Search This Blog

16.11.22

ஜாதி ஒழித்து சமத்துவம் காண்போம்!

ஜாதி ஒழித்து சமத்துவம் காண்போம்!


தந்தை பெரியார்

சமுதாயத்தில் மாற்றம் செய்ய விரும்பும்போது உலகத்தில் எதிர்ப்பு வருவது இயற்கையே. ஆனால், எந்த நாட்டுச் சரித்திரத்தைப் புரட்டினாலும் மாறுதல் இருந்தே தீரும். மாறுதல் செய்ய விரும்புபவன் கீழே விழுந்து பல கஷ்டங்களை அனுபவித்துத்தான் ஆகவேண்டும்.


கட்டை வண்டி ஏறுகிறவன் இரயிலை வெறுப்பான். பின், இரயிலின் அவசியத்தை உணர்ந்து இரயிலில் ஏறிப் பிரயாணம் செய்வான். நெய் விளக்கைத் தவிர வேறு எந்த விளக்கும் கூடாது, மண்ணெண்ணெய் கூடாது என்று கூறியவர்கள் கூட இன்று மின்சார விளக்குகளைப் பொருத்தி இருக்கிறார்கள். பறவைகளுக்கும் எருமை, புலி, எலி போன்றவைகளுக்கும் பகுத்தறிவு கிடையாது. ஆனால், மனிதன் அய்ந்து அறிவைத் தாண்டி, ஆறாவது அறிவைப் (பகுத்தறிவைப்) பெற்றிருக்கிறான். அனுபவத்தைப் பெறுவதும், மற்றவர்கள் செய்வதை, சொல்வதை யோசிக்க சக்தி பெற்றிருப்பதும் மனித இனம். எனவே, மனித இனம் வாழ்வில் வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது.

அறிஞர்களின் ஏற்பாட்டால் 1910இல் வெளிவந்த வாகனத்துக்கும் 1951இல் வெளி வந்திருக்கிற வாகனத்துக்கும் எவ்வளவோ வித்தியாசம் இருக்கிறது. உலகம் நாளுக்கு நாள், மணிக்கு மணி முன்னேறிக் கொண்டு போகும்போது, நமது தமிழர் சமூகம் மட்டிலும் சூத்திரப் பட்டத்துடன் பின்னேறிக் கொண்டு போகிறது. நாம் செய்யும் மாறுதல் சுகபோகி-களுக்குப் பாதகமாக இருந்தால் _ அவர்களின் இன்ப வாழ்வு பாதிக்கப்படும் என்று நினைத்தால், அவர்கள் மாறுதலை மறுப்பார்கள்; எதிர்ப்பார்கள்.


1928 என்று நினைக்கிறேன்; எங்கள் சுயமரியாதை இயக்கத்தில் பல செட்டியார்கள் சேர்ந்தார்கள். அந்தக் காலத்தில் பார்ப்பனர்கள் கப்பல் ஏறி வெளிநாடுகளுக்குப் போகக் கூடாது. அப்படிப் போனால் ஜாதிக்குப் பாதகம் விளையும் என்ற நிலையில் இருந்தார்கள். ஆனால், இன்று ஜாதி ஆசாரத்தையும் மறந்து, வெளிநாடுகளுக்காகக் கடல் கடந்து பிழைப்புக்காகவும், பதவிகள் வகிக்கவும் செல்லுகிறார்கள்.

இதுவும் மாறுதல்தானே! முப்பது ஆண்டுளுக்கு முன்பு ரோமத்தைக் கத்தரித்து ‘கிராப்பு’ வைத்திருந்தால் பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்க இடம் தரமாட்டார்கள். ஆனால், இப்பொழுது அவர்களே கிராப்பு வைத்துக் கொள்ளுகிறார்கள். நெற்றியில் எதுவுமில்லை என்றால் பள்ளியில் மாணவர்களை நுழைய விடமாட்டார்கள்; ஆனால், இன்று 100க்கு 90 விகிதம் தமிழர்கள் நெற்றியில் எதுவும் வைத்துக் கொள்ளுவதில்லை. 150 ஆண்டுகட்கு முன்பு பெண்கள் ரவிக்கை போட்டுக் கொண்டதில்லை; மலையாளத்தில் மார்பில் துணிகூடப் போடக்கூடாது; இன்று பாட்டியம்மாள்கூட ரவிக்கை போட ஆசைப்படுகிறார்கள். நான் ஈரோடு சேர்மனாக இருந்த பொழுது குழாய்த் தண்ணீருக்கு ஏற்பாடு செய்தேன். மக்களெல்லாம் போற்றினார்கள். ஆனால், என் தாயார் மட்டிலும், குழாய்த் தண்ணீர் கூடாது என்றார்கள். காரணம் என்ன? குழாய்த் தண்ணீரை யார் யார் பிடித்துவிடுகிறார்களோ  அதில் தீட்டு ஒட்டியிருக்குமே என்பதற்காக! பிறகு திருந்தினார்கள். மாறுதல் வேண்டும் போது பிடிவாதம் இருக்கத்தான் செய்யும்.

