Search This Blog

7.3.22

நமக்குப் பார்ப்பனரல்லாதார் என்கின்ற பெயர் இழிவை கொடுக்கிறது - பெரியார்

 

திராவிட மக்களின் இழிவு நீக்கமும் முன்னேற்றமும் நமது குறிக்கோள்!



சாதாரண மக்களுக்குத் தேசீயகழகம் என்றால் என்ன என்று உணர தெரியாவிட்டாலும் படித்த மக்களுக்கு வித்தியாகமாகத் தெரியும். அந்த வார்த்தை ஒரு நாட்டிற்காகச் சொல்லப்படுவதல்ல. தப்பாக மக்கள் கருதுகிறார்கள், அது ஒரு நாட்டு அரசியலுக்குச் சொல்லப்படுவது என்று. அது தவறு. தேசீயம் என்று சொன்னால் அது - அந்த வார்த்தை இனத்திற்கு பிறவிக்கு ஜாதிக்கு சொல்வதே ஒழிய, தேசத்துக்கு சொல்வதல்ல. நேஷன் என்றால் ஜாதியம் என்று பொருள். இந்தியாவில் பல இனம் உண்டு. இந்தியா ஒரு தேசம் அல்ல அல்லது அது நேஷன் (ஜாதியும்) அல்ல. இந்தியா எப்பொழுதும் ஒரே நாடாக இருந்ததில்லை. ஒரே சமுதாயமாகவும் இருந்ததில்லை.

 

உலக மக்களில் 250 கோடி மக்களில் எத்தனையோ பிரிவுகள், எத்தனையோ ஜாதிகள் இருக்கின்றன. அவைகளில் உடற்கூற்று வல்லுநர்கள் 4, 5 இனங்களாக மக்களைப் பிரித்து இருக்கிறார்கள். அந்தந்த தட்பவெட்ப, சீதோஷண ஸ்திதி நிலைமைக்கு ஏற்றவாறும், பழக்க வழக்கம் நடை உடை பாவனைகட்கும், உணவு, நாகரிகம் முதலிய தன்மைகட்கும் ஏற்றவாறு பிறவி இந்திரிய உறுப்புகளுக்கு ஏற்றவாறு மக்களை இனப்படுத்தி இன வாரியாகப் பிரிக்கப்பட்ட இனமாகிய ஒன்றுதான் நாமாகிய திராவிட இனம் என்பதும் மற்றவை ஆரியர் என்றும் மங்கோலியர் என்றும் நீக்கிரோவர் என்றும் காக்கேசியர் என்றும் பல வகை உண்டு. இந்நாட்டுப் பெரும்பான்மை மக்களாகிய திராவிடர்கள் இன்று இந்த நாட்டிலேயே அந்நியர்களால் சமுதாயத் துறையில் மிக்க இழிவாக நடத்தப்படுவதுடன் சாத்திரத்தில், சட்டத்தில் நாலாவது அய்ந்தாவது ஜாதிகளாக அதாவது கீழ் மக்களாகக் கருதப்படுகிறோம். இன்றும் நம்மவரில் பழங்குடி மக்களாக இருப்பவர்களை பஞ்சமர்கள் என்றும் தீண்டத்தகாதவர்கள் என்றும் கருதி ஒதுக்கிவைத்து இருக்கிறார்கள். இந்த நிலை நம்மவர்கட்கு மாற வேண்டும் என்பதுதான் திராவிடர் கழகத்தின் முக்கியத் தொண்டு. அதற்காகவே அது இருந்து வருகிறது. பல ஆண்டுகளாகப் பாடுபட்டு வந்திருக்கிறது.

 

இதற்கு முன் நம் இயக்கம் வேறு பெயரால் இருந்து வந்தது. அதாவது ஜஸ்டிஸ் கட்சி (நீதிக்கட்சி) என்றும் பார்ப்பனரல்லாதார் கட்சி என்றும் அழைக்கப்பட்டு வந்தது. திராவிடர்களுக்கு உத்தியோகங்கள் வாங்கிக் கொடுப்பதிலும், பதவிகள் பெறுவதிலும், விகிதாச்சாரப்படி அந்தந்த துறையில் பார்ப்பனரல்லாதார் முன்னுக்கு வரவேண்டும் என்பதிலும்தான் பெரிதும் அது தன் கவனத்தைச் செலுத்திப் பாடுபட்டு வந்தது. ஒருவிதத்தில் அந்தக் காரியத்தில் யாருக்காகப் பாடுபட்டார்களோ அந்த மக்கள் அந்த நலனை உணரக் கூடிய தன்மையில் அந்தப் பெயர் அமையாததுதான் காரணம்.

 

