Search This Blog

10.8.22

தாம்பூலத்திற்குப் பதில் புத்தகம்! (வீரமணி - மோகனா திருமணத்தில் புதுமை)


தாம்பூலத்திற்குப் பதில் புத்தகம் (வீரமணி - மோகனா திருமணத்தில் புதுமை)


பேரன்புமிக்க தாய்மார்களே! பெரியோர்களே! நண்பர்களே! இன்றைய தினம் மணமக்களாகிய செல்வர்கள் வீரமணி_-மோகனா ஆகியோர்களது வாழ்க்கைத் துணை ஒப்பந்தத்தை முன்னிட்டு இங்கே கூடியிருக்கின்றோம்.

மணமகன் வீரமணி அவர்களை உங்கள் எல்லோருக்கும் நன்றாகத் தெரியும். அவர் இளம் வயது முதலே நம்முடைய கழகப் பற்று, கொள்கைப் பற்று ஆகியவைகளில் ஈடுபட்டு மிகவும் உழைத்துக் கொண்டு வருபவர்.

 

செல்வி மோகனா அவர்களைப் பற்றி விளக்கினால் நீங்கள் தெரிந்து கொள்வீர்கள். மோகனா அம்மை நண்பர் சிதம்பரம்-_ ரெங்கம்மாள் ஆகியோர்களுடைய அருமை மகள்.

நண்பர் சிதம்பரம்_-ரெங்கம்மாள் ஆகியோர் நமது திருச்சி நகரம் தேவதானத்தில் சுமார் 24, 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கலப்பு மணம் செய்து கொண்டவர்கள். நண்பர் சிதம்பரம் காரைக்குடியை அடுத்த கோட்டையூரிலே பெரிய செல்வந்தர். தன வைசியர் குலம் என்று சொல்லுகின்ற நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள்.

ரெங்கம்மையார் திருவண்ணாமலை ரெட்டியார் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் கலப்பு மணம் என்பதோடு மறுமணம் என்பதையும் சேர்த்து 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக மணம் செய்து கொண்டவர்கள்.

அவர்களுடைய மூத்த மகன் மலேசியாவிலே பெரிய தொழில் செய்து கொண்டிருக்கின்றார். இதிலே வேடிக்கையான ஒரு சங்கதியைச் சொல்லவேண்டுமானால், வேடிக்கைதான் அது மற்றபடி இலட்சியமாகச் சிந்திக்கக் கூடியது அல்ல. இவர்களுடைய இந்தத் திருமணம் 4 குழந்தைகளைப் பெற்று, நல்ல வயதுக்கு வந்து வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டிருக்கின்ற பொழுது, ஒரு விவகாரத்திலே இந்தத் திருமணம் செல்லாது என்று உயர் நீதிமன்றத்திலே தீர்ப்பு வழங்கினார்கள்! அதனாலே அவர்களுக்கு ஒரு பாதகமும் இல்லை. அதை அவர்கள் இலட்சியம் செய்யவும் இல்லை. அது பாட்டுக்கு அது இருந்தது. இது பாட்டுக்கு இது நடந்து கொண்டிருந்தது. சுயமரியாதைத் திருமணம், செல்லாது என்று சொன்ன காரணம் ரொம்ப வேடிக்கையானது. சுயமரியாதைத் திருமணம் சாஸ்திரப்படியும் நடக்கவில்லை; சட்டப்படியும் நடக்கவில்லை; ஒரு வரைமுறைப்படியும் நடக்கவில்லை; ஆனதினாலே, இது செல்லாது! என்று சொன்னார்கள்.

திருமணத்தில் என்ன முக்கியமான காரியங்கள் நடக்க வேண்டுமோ, அது நடந்துதான் இருந்தது. திருமணத்தில் என்ன நடக்க வேண்டுமென்று இருக்கின்றதோ, அதற்கு மாறான விரோதமான காரியங்கள்தான் நடந்திருக்கின்றன.

இன்ன மாதிரி இருக்க வேண்டும். இன்ன முனிவர் சொல்ல வேண்டும். அந்தச் சுலோகங்-களை எல்லாம் அந்த ஜட்ஜ்மென்ட்டிலே எடுத்துப் போட்டிருக்கின்றார்கள். ஆகவே அந்த மாதிரியான ஒரு நிலைமை இருந்தாலும் அவர்கள் இன்பத்திலே, செல்வத்திலே, எல்லாவற்றிலுமே மிக்க திருப்திகரமாகவே நடந்து வந்திருக்கின்றார்கள்.

அவர்களுடைய திருமணம் எப்படி அந்தக் காலத்திலே ஒரு கலப்பு மணமாக நடைபெற்றதோ அதே மாதிரியாகவே தம்முடைய பெண்ணுக்கும் கலப்பு மணமாகவே நடத்த வேண்டுமென்று ஆசைப்பட்டு அவர்கள் தெரிவித்தார்கள்.

அவர்களுக்குத் திருமணமாகி 25 வருடங்கள் ஆகியிருந்த போதிலும் கூட அன்றைய காலத்திலிருந்தே அவர்களை எனக்குத் தெரியும்.

காரைக்குடியில் நடைபெற்ற ஒரு மகாநாட்டிற்கு அய்யா சிதம்பரம் அவர்கள்-தான் வரவேற்புக் கழகத் தலைவர்  ஆர்.கே.சண்முகம் அவர்கள் அப்பொழுது தலைமை வகித்தார். 1930க்கு முன்னாலே உள்ள காலம் அது. அந்த மகாநாட்டிலேயிலிருந்து கொள்கைப் பிடிப்போடு இருந்தார்கள். அதனால்தான் கலப்பு மணம் செய்ய வேண்டும் என்று தெரிவித்தார்கள். பற்றுதல் என்றால் பிடிவாதமான பற்றுதலுடன் அந்தக் கொள்கைகளைக் கடைப்பிடித்து வந்தார்கள். இந்த மாதிரியாகவே கலப்பு மணம் நடத்த வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது. அது போலவே அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அப்பொழுது வீரமணி அவர்கள் என் ஞாபகத்திற்கு வந்தார். தனக்கு ஒரு திருமணம் ஆகப்போகின்றது என்று வீரமணி நினைக்கவே இல்லை. அந்த மாதிரி இருக்கும்பொழுது வீரமணி அவர்களிடத்திலே திடீர் என்று இந்த சங்கதியைச் சொன்னேன். வீரமணி திடுக்கென்று கேள்விப்பட்டவுடன் பதில் சொல்லாமல் இருந்தார்.

நான் சொன்னேன். அய்யா, உங்களுக்கு நல்ல வாய்ப்பு என்று நினைக்கிறேன். வசதி உள்ள இடம். அதற்கு வீரமணி பதில் சொன்னார். வசதி இருக்கிறதோ இல்லையோ, அதைப் பற்றி எனக்குக் கவலையே இல்லை. இப்படியே சொன்னார். அய்யா சொல்லுகிறீர்கள் அம்மா சொல்லுகிறீர்கள் என்பதற்காக நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் கேட்பேன் என்று சொன்னார். சரி, அப்படியே வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொன்னேன். அப்பொழுது அய்யா சிதம்பரம் அவர்கள் ஊரில் இல்லை. மலேயாவில் இருக்கின்றார். ரெங்கம்மையார் சொன்னார்கள். நீங்கள் சொன்னால் ஒத்துக்கொள்வார் பரவாயில்லை என்று சொன்னார்கள். ஒரு வழியாக வீரமணி அவர்கள் ஒப்புதல் கொடுத்தார்கள் என்று தெரிந்த உடனே அம்மையார் அவர்கள் அவரது கணவரிடத்திலே இதைத் தெரியப்-படுத்தினார்கள். உடனே கப்பலில் ஏறி வந்தார்கள். அவசரமாக முடிவுகளை எல்லாம் எடுத்தார்கள்.

திருமணத்தைக் கூடுமானவரை சுருக்கமாக நடத்த வேண்டும் என்பது என்னுடைய ஆசை இல்லை. என்னுடைய சுபாவம் அப்படி! எந்தக் காரியமாக இருந்தாலும், எதுவாக இருந்தாலும் சுருக்கமாகத்தான் நடத்த வேண்டும் என்பது என்னுடைய சுபாவம். அந்த முறையில் நடத்த வேண்டுமென்றுதான் நான் ஆசைப்பட்டேன். ஆனால் முடியவில்லை. தள்ளமுடியாத நிலையில் கொஞ்சம் நீண்டு விட்டது. எனக்குக் கொஞ்சம் கஷ்டம்தான். ஆனாலும் நல்ல-படியாகத் திருப்தியாக முடிந்தது.