அக்கம் பக்கத்தைப் பார்த்து மாறுதல் ஏற்பட்டுவிடும். உலகம் போகிற போக்கைப் பார்த்தால் மனித சமுதாய வளர்ச்சி எந்த அளவில் கொண்டு போய் விடுமோ! என்ன ஆகுமோ! யார் கண்டது?


நம் நாட்டு ராஜாக்களெல்லாம் கடவுளாக மதிக்கப்பட்டார்கள்; கடவுள் அவதாரமென எண்ணப்பட்டார்கள். கடவுளுக்குச் செய்வதெல்லாம் ராஜாவுக்கும் செய்தார்கள். ஆனால், அந்த ராஜாக்களெல்லாம் இன்று என்ன ஆனார்கள்? அரசாங்கத்திடம் சம்பளம் வாங்கும் ராஜாவாக ஆக்கப்பட்டார்கள். ஜமீன்தார்களும் இப்படியே ஒழிக்கப் பட்டார்கள். ‘கடவுள் ஒருவனை உயர்ந்த-வனாகவும், ஒருவனைத் தாழ்ந்தவனாகவும் படைத்தார்’ என்ற வருணாசிரம வேதாந்தம் எங்கே போயிற்று? இப்படியே சுதந்திர ஜனநாயக எண்ணத்துடன் ஆராய்ந்தால் மாறுதல் கண்டிப்பாய்க் கிடைக்கும்.

2000 ஆண்டுகளாக சூத்திரர்கள் இருக்கிறார்கள்; ஏன் அப்படி இருக்க வேண்டும்? ஒரு பாவமும் அறியாத குழந்தை பிறந்ததும், நடமாட ஆரம்பித்ததும் ஏன் சூத்திரனாக இருக்க வேண்டும்? இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டிலும், ஏன் புராணத்திலும், சாஸ்திர சம்பிரதாயத்திலும் சூத்திரப் பட்டம் இருக்கவேண்டும் என்று கேட்பது தப்பா? உள்ளதைச் சொல்லி மாறுதல் விரும்பும் எங்களைக் குறை கூறுபவர்கள், தொந்தரவு கொடுப்பவர்கள் ஒரு காலத்தில் அதே மாறுதலுக்காக உழைப்பார்கள் என்பதும் எனக்குத் தெரியும்.
அடிமை முத்திரை குத்தப்பட்டவர்களாக, விலை கொடுத்து வாங்கும் அடிமைகளாக நீக்ரோக்கள் நடத்தப்பட்டார்கள். லிங்கன் தோன்றினார்; மாறுதலைச் செய்தார். இன்று அந்தச் சமூகம், பிற இனத்தவர்களுடன் சரிசமமாக வாழும் ஒரு நிலையை ஏற்படுத்திக் கொண்டது.

சீனாவில் சன்யாட்சன் தோன்றினார்; மாறுதலை உண்டு பண்ணினார். ‘அய்ரோப்பா-வின் நோயாளி’ என்று கூறப்பட்ட துருக்கி நாட்டிலே கமால் பாட்சா தோன்றி மாறுதலை உண்டு பண்ணினார். ஆனால், தமிழ் நாட்டில் சித்தர்களும் வள்ளுவரும் புத்தரும் தோன்றி  ஜாதி ஒழிய வேண்டும், மாறுதல் வேண்டும் என்று கூறியும் மாறுதல் காண முடிய-வில்லையே! உழைப்பதெல்லாம் நம்மவர்களாக இருந்தும், கீழ் ஜாதியாகத்தானே வாழ்கிறோம்! மலையாள நாட்டில் ஈழவர்கள் வீதியில் நடக்கக்கூடாது என்ற சம்பிரதாயமெல்லாம் மாறி, மாறுதல் ஏற்பட்டு, இன்று வீதியில் நடக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழ்நாட்டில் இன்னும் தீண்டப்படாதவன் இருக்கத் தானே செய்கிறான்! அது போகட்டும். நம் தாய்நாட்டுக்குத் தமிழ்நாடு என்று பெயர்; ஆனால் தமிழுக்கு இடமில்லை. கோயிலில் வடமொழியில் மந்திரம் ஓதப்படுகிறது; இந்தி படித்தால்தான் பதவி கிடைக்கும்; தமிழில் சங்கீதம் வராது; தெலுங்கில்தான் சங்கீதம் வரும்.