மக்கள் தங்களை இன்னார் என்று உணரும் சக்தி இல்லாதவர்களாய் இருந்தார்கள். பார்ப்பனரல்லாதார் என்னும் பேதங்களை ஒரு அந்நியரைப் போலவே பார்ப்பனர்களுக்கு அடிமைகளைப் போலவே கருதி வந்தார்கள். அந்தப் பெயர் இந்தச் சமுதாயத்திற்கு மான உணர்ச்சியை கொடுக்கவில்லை. ஒற்றுமை உணர்ச்சியை கொடுக்கவில்லை. அதன் காரணமாகத்தான் பெயரை மாற்ற வேண்டியதாயிற்று. ஒரு பெயரைச் சொன்னால் மக்களுக்கு உணர்ச்சி ஏற்படும் வித்ததிலும், அவர்கள் ஒன்று சேரும் வண்ணத்தை ஊட்டும் விதத்திலும் இருக்க வேண்டும். அதற்கு ஆகவே நாம் உண்மையிலே நமக்கு என்று இருந்த வந்த சரித்திர காலம் தொட்டும் ஆராய்ச்சி காலம் தொட்டும் வழங்கிய 'திராவிடர்' என்ற பெயரைச் சொன்னோம். அதோடு மாத்திரமல்லாமல் நாம் இந்த நாட்டு பழங்குடி மக்கள், இந்த நாட்டை ஆண்டவர்கள், இந்த நாட்டுச் சொந்தக்காரர்கள், உரிமையாளர்கள் அப்படிப்பட்ட நமக்கு என்று ஒரு பெயர் இல்லாமல் இந்த நாட்டிற்குப் பிழைக்க வந்த கூட்டத்தினரை மேன்மைப்படுத்தி அவர்களால் இழிவு படுத்தப்பட நாம் அவர்கள் அல்லாதவர்கள் என்று அதாவது 'பார்ப்பனர் அல்லாதவர்கள்' என்று அதாவது பார்ப்பனர்கள் அல்லாதவர்கள் என்று நம்மைச் சொல்லிக் கொண்டால் நமக்கு மானம் இருக்கிறதா? அறிவு இருக்கிறதா? என்பதை தயவு செய்து சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

 

நமக்குப் பார்ப்பனரல்லாதார் என்கின்ற பெயர் இழிவை கொடுக்கிறது நம் அறிவுக்கு அது பொருத்தமற்றதாய் இருக்கிறது என்று கருதிதான், சொன்னமாத்திரத்திலேயே நாம் ஒன்று என்ற எண்ணம் தோன்றவும், நாம் இந்த நாட்டு அரச பரமபரையினர் என்ற கருத்து வரும்படியான ஒரு பெயரை 'திராவிடர்' என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம். அந்த மக்கள் நலத்திற்குப் பாடுபடுவோர் ஸ்தாபனத்திற்கு 'திராவிடர் கழகம்' என்று அழைக்கிறோம்.

 

 இதைத் தவிர எங்களுக்கு ஒருவரிடத்திலும் வெறுப்புக் கிடையாது. பார்ப்பனர்களை அடியோடு வெறுக்க வேண்டும் என்பதோ அல்லது அவர்களை இந்த நாட்டை விட்டு விரட்டி விடுவது என்பதோ எங்கள் கருத்தல்ல. மக்கள் சரியானபடி புரிந்து கொள்ளாததனால் எதிரிகள் எங்களைப் பற்றித் தப்பான முறையில் பிரசாரம் செய்வதனால் எங்களுடைய உண்மையான நோக்கங்களை நீங்கள் உணர முடியாமல் போய்விடுகிறது.

 

சமுதாயத்தில் கீழ் ஜாதி மக்களாகவும், கல்வி, பொருளாதாரம், அரசியல் ஆகியவைகளில் அறிவும் ஆற்றலும் கருதியும் சரி உரிமையும் இடமும் இல்லாத மக்களாகவும் இருந்து வருகிறோம். தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் அடிமையும் உடல் உழைப்பாளியும் அக்காரணத்தினால் சமுகத்தில் தாழ்ந்தவனாகவும் இழிமகனாகவும் இருந்து கொண்டு வருகிறோம். நம் உழைப்பின் பலன் நமது ஜீவனத்துக்கு மாத்திரமே போதும் போதாததாக அனுபவிக்க உரிமை உடையவர்களாக இருந்து வரவுமான நிலையில் சூத்திரன், பஞ்சமன் என்கின்ற பெயராலும் இருக்கின்றோம். அதாவது இருக்கிறோம். இப்படிப்பட்ட நிலையிலும், தன்மையிலும் உள்ள மக்களாகிய நாம் எண்ணிக்கையில் அதிகமாய் இருந்துவருவதோடு, சரித்திர ஆதாரங்களின்படி திராவிடர் ஆகிய நாமே இந்த நாட்டிற்கு உரிய பழக்குடி மக்களாகவும், இந்த நாட்டை ஆண்டு அரசு செலுத்தி வந்த மக்கள் சந்ததியார்களாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறோம்.

 

இப்படிப்பட்ட நாம் இன்றைய இந்த நிலையில் இருப்பதற்கக் காரணம் என்ன? நாம் அன்னியரால் அடிமைப்படுத்தப்பட்டவர்களாகவும் நாம் ஜெயிக்கப்பட்டவர்களாகவும், ஆகிவிட்ட மக்களானதனால்தான்.

 

யாரால் எப்படி இந்த இழிவு என்று சிந்திக்க வேண்டியது அவசியமாகும். அப்படி சிந்தித்துப் பார்த்தோமேயானால் அன்னியர்கள் இந்த நாட்டு தலைவர்களான இந்த நிலை நமக்கு ஏற்பட்டது. இந்த நாடு என்பது வடக்கே இமயமலை, தெற்கே கன்னியாகுமரி, கிழக்கிலும், மேற்கிலும் பெரும் அளவுக்குக் காடும் மலையும் உள்ள பிரதேச எல்லைக்குள் இருக்கும் நாடாகும். இதில் அந்நியர்கள் என்பது இப்பிரதேச எல்லைக்கு வெளியில் இருப்பவர்கள், இருந்தவர்கள் ஆவார்கள். அது மாத்திரமேயல்லாமல் பிறவி உணர்ச்சி, பழக்க வழக்கம், கலை, நாகரிகம் முதலிய வகைகளிலும் வேறுபட்டவர்கள் ஆவார்கள். அப்படிப்பட்ட அந்நியர்கள் நம் இனமல்லாதவர்களுமாவார்கள். வேறு இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆரியர்கள் என்று சொல்லப்படுவார்கள்.