ஒருத்தருக்குத் திருப்தி இல்லாவிட்டாலும் இன்னொருத்தருக்காவது திருப்தி இருக்கின்றதே என்று சொன்னால் வரவு செலவு சரியாகப் போய்விட்டது என்று அர்த்தம். நாம் ஒரு கமிட்டி போட்டால், மகாநாடு போட்டால் எப்படி நடக்குமோ அப்படித்தான். வேறே ஒன்றும் அதிசயமானது ஒன்றும் இல்லை.

நம்முடைய கழகத் தோழர்கள் அடிக்கடி சந்திக்க என்ன இருக்கின்றது? வழி வேறு இருக்கின்றதா? ஒன்றும் கிடையாது. தேர்த் திருவிழாவிற்குப் போவதில்லை. மகாநாட்டில் தான் சந்திப்போம்.

மகாநாடு நடத்த வேண்டும் என்று யாராவது கேட்டால் மகாநாடு நடத்தி, அதிலே என்ன பேசி, அதிலே என்ன தீர்மானம் போடுகிறோமோ, அவைகளைப் பத்தாயிரம் பேர் – இலட்சம் பேர் கூடும்படியான கூட்டங்களில் பேசிக் கொண்டே-யிருக்கின்-றோம். மகாநாடு கூட்டினாலே 4,000, 5,000 பேர் வந்தாலே அதிகம். 10,000 பேர் 20,000 பேர் வரவேண்டுமென்றால் நான்கு வருடம், அய்ந்து வருடத்திற்கு ஒரு முறை கூட்ட வேண்டும். மகாநாட்டிலே இயக்கக் காரியமாக, இயக்கக்காரர்களைச் சந்திக்கும் ஒரு வாய்ப்பு. அதுதான் உண்மையிலேயே முக்கியம். அந்த முறையிலேயே இயக்கத் தோழர்களை எல்லாம் சந்திக்கும்படியான ஒரு வாய்ப்பு. அன்பர்-களையும், நமது மரியாதைக்குள்ளவர்களையும் சந்திக்க ஒரு நல்ல வாய்ப்பு என்கிற முறையிலே கொஞ்சம் தாராளமாக இதை நடத்துகின்றோம். இதை எல்லாம் பார்ப்பதற்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சி.

இந்தத் திருமணத்திலே ஒரு சின்ன புதிய முறையைப் புகுத்தியிருக்கின்றேன். திருமணத்திற்கு வந்தவர்களை எல்லாம் பாராட்டித் தாம்பூலம் கொடுப்பது முறை. தாம்பூலத்திலே வெற்றிலை பாக்கு விலை ஒரு அணாவுக்குக் குறையாது. சின்னத் தேங்காயாக இருந்தாலும் 2 அணா விலை இருக்கும் பழம் கொடுப்பார்கள். இப்பொழுது ஏறக்குறைய பெரிய மனிதர்கள் எல்லாம் மலைப்பழம் கொடுப்பது வசதியாகப் போய்விட்டது. ஆக 2 பழம் எடுத்துக் கொண்டால் ஒன்றரை அணா. அதுவும் எல்லாவற்றையும் சேர்த்துச் செய்தால் நான்கரை அணா ஆகின்றது.

அதுவும் நண்பர் சிதம்பரம் அவர்கள் செட்டியார் என்கிற முறையிலே செய்வார்களே-யானால் ஒரு வெற்றிலை பாக்கு தாம்பூலத்திற்கு மூன்று ரூபாய் இருக்கும்; இரண்டு ரூபாய்க்குக் குறையாது. ஆப்பிள் இரண்டு, மூன்று போடுவார்கள்.  வெற்றிலை ஒரு வாரத்திற்கு ஆகிறாற்போலப் போடுவார்கள். ஆக இரண்டு, மூன்று ரூபாய்க்கு ஆகும். வாங்கிட்டுப் போகிறவர்களும் ஒரு ரூபாய், ஒன்றரை ரூபாய்க்கு விற்று விடுவார்கள்.  அந்த மாதிரி எல்லாம் இல்லாமல் நாமும் ஏதாவது கொடுத்த மாதிரி இருக்கட்டும். அதுவும் ஏதாவது பயன்படுகிற மாதிரி இருக்க வேண்டும் என்கிற முறையிலே ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. 

 

கழக சம்பந்தமான ஏதாவது ஒரு புத்தகம் அந்த விலைகளுக்குள்ளேயே கணக்குப் பார்த்து ஆளுக்கு ஒன்று கொடுக்கலாமா என்று ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.

வீரமணியே சொன்னார். அய்யா எத்தனையோ திருமணத்திற்குத் தலைமை வகித்துச் சிறப்புரை எல்லாம் ஆற்றியிருக்-கிறீர்கள். இது திருமண சம்பந்தமாக இருக்கின்றது. அந்தப் பேச்சுகளில் பத்து, இருபது பேச்சுகளைப் புத்தகமாகப் போட்டுவிட்டு, அதற்குப் பெயரை வேண்டு-மானால் வாழ்க்கைத் துணை நலம் என்ற தலைப்புப் போட்டுப் புத்தகமாகக் கொடுக்கலாம் என்று சொன்னார்.

கோவிலுக்குப் போகிறவர்கள் எப்படிச் சர்க்கரையை எடுத்து வாயில் போட்டுக் கொள்வார்களோ அது மாதிரிதான் இது. மற்றபடி திருமணம் சாதாரணமானது தான். பகலிலே ஒன்றும் விருந்தில்லை. திருமணத்திற்கு வந்தவர்கள் அவரவர்கள், ஆங்காங்கே சாப்பிட்டுக் கொண்டார்கள். ராத்திரிக்கு ஏதோ விருந்து ஏற்பாடு பண்ணுகிறோம்.

சிதம்பரம் அவர்களும், ரெங்கம்மாள் அவர்களும் இயக்கத்திற்குத் தொண்டாற்றுமாறு பாடுபட வேண்டும். அவர்கள் பெண்ணைக் கொடுத்ததன் மூலம் நம்முடைய இயக்கத்திற்குப் பயன்பட வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கின்றோம்.

அதே மாதிரிதான் வீரமணி அவர்களும் நமது இயக்கத்திற்குப் பயன்படும்படியான முறையிலே தொண்டாற்ற வேண்டும். ஒற்றுமையாகத் துணையாக இருந்தால் நல்லது என்று ஆசைப்படுகின்றோம்.

மற்றப்படி இந்த அறிமுகப் பேச்சோடு மணமக்களுக்கு இந்த வாழ்க்கைத் துணை ஒப்பந்தங்களை எடுத்துச் சொல்லி, அதை நிறைவேற்ற உங்கள் சார்பாகக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். மணமக்கள் வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழாவை இப்பொழுது நடத்திக் கொள்-கிறார்கள். அதற்குப் பிறகு மணமக்களை வாழ்த்திப் பல அறிஞர்கள் பேசுவார்கள்.

நண்பர் உயர்திரு பாரதிதாசன் அவர்கள், சேர்மன் இரத்தினசாமி (பிள்ளை) அவர்கள், உயர்திரு சண்முகநாதன் அவர்கள், சுப்பையா அவர்கள், நரசிம்மன் அவர்கள், முத்துக் கண்ணப்பர் அவர்கள், வெள்ளையன் அவர்கள் இன்னும் பல அறிஞர்கள் பேசுவார்கள். பொறுமையாக இருந்து கேளுங்கள்.

மணமக்கள் வாழ்க்கை ஒப்பந்தத்தை எடுத்துச் சொல்லி இந்த நிகழ்ச்சியின் அறிகுறியாக மணமகளுடைய உருவம் பொறித்த மோதிரத்தை மணமகள் மணமகனுக்கு அணிவிப்பார். மணமகன் உருவம் பொறித்த மோதிரத்தை மணமகன் மணமகளுக்கு அணிவிப்பார். நிகழ்ச்சி நிறைவு பெறுகிறது என்று உங்கள் சார்பாகக் கேட்டுக் கொண்டு மணமக்கள் இப்பொழுது உறுதிமொழி கூறுவார்கள்.

                         --------------------------நூல்:"தென்னாட்டுத் திருநாள்" - தந்தை பெரியார்   அவர்கள் கி.வீரமணி & மோகனா அவர்களின்  வாழ்க்கை துணை நல ஒப்பந்தத்தை  நடத்தி வைத்து ஆற்றிய சொற்பொழிவிலிருந்து......