சாஸ்திரம், புராணம் எல்லாம் வடமொழியில்!

காந்தியார் நம் நாட்டில் என்ன ஆனார்! மகாத்மாவாகி, மகானான அவரே மூன்று குண்டுகளுக்கு இரையானாரே! ‘சூத்திரன் படிக்கக் கூடாது’ என்கிறது மனுதர்மம்; ‘எல்லோரும் படிக்க வேண்டும்’ என்றார் காந்தியார். உடனே பாய்ந்தன மூன்று குண்டுகள்! ’முஸ்லிம் மதமா, இந்து மதமா! எல்லாம் ஒன்றுதான்’ என்றார் காந்தியார். பாய்ந்தன மூன்று குண்டுகள்! எனவே, மாறுதலுக்கு எதிர்ப்பு இருந்துதான் தீரும்; அதைப்பற்றிக் கவலையில்லை.
நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் சமத்துவம் காண, மாறுதல் கொள்ளப் பாடுபடுங்கள்! உயர்ந்தவன் _ தாழ்ந்தவன் என்ற பேதமொழிய உழையுங்கள்! இந்நாட்டில் தமிழர்களாகிய நீங்கள் ஒற்றுமையாக இருங்கள். அதற்காகப் பாடுபடுபவர்–களுக்கு உதவியாக இருங்கள். என் தொண்டின் அடிப்படை நோக்கமெல்லாம் ஜாதி ஒழிப்பேயாகும்.


        -----------------------------------மலாயாவில், கோலப்பிறை செயின்ட் மார்க் ஸ்கூல் திடலில் 16.12.1954இல் பெரியார் ஆற்றிய சொற்பொழிவு – ஆதாரம் : பினாங்கு, ‘சேவிகா’ 18.12.1954 – ‘விடுதலை’, 23.12.1954

28.10.22

பெண்கள் ஆண்களை ஆட்டி வைக்கின்ற நிலை வரவேண்டும் - பெரியார்

 

இயக்கச் சாதனைகள்


 
வாழ்க்கைத் துணை நிகழ்ச்சி என்பது நம்மில் நீண்ட காலமாக நடைபெற்று வந்த கல்யாணம், விவாகம், முகூர்த்தம், தாராமுகூர்த்தம், கன்னிகாதானம் என்னும் பெயரால் நடைபெற்று வந்ததை சுயமரியாதை இயக்கமானது மாற்றி, வாழ்க்கைத் துணை நலம் என்னும் பெயரால் நடத்திக் கொண்டு வருகிறது. இம்முறையில் நடத்த வேண்டிய அவசியம் ஏன் வந்ததென்றால், நம்மில் நீண்ட காலமாக இருந்து வருகின்ற இதுவரை நடைபெற்று வந்த முறை எதுவானாலும், அதன் தத்துவம் ஒரு பெண்ணை ஓர் ஆணுக்கு நிரந்தர அடிமையாக்குவது, சடங்குகள் செய்வதன் மூலம் மனிதர்களை மூட நம்பிக்கைக்காரர்களாக்குவதோடு, மடையர்களாக, காட்டுமிராண்டிகளாக்குவது என்பதோடு, ஜாதித் தன்மைகளில் காட்டுமிராண்டித் தன்மையைப் புகுத்தி இழி ஜாதித் தன்மையை நிலை நிறுத்துவதோடு, உயர்ஜாதித் தன்மையைப் பாதுகாப்பதாகவும், தாழ்ந்த ஜாதி என்பதை வலியுறுத்துவதான வகையிலேயே பழைய முறை வைதிக முறை, மத சம்பந்தமான முறை என்பவை இருந்ததால் இவற்றையெல்லாம் மாற்றியமைத்துப் புதிய முறை ஒன்றினைக் காண வேண்டியதாயிற்று.

