பெரியாரின் வாரிசு ஜெயலலிதாவா? பெரியார் தொண்டர்களிடம் கட்டுப்பாடு விதிப்பது ஏன்?

                                        பெரியாரின் வாரிசு ஜெயலலிதாவா?

தி இந்து (தமிழ்) நாளேட்டில் பெரியா ரின் வாரிசுதான் ஜெயலலிதா - எனும் தலைப்பில் க. திருநாவுக்கரசு (திராவிடர் இயக்க ஆய்வாளர் மானமிகு க. திருநாவுக் கரசு அல்ல இவர்) என்பவர் கட்டுரை ஒன்றினை எழுதியுள்ளார். (22.10.2014)

தலைப்பைப் பார்த்தவுடன் பலருக்கும் பகீர் என்றாகி விட்டது; ஏராளமான தொலைப் பேசிகள். யார் இந்த திருநாவுக்கரசு? அபாண்டமாக அள்ளித் தெளித்த கோலமாக, அரை குறைப் பிரசவமாக எழுதப் பட்ட கட்டுரையின் முகத் திரையைக் கிழியுங்கள்! என்ற அன்பு வேண்டுகோள் வேறு.

சுயமரியாதைக்கென இயக்கம் கண்ட ஒரு மாநிலத்தில் இப்படி நடைபெறுவது மாபெரும் முரண் நகையாகத் தோன்றக்கூடும். ஆனால் சுயமரியாதை அழித் தொழிப்பு இன்று தமிழக அரசியலில் முழுமை பெற்றிருக்கிறது என்றால், அதற்கான தொடக்கம் பெரியார் உருவாக்கி வளர்த்த சுயமரியாதை இயக்கத்திலும், திராவிடர் கழகத்திலும் இருக்கிறது. திராவிட இயக்கத்தின் வரலாறு தெரியாதவர்களுக்கு இது சற்று அதிர்ச்சியாக இருக்கக் கூடும்.

ஆனால், அதுவே உண்மை. நான் சொல்வது சரியா, தவறா என்று சிந்தித்துப் பார்த்துச் சரியென்று பட்டால் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று பொது மக்களிடம்  மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுக் கொண்ட பெரியார்  ஒருபோதும் அந்தச் சிந்தனைச் சுதந்திரத்தைத் தனது இயக்கத்திலிருந்த பிற தலைவர்களுக்கோ, தொண்டர்களுக்கோ வழங்கவில்லை என்பது கட்டுரையாளரின் ஒரு குற்றச்சாற்று.

நம்பு - நம்பினால் நடராஜா; நம்பா விட்டால் எமராஜா என்று கூறும் மதவாத அச்சுறுத்தல் போன்றதல்ல - தந்தை பெரியார் அவர்களின் கருத்தோட்டம்.

பொது மக்களின்  சிந்தனைச் சுதந்திரத் துக்கு விரிவான இடம் கொடுக்கும் தந்தை பெரியார் தொண்டர்களிடம் கட்டுப்பாடு விதிப்பது ஏன்?

அதைப்பற்றி பெரியாரே சொல்கிறார்:

தூத்துக்குடியில் நடைபெற்ற திராவிடர் கழக 18ஆவது மாநில மாநாட்டில் (8.5.1948, 9.5.1948) உரையாற்றிய தந்தை பெரியார் குறிப்பிட்டதாவது:

நீங்கள் இந்த இயக்கத்தில் உள்ளவரை உங்கள் சொந்த பகுத்தறிவை மட்டுமல்ல; உங்கள் மனசாட்சி என்பதைக்கூட மூட்டை கட்டி வைத்து விட வேண்டியதுதான். கழகத்தில் சேருமுன்பு நீங்கள் உங்கள் பகுத் தறிவு கொண்டு கழகக் கோட்பாடுகளை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் ஆராய்ந்து பார்க்கலாம், என்னுடன் வாதாடலாம்.