9.8.22

கர்ப்பக்கிருகத்திற்குள் மட்டும் பேதம் எதற்க்காக ? - பெரியார்


தந்தை பெரியார்

இப்போது நாம் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிற முயற்சி, கோயிலில் கர்ப்பக்கிருகம் இருக்கிற இடத்திலே நீ சூத்திரன்,- இழிஜாதிக்காரன், நீ உள்ளே நுழையக்கூடாது என்று பார்ப்பான் நம்மை இழிவுபடுத்தி வைத்திருக்கின்றதை மாற்ற வேண்டும் என்று போராட இருக்கிறோம். இதற்கு முன் தெருவிலே மனிதனை நடக்கக் கூடாது புனிதம் கெட்டுவிடும் என்று சொன்னான்; குளத்தில் தண்ணீர் எடுக்கக்கூடாது என்று வைத்திருந்தான்; ஒவ்வொரு ஊரில் ஒவ்வொரு ஜாதியார் கோயிலுக்கும் போகக்கூடாது என்று வைத்திருந்தான்; அதுபோல, சாப்பிடும் பொது இடங்களில் பார்ப்பனருக்கு வேறு இடம், நமக்கு வேறு இடம் என்று வைத்திருந்தான். இதையெல்லாம் மாற்றி விட்டோம்.

அதனால் ஒன்றும் புனிதம் கெட்டுவிடவில்லை. எந்த மனிதனின் மனமும் புண்படவில்லை. மதம், சம்பிரதாயம் அழிந்து பாழாகி விடவில்லை. மிகப் பெரிய புண்ணிய ஸ்தலங்களாகக் கருதப்படும் காசி, ஜெகந்நாத், பண்டரிபுரம் ஆகிய இடங்களிலிருக்கிற கோயில்களில் உள்ள சாமி சிலைகளை யார் வேண்டுமானாலும் தொட்டு வணங்கலாம் என்றிருக்கிறது. அதுபோல இங்கேயும் கர்ப்பக்கிரகத்திற்கு வெளியே இருக்கிற உருபரிவாரங்களை யார் வேண்டுமானாலும் தொடலாம். அதே சிலை கர்ப்பக்கிரகத்தில் இல்லாமல் வெளியே இருந்தால் நாய்கூட நக்கிவிட்டுச் செல்லலாம். அதனால் அந்தச் சிலையின் புனிதம் ஒன்றும் கெட்டு விடுவதில்லை. கர்ப்பக்கிரகத்திற்குள் இருப்பதைத் தொட்டால் மட்டும் எப்படிப் புனிதம் கெட்டுவிடும்? வெளியே இருக்கிற சிலைக்கு இல்லாத புனிதம் அதற்கு மட்டும் எப்படி வந்தது என்று கேட்கின்றேன்? பார்ப்பான் ஆக்கிய சோற்றை நம் கண்ணால் பார்த்தால் அதைக் கீழே கொட்டிவிடுவான். இன்று நம்முடன் வந்து உட்கார்ந்தே சாப்பிடுகின்றான்,- நாம் சமைப்பதைச் சாப்பிடுகின்றான்.

இப்படி உண்பதில்- பழகுவதில் எல்லாம் ஒன்றான பின் எல்லோருக்கும் பொதுவான கர்ப்பக்கிருகத்திற்குள் மட்டும் இந்தப் பேதம் எதற்காக என்று கேட்கின்றேன்? ஜாதி இழிவை, சூத்திரத் தன்மையை நிலைநிறுத்த அல்லாமல் வேறு எதற்காக? வேறு என்ன அவசியத்திற்காக இங்கு மட்டும் நாம்  போகக் கூடாது என்பது? என்று நம் மக்கள் நன்கு சிந்திக்க வேண்டும். சிலர் நகை இருக்கிறது, அதனால்தான் எல்லோரும் வரக்கூடாது என்று சமாதானம் சொல்கிறார்கள். உன் சாமிக்கு  நகை போட்டிருக்கிறாய் என்பதற்காக நான் சூத்திரன் என்பதை ஒப்புக் கொள்வதா? இடம் சிறிதாக இருக்கிறது, அதிகம் பேர் உள்ளே போக முடியாது என்றால், ஒவ்வொருவராகச் சென்று தொட்டுக் கும்பிட்டு வருகிறார்கள். நகை இருக்கிறது என்றால் இரண்டு போலீசைப் போட்டுப் பாதுகாத்துக் கொள். இவற்றிற்காக நாங்கள் எங்கள் மானத்தை இழக்கத் தயாராக இல்லை.

மொழிக்காகப் போராட்டம் என்கின்றார்கள். இன்றைக்கும் அநேகக் கோயிலில் பார்ப்பான் சமஸ்கிருதம் சொல்லிக்கொண்டு பூசை செய்கிறான். எதற்காகத் தமிழ்நாட்டில் இப்படி நடக்க வேண்டும்? என்று இதுவரை எவனுமே கேட்க வில்லை. இந்த அரசாங்கம்- நம் அரசாங்கம். சும்மா விட்டுவிடும் என்று கருதவில்லை. அவர்கள் கடமையை அவர்கள் செய்வார்கள். அதுபற்றி நாம் அரசாங்கத்தைக் குறை கூறப் போவதில்லை.

காந்தி தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காகத் தனிக் கிணறு, தனிக்கோயில், தனிப் பள்ளிக்கூடம், தனிக் குளம் வெட்டுவது என்று அதற்காக ஒரு இலட்சத்திற்கும் மேல் பணம் ஒதுக்கி அந்தப் பணத்தை என்னிடம் கொடுத்தார்கள். நான் ஆதிதிராவிடர் மக்களுக்குத் தனியாகப்  பள்ளிக்கூடம் கிணறு கட்டுவதை விரும்பவில்லை. அதை அப்படியே திருப்பிக் கொடுத்து விட்டேன்.

நாம் கர்ப்பக்கிருகத்திற்குள் போக வேண்டுமென்பது கடவுள் நம்பிக்கைக்காக, பக்திக்காக, புண்ணியம் சேர்ப்பதற்காகப் போக வில்லை. அதில் உள்ள அவமானத்தை நீக்க வேண்டும் என்பதற்காகப் போகிறோம். திறந்து விட்டுவிட்டால் அதனால் என்ன பலன் என்று கேட்பீர்கள். சாமிக்கு இருக்கிற யோக்கியதையே போய் விடும். பார்ப்பானுக்கிருக்கிற உயர்ஜாதித் தன்மையும் போய் விடும். பார்ப்பானே வெளியே வந்து அங்குக் கடவுள் இல்லை, கல்தான் இருக்கிறது என்று சொல்வான்.

உனக்குத்தான் சாமி இல்லையே,- நீ ஏன் அங்குப் போகிறாய் என்று கேட்கிறான். மானம் இருப்பதால் போகிறேன். மானம் இல்லாத தால், அறிவு இல்லாததால், இழிவைப்பற்றிச் சிந்திக்காததால் நீ வெளியே நிற்கிறாய்-  என்று சொல்வேன். நாம் போவதற்கு உரிமை வந்துவிட்டால், பிறகு பூசை செய்கிற உரிமை நமக்குத் தானாகவே வந்து விடும்.

மொழிக்காகச் சத்தம் போடுகிறாய்; கோயிலிலே சமஸ்கிருதத்திலே மந்திரம் சொல்கின்றான். அதுபற்றி எவனுமே சிந்திப்பது கிடையாது. தமிழில் சொல்லக் கூடாது என்கின்ற ஏற்பாடு பார்ப்பானாகச் செய்து கொண்டதே தவிர, சாஸ்திரத்தில் கிடையாது.

இதெல்லாம் வளர்ந்தால் மனிதனுக்கு இருக்கிற மூடநம்பிக்கை போய்விடும்; பூச்சாண்டி போய்விடும்.

சமுதாயத் துறைக்காக இந்த நாட்டிலே என்னைத் தவிர எவனய்யா பாடுபட்டான்? பந்தயம் கட்டிக் கேட்கிறேன், எவன் பாடுபட்டான்?

நீங்களெல்லாம் மதம் போச்சு, கடவுள் போச்சு என்று பயப்படாதீர்கள். கடவுள் உண்மையில் இருந்தால் அதை ஒழிக்க யாராலும் முடியாது. அது போன்றுதான் இந்து மதம் என்பதும், இல்லாத ஒரு கற்பனையாகும். என்று தெளிவாக எடுத்துவிளக்கி இழிவு நீக்கக் கிளர்ச்சியில் எல்லா மக்களும் பங்கேற்க முன்வர வேண்டும்.