 

ஆரியர்கள் இந்த நாட்டில் பிரவேசித்து, இந்த நாட்டு மக்களை ஏய்த்து, தந்திரமாக ஏமாற்றி, தங்களுக்கு மேன்மையாகும்படியான கலாச்சாரத்தைப் புகுத்தி நம் மீது ஆரியக் கருத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு, அவர்கள் மேன்மக்களாகவும் நாம் கீழ் மக்களாகவும், அவர்கள் உயர் பிறவிகளாகவும் நாம் இழி பிறவிகளாகவும், நாம் கீழ் மக்களாகவும் அவர்கள் பாடுபடாமல் சுகவாசிகளாக வாழ வேண்டியவர்களாகவும், நாம் பாடுபட்டு அவர்களுக்கு அடிமையாய்ப் பணியாற்றி அரை வயிற்றுக் கஞ்சிக்கும் திண்டாட வேண்டியவர்களாகவும், அவர்கள் நல் வாழ்வுக்கு ஆகவே நாம் பாட்டாளி, சூத்திரமக்களாக இருந்து வர வேண்டியதாகிப் பரம்பரையாக இருக்க சாஸ்திர பூர்வமாக, சட்ட பூர்வமாகச் செய்து கொண்டார்கள். அவர்களுக்குச் சாஸ்திரம், ஸ்மிருதி, மனுதர்மம், கடவுள், மோட்சம், நரகம், பண்டிகை, விரதம், விசேஷ நாள், புண்ணிய நாள் முதலியவைகளை ஆக்கி அவற்றை நம்மை ஏற்கச் செய்து அதன் மூலம் நம்மை இந்த ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடத்தி வருகிறார்கள். நமது இழிவும் தாழ்மையும் பிற்பட்டவர்களாக ஆக்கின தன்மையும் நாலாவது, அய்ந்தாவது ஜாதியாக அதாவது சூத்திரர்கள், பஞ்சமர்கள் என்ற தன்மையும், மதத்திலும் கடவுள் தன்மையிலும் பட்டுவிட்டதாலும், வாழ்வில் அந்நியர்களான அவர்களே சகலத்துறையிலும் ஆதிக்கத்தில் இருப்பதாலும், நம் இழிவை முன்னேற்றத் தடையை மாற்றிக் கொள்ள நீக்கிக்  கொள்ள நமக்கு வசதியும் சாத்தியமும் இல்லாமல் போய்விட்டன. அதனாலேயேதான் இந்தக் குறைபாடும் கொடுமையும் நீங்க யாரும் இதுவரை பாடுபட்டு இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

 

ஏராளமான அவதாரங்கள், தெய்வீகர்கள், சுவாமிகள், ஆழ்வார்கள், ஆச்சார்ய சுவாமிகள், நாயன்மார்கள் தோன்றி இருந்தாலும் அவர்கள் யாவரும இந்த இழிவை நிலை நிறுத்த இருந்தார்களே ஒழிய, ஒருவராவது இந்தக் கொடுமை நீக்குவதற்குச் சாதனமாகச் செயல்படவே இல்லை.

 

ஆகவே திராவிடர் கழகம் ஒன்றுதான் இந்த 25 ஆண்டுகளாப் பாடுபட்டு வருகிறது.

 

நம் முன்னோர்கள் சிலர் பாடுபட்டு இருக்கிறார்கள். அவர்களை எல்லாம் அசுரர்கள் என்றும் இராட்சதர்கள் என்றும் கூறி, கடவுள்கள், அவதாரங்கள் தோன்றி அழித்ததாகத்தான் புராணங்கள் கூறுகின்றன. அதோடு மாத்திரமல்லாமல் எவனாவது பாடுபட்டால் அவன் வம்சத்திலேயே ஒருவனை பிடித்து அவனை ஒழிக்க முயற்சி செய்வார்கள். இராவணனை ஒழிக்க அவன் தம்பியையும், சூரனை ஒழிக்க அவன் தம்பியையும் இரணியனை ஒழிக்க அவன் மகனையும் பிடித்து எதிரிகளாய் உண்டாக்கினார்கள். அந்த மாதிரி பாடுபட்டவர்களை எல்லாம் ஒழித்து மக்களிடத்திலும் செல்வாக்கு அற்றவர்களாகவும் ஆக்கப்பட்டு விட்டார்கள். இந்த மாதிரிதான் நம் மன்னர்களில் பலர் ஆளாயினர்.