ஒரு ஜில்லா சூப்பிரண்டெண்டு சுடு என்று போலீஸ்காரனுக்கு உத்தரவு போட, அவன் என் மனசாட்சி அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லையே என்று கூறினால் அந்த சூப்பிரண்டெண்ட்ன்ட் நிலை என்னாவது? கசாப்புக் கடையில் வேலை பார்க்க ஒப்புக் கொண்டவன் அந்த ஆட்டை வெட்டுடா என்றால், வேலைக் காரன் அய்யோ என் மனசாட்சி மாட்டேன் என் கிறதே; நான் என்ன செய்யட்டும்? என்று கூறினால்  ஏண்டா மடப்பயலே, முன்னாடியே உனக்குத் தெரியாமல் போன தென்னடா? அப்போது உன் மனசாட்சி எங் கேடா போயிருந்தது? என்று கேட்பானா இல்லையா?

ஆகவே, மனசாட்சியோ சொந்த பகுத்தறிவோ, கழகக் கொள்கையை ஒப்புக் கொள்ள மறுக்குமானால், உடனே விலகிக் கொள்வதுதான் முறையே ஒழிய, உள்ளிருந்து கொண்டே குதர்க்கம் பேசித் திரிவது என்பது விஷமத்தனமேயாகும் என்பதைத் தெரிவித்துக் கொள்ள ஆசைப் படுகிறேன் என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

திருச்சிராப்பள்ளியில் நடைபெற்ற வடமண்டல திராவிடர் மாணவர் மாநாட் டில் (21.2.1948) மாணவர்கள் மத்தியில் ஆற்றிய உரையும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

மாணவர் கழகத்தின் சார்பாக அழைக் கப்படும் யாரும் மாணவர்களைப் புகழாமல் செல்வதில்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். மாணவர்கள் நிலை நிரந்தரமான தல்ல.  என்றுமே ஒன்றுபோல் இருப்ப தில்லை. நேற்று குழந்தைகளாயிருந்த வர்கள் தான் இன்று பள்ளியிலும்; கல்லூரி யிலும் மாணவர்களாய்ப் படித்து வருகி றீர்கள். நாளை நீங்கள் தான் பெரிய வர்களாய் வாழ்க்கை நடத்தப் போகிறீர்கள். இந்த நிலையற்ற பருவத்தில், எது நல்ல காரியம் என்று உங்களால் சிந்தித்து சுலபத்தில் அறிந்து கொள்ள முடியாது. மாணவர்கள் தாமாகவே ஒரு நல்ல காரியத்தை ஆராய்ந்தறிந்து அதைச் செய்து முடிக்கக் கூடிய சக்தி படைத்த வர்கள் என்று என்னால் நினைக்க முடிய வில்லை. அவர்களைக் கொண்டு  பல நல்ல காரியங்களைச் சாதித்துக் கொள்ளலாம் என்றுதான் நான் அபிப்பிராயப்படுகிறேன். ஆகவே, அவர்கள் தம்மைத்  தம்முடைய திரண்ட சக்தியை நல்ல தலைவர்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். இப்படிக் கூறுவ தற்காக மாணவர்கள் என்மீது கோபித்துக் கொள்ளக் கூடாது. மாணவர்கள், தலைவர் இட்ட கட்டளைப்படி நடக்கக் கூடிய வர்கள். சொல்லிக் கொடுப்பதைப் படிக்கக் கூடியவர்கள். ஆதலால் தமக்கு எல்லாம் தெரிந்து விட்டதாக அவர்கள் ஒரு போதும் நினைத்துக் கொள்ளக் கூடாது.

அப்படி நினைப்பவர்களிடமிருந்துதான் காலித்தனம் கட்டுப்பாட்டுக்கும் அடங்காத தன்னிச்சைத்தனம் விரைவில் புறப்படுகிறது. ஆகவே, அவர்கள் மிக ஜாக்கிரதையாக விஷயங்களைச் சிந்திக்க வேண்டும். தம்மால் கூடுமான அளவுக்கு நல்ல தலைவர்களை அவர்கள் தேடித் திரிதல் வேண்டும். எந்த அளவுக்குத் தாம் அன்பு செலுத்துகிறார்களோ, அந்த அளவுக் கேனும் தம்மீது அன்பு செலுத்தக் கூடிய; தம்மை நல் வழிப்படுத்துவதில் ஆசையும், அக்கறையும் உள்ள தக்க பெரியார் களைத்  தேடிப் பிடிக்க வேண்டும் அவர்கள். அந்த வழியில் நாங்கள் முயற்சி செய்து, அவர் களில் ஒரு சிலரையாவது எங்களையும், எங்கள் கொள்கைகளையும் நம்பச் செய்து, அப்படிப் பெற்ற சிலரை நாங்கள் எங்க ளுக்குச் சொந்தமான பெருஞ் சொத்தாக மதித்து நாங்கள் மகிழ்ந்து வருகிறோம்.