    ----------------26.10.1969 அன்று வேலாயுதம்பாளையம் நாகம்மையார் திடலில் ஈ.வெ.ரா.பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய சொற்பொழிவு - – ‘'விடுதலை'’, 7.11.1969

 

8.8.22

வருணாசிரம வியாதியை ஒழிக்க! - பெரியார்

 

கணபதி உருவ பொம்மை உடைப்பு!




திராவிடத் தோழர்களே! இந்தியாவில் “வெள்ளைக்கார சக்கரவர்த்தி’’ ஆட்சி ஒழிந்து பார்ப்பன ஆதிக்க “ஜனநாயக ஆட்சி’’ ஏற்பட்டதிலிருந்து, இன்று, இந்த நேரம் வரை ஒவ்வொரு மாத்திரை நேரமும் வருணாச்சிரம தரும ஆட்சி வளர்ந்து வளம் பெற்று வருகிறது.

 

வருணாச்சிரம தருமத்தைப் புகுத்தப் பார்ப்பன ஆதிக்க ஏகபோக ‘ஜனநாயக’ ஆட்சியானது ஆட்சி முறை  பல துறைகளில் பல கொடுமையான முறைகளைக் கையாண்டு வந்தாலும்  திராவிட நாட்டில் _ தமிழ் நாட்டில் _ தென் இந்தியாவில் _ சென்னை ராஜ்ஜியத்தில் “வெள்ளைச் சக்கரவர்த்தி’’ காலத்தில் ஒரு அளவுக்கு  முன்னேற்ற மடைந்திருக்கிற திராவிடர்களை மனுகால சூத்திரர் ஆக்கத்திட்டம் கொண்டு உத்யோகத் துறையிலும், கல்வித் துறையிலும் திட்டம் வகுத்து செயலில் இறங்கிவிட்டது.

 

1.    சூத்திரர்களுக்கு அரசாங்க உத்யோகத்தில் இருந்த “சூத்திர’’ வகுப்பு உரிமை, அரசமைப்புச் சட்டத்தின் மூலம் நீக்கப்பட்டு, அய்கோர்ட் (உயர்நீதமன்ற) தீர்ப்பு மூலம் அந்த நீக்கம் உறுதியாகி அமலுக்கு வந்துவிட்டது. இதிலிருந்து “சூத்திரன்’’ (தமிழர்கள்) உத்தியோக உரிமை அற்றவர்களாக  ஆக்கப்பட்டு விட்டார்கள்.

2.    சூத்திரர்களுக்குக் கல்வித் துறையில் ஒரு அளவுக்குப் பெரிய கிளர்ச்சி மீது சிறிது உரிமை இருந்தது. அதுவும் ஆச்சாரியார் ஆட்சியில் அழிக்கப்பட்டுவிட்டது.

3.    கல்வித் துறையில் மேல்வகுப்பு அதாவது உத்தியோகத்திற்குத் தகுதியாகும் படிப்புதான் “சூத்திரன்’’களுக்கு உரிமை இல்லாமல் இருக்கும்படி செய்யப்பட்டுவிட்டது என்றாலும், பொதுக் கல்வி என்பதுகூட சரிவரப் பெறுவதற்கு இல்லாமல் அடிப்படைக் கல்வி என்னும் பேரால் தகப்பன் தொழிலை _ பரம்பரைத் தொழிலை, படிக்கவேண்டும் என்கின்ற நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுத்தப்பட்டுவிட்டது.

இதை நான் ஏன் குறிப்பிடுகிறேன் என்றால் எந்த நாட்டிலும் இல்லாத இந்த அதிசயமான முறையானது, நாட்டுநலனுக்கு  ஆகவோ, கல்வி நலனுக்கு ஆகவோ, ஆட்சி நலனுக்கு ஆகவோ, அல்லது மக்கள் ஒழுக்க நலனுக்கு ஆகவோ அல்லாமல் பார்ப்பான் நலனுக்கும், சர்வ ஆதிக்க நலனுக்கும் ஆதரவு ஏற்படுத்தப்பட்டு இருந்து வருகிற வர்ணாசிரம தரும புதுப்பிப்புக்கு ஆகவே ஸிமீஸ்வீஸ்வீஸீரீக்கு  ஆகவே இந்த “ஜனநாயக ஆட்சி’’ என்பதில் செய்யப்பட்டு வருகிறது என்பதைக் காட்டுவதற்கு ஆகவேயாகும்.

இன்று இந்தத் திராவிட (தமிழ்) நாட்டு திராவிட மக்கள் தங்கள் நாட்டிலேயே, தங்கள் “100க்கு 90க்கு மேற்பட்டு ஓட்டுரிமை’’ பெற்றிருந்தும், “ஜனநாயக’’ ஆட்சியிலேயே இந்த இழிநிலை; அதாவது சூத்திர, பஞ்சமநிலை அடைந்திருப்பதை ஒழித்துக் கொள்ள வேண்டுமானால்-_ இந்து வர்ணாச்சிரம தருமமுறையை அழித்து  ஒழித்தாலொழிய வேறு எந்தக் காரணத்தாலும் யாராலும் முடியாது என்று நான் மனப்பூர்வமாகச் சித்த சுத்தியாக நம்புவதால்,  வருணாசிரம முறையைஅழிக்கமுற்படும் முறையில் முன்னுரையாக இதைக் கூறுகிறேன்.

சமீப காலமாகவே பொதுமக்கள் உணரலாம்; என்னவெனில் ஆட்சியின் வேலையும், அதிகாரிகளின் வேலையும், சவுண்டிப் பார்ப்பனர் முதல் சங்கராச்சாரியார் பார்ப்பனர்வரை சர்வ பார்ப்பனர்களும் வருணாசிரம வேத சாஸ்திர புராண இதிகாசங்களைப் பிரசாரம் செய்வதும், இந்திய பிரசிடென்ட்டு, இந்திய பிரதமர், மற்றும் இராஜ்ய கவர்னர்கள், இராஜ்ய பிரதமர்கள் முதல் யாவரும் பார்ப்பனர்களாகவே ஆகிக்கொண்டு, மேற்கண்ட வேதசாஸ்திர புராண முதலிய பிரச்சாரங்களும் செய்து வருவது என்றால், இதில் ஏதாவது சூழ்ச்சி, உள்கருத்து இல்லாமல் இருக்க முடியுமா?

மற்றும் இவை மாத்திரமல்லாமல் நம் சூத்திர மக்களில் செல்வவான், கல்விமான், அரசியலில் விளம்பரம், பதவிபெற்ற உலக விளம்பர சீமான்கள் முதல் எச்சிலைக் கலைச் செல்வவான்கள் வரையில் 100க்கு ஒருவருக்கு கூட கவலையோ, மான உணர்ச்சியோ இல்லையே என்று நான் காணும்போது, 75 ஆண்டு வாழ்ந்து அண்மையில் சாகப்போகிற நான், 35 ஆண்டுகளாக வீடு, வாசல், செல்வம், தொழில், மனைவி “மக்களை’’ துறந்த சன்னியாசியாக நம் திராவிடமக்களுக்கு இந்தச் சூத்திரப்பட்டம் ஒழிய வேண்டு மென்றே பாடுபட்டு வந்து, வருகிற நான், ஆண்டு ஒன்றுக்கு 30 ஆயிரம், 40 ஆயிரம் ஏன் 50 ஆயிரம் ரூபாய்கூட வரும்படி உள்ளதான எனது எஸ்டேட்டை பாழடையவிட்டுவிட்டு, பரதேசியாய் பிரயாணங்களுக்கும், பிரச்சாரத்திற்கும் பொதுமக்களிடம் செலவு பெற்று வாழ்ந்துவரும் நான், இதற்கு  இந்த வருணாசிரம தரும முறை ஒழிய ஏதாவதொரு நாள் இதற்குக் காரியம் செய்யாமல் என் உயிர்போக எப்படி என்னை விட்டுக்கொண்டு இருக்க முடியும்?

ஆச்சாரியார் முதல்மந்திரி பதவிக்கு வந்தது குறித்து உண்மையில் மகிழ்ச்சி அடைந்தவன் நான். காரணம் பிரகாசம், கம்யூனிஸ்டு, பொறுப்பற்ற “உதிரிகள்’’ என்பவர்கள் ஆட்சியைவிட நமக்கு நன்றாகக் கண்டித்து, எதிர்த்து, போர் துவக்க  வசதி இருக்கக்கூடிய ஓர் ஆட்சி, அதுவும் சொந்த வாழ்வில் கண்ணியமும், உலக அனுபவ அறிவும் உள்ளவர் ஆட்சிக்கு வருவதுமேல் என்று கருதி ஆதரித்தேன்.