 

சுயமரியாதை இயக்கமானது பழைய முறைகளை யெல்லாம் மாற்றி, அறிவிற்கும், நடப்பிற்கும், மனித்த தன்மைக்கும் ஏற்ற முறையில் இம்முறையினை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறது. இம்முறையில் ஆணிற்குப் பெண் அடிமையல்ல என்பதோடு, ஆணும், பெண்ணும் சிநேகிதர்களாக,சம உரிமையுடையவர்களாக வாழ வேண்டும். ஒருவரை விட்டு ஒருவர் பிரிய வேண்டுமானால் சொல்லிவிட்டு பிரிந்து கொள்வதற்கு வசதியாகச் சுயமரியாதை இயக்கத்தால் இம்முறையானது தோற்றுவிக்கப்பட்டு மக்களால் கடை பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

 

இது 1920- முதல் 48-ஆண்டுகாலமாக நடைபெற்று வருகின்றது. என்றாலும், இதுவரை இருந்த ஆட்சி பார்ப்பனர்கள் ஆட்சியாக இந்த காரணத்தால், இம்முறையில் செய்யப்படும் திருமணமானது சட்டப்படிச் செல்லுபடியாகாது என்றாக்கி வைத்திருந்தன. இப்போது அமைந்திருக்கின்ற ஆட்சியானது பகுத்தறிவாளர்கள் ஆட்சியான காரணத்தால், இவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்ததும் சுயமரியாதைத் திருமணங்களைச் சட்டப்படிச் செல்லுபடியாகும் என்று சட்டமியற்றியுள்ளார்கள். அதற்கு நாம் நன்றி செலுத்தக் கடமைப்பட்டவர்களாவோம்.

 

தோழர்களே! இந்த வாழ்க்கைத் துணை ஒப்பந்தம் ரொம்ப அதிசயமானது என்னுடைய வாழ்நாளிலேயே 3, 4-திருமணங்கள் தான் இதுபோல் நடந்திருக்கின்றன. இது காதல் திருமணம். மணமக்கள் ஒருவரை ஒருவர் காதலித்து, காதலர்களாக, அன்பர்களாக இருந்தவர்களாவார்கள். மேல்நாடுகளில் இதுபோல் ஆறு மாதம் வரை காதலர்களாக, அன்பர்களாக இருந்து அதன் பின் திருமணம் செய்து கொள்வது சாதாரணமாக நடைபெற்று வரும் பழக்கமாகும். இத்திருமண முறையானது பெண்களுக்கு உரிமை கொடுப்பதாகும். இதுவரை இன்றும் கூட ஆண்கள் பெண்களைக் குரங்குகளை ஆட்டுவது போல் ஆட்டி வைக்கின்றார்கள். அதுமாறி, பெண்கள் ஆண்களை ஆட்டி வைக்கின்ற நிலை வரவேண்டும். இப்போதே நாம் கொடுத்த உரிமையாலும் அவர்கள் பெற்ற அறிவாலும் சில பெண்கள் தங்கள் கணவன்மார்களை ஆட்டி வைக்கின்றனர். என்றாலும் நாம் அவர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டிய உரிமைகள் யாவையும் கொடுத்தே ஆக வேண்டும். பெண்கள் பிள்ளை பெறுவதற்கு மட்டுமே யல்ல. சமுதாயத்தில் அரைபாக வேலை அவர்களால் நடைபெற வேண்டியது. அவர்களுக்குச் சுதந்திரமில்லாததால் நடைபெறாமல் இருக்கிறது. அவர்களைப் பொது வாழ்வில் இறக்கிவிட வேண்டும். அப்போதுதான் சமுதாயம் முன்னேற்றம் அடையும்.

 

எனக்கு வயது 90. எனது இருபது வயது முதல் நான் பெருந்தனத்தில் வாழ்ந்தவன். எத்தனையோ புகார்கள், வழக்குகள் என்னிடம் வரும். என் கணவர் 5, 6-பெண்களுடன் இருக்கிறார். என்னைக் கவனிப்பது கிடையாது, என் கணவர் கொடுமைப் படுத்துகிறார் என்று பல புகார்கள் என்னிடம் வந்திருக்கின்றன. அத்தனையும் ஆண்கள் பெண்களைக் கொடுமைப்படுத்துவதாகவே இருக்கும்.

