சியான நாள். வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியான நாள். (தமிழர் தலைவரின் ஈப்போ பேச்சிலிருந்து- 23.12.2013)

                      --------------------------”விடுதலை”  31-12-2013