இதற்குக் காரணம் தனிப்பட்டவர்கள் சொந்த முறையில் நடந்துகொண்டிருக்கிற முறைபற்றின அனுபவம் எனச் சிறிது இருந்ததேயாகும். ஆச்சாரியாரும் அதுபோலவே ஆட்சிக்கு கவர்மெண்டுக்கு கவுரவம் இருக்கிற  மாதிரியிலேயே பெரிதும் நடந்துவருகிறார். என்றாலும் -_ தனது (பார்ப்பன) வகுப்புக்கு ஒரு வகுப்பின் உத்தமபுத்திரன் எப்படி நடந்துகொள்ளுவானோ அதுபோல், “தேவர்களுக்கு ராமன் நடந்து கொண்டது’’ போல்தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறார்.


 நம்மில் துரோகிகள், அனுமார்கள், விபிஷணர்கள் இருந்தால் அதற்கு நான் என்ன செய்யமுடியும்?

ஆனதால் நான் என் சொந்தப் பொறுப்பில் முன்பு பல தடவை கூறி இருப்பதுபோல வருணாசிரம வியாதியை ஒழிக்க கடைசி சிகிச்சையாக, நாளது மாதம் 27ஆம் தேதி புதன்கிழமை தமிழ் நாடெங்கும் புத்த விழா கொண்டாடி மாலை 6 மணிக்குப் பொதுக்கூட்டத்தில் வருணாசிரம வாதிகள் பெரும்பாலோருக்கும் “முதல் தேவன்-_தெய்வம்’’ என்று உருவாக்கி இருக்கும் செயற்கை உருவ கணபதி அறிகுறியை மக்கள் உள்ளத்தில் அழித்துவிட வேண்டும் என்பதாகப் பொது மக்களை அதாவது மனு வருணாச்சிரம தருமத்தை வெறுக்கிற பொதுமக்களையும் திராவிடர் கழகத் தோழர்களைச் _ சிறப்பாக இளைஞர்களையும் வேண்டிக் கொள்ளுகின்றேன்.
அன்று பிள்ளையார் அல்லது கணபதி உருவம் என்பதை மண்ணால் செய்து பொம்மை உருவத்தையே கொள்ளுங்கள்.  சர்க்கார் 144 (தடை ஆணை) போட்டால் உருவத்தை அழிப்பதை நிறுத்திவிடுங்கள். அவர்கள் கழகக் காரியாலயத்தில் அல்லது அவரவர்கள் வீட்டில் உடைத்து மகிழ்ச்சி கொண்டாடுங்கள்.  நரகாசுரனைக் கொன்றதற்கு ஆக பார்ப்பனர்களும் பார்ப்பன அடிமைகளும் எப்படிக் கொண்டாடுகிறார்களோ அது போல் உருவத்தை உடைத்து கொண்டாடுங்கள்.

புத்த பிரான் வருணாச்சிரம தர்மத்தையோ இந்த வருணாச்சிரம தேவர்களையோ ஏற்றுக்கொண்டவர் அல்ல; அவற்றை ஒழிப்பதே புத்தர் மதத்தின் உட்கருத்து, முதல் கருத்து. இந்தத் தேவர்களைத், தெய்வங்களை நாம் வணங்குவது ஏற்பது மிகுதியும் முட்டாள் தனமும் மானமற்ற தன்மையுமாகும். நமக்குக் கடவுள் என்பதெல்லாம் நம் நடத்தையில் சத்தியம்,  நாணயம், தயவு, உபகாரம் செய்தல், துரோகம் செய்யாமல் இருத்தல் ஆகியவையாகும்.

                       ---------------------------பெரியார் ஈ.வெ.ரா அறிக்கை: ‘'விடுதலை’', 6-5-1953

7.8.22

வாழ்க கலைஞர்! வருக அவர் காண விரும்பும் ஒப்புரவு சமுதாயம்! - கி.வீரமணி

தந்தை பெரியார் விரும்பி சிலை வைத்த ஒரே தலைவர் கலைஞர்!


கலைஞர் அவர்கள் தம் மாணவர் பருவத்திலேயே தந்தை பெரியார் அவர்களின் கொள்கையால் ஈர்க்கப்பட்டு, படிப்படியாக திராவிட இயக்கச் சித்தாந்தத்திற்கு ஆட்பட்டு, தொடர்ச்சியாக அந்த இயக்கத்தையே தம் சுவாசமாகக் கொண்டு, இயக்க வாழ்வே தன் வாழ்வாகக் கரைத்துக்கொண்டு, தனது கடும் உழைப்பாலும் தன்னிகரற்ற ஆற்றலாலும் படிப்படியாக ஏணிப்படிகளைக் கடந்து பிரச்சாரக் களம், போராட்டக் களங்களைக் கண்டு, கழகப் பிரச்சாரகராக, எழுத்தாளராகப் பரிணமித்து, கழகப் பொறுப்புகளில் படிப்படியாக வளர்ந்தவர். ஒரு கட்டத்தில் கட்சியின் தலைவராகவும் உயர்ந்தவர். அண்ணாவின் தலைமையில் ஆட்சியின் பயணத்தில் சட்டசபையில் கால்பதித்து, பல்வேறு அமைச்சுப் பொறுப்புகளையும் ஏற்று, அவற்றில் முத்திரைகளைப் பதித்து, முதல் அமைச்சர் என்னும் நிலைக்கு உயர்ந்தவர் என்றால் அது சாதாரணமானதல்ல.

கலைஞர் மீது பொறாமைக் கணைகளை வீசுவோர் அவர் கடந்துவந்த காட்டாற்றுப் பாதைகளை ஏன் கவனிக்கத் தவறுகிறார்கள்?

கலைஞர் செல்வக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் அல்லர். மிகப் பெரிய பாரம்பரியத்திற்குச் சொந்தக்காரர் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் நிலையில் இல்லாதவர். கலைஞர் மொழியில் சொல்ல வேண்டுமானால் மிக மிக என்று எத்தனை மிக வேண்டுமானாலும் போட்டுக் கொள்ளக்கூடிய மிகப் பிற்படுத்தப்பட்ட சமுதாயத்தில் பிறந்த ஒருவர்! சிகரத்தை எட்டினார் என்றால் அதற்குக் காரணம், அவரது ‘அதிர்ஷ்டம்’ என்று சொல்லப் போகிறார்களா? அவரது கிரகப் பலன் அப்படி என்று கூறப் போகிறார்களா?

அந்த மூடக் கருத்துகளை அதன் வேர்வரை சென்று அழிக்கும் கொள்கைக்குச் சொந்தக் காரரான அவரின் வளர்ச்சிக்கும் உயர்வுக்கும் ஆழமான அடிப்படை _ உழைப்பு! உழைப்பு!! உழைப்பே!!!

கலைஞர் இன்றும் வாழ்கின்றார்; மறையவில்லை. தி.மு.க.வின் கொள்கையாய் என்றும் உறைந்துள்ளார்; நிறைந்துள்ளார். அவர் சார்ந்த திராவிட இயக்கத்தின் பலமான ஆணி வேர் கலைஞர் அவர்கள் வகுத்துக் கொடுத்துள்ள தனித்தன்மையான அணுகுமுறைகள் – என்றும் வெற்றிப் பாதையின் வெளிச்சங்கள்.

ஆட்சி என்று எடுத்துக்கொண்டாலும் பெண்களுக்கான சொத்துரிமை _ பெண்களுக்கான அலைஅலையான வளர்ச்சித் திட்டங்கள். சமூகரீதியில் அழுத்தமான சுவடுகள் (குறிப்பாக நுழைவுத் தேர்வு ஒழிப்பு)

ஜாதி ஒழிப்பில் முக்கிய மைல்கல்லான அனைத்து ஜாதியினருக்கும் அர்ச்சகர் உரிமைச் சட்டம் _ மற்றும் பெரியார் நினைவு சமத்துவபுரங்கள், தை முதல் நாள் தமிழ்ப் புத்தாண்டு அறிவிப்பு, தமிழுக்குச் செம்மொழி அங்கீகாரம், பெண்களுக்கு வேலைவாய்ப்பில் 30 சதவிகித இடஒதுக்கீடு _ இத்தியாதி இத்தியாதி சட்டங்களும் திட்டங்களும் வேறு எந்த மாநிலத்திலும்கூடக் காணக் கிடைக்காதவையாயிற்றே!