 

எங்கள் இயக்கம் தோன்றுகிற வரை பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை கிடையாது. பெண்கள் மறுமணம் செய்து கொள்ள ஊரிமை கிடையாது. ஆண்கள் எத்தனை வைப்பாட்டி பெண்டாட்டி வேண்டுமானாலும் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்பது சாஸ்திரமாக தர்மமாக சட்டமாக இருந்தது. இத்துறையில் மாற்றம் காண பெண்களுக்கு விடுதலை கிடைக்கப் போராட எவனுமே முன்வரவில்லை. நாங்கள் தான் இத்துறையில் இறங்கித் தொண்டாற்றினோம். முதலில் இதற்காகப் பெண்களே எங்களை எதிர்த்தார்கள். என்றாலும் எங்கள் தொண்டின் காரணமாக இன்று பெண்களுக்குத் தகப்பன் - கணவன் சொத்தில் உரிமை உண்டு. மறுமணம் செய்து கொள்ளவும், விருப்பமில்லாவிட்டால் பிரிந்து கொள்ளவும் உரிமை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது ஒவ்வொரு துறையிலும் மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.

 

ஜாதி மறுப்புத் திருமணம் செய்திருக்கின்றோம். பார்ப்பனப் பெண்ணுக்கும் பஞ்சமனுக்கும் திருமணம் செய்து வைத்திருக்கிறோம். இரண்டு குழந்தை, மூன்று குழந்தை உள்ள பெண்ணைத் திருமணம் செய்து வைத்திருக்கிறோம். ஆணுக்கு முதல் மனைவிடம் பிறந்த குழந்தைகளும் பெண்ணிற்கு முதல் கணவனுக்குப் பிறந்த குழந்தைகளும் இருக்கும் போது இருவருக்கும் திருமணம் செய்து வைத்திருக்கின்றோம். இப்படி இன்னும் பல நடத்தி வைத்திருக்கின்றோம்.

 

நாள், நட்சத்திரம், நேரம், காலம், ஜோசியம், ஜாதகம், சாமி கேட்பது என்பதெல்லாம் முட்டாள்தனமே யாகும். இவற்றால் எந்தப் பலனும் கிடையாது.

 

பெண்கள் நல்ல கல்வி பெற வேண்டும். உலக ஞானம் பெற வேண்டும். தங்கள் வாழ்க்கைக்காக ஊதியத்தைப் பெறத் தக்க ஒரு தொழில் கற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும். பெண்களின் நிலைமை இன்றைக்குத் தனித்து வாழ முடியாது என்கின்ற நிலைதான்; அதை உடைத்தெறிய வேண்டும்.

 

மணமக்கள் வரவிற்குள் செலவிடப் பழக வேண்டும். அதிகக் குழந்தைகள் பெற்றால் அது மனிதனுக்கு மானக் கேடேயாகும். இதை உணர்ந்து அந்தக் காரியத்தில் மிக ஜாக்கிரதையாக இருக்கிற ஆணும், பெண்ணும் சுதந்திரமாக இருக்கலாம். கோயில், சினிமா ஆகியவற்றுக்குப் போவதைக் கண்டிப்பாய் நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும். மூட நம்பிக்கையான நம்மை இழிவுபடுத்துவதற்காக வென்று ஏற்பாடு செய்த பண்டிகைகள், விழாக்கள் என்பவற்றைக் கண்டிப்பாய்க் கொண்டாடக் கூடாது. ஒருவருக்கொருவர் நண்பர்களாக, ஒருவருக்கொருவர் சமஉரிமையோடு - மனக்குறைவு இல்லாமல் வாழ வேண்டும். இங்குக் கூடி இருக்கிற ஆசிரியர், ஆசிரியைப் பெருமக்கள் இதை நன்கு சிந்திக்க வேண்டும். உங்களால் தான் வருங்காலச் சமுதாயம் உருவாக இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

             -------------------- 08.12.1968 அன்று திருச்சியில் நடைபெற்ற இராசமாணிக்கம் - சிவபாக்கியம் திருமணத்தில், தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய அறிவுரை. ''விடுதலை'', 13.12.1968