 

நம் அரசர்கள் என்று சொல்லப்படுகிற மூவேந்தர்கள் இந்த இழிவுக்கு ஆக்கம் தந்ததனால் தான் அவர்கள் மன்னர்களாகப் பெருமை பெற்றவர்களாக இன்று நம்மிடம் சொல்லப்படும்படியான அளவுக்கு இருந்து வருகிறது. அவர்களும் இந்த இழிவு ஒழிப்புக்குப் பாடுபட்டு இருந்தால் குலத்தோடு தொலைந்து இருப்பார்கள். அவர்களால்தான் ஆரிய ஆதிக்கம் வேருன்றி விட்டது நமது நாட்டில் என்பேன். இன்று தமிழ்நாட்டிலுள்ள பெரும் பெரும் கோயில்கள் எல்லாம் அவர்கள் காலத்தில் ஏற்பட்டவைகள் தான். ஏராளமான சத்திரங்களும், சாவடிகளும், தரும நிலையங்களும், கடவுள்களுக்கு மானியங்களும், கோபுரங்களும் மண்டபங்களும் ஏராளமாக ஏற்படுத்தப்பட்டன. பார்ப்பனருக்கு அவர்கள் காலத்தில் மிகுந்த செல்வாக்கு இருந்து வந்து அவர்களுக்குப் பயந்து அவர்கள் கொள்கைகளுக்கு ஏற்ப அரசு புரிந்து நம் சந்ததியார்களை என்றென்றும் அவர்கள் அடிமைகளாக இருக்கும்படியான வசதிகளை எல்லாம் செய்துவிட்டார்கள் அதனால்தான் அவர்கள் பெயர் நாட்டில் நடமாடுகிறது.

 

பாரதம், இராமயணம், கந்தபுராணம், திருவிளையாடற் புராணம் இவைகள் எல்லாம் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொருவனைக் கொல்ல அவதாரம் எடுத்த நூல்கள்தாம்.

 

இராமன் கடவுள்; அவனை இராவணை எதிர்த்தான் தொலைந்தான். அதேபோல் இரணிய அரசன் விஷ்ணுவை வணங்கமாட்டேன் என்றான்; அவனும் தொலைந்தான். சூரன் சுப்பிரமணியனை வெறுத்தான் அவனும் தொலைந்தான். இப்படியாக ஆரியத்தை கண்டிக்கும் எவனும் தொலைவான் என்பதற்காக எழுதப்பட்டவை தான் மேற் சொன்ன புராண நூல்கள் அனைத்தும். வேதனைப்படுவதா? இது எவ்வளவு மானக்கேடான சங்கதி! சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

 

ஆரியர்கள் போர்  செய்து திராவிடர்களை வென்றுவிடவில்லை - வெல்லவும் முடியாது. ஆனால் ஆரியக் கலாச்சாரத்தை நம் மக்களிடையே புகுத்தியே வெற்றி பெற்றனர். அதிலிருந்து முளைத்ததுதான் இந்தக் கீழ் சாதி - மேல் சாதியாகும். மதத்திலே, கடவுள் தன்மையிலே, தத்துவத்திலே நம்மை வென்றுவிட்டனர். அதிலிருந்துதான் இப்போது நாம் மீட்சியடைய வேண்டியிருக்கிறது. பார்ப்பனீயத்தை அடியோடு நாம் அழித்தாக வேண்டும்.

 

கோயிலுக்குப் போவதைக் கண்டிப்பாய் விட்டுவிட வேண்டும். நெற்றிக்குறியிடுவதையும் விட வேண்டும். ஆரியப் பண்பாட்டின் அறிகுறி எதுவும் தெரியாதபடி ஆரியப் பெயர்களையும் ஒழித்துகட்ட வேண்டும்.

 

                               ---------------------------    12.03.1950 செங்கல்பட்டு திராவிடர் கழக மாபெரும் பொதுக் கூட்டத்தில் பெரியார் .வெ.ரா. சொற்பொழிவு. ”விடுதலை”, 15.03.1950

19.12.21

மதமும், கடவுளும் மனிதனை முட்டாளாக்கும் கருவிகள்

 

கடவுள்!

மதமும், கடவுளும் மனிதனை முட்டாளாக்கும் கருவிகள்.

 


மனிதனுக்குள் கடவுளைப் புகுத்துவது மனிதனை முட்டாளாக்கும் டானிக்(வைட்டமின் சத்து) ஆகும். இதை இன்று பார்ப்பனர்கள், சங்கராச்சாரிகள் கடவுள் பிரசாரம் செய்வதில் எடுத்துக் கொள்ளும் முயற்சியில் இருந்தே தெரிந்து கொள்ளலாம்.

 

கடவுள் மனித நலத்துக்காகக் கண்டு பிடித்த சாதனம் அல்ல. மனிதனை முட்டாளாக்குவதற்குப் பயன்படுத்தும் சாதனமேயாகும். சூரியனை, சந்திரனை நெருப்பை, நீரை, காற்றை, கல்லை, மண்ணை எந்த மனிதனும் கண்டுப்பிடிக்கவில்லை. அவற்றின் பெயர்களைத்தான் மனிதன் தெரிந்து கொண்டான்.

 

இவற்றிற்கு விளக்கம் தேவை இல்லை. காரண காரியங்கள் தேவையில்லை. மனிதன் என்றால் இவைகளை அறிந்தே ஆகவேண்டும்; இவற்றின் பலனை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்.

 

ஆனால், கடவுள் அப்படி அல்ல; ஒருவன் சொல்லி அதுவும் சொல்லுவது மாத்திரமல்ல; நம்பும்படி செய்து, நம்பும்படி செய்வது மாத்திரமல்ல; நம்பும்படி கட்டாயப்படுத்தி மனித மூளைக்குள் புகுத்தியாக வேண்டும்.

 

இந்தக் கதி சர்வ சக்தியுள்ள "கடவுளுக்கு" ஏற்பட்டது பரிதாபம்! மகா பரிதாபம்!

 

கடவுள் கதை ஒரு முட்டாளுக்குத் தோன்றிய தோற்றம். இது உலக அறிவையே பாழாக்கிவிட்டது. அதாவது சிறு குழந்தை கையில் கிடைத்த நெருப்புப்பந்தம் வீட்டையே, ஊரையே எரித்து சாம்பலாக்கியது என்பது போல் கடவுள் எண்ணம் அறிவையே கொன்று விட்டது என்று சொல்லலாம்.