இவையெல்லாம் அவர் இள வயதிலேயே வரித்துக்கொண்ட திராவிட இயக்கச் சித்தாந்தத்தின் வெளிப்பாட்டுக்கான அழியாச் சின்னங்களாகும். கலைஞர் அவர்கள் மறைவுற்ற நிலையில், இந்தச் சித்தாந்தங்களும் நோய்வாய்ப்பட்டுவிடும் என்கிற நிலை இல்லை _ ஏதோ வெற்றிடம் ஏற்பட்டுவிட்டது என்று கருதுவதற்கும் நியாயம் இல்லை.


 இயக்கம் இருக்கிறது; இலட்சியங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றைத் தலைமை ஏற்று நடத்தக்கூடிய தளகர்த்தர்கள் இருக்கும்பொழுது, வெற்றிடம் ஏற்பட்டுவிட்டது என்னும் சொல்லாடலுக்கு இடம் ஏது? அது ஓர் ஏமாற்று ஆரியத் தந்திரம்!

பதவி நாற்காலி ஆசை என்கிற எச்சில் ஊறலால் வேறு சிலர் அப்படிச் சொல்லலாமே தவிர, உண்மை அதற்கு நேர்மாறானதாகும்.

மற்றொன்று அடிக்கோடிட்டுக் காட்டப்பட வேண்டியது – தி.மு.க.வைப் பொருத்தவரை மற்ற அரசியல் கட்சிகள் போன்று பத்தோடு பதினொன்றாய் – வெறும் அரசியல் கட்சியுமல்ல. இதனைப் பல நேரங்களில் முக்கியமான தளத்தில் அவர் வலியுறுத்தவும் தவறவில்லை.

தி.மு.க. பொதுக்குழுக் கூட்டத்திலேயே (2.6.2008) திட்டவட்டமாக, தெள்ளத்தெளிவாக அதனைப் பிரகடனப்படுத்தியுள்ளார்.

“நாம் எதிர்பார்க்கின்ற தேர்தல், சிம்மாசனத்திலே அமர்வதல்ல; கோட்டையிலே உட்கார்வதல்ல. இவைகளை எல்லாம் விடப் பெரியது – சமுதாயத்தை எழுச்சியுள்ளதாக ஆக்குவது, சுயமரியாதை உள்ளதாக ஆக்குவது. தமிழன் தமிழனாக வாழ்கிறான் என்ற நிலையை அவனிக்கு எடுத்துக்காட்டுவதுதான் நாம் வெற்றிபெற வேண்டிய, சாதிக்க வேண்டிய தேர்தல் என்பதை மறந்துவிடாமல் நீங்கள் பணியாற்ற வேண்டுமென்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.”

                        ----------தி.மு.க. பொதுக்குழுவிலே தி.மு.க. தலைவர் கலைஞர் 2.6.2008 _ சென்னை

 

திராவிடம், தமிழ்த் தேசியம் என்று எதை எதையோ பேசிக் குழப்பம் செய்பவர்களுக்கும் அவர் தக்க வகையில் விளக்கமும் அளித்துள்ளார்.

‘திராவிட’ என்னும் வார்த்தை அலங்காரத்திற்காகச் சொல்வதில்லை. நம்முடைய தமிழகத்திலே பெரும் புலவர்கள், விற்பன்னர்கள், பேராசிரியர்கள் எல்லாம் கண்டுபிடித்த உண்மைகளிலே மிக முக்கியமான உண்மைதான் ‘திராவிட’ என்கின்ற அந்த உணர்வு. நாம் ‘தமிழர்’ என்று சொல்லிக் கொண்டாலும் கூட ‘திராவிடன்’ என்று சொல்லிக் கொண்டால்தான், “திராவிடன் வேறு – ஆரியன் வேறு’’ என்கிற அந்தப் பாகுபாடு தெரியும். அதுவே, “நீ தமிழன் என்றாலுங்கூட, திராவிட இனத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதை மறந்துவிடாதே’’ என்று பெரியாரும், அண்ணாவும் நமக்குச் சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்கிறார் மானமிகு முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்கள். (‘முரசொலி’ 6.6.2010)

இது மிகவும் முக்கியமானதோர் கருத்தாகும். பார்ப்பனர்களைத் தமிழர்கள் என்றும், ஆய்வாளன் இளைஞன் என்றும், ஆரியன் என்றால் சீரியன் _ உயர்ந்தவன் என்றும் புது அகராதி தயாரித்து விட்டனர் தமிழ்த் தேசியவாதிகள்.

இதன் பொருளென்ன? பார்ப்பனச் சனாதன தத்துவத்தை எதிர்த்து, பகுத்தறிவுச் சிந்தனைகளை விதைத்து, தன்மான உணர்வினை ஊட்டி, பெண்ணடிமையைத் தகர்த்து ஆரியப் பார்ப்பனர்களின் தனி உடைமையாக்கப்பட்ட கல்வியையும், வேலை வாய்ப்பையும் நீண்டகாலமாக எல்லா நிலைகளிலும் உரிமை பறிக்கப்பட்ட மக்களுக்காகப் பெற்றுத் தந்த திராவிட இயக்கச் சித்தாந்தத்தை அதன் அளப்பரும் பெருந்தொண்டை சாதனைகளை எதிர்க்கிறார்கள் என்றால், அத்தகையவர்கள் யாருக்காக இருக்கிறார்கள்? _ எதிர்க்கிறார்கள்? யாருக்காக அமைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டுள்ளனர்? என்பதை எளிதில் உணரலாம்.

இந்தி எதிர்ப்பு, சமஸ்கிருத எதிர்ப்பு, பார்ப்பனப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்பைத் தகர்த்து, தமிழில் பெயர் சூட்டும் விழிப்புணர்வு, தமிழக உரிமைகள் மீட்பு என்னும் தடங்களில் எல்லாம் பெரும் போரிட்டு, மொழி மானம், இனமானம், பண்பாட்டு மீட்பு என்ற திசையில் பொறித்த வெற்றி முத்திரைகளைப் புறந்தள்ள முனையும் துரோகச் சக்திகளை நமது இன மக்கள் புறந்தள்ளுவர் என்பதில் அய்யமில்லை.

மானமிகு கலைஞர் என்றால் அதனுள் அடங்கியது இத்துணை சித்தாந்தங்களும், வரலாறும் என்பதை மறந்திட வேண்டாம்!

அத்தகு வரலாற்றுக்குச் சொந்தக்காரர் கலைஞர் என்பதால்தான் தந்தை பெரியார் அவர்களே பெரிதும் விரும்பி கலைஞருக்கு சிலை வைத்தார். பெரியாரே ஒருவருக்குச் சிலை வைக்கிறார் என்றால் அதன் வரலாற்றுச் சிறப்பும் பெருமையும் எல்லோருக்கும் கிடைக்கக் கூடியதல்ல. அத்தகைய பெருமை கிடைக்கப் பெற்றவர் கலைஞர்.


அது மட்டுமல்ல; ‘பெரியாரைத் துணைகோடல்’ என்பதையும், ‘தந்தை சொல்மிக்க மந்திரமில்லை’ என்பதையும், முதலமைச்சர் ஆகி ஆட்சியைப் பிடித்த பின்பு அறிஞர் அண்ணா எப்படிக் கடைப்பிடித்தாரோ அப்படியே பின்பற்றினார் நமது மானமிகு சுயமரியாதைக்காரரான கலைஞர். அய்யாவின் ஆலோசனைகளை பல நேரங்களில் பெறுகையில் நிகழ்ந்த, பலரும் அறிந்திரா சில தகவல்கள் நம் வாசகர்களை வியப்புக் கடலில் தள்ளும்; காரணம், அவை இதுவரை வெளிவராத தகவல்கள்.

அண்ணா மறைவுக்குப் பின் தி.மு.க. சிதறுதேங்காய் போல உடைந்துவிடும் என்று நம் இன எதிரிகள் விரும்பினர்; நம்பினர். பேசியும் எழுதியும் வந்தனர். அதைப் பொய்யாக்கித் தி.மு.க. ஓர் இரும்புக் கோட்டை என்று நிருபிக்க தி.மு.க.வுக்குப் பெருந்துணையாய்  நின்றார் நம் பேராசான் தந்தை பெரியார்!