மாணவர்கள் நல்ல ஜோல்ஜர்கள்; நல்ல ஜெனரல்கள் அல்ல. மாணவர்கள் நல்ல சிப்பாய்கள்; நல்ல கமாண்டர்கள் அல்ல. ஆகவே நல்ல சிப்பாய்களைப் போல் அவர்கள் பல கட்டுத் திட்டங்களுக்குட் பட்டு நடக்க வேண்டும் என்று மாணவர்கள் மத்தியில் பேசினார் தந்தை பெரியார்.

தந்தை பெரியார் அவர்களின் மிகவும் வெளிப்படையான ஒளிவு மறைவிற்கு இடம் இல்லாத இந்த உரைகளில் இழைந் தோடும் இலட்சியத்தையும், நோக்கத்தை யும், அறிவு நாணயத்தையும்  அதனை நிறைவேற்ற கட்டுப்பாட்டுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதையும் பார்க்கத் தவறிய தன் விளைவே தமிழ் இந்து நாளேட்டில் வெளிவந்த - அந்தக் கட்டுரையாகும்.

தந்தை பெரியார் அவர்களால் உருவாக் கப்பட்ட திராவிடர் கழகம் ஓர் அரசியல் கட்சியல்ல; மாபெரும் சமூகப் புரட்சி இயக்கமாகும். அதன் இலட்சியமும், கோட் பாடுகளும், கொள்கைகளும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகாலமாக வேரோடிப் போயிருந்த பழைமைகளை, பிறவிப் பேதங்களை மூடத் தனங்களை, முரட்டுத்தனமான பிடிவாதங் களை தலைகீழாகப் புரட்டிப் போடும் இயக்கமாகும்.

அதன் தோற்றுநர் தத்துவ கர்த்தா அதற்கான ஒரு இயக்கத்தை உருவாக்கும் நிலையில் வழி நடத்துபவர் அவராகத் தானே இருக்க முடியும்?

அப்படி இந்த இயக்கத்தை வழி நடத்திய தால்தானே இங்கு ஒரு மாபெரும் சமுதாய மாற்றம் நடந்திருக்கிறது.

இந்தியாவில் இரண்டாயிரம் வருடத் தில் மகத்தான ஒரு சமுதாயப் புரட்சி தமிழ்நாட்டில்தான் நடந்திருக்கிறது. திரா விடர் கழகத் தலைவர் பெரியார்தான் அந்தப் புரட்சியைச் செய்தார் என்பது அமெரிக்கா விலுள்ள மூத்த பேராசிரியர்களின் கருத்து ஆகும்

- பேராசிரியர் ஜான்ரைலி (ஆனந்தவிகடன் 16.7.1972)

இத்தகைய புரட்சியை நடத்துவதற்குத் தலைவரின் ஆணையை உயிரெனப் போற்றி சர்வ பரித் தியாகங்களையும் செய் யக் கூடிய தொண்டர்கள் தேவை என்ப தைப் புரிந்து கொள்வதற்கு சமூகப் புரட்சி மீதான அக்கறை தேவை; அப்படி  ஆணை யிடும் தலைவர்தான் அந்தக் களத்தின் முதல் பலி! திராவிட இயக்கத்தின் வரலாறு தெரியாதவர்களைப் பற்றி பேனா பிடிக்கும் தோழருக்கு இந்த வரலாறு தெரியுமா? உதாரணமாக முதல் சுயமரியாதை  மாநாட்டின் தலைவராக சவுந்திரபாண்டி யனைப் பெரியார் முன் மொழிந்தபோது இனிமேல் வந்து இங்கு அவரை ஒருவர் பிரேரிக்கவோ, ஆட்சேபிக்கவோ உண்மை யாக யாருக்கும்  அதிகாரமும், யோக்கி யதையும் கிடையாது. பிரேரணையோ ஆமோதிப்பதோ, ஆதரிப்பதோ கொஞ்ச மும் அவசியமே இல்லை என்று பெரியார் சொன்னதைக் குற்றப்படுத்துகிறார் கட்டு ரையாளர்.