 

கடவுள் என்பது "பிடிக்குப்பிடி நமசிவாயம், (நமசிவாயம் என்றால், இங்கு ஓன்றும் இல்லை; சூனியம் என்றுதான் பொருள்)

 

அது "கடவுள்" என்றால் ஒரு "சக்தி," "சக்தி கூட அல்ல;" "ஒரு காரணம்" "காரணப் பொருள்கூட அல்ல" அப்படி நினைப்பது, நினைத்துக் கொள்வது மனிதனுக்கு ஒரு "சாந்தி" என்பதாக கா.சு.வும் (M.L .பிள்ளை), திரு.வி..வும் சொன்ன விளக்கம் - இதை பழைய "குடிஅரசு" இதழில் காணலாம். ஆனாலும் இவர்கள் விக்கிரக பூசையும், பட (உருவ) பூசையும் செய்து வந்தார்கள். கடைசியாக மாற்றிக் கொண்டார்கள்.

 

மனிதனுக்கு எதற்காக கடவுள் தேவைப்பட்டது என்பது எனக்கு இன்னமும் விளங்கவில்லை. அதிலும், கடவுளை நம்பும் எவனும் அதன் சர்வ சக்தியில் நம்பிக்கை வைப்பதே இல்லை. எவனும் சம்பிரதாயத்திற்காக "கடவுள் செயல்" என்கிறானே தவிர, காரியத்தில் மனிதன் செயல் என்றும், இயற்கை என்றும், அகஸ்மாத், தற்சம்பவம், ஆக்சிடெண்ட் என்றும் தான் முடிவு செய்து கொண்டவனாகிறான்.

 

சர்வம் கடவுள் செயல் என்று சொல்லுகின்ற எவனும் சர்வத்திற்கும் தற்காப்பு செய்து கொள்ளாமல் இருப்பதில்லை. சர்வம் கடவுள் செயலாயிருக்கும் போது நாஸ்திகன் - கடவுள் இல்லை என்பவன் எப்படித் தோன்றினான் என்பது பற்றிச் சிந்திப்பதில்லை.

 

மற்றும் சர்வத்திலும் வியாபகமாக இருக்கிற கடவுள் மக்களுக்கு ஏன் தான் இருப்பதாக, தன்னைத் தானாகத் தெரிந்து கொள்ளச் செய்ய முடியவில்லை என்பதை சிந்திக்கவே மாட்டேன் என்கிறான்.

 

கிருஸ்து பாதிரி இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலாக "கடவுள் மனிதனுக்கு அறிவைக் கொடுத்துவிட்டான்; அந்த அறிவைக் கொண்டு கடவுளைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மனிதன் கடமை" என்று சொல்லிவிட்டார்.

 

உன் அறிவுக்கு எட்டிய கடவுள் ஏன் என் அறிவுக்கு எட்டவில்லை? என்று கேட்டதற்கு, "பாபஜன்மங்களுக்கு எட்டாது" என்று சொல்லிவிட்டார்.

 

அந்த பாபஜன்மங்களை யார் படைத்தது? படைத்தது கடவுளானால், பாபஜன்மங்களை ஏன் படைத்தார்? கடவுள் பாபஜன்மங்களைப் படைக்கவில்லையானால், பாபஜன்மங்களைப் படைத்தது யார்? என்று கேட்டேன்.

 

'சாத்தான் படைத்தான்' என்றும், மற்றும் அவருக்கே புரியாத எதை எதையோ யோசித்துப் பேசினார்.

 

இஸ்லாத்தின் கதியும் இப்படித்தான். இந்துவின் கதியே மும்மூர்த்திகள், ஓங்காளி, மாரி, காத்தவராயன், மதுரை வீரன், கருப்பண்ணன், ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள், சமாதி, கல்லுகள், படங்கள், பட்சிகள், மிருகங்கள், மரங்கள், சாணி (மூட்டை உருவ), உருண்டைகள், செத்துப்போன மனிதர்கள் முதலிய எத்தனையோ பண்டங்கள் கடவுள்களாக வணங்கத் தக்கவைகளாகவும் இருந்து வருகின்றன.

 

இவைகளை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால், ஒரு சர்வ சக்தியுள்ள கடவுளுக்குத் தன்னைப்பற்றித் தெரிவித்துக் கொள்ளதன் உருவத்தை விளக்க சக்தியில்லை என்பதைக் காட்டத்தான்.

 

பிறகுமுன்ஜென்மம் - பின் ஜென்மம், கருமம், விதி, நரகம், சொர்க்கம், வைகுண்டம், கைலாயம் இப்படி இன்னும் பல பைத்தியக்காரனுக்குக் கள் ஊற்றினது போல் உளறல் மேல் உளறல்கள்.

 

மனிதனுக்குப் பிறகு முதல் சாவுவரை எதத்னையோ துன்பமும், தொல்லையும், இருக்க இந்தக் கடவுள், கருமம், மோட்சநரகத் தொல்லைகள் ஒருபுறம் மனிதனைச் சித்திரவதை செய்கிறது. மனிதன் (ஜீவ கோடிகள்) பிறப்புக்கும், வாழ்க்கைக்கும், சாவுக்கும் இடையில் அனுபவிக்கும் இன்பம், துன்பம், கவலை, தொல்லை முதலிய காரியங்களுக்கு அவசியம் என்ன? காரணம் என்ன? என்பதை எவனாலும் இதுவரை தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லையே! இத்தனைக்கும் மனிதன் கழுதை, குதிரை, நாய், நரி, எருமை, யானை, புலி, சிங்கம், , எறும்பு முதலான எண்ணிறந்த ஜீவராசிகளைவிட அதிகமான அறிவு (பகுத்தறிவு) படைத்தவனாவான்.