நாவலருக்கு முதல்வர் பதவி கிட்டவில்லை என்பதால் ஏற்பட்ட கசப்பினை மாற்றிட, முதல்வராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கலைஞர் அவர்கள், தந்தை பெரியாரையே ‘மத்தியஸ்தராக்கி’ நீங்கள் என்ன முடிவு சொன்னாலும் நாவலரிடம் பேசி என்ன தீர்வு கூறினாலும் அதன்படி செய்ய ஆயத்தமாக உள்ளேன்; அய்யாவிடம் ‘பிளாங்க் செக்’ (Blank Cheque) கொடுத்துள்ளேன் என்று அய்யா என் வீட்டில் தங்கி (சுமார் 1 மாதம் அண்ணா உடல்நலம் குன்றியதிலிருந்து கலைஞர் அமைச்சரவை பதவியேற்கும் வரை) அரசியல் ஆலோசனைகளை அவ்வப்போது வழங்கினார். தொலைபேசியில் முதல்வர் கலைஞர் என்னை அழைத்துப் பேசிய நேரம் இரவு 1:30 மணி. விடியற்காலை அய்யா எழுந்தவுடன் சொன்னேன்; அய்யாவும் நாவலரிடம் பல அரிய அறிவுரை கூறியும் அவர் அப்போது ஏற்காமல், பிறகு சில மாதங்கள் கழித்தே அமைச்சரவையில் சேர்ந்து பணியாற்றிட இசைந்தார்; முன்பே கேட்டிருந்தால் புதிய பொறுப்பும்கூட அவருக்குக் கிடைத்திருக்கக் கூடும்! என்ன செய்வது? பிடிவாதம் அறிவை விரட்டி விடுகிறது!

அண்ணா மறைந்து கலைஞர் முதல்வராகி தி.மு.க. ஆட்சிக்கு (அண்ணா முதல் கலைஞர் உள்பட) 4 ஆண்டுகள் இடையில் பிரதமர் இந்திராகாந்தி பொதுத்தேர்தலை அறிவிக்கிறார். வங்கிகள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில் _ இந்திரா காங்கிரஸ் தி.மு.க.வுடன் தமிழ்நாட்டில் கூட்டு வைக்க விரும்பியது.

முதல்வர் கலைஞருக்கு சட்டமன்றத் தேர்தலையும் இத்துடன் இணைந்து நடத்திவிட்டால் ஓராண்டு பதவிக்காலம் குறைந்தாலும், தொலைநோக்கில் பல வகையிலும் நன்மையாகுமே என்று யோசித்தார்.

என்னை தொலைபேசியில் அழைத்து, அய்யா எங்கே இருக்கிறார் என்றார். சேலம் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு மாநாடு ஏற்பாடுகளில் திளைத்துள்ளார் என்றவுடன், என்னை நேரில் வரச் சொல்லி சட்டமன்றத் தேர்தலையும் இணைந்து நடத்துவது நல்லதா? அதன் பாரதூர விளைவுகள், வெற்றி_தோல்வி வாய்ப்புகள் பற்றி அய்யாவின் கருத்துகளையும் யோசனையையும் அறிந்துகொள்ள, உடனே செல்லுங்கள். இது பரம ரகசியமாகவே இருக்கட்டும் என்றார். உடனே சேலம் புறப்பட்டுச் சென்று அய்யாவிடம் கூறினேன். சற்றுநேரம் அமைதி, சிந்தனை _ பிறகு அய்யா சொன்னார், “நல்ல யோசனை; நான் பார்த்தவரை சுற்றுப் பயணத்தில் மக்களிடம் பெரிய அதிருப்தி ஒன்றும் ஆட்சிமீது இல்லை; விலைவாசி கட்டுக்குள் இருக்கிறது! இது நல்ல நேரம்; இணைந்தே நடத்திவிடலாம் என்று கூறினார். சென்னை திரும்பினேன். முதல்வரிடம் அப்படியே கூறியதும் அவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அமைச்சரவையைக் கூட்டி, ஆட்சியை முன்கூட்டியே கலைத்துவிட்டு தேர்தலுக்கு ஆயத்தமாக டெல்லி மத்திய அரசின் அனுமதி பெற்று பணிகளை மளமளவெனத் துவக்கினார். பல்வேறு எதிர்ப்புகள் படமெடுத்தாடியது என்றாலும் வரலாறு காணாத வெற்றி! தி.மு.க.வுக்கு 181 கிடைத்தது.

கலைஞரால் அமைச்சரவையிலிருந்து நீக்கப்பட்ட ஒரு முக்கியஸ்தர் அமைச்சராக அவரைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தார். கலைஞர் பரிதாபத்திற்குள்ளாகி, பதவி தர மனம் உருகிய நிலையில், அய்யாவிடம் கருத்துக்கேட்டு இறுதி முடிவு செய்ய முனைந்தார்.

என்னை அழைத்து திருச்சியில் இருந்த தந்தை பெரியாரின் அறிவுரையைக் கேட்கச் சொல்லி கேட்டுக் கொண்டார்.

நானும் அப்படியே முதல்வர் விவரித்ததாகக் கூறி அய்யாவின் பதிலைப் பெற்றேன்.

முதிர்ச்சியின் முத்தல்லவா அது! ‘ஒருமுறை நீக்கியவரை மறுமுறை அமர்த்துவது எனக்குச் சரியென்று படவில்லை; உடனடியாக அத்தகையவர்கள் சரியாக இருந்தாலும் நாளாவட்டத்தில் எப்படி நடந்துகொள்வார்கள் என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் கிடையாது. எனவே, தவிர்ப்பதே நல்லது என்றார்.

முதல் அமைச்சர் கலைஞரிடம் கூறிவிட்டேன். அவருக்குள்ள பரிதாபம் அவரை அலை இழுத்ததுபோல் இழுத்து, அய்யா அறிவுரையை மீறி வேறு முக்கிய பதவியில் அமர்த்தினார்.

அதன் தீய விளைவை _ பலனை _ பிறகு அறுவடை செய்தார் _ உணர்ந்து சொன்னார். நம்மிடம், “அய்யா சொல்லை நான் அன்று கேட்டிருந்தால் இன்று நமக்கு இந்தக் கேடு வந்திருக்காது’’ என்று கூறினார்.

நான் அவரிடம் கூறினேன், பழமொழி ஒன்று உண்டு _

‘மூத்தோர் சொல்லும், முதுநெல்லிக்கனியும் முன்னே கசந்து பின்னே இனிக்கும்’ என்பது எவ்வளவு உண்மை என்று!

இப்படிப் புதையுண்ட நிகழ்வுகள் பல உண்டு; ‘Periyar is our great Mentor’. நம்மை வழிநடத்தும் மாபெரும் தலைவர் தந்தை பெரியார் என்று அறிந்து அண்ணா சொன்னதன் பொருளும் இதுதான்!

வாழ்க கலைஞர்! வருக அவர் காண விரும்பும் ஒப்புரவு சமுதாயம்!

                 ---------------------------கி.வீரமணி அவ்ர்கள் ‘’உண்மை’’ ஆகஸ்ட் 01-15 2019 இதழில் எழுதிய கட்டுரை

************

தி.மு.க

தோழர்களுக்கு கலைஞர் கட்டளை


பெரியார் பெயரை மாத்திரம் சொல்லிக் கொண்டு கோயிலுக்குப் போய்க் கொண்டிருந்தால் அது பெரியாருக்கச் செய்யும் நன்றி ஆகாது. பெரியார் பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டு வாஸ்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், அது பெரியாருக்குச் செய்கின்ற நன்றி ஆகாது. பெரியாருடைய கொள்கையை உண்மையிலே மனதிலே பதியவைத்துக் கொண்டிருந்தால், அவன் நாத்திகவாதியாக இருந்தாலும், அவன் பகுத்தறிவுவாதியாக இருந்தாலும், யாராக இருந்தாலும் இரட்டை மனிதர்களாக இருக்கக் கூடாது. இதுதான் இந்த பெரியார் மய்ய திறப்பு விழாவிலே கண்டிப்பாக _ அரசியல் துறையிலே இருக்கின்ற என்னுடைய கழகத் தோழர்களுக்கு நான் சொல்லுகின்ற வேண்டுகோளாகும். இன்னும் சொல்லப்போனால் கட்டளையாகும் என்பதைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

---------------------டில்லி பெரியார் மய்யம் திறப்பு விழாவில் முதல்வர் கலைஞர், 02.05.2010

6.8.22

கலைஞர் செல்லப்பிள்ளை! - பெரியார்


 

தந்தை பெரியார்

நண்பர் திரு.கருணாநிதி அவர்களின் படத்தினை திறந்து வைப்பதில் எனக்கு பெருமகிழ்ச்சியே! நான் சமீபத்தில் ஒரு பள்ளிக் கட்டடத் திறப்பு விழாவிற்காக ஒகளூர் சென்றிருந்தேன். அந்த விழாவிற்கு அமைச்சர் கோவிந்தசாமி அவர்களும் வந்திருந்தார்கள். அந்தப் பள்ளியின் நிருவாகிகள் நான் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது இடையில் வந்து இரகசியமாக என் காதில் அண்ணாதுரை அவர்களின் படத்தினைத் திறந்து வைக்க வேண்டுமென்று கேட்டுக் கொண்டார்கள். நான், இதில் என்ன இரகசியம் வேண்டி இருக்கிறது, அண்ணாதுரையின் படத்தினைத் திறந்துவைப்பது எனக்குப் பெருமைதான் என்று கூறி அண்ணா படத்தைத் திறந்து வைத்தேன்.