மாநாட்டுக்குத் தலைவர் யார் என்று முடிவு செய்து அழைப்பிதழும் அச்சிட்டு விளம்பரப்படுத்தியபிறகு பிரேரேணை, ஆமோதிப்பது என்கிற சடங்கு எதற்கு?  தந்தை பெரியார் எழுப்பிய வினாவில் குற்றம் காண என்ன இருக்கிறது?  இன்னும் சொல்லப் போனால்  மாநாட்டுத் தலைவரை மிகவும் உயர்த்திதானே அதில் குறிப்பிட் டுள்ளார். ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்தில் பிறந்த ஒருவரை மாநாட்டின் தலைவராக் கிப் பெருமையல்லவாபடுத்தியிருக்கிறார். மாநாட்டுக்கு மட்டுமல்ல; தாம் கண்ட சுயமரியாதை இயக்கத்துக்கும் அவரைத் தலைவராக்கி, தன்னைத் துணைத் தலைவ ராக ஆக்கிக் கொண்ட அந்த  விசால அறிவின் ஊற்றை எடை போட அரைகுறை களால் முடியவே முடியாது. எதையாவது எழுத வேண்டும் என்ற தினவெடுத்து எழுதியிருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது.

சர்வாதிகாரியாக நடந்து கொள்வதை ஒப்புக் கொள்ளும் பெரியார் இது கழகத்தின் லட்சியத்துக்காக, பொது நன்மைக்காக என்கிறார். எல்லா சர்வாதிகாரிகளும் சொல் லும் அதே நியாயத்தைத்தான் பெரியாரும் சொல்கிறார் என்று பெரிய மேதாவி போல துடுக்குத்தனமாக எழுதியுள்ளாரே!

பொத்தாம் பொதுவாக எல்லா சர்வாதி காரிகளும் சொல்லக் கூடியதுதான் என்று சொல்லுவது நாணயமானதுதானா?

சர்வாதிகாரி என்று அறியப்பட்ட இட் லரும், முசோலினியும்  செய்தது  மாதிரி, நடந்து கொண்ட மாதிரி பெரியார் நடந்து கொண்டாரா?

அரசியல், அதிகாரப் பசி எடுத்து ஆட்டம் போட்ட சர்வாதிகாரிகளோடு பாசிஸ்டுகளோடு அரசியல், பதவிகளைத் துச்சமெனத் தூக்கி எறிந்து, செல்வச் செழிப்புகளை எல்லாம் உதறித் தள்ளி, எளிமையின் சின்னமாக 95 ஆண்டு முதுமையிலும் மூத்திர வாளியைத் தூக்கிக் கொண்டு, ஊர் ஊராய் அலைந்து மக்கள் மத்தியிலே புரட்சி எண்ணங்களை விதைத்த தந்தை பெரியாரை மற்ற பாசிஸ்டு தலைவர்களோடு ஒப்பிடுவது - ஒழுங் கானது தானா - அறிவு நாணயமானது தானா? வரலாற்று அறிவை உள்ளடக்கியது தானா?

பெரியார் சொன்ன அந்தக் கட்டுப்படும் தன்மை எத்தகையது தெரியுமா?

ஜாதி இருக்கும் நாட்டில் சுதந்திரம் இருக்குமா? சுதந்திரம் இருக்கும் நாட்டில் ஜாதி இருக்கலாமா? என்று வினா தொடுத்து, அந்த ஜாதியைப் பாதுகாக்கும் அரசமைப் புச் சட்டப் பிரிவைக் கொளுத்தும் போராட் டத்தை அறிவித்தாரே - அப்படி கொளுத் தினால் மூன்றாண்டு கடுங்காவல் தண் டனை என்று பெரியார் அறிவித்த போராட் டத்துக்காகவே - அவசர அவசரமாக சட்டம் கொண்டு வந்த நிலையிலும், அதனைத் துச்சமாகத் தூக்கி எறிந்து, தலைவர் பெரியாரின் ஆணை ஒன்றே தலையானதாகக் கொண்டு 10 ஆயிரம் பேர் அப்போராட்டத்தில் குதித்தார்களே, இந்த வரலாறு எல்லாம் வக்கணை எழுத் தாளருக்குத் தெரியுமா?