 

இந்தப் பகுத்தறிவின் பயனால்தான் மற்ற ஜீவப்பிராணிகளுக்கு இல்லாத தொல்லையை மனிதன் அனுபவிக்கிறான். காரணம், இந்தப் பாழாய்ப்போன கடவுளால் தான் அதிகத் தொல்லை என்பேன்.

 

"உள்ளத்தைப் பங்கிட்டு உண்பது," "உழைப்பைப் பங்கிட்டுச் செய்வது" என்ற நிலை ஏற்பட்டால் கடவுளுக்கு, வேலையோ, அவசியமோ இருக்காது.

 

இப்போது கையில் வலுத்தவன் காரியமாகவும், அயோக்கியன் ஆதிக்கமாகவும் இருப்பதால், மனிதன் அறிவு இருந்தும் தொல்லைக்கும் துன்பத்திற்கும் ஆளாகிறான் - அடிமையாக வாழ்கிறான்.

 

இனி ஒரு அய்ம்பது ஆண்டுக்குள் மனிதனுக்கு சராசரி வயது 100–ஆகப் போகிறது. இது உறுதி. இப்பொழுதே பல நாடுகளில் சராசரி மனித வயது

67-முதல் 74-வரை இருந்து வருகிறது. நமது நாட்டில் 1950–ல் சராசரி வயது 32- ஆக இருந்தது. இன்று 50-ஆக ஆகிவிட்டது! இதற்குக் காரணம், 1940–ல் படித்த மக்கள் நம்நாட்டில் 100–க்கு 9–பேராக இருந்தவர்கள் காமராசர் முயற்சியால் 100–க்கு 50–பேராக ஆனதுதான். அதோடு கூடவே, "கடவுளும்," "கடவுள் செயலும்" வெகுதூரம் குறைந்து மறைந்து வருவதும் தான் என்று சொல்லுவேன்.

 

கடவுள் மறைய மறைய மனிதனுக்கு அறிவு வளரும்; சுதந்திரம் அதிகமாகும். நமது பெண்களுக்குப் பூணர சுதந்திரம் இருக்குமானால் - வாழ்வில் சுயேச்சையும், சமத்துவமும் ஏற்படுமானால், மனிதன் அறிவும், ஆயுளும் எல்லை இல்லாமல் வளர்ந்து கொண்டே போகும்.

 

முதலில் கடவுள் எண்ணம் மறையட்டும். இன்னும் நம்நாட்டு ஆட்சியாளர்களுக்கு (உண்மையான) தி.மு.. காரருக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது. அவர்கள் (தி.மு..காரர்) இனியும் இரண்டு லட்சம் மெம்பர்களைச் சேர்க்க வேண்டும். பிறகு இவர்களை அசைக்க எந்த மாஜிகளாலும் முடியாது.

 

இது தான் கடவுள் இரகசியம்.

 

               -------------------- 03.11.1970- "விடுதலை" நாளிதழில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய தலையங்கம்

24.5.21

வெள்ளையனுக்கு ஆதரவாளர்களா நாங்கள்? - பெரியார்

 

வெள்ளையனுக்கு ஆதரவாளர்களா நாங்கள்?




காங்கிரசாரை நான் கேட்கிறேன்! அந்நியனாகிய வெள்ளையனுக்கு நாம் அடிமையாக இருக்க வேண்டும் என்றா அல்லது அவன் போக வேண்டாமென்றா நான் சொல்லுகின்றேன்? தேர்தலுக்குக் கூட நாங்கள் நிற்கவில்லையே! எங்களுக்கு வேண்டியதெல்லாம் நமக்கு இருக்கும் சூத்திரப் பட்டம் ஒழிய வேண்டும். நமது நாட்டை வேறு எந்த நாட்டானும், ஆரியனும் சுரண்டப்படக்கூடாது. நாடிமுத்துவோ, வடபாதி மங்கலம் மைனரோ, காமராஜரோ மற்றும் எந்தத் திராவிடரோ சூத்திரர்களாக இருக்கக் கூடாது என்பதுதான் எங்கள் கவலை.

 

காங்கிரசிலுள்ள திராவிடத் தோழர்களே, ஏன் எங்களுக்கு இடையூறு செய்கின்றீர்கள்? வெள்ளையன் எங்களுக்கு வேண்டாம், அவன் எதற்கும் எங்களுக்குத் தேவையில்லை. நாட்டை ஆண்டு வந்த நாங்கள் வெள்ளையன் வந்தபிறகு பியூனாக, பட்லராக, கான்ஸ்டேபிளாக இருக்கின்றோம். ஆனால் பிச்சை எடுத்தக் கூட்டத்தார், இன்று ஹைகோர்ட் ஜட்ஜாக, அட்வகேட் ஜனரலாக, திவானாக, மந்திரியாக, சங்கராச்சாரியாக, பகவான்களாக இருக்கின்றனர்.