தொண்டினைப் பாராட்டுவதற்கே திறப்பு


ஒருவருடைய படத்தினைத் திறப்பதென்றால் அவரைப்பற்றி அவரது தொண்டுகளைப்பற்றி சிலவற்றைச் சொல்லவேண்டியது அவசியமும் சம்பிரதாயமும் ஆகும். நண்பர் கருணாநிதி அவர்கள் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தில் உள்ள அறிவாளிகளில் முன் வரிசையில் உள்ள அறிவாளி ஆவார். தி.மு.கழகம் இந்த அளவு பரவுவதற்கு அவரது முயற்சியும் அறிவும்தான் காரணமாகும். அண்ணாதுரை கழகத்தின் தலைவராக இருந்தார்.
அவரும் கழகத்தைப் பரப்பினார் என்றாலும் கருணாநிதியின் உழைப்பும் முயற்சியும் இல்லாவிட்டால் கழகத்தின் செல்வாக்கு இந்த அளவு வளர்ந்து இருக்காது. இதைச் சொல்வதால் அண்ணாதுரையை நான் குறைத்துச் சொல்வதாகாது. அண்ணாதுரைக்கு பல வேலை, பல கருத்து! அவர் ஒருவராலேயே கழகத்தை இந்த அளவு பரப்பி இருக்க முடியாது. கருணாநிதி அவர்கள் அண்ணாதுரைக்கு வலது கையாக இருந்து உதவி வந்திருக்கிறார்.

அண்ணாதுரை – கருணாநிதி என்னிடம் பயின்றவர்களே!

 
அண்ணாதுரை மிகவும் கெட்டிக்காரர்தான். ஆனால், கருணாநிதிக்கு இருக்கிற முன்யோசனை அவருக்குக் கிடையாது. நண்பர் இளம்வழுதி அவர்கள் சொன்னது போல, பள்ளிக்கூடத்தை விட்டதும் என்னிடம் நேராக வந்தார். எனக்கு, பொதுத்தொண்டு செய்ய ஆவலாக இருக்கிறது என்று கூறினார்.
நானும், என்னிடம் எத்தனையோ பேர் இருக்கிறார்கள், நீங்களும் இருங்கள் என்று சொன்னேன். எனது வீட்டிலேயே இருந்தார். ‘குடிஅரசு’ ஆபீஸிற்குப் போய் வந்து கொண்டிருந்தார். பிறகு எழுதவும், மேடையில் பேசவும் ஆரம்பித்தார். நல்ல கருத்தாளர் ஆனார்: எழுச்சியுள்ளவரானார். வரவர நல்ல கருத்து பிடிபட்டது. பிரச்சாரக் கலையும் பிடிபட்டது.


ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் நானும் இருக்கும்போது என்னைவிட அதிகக் கடுமையாகப் பேசிவிட்டார். நான் அதற்கு அவரைக் கண்டித்தேன். அதை அவர் மனதிலேயே வைத்துக் கொண்டிருந்தார். ஒரு சந்தர்ப்பம் வந்தபோது என்னையே கண்டித்துப் பேசிவிட்டார். அந்தச் சம்பவம் உங்களுக்கு வேடிக்கையாக இருக்கும் என்பதற்காகச் சொல்கிறேன்.

பிரச்சாரப் பயிற்சிப் பள்ளி நடத்தியது!

 
நான் வருடம் தவறாமல் பிரச்சாரப் பயிற்சிப் பள்ளி நடத்துவது வழக்கம். அந்த வருடம் தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் நடத்தலாம் என்று ஆசைப்பட்டேன். திருவாரூரில் உள்ள நமது கழகத்தோழர் யாகூப் அவர்கள் தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் உள்ள மாவூர் திரு. ஆர்.எஸ்.சர்மா அவர்களிடம் போய் உங்கள் தோட்டத்தில் பயிற்சிப் பள்ளி நடத்திக் கொள்வதற்கு 20 நாட்களுக்கு அனுமதி கொடுக்க வேண்டுமென்று கேட்டுக் கொண்டாராம். அவரும் மகிழ்ச்சியோடு ஒப்புக்கொண்டு தாராளமாக நடத்திக்கொள்ளுங்கள் என்று கூறியதும் திரு.யாகூப் அவர்கள் நாங்கள் சமையல் எந்த இடத்தில் வைத்துக்கொள்வது? குறைந்தது 25 பேருக்குச் சமையலாக வேண்டும். அதோடு அடிக்கடி வெளியூரிலிருந்து தோழர்கள் வந்து போவார்கள்.


அவர்களுக்கெல்லாம் இங்கு சாப்பாடு போட வேண்டி இருக்கும். சமையல் இடம் வசதியாக இருந்தால் நல்லது என்று கூறி இருக்கிறார். உடனே திரு.சர்மா அவர்கள், எத்தனை பேராக இருந்தால் என்ன? எல்லோருக்கும் நமது பங்களாவில்தான் சமையல், சாப்பாடு எல்லாம் என்று கூறி விட்டார்.


இதை வந்து திரு.யாகூப் என்னிடம் சொன்னார். நானும், சரி என்று ஒத்துக் கொண்டு அங்கேயே பயிற்சி முகாமை ஆரம்பித்து நடத்தினேன். அதற்குள் கருணாநிதிக்கு இரண்டு மூன்று பேர் சேர்ந்து விட்டனர்.


ஒரு பொது நிகழ்ச்சியில் அவர் பேச சந்தர்ப்பம் கிடைத்தபோது என்னை, “தலைவர், தலைவர் என்று சொன்னோம். அவரேபோய் பார்ப்பான் வீட்டிலே உட்கார்ந்து கொண்டு சாப்பிடுகிறார்’’ என்று என்னையே கண்டித்துப் பேசினார்.
கருத்து வேற்றுமை இருந்தும் குறைகூறவில்லை
அதிலிருந்து கருத்து வேற்றுமை ஆரம்பித்து அவருக்கும் குறிப்பிடத்தக்க பலம் வந்ததும், நானும் கண்டிப்போடு கடுமையாக நடந்துகொள்ள ஆரம்பித்ததும் அவர்கள் விலகவே செய்து விட்டார்கள். விலகினாலும் அண்ணாதுரையின் கெட்டிக்காரத்தனம் என்னைப் பற்றி ஒரு சிறு குறைகூட கூறாமல் அவர்தான் எங்கள் தலைவர். அவரது கொள்கைதான் எங்களுக்கும் என்று சொல்லி நல்ல அளவு மக்களிடையே செல்வாக்குப் பெற்றுவிட்டனர்.


அண்ணாதுரையாவது கருணாநிதியாவது என்னைக் குறிப்பிட்டு, என் காரியத்தைக் குறிப்பிட்டு இதுவரை ஒரு சிறு குறைகூட கூறியது கிடையாது. இன்றைக்கும் அண்ணாதுரை என் தலைவர் பெரியார்தான் என்று கூறுகிறார்
.

கருணாநிதியின் தொண்டும் முயற்சியும்

 
அதேபோல் கருணாநிதியும் என்னை எங்கு கண்டாலும் செல்லப்பிள்ளை மாதிரி நெருங்கி மிக உரிமையோடு உரையாடுவார். இன்னமும் தி.மு.க.வுக்கு கருணாநிதியின் தொண்டு பயன்படத் தக்கதாகும். அவரது தொண்டும் முயற்சியும் பிறர் கடைப்பிடிக்க வேண்டியதாகும். அவரது படத்தைத் திறந்து வைப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.


                -------------------------------------12.6.1967 அன்று திட்டக்குடியில் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் பொதுப்பணித்துறை அமைச்சர் கலைஞர் அவர்களின் உருவப் படத்தைத் திறந்து வைத்து தந்தை பெரியார் உரையாற்றுகையில் குறிப்பிட்டது. "விடுதலை" – 20.6.1967