இந்த அதிசயம் எப்படி நடந்தது? தந்தைபெரியார் தம் தொண்டர்களுக்கு விதித்த அந்தக் கட்டுப்பாடு,  தலைவர் ஆணையை நிறைவேற்றும் அந்த நெருப் பான பத்தியத்தால்தான் இதனைச் சாதிக்க முடிந்தது. வாய்ப் புளித்ததோ மாங்காய்ப் புளித்ததோ என்று நிதானமின்றி எழுதுவது நேர்மையன்று.

இன்று கழகங்கள் நிகழ்த்தும் தனி நபர் வழிபாட்டின் ஆரம்பப் புள்ளியே பெரியார் தானாம்!

தந்தை பெரியார்பற்றி அரிச்சுவடி கூடத் தெரியாதவர் என்று இதன் மூலம் தமக்குத் தாமே நிரூபித்துக் கொண்டுள் ளார். மேடைகளில் பொருளில்லாது புகழ்ச்சி மொழிகள் தலைதூக்கினால் பெரியார் பேச மாட்டார்; அவர் கைத்தடிதான் பேசும்!  ஒரு மேசையில் ஒரு தட்டுத் தட்டி னால் அத்தோடு பேச்சை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று அதற்குப் பொருள். ஒரு தலைவரைப் பற்றி எழுதும்போது போது மான பொறுப்புணர்ச்சியோடும், தகவல்களைத் துல்லியமாக தெரிந்து கொண்டும் எழுத வேண்டும் என்ற பால பாடம் கூடத் தெரியாதவர்கள் எல்லாம் பேனா பிடித்தால் இப்படித்தான்.

காலில் விழும் கலாச்சாரத்தைக் கனலாக எரித்தவர் பெரியார். ஒருபோது தந்தை பெரியார் வந்தபோது ஒருவர் கால்மேல் கால் போட்டு உட்கார்ந்திருந்தார்;  இதனை இன்னொரு தோழர் குற்றமாகக் கூறியபோது பெரியார் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? அவன் காலை அவன் கால்மேல் போட்டுக் கொண்டுள்ளான் உனக்கு என்ன நோக்காடு? என்று கேட்ட மனித உரிமையின் சிகரம் பெரியார்.

நாகப்பட்டினத்தில் நடைபெற்ற பெண்கள் விடுதலை மாநாட்டில் திடீ ரென்று ஒருவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் மானமிகு கி. வீரமணி அவர்களின் கால் களில் வந்து விழுந்து விட்டார். உரை யாற்றிக் கொண்டிருந்த தலைவர் அவரை அறியாமலேயேஅனிச்சை செயல் போல் (Reflex Action) அந்த மனிதரின் முதுகில் ஓர் அறை விட்டார். இதன் பொருள் என்ன? திராவிடர் கழகத்திலும் ஏதோ ஒரு புள்ளி தொடர்கிறது என்ற கூற்றில் சற்றும் உண்மையில்லை என்பதற்கு அடையாளம் இது அல்லவா!

ஒரு கட்சித் தலைவரின் பலகீனத்தைப் புரிந்து கொண்டு, கட்சி அலுவலகத்துக்கு அக்கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் வரு வதைக்கூட அதிசயமாக்கி, பதாகைகளைக் கட்டி மேளதாளங்கள் ஏற்பாடு செய் கிறார்கள் என்றால், பதவிப் பிச்சையை எதிர்பார்த்து. செய்கிறார்கள்.

இதனோடு சமுதாயச் சழக்குகளைச் சாடி, எதிர் நீச்சல் போட்டு, ஏச்சுப் பேச்சு களைச் சகித்துக் கொண்டு,  கல்லடி, சொல் லடிகளைச் சந்தித்து, பொது வாழ்வை ஒரு தொண்டறமாக, புதிய கலை வண்ணமாக வடித்துத் தந்த ஒரு தலைவரோடு யாரை ஒப்பிடுவது என்ற விவஸ்தை வேண் டாமா?