 

பார்ப்பனர்கள் ஜட்ஜ் முதலிய பெரிய பதவிகளில் இருக்கின்றார்கள். அதனால் அவர்களுக்கு வெள்ளையன் இருப்பதால் நஷ்டமொன்றுமில்லை. எங்களுக்குத்தான் முதலில் வெள்ளையன் வெளியே போகவேண்டுமென்ற கவலை. ஏனெனில் வெள்ளையனுக்கும் ஆரியனுக்கும் நாங்கள் தான் அடிமைகளாக இருக்கின்றோம். காங்கிரஸ் தோழர்களே! எங்களைச் சந்தேகிக்க வேண்டாம். வெள்ளையன் வெளியேறினால், பார்ப்பானுடைய உயர்வுக்கும், நமது தாழ்மைக்கும் அறிகுறியாகிய உச்சிக்குடுமி பூணூல் ஆகியவைகளைக் காங்கிரசிலுள்ள திராவிடத் தோழர்களாகிய நீங்கள் தான் கத்திரிக்கப் போகின்றீர்களென்று ஆரியனுக்கும் தெரியும். ஏன்? அதுபாடுபடாத கூட்டம். 'கடுகளாவது நாங்கள் உங்கள் விரோதிகளல்ல.' அணுகுண்டு காலத்தில், இந்த அதிசய காலத்தில் நீங்கள் இதை உணரவில்லையென்றால் பின்பு எப்போழுது நீங்கள் உணரப் போகின்றீர்கள். எச்சில் காப்பிக் கடைகளில் திராவிடன் நுழையக் கூடாது என்று இந்தக் காலத்திலா சொல்லுவது? நாம் பாடுபடுகின்றோம். மண்வெட்டி எடுத்துப்  பூமியைத் திருத்தி உழுது பயிரிட்டுப் பாடுபடுகின்றோம். அப்படியிருக்க ஏன் நமக்கு இந்த இழிவு? யாரை நாம் வஞ்சித்தோம்? இந்த மானமற்றத் தன்மை போவதாக நாம் பாடுபட்டால், நாம் துரோகிகளா?

 

அகிம்சையே தங்கள் அடிப்படைக் கொள்கை என்று பெருமை பேசிய காங்கிரஸ் பதவி ஏற்புக்குப் பிறகு எங்கள் மாநாட்டுப் பந்தல்கள் நெருப்புக்கிரையாக்கப்பட்டன. கண்போனது கால் வெட்டப்பட்டது. அகிம்சா மூர்த்திகளாகிய காங்கிரஸ்காரர்களே! இந்தக் கொடுமைகளை நீங்கள் செய்யலாமா? இது நேர்மையா? சிந்தித்துப் பார்த்து நீங்களே தீர்ப்பளியுங்கள். காங்கிரஸ்காரர்களை விட நாங்கள் பின் வாங்கியவர்களா? நாங்கள் அப்படியே செய்தால் நாடு என்ன கதியாகும்? திராவிடர்களுக்குத்தானே கஷ்டம் ஏற்படும்.

 

கம்யூனிஸ்ட் தோழர்களே! எங்களிடத்தில் உங்களுக்கு ஏன் சந்தேகம்? கம்யூனிஸ்ட் காங்கிரஸ்காரர்களால் எங்களுக்கு எவ்வளவு தொந்தரவு, வெள்ளையன் வாழ வேண்டுமென்றா நாங்கள் சொல்லுகின்றோம்? சுயராஜ்யம் வந்துவிட்டதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் காங்கிரசார் சுயராஜ்ய காலத்தில் இப்படிச் செய்தால் இதை மக்கள் எப்படிச் சகிப்பார்கள்? காந்தியார்கூட சொல்லிவிட்டாரே, "வெள்ளையன் மேல் சந்தேகம் வேண்டாம், அவன் நல்லவனாகி விட்டான்" என்று! இது தானா சுயராஜ்யம்?

 

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியார், மில்லிலும், எஞ்சினிலும் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களையே தொழிலாளர்களர்களாகக் கருதுகின்றார்கள். சரீரத்தினால் பாடுபடும், சூத்திரப்பட்டம் தாங்கிய நாலுகோடி மக்களும் தொழிலாளர்களல்லவா? சூத்திரனைக் கூலி இல்லாமல் பார்ப்பனன் வேலை வாங்கலாம் என்று மனுதர்ம சாஸ்திரம் சொல்லுகின்றதே, இது கடவுளின் கட்டளையாம். திராவிடச் சங்கம் என்றால் சூத்திரன் சங்கம் என்றுதானே கருத்து? இதற்குத்தானே, இப்படிச் சொல்ல வெட்கப்பட்டுத்தானே பார்ப்பனரல்லாதார் சங்கம் என்றும் சொன்னோம்? ஏன் இந்த இழிவான பெயர்கள் நமக்கு? பார்ப்பனன் வேண்டுமென்றால் தங்கள் சங்கத்தைச் சூத்திரனல்லாதான் சங்கம் என பெயர் வைத்துக் கொள்ளட்டுமே. நாம் ஏன் நம்மை பார்ப்பனரல்லாதான் என்று அழைத்துக் கொள்ள வேண்டும்? நமக்குச் சொந்தப் பெயரில்லையா? நாம் திராவிடர்கள் அல்லவா?