சொத்துக்குவிப்பு வழக்கில்  - ஊழல் வழக்கில் நீதிமன்றத்தால் நான்காண்டு தண்டனையும், 100 கோடி ரூபாய் அபராத மும்  விதிக்கப்பட்ட ஒருவரை - இந்தச் சூழலில் பெரியாரின் வாரிசுதான் ஜெய லலிதா என்று தலைப்பிட்டு கட்டுரை எழுதுவதன் மூலம் பொது மக்கள் என்ன உணர்வைப் பெற வேண்டும் என்ற எண் ணத்தில் எழுத்தாணியைப் பிடித்துள்ளார்? இதில் உள்நோக்கமும் விஷமத்தனமும் கைகோர்க்கவில்லையா?

தந்தை பெரியார் என்னும் அப்பழுக் கற்ற பொதுத் தொண்டின் இமயத்தைக் கொச்சைப்படுத்த வேண்டும் என்ற கீழ்ப்புத்திதான் இதன் பின்னணியில் இருக்கிறது என்று சொன்னால் குற்றமா குமா? 

கொள்கையில் ஒட்டை விழுந்தால் கூட பரவாயில்லை. ஆனால் நாணயத்தில் ஒழுக்கத்தில் தவறு இருக்கக் கூடாது - அதுதான் நம் கழகத்தின் முக்கிய பலம் (விடுதலை 11.10.1964) 

என்று சொன்ன தலைவரின் வாரிசு என்று ஊழல் வழக்கில் தண்டிக்கப்பட்ட ஒருவரைக் குறிப்பிடுவது போக்கிரித்தனம் அல்லவா!

தந்தை பெரியார் அவர்களைவிட புரட்சிகரமான போராட்டங்களை நடத்திய வர்கள் யார்? பிள்ளையார் உடைப்பு, ராமன் படம் எரிப்பு, அரசியல் சட்ட எரிப்பு, தேசியக் கொடி எரிப்பு என்று எவரும் நினைத்துப் பார்க்கவே தொடை நடுங்கும் போராட்டத்தை  நடத்திய போதுகூட ஒரு துளி வன்முறைக்கு இடம் உண்டா?

போராட்டத்தில் ஈடுபடும் தொண்டர் கள் எப்படி எப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று போராட்டம் நடைபெறுவதற்கு முன்பாகவே தந்தை பெரியார் விடும் அறிக்கை பொது வாழ் விற்குப் பெருமை சேர்க்கும் அணிகலன் அல்லவா!

1948  - இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் நள்ளிரவில் கைது செய்து தந்தை பெரியார் அவர்களை லாரியில் அழைத்துச் சென்று அலைக்கழித்தபோதுகூட தந்தை பெரியார் என்ன அறிக்கை வெளியிட்டார்?

வெளியில் இருக்கும் அண்ணாதுரை சொல்லுவதுபோல நடவுங்கள்: சாந்தமாய் இருங்கள், நிதானம் தவறினால் கோழைகள் ஆவார்கள்.   தோல்வியை ஒப்புக் கொண் டவர்கள் ஆவீர்கள். அமைதி, சாந்தம், கட் டுப்பாடுடன் சிறிதும் பலாத்கார உணர்ச் சியே இல்லாமல் சகிப்புத் தன்மையுடன் இருங்கள் கண்டிப்பாய் வெற்றி நமதே! என்று சொன்ன தலைவர் எங்கே?

ஊழலுக்காக தண்டிக்கப்பட்டவருக்காக பேருந்துகளையும் பொதுச் சொத்துகளை யும் நாசப்படுத்தும் நிலைப்பாடு எங்கே?

 

1948இல் கருப்புச் சட்டைப் படை தடை விதிக்கப்பட்டது! தந்தை பெரியாரும் கைது செய்யப்படக் கூடிய சூழ்நிலை, தொண் டர்கள் தகத்தக எனக் கனன்று எழுந்த நேரம்! அப்பொழுது  தந்தை பெரியார் என்ன எழுதினார் தெரியுமா?