 

பிராமணன் உயர்வானவனென்று எக்ஞவல்யர், நாரதர், பராசரர் சொன்னது இன்று இந்து சட்டமாகக் காட்சியளிக்கின்றதே. சட்டத்திலே, சாஸ்திரத்திலே, நடத்தையிலே, பிறவியிலே நாம் சூத்திரராயிற்றே. "கடவுளாலே கொடுக்கப்பட்டது" என்று சொல்லப்படும் இந்தச் சூத்திரப் பட்டத்தைத் தாங்கி நிற்பவர்கள் கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களாகிய திராவிடர்களல்லவா? நாம் எப்பொழுது இந்தச் சூத்திரப்பட்டத்தை ஒழிப்பது?

 

கம்யூனிஸ்ட் தோழர்களே! சூதுகள், தந்திரங்கள் ஒழியவேண்டும். நயவஞ்சகமாக இவ்வளவு நாள் நடந்த இந்த ஆட்சி பிரிட்டிஷ் ஆட்சியா? இது பிரிட்டிஷ் நாட்டு ஆட்சி அல்ல. இந்தப் பேதங்கள் அங்கேயில்லை. பார்ப்பனர் நூற்றுக்கு நூறு வாழ வசதி செய்து கொடுத்தது இந்த ஆட்சி. சூத்திரன் படித்தால் ராஜாவுக்குக் கேடு, பட்டத்துக்குக் கேடு என்று மனுதர்ம சாஸ்திரம் சொல்லுவதுபடி நடந்தது இந்த ஆட்சி பிராமணன் உடலால் உழைக்கக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் அவனுக்கு ஜட்ஜூ (நீதிபதி) முதலிய உயர்ந்த உத்தியோகங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. வெள்ளையன் பார்ப்பானுக்கு உடந்தையாக இருக்கின்றான். இது வெள்ளை ஆரியனுக்கும், மஞ்சள் ஆரியனுக்கும் உள்ள ஒப்பந்தம்தான் இனி ஏற்படப்போவது கூட அந்த ஒப்பந்தம்தான். மற்றப் பேர்களெல்லாம் தந்திரம் இதை இரண்டு வருடத்துக்கு முன்பே நான் சொல்லி விட்டேன். அம்பேத்கரும், ஜின்னாவும் இப்பொழுது சொல்லுகிறார்கள். இன்றைய சமுதாய அமைப்பைக் காப்பாற்றுவதுதான் சுயராஜ்யம் இதற்கு ஒரு உதாரணம் திருவையாற்றிலே, சாப்பாட்டில் பேதம் கூடாது என்று சொன்ன காலத்திலே, மகாகனம் சாஸ்திரியார், பி.எஸ். சிவசாமி ஐயர், டி.ஆர். வெங்கட்ராம சாஸ்திரியார் முதலியோர் "நாம் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கை மீறுகின்றாயே" என வெள்ளையனைக் கேட்டார்கள். இதைத்தான் நாம் உடைக்க வேண்டும்.

 

வெள்ளையன் இந்த நாட்டை விட்டுப் போய்விடுகிறேன் என்று சொல்லுவது, மற்ற வல்லரசுகளிடம் அவன் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தம். சண்டை நீங்கியவுடன் அவரவர்கள் நாட்டை அவரவர் நாட்டை அவர்களிடம் விட்டுவிட வேண்டும் என்று நிபந்தனை செய்து கொண்டார்கள். அந்தப்படி அமெரிக்கன், பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டை விட்டுவிட்டான். அதைப்போலவே பிரஞ்சுக்காரனும் வியட்நாம் நாட்டை விட்டுவிட்டான். ஆனால் நமது நாட்டை நம்மிடம் விடாமல் வெள்ளையன் தந்திரம் செய்கிறான். காங்கிரஸ் ஏன் அவனிடம் பேரம் பேசுகின்றது? நாட்டை ஆள நமக்குத் தகுதி இல்லையா? நாட்டில் ஆட்சிக்கு முட்டுக்கட்டையாக, ஒற்றுமைக்கு விரோதமாக எவன் ஜாதிப்பட்டம் வைத்திருக்கின்றானோ, எவன் பெயருக்குப் பின்னால் ஜாதியைக் குறிப்பிடும் வால் வைத்திருக்கின்றானோ அவனுக்கு 6-மாத தண்டனை விதிக்கட்டுமே!

 

பெருவாரியான ஜாதிமத பாகுபாடுள்ள நாட்டிலே ஒரே கொள்கையுடைய ஒரு இனம் அதுவும் நூற்றுக்கு 60-க்கு மேல் மெஜாரிட்டியாகவும் இடத்தைத் தங்களுக்கென முஸ்லீம்கள் தனியே பிரித்து கொள்ளுகிற தென்றால் இதில் என்ன தவறு? இது என்ன முட்டுக்கட்டை? நாடு என்ன பிளந்துபோகும்? நாடு என்ன வெடித்துப்போகும்? இதற்கு எதிர்ப்பு இருக்கின்றது என்றால் இது வெள்ளையனும் ஆரியனும் உண்டாக்குகிற கலகம். இங்கு இருக்கின்ற பிணக்கு, ஆபாசம் வெள்ளையனுக்குத் தெரியாதா? பார்ப்பான் என்று ஒரு ஜாதியும், பறையன் என்று ஒரு ஜாதியும் இருப்பதும், ஹோட்டலுக்குள் ஒரு ஜாதிக்காரன் போகக்கூடாது என்பதையும் பார்த்து வெள்ளைக்காரன் சிரிக்கமாட்டானா?

 

                                      ---------------------- கும்பகோணத்தில் 18.08.1946-ஆம் தேதி காங்கேயன் பார்க்கில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டத்தில் பெரியார் .வெ.ரா. உரை   "குடிஅரசு" தலையங்கம், 09.10.1946