விரைவில் என்னைக் கைது செய்தா லும் செய்வார்கள். செய்தால் நீங்கள் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்? ஜெயிலை இடித்துச் சிறை மீட்கப் போகிறீர்களா? அதெல்லாம் மகா முட்டாள்தனம்; என்னைப் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அழைத்துச் சென்றால் நீங்கள் அந்தப் பக்கம் ஒருவர்கூட வரக் கூடாது! பின் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அதற்காக வருந்தும் ஒவ்வொருவரும் உடனே கருப்புச் சட்டை போட்டுக் கொள்ள வேண்டும். உங்கள் தோழர் களையும் கருப்புச் சட்டை அணிந்து கொள்ளுமாறு செய்ய வேண்டும் என்று எழுதினார் என்றால் அதற்குக் காரணம் அது இலட்சியப் போராட்டம்! ஊழல் செய்தவர்களை விடுவிக்கப் பேருந்துகளை எரிக்கும் கூட்டத்தோடு யாரை ஒப்பிடுவது  - எதை இணைப்பது? வெண்ணெய்க்கும் சுண்ணாம்புக்கும் வேறுபாடு தெரியாத தற்குறிகளா இவர்கள்?

தந்தை பெரியாரை எந்த வகையி லாவது கொச்சைப்படுத்த வேண்டும் என்று ஆத்திரப்படும் இவர்கள் யார்?

கொலைக் குற்றத்திற்காக சிறைக்கூடம் சென்று வந்தவர் எப்படி ஜெகத் குரு - லோகக் குரு? என்று இவர்களை எழுதச் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம். அப்படியே வேறு யாராவது எழுதினாலும், அதனை இந்து ஏட்டிலே வெளியிடச் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்.

ஒரு விஷக் கிருமி கூட்டம் திராவிட இயக்கத்தைக் கொச்சைப்படுத்தி, தமிழ் மண்ணிலே பார்ப்பனீயத்துக்குப் பல்லக்கு ஜோடித்து விடலாம்; பா.ஜ.க.வை அரிய ணையில் ஏற்றி விடலாம் இந்து வெறியை அரங்கேற்றலாம் என்ற திட்டத்தோடு வரிந்து  கட்டி புறப்பட்டு இருப்பதாகத் தெரிகிறது. திராவிட இயக்கத்தின் மூல வேரான பெரியாரை நோக்கியே அதை ஆரம்பிக்கலாம்; அடி வேரையே அசைத்து விட்டால் மற்றவற்றை ஆட்டம் காண செய்யலாம் என்ற தீய நோக்கம் இருக்கக் கூடும். திராவிடத்தால் வீழ்ந்தோம் என்று சொல்லக் கூடிய விபிஷணர்களும் கிடைத் திருக்கிறார்கள் என்ற தெம்பு வேறு கிடைத்திருக்கிறது.

பெரியார் என்றால் கடவுள் மறுப்பாளர் - மத எதிர்ப்பாளர் என்பதையும் தாண்டி, திராவிட இயக்கப் போர்வையில் பார்ப் பனீய ஆன்மிக அக்கிரகார திமுகவாக உருபெற்றுள்ள (அதிமுக) பார்ப்பனரைத் தலைவராகக் கொண்ட ஒருகட்சி திராவிட இயக்கத்தில் ஊடுருவி தன் வேலையைச் செய்து வரும் சூழ்நிலை - தங்களுக்குச் சாதகமானது என்று நினைக்கிறார்கள். ஈரோட்டுக் கண்ணாடிப் போட்டுப் பாருங்கள் - இதன் உண்மை விளங்கும்!

எதிர்ப்பு நெருப்பாற்றினை  நீந்தி வெற்றிகளைக் குவித்தது இந்த இயக்கம்; எதிர்க்க எதிர்க்கத்தான் எங்கள் இளை ஞர்கள் புலிப் போத்தாய்ப் புறப்படுவார்கள்.

இந்துத்துவா தனது சேட்டையைத் தொடங்கும் ஒரு வேளையில், பெரியார் இந்தியாவுக்கு தேவைப்படும் ஒரு கால கட்டம் இது! சேட்டையை ஆரம்பியுங்கள்! எங்கள் இளைஞர்களை சாட்டையோடு கிளப்பிவிட அது பேருதவியாக இருக்கும்.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

நீதிமன்றத்தில் நின்ற நெடுங்குரல்!

அது 1938 டிசம்பர் 5,6 நாட்கள்; இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் தானைத் தலைவராக குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்தப்படுகிறார் தந்தை பெரியார்.

எதிர் வழக்காட வேண்டும் என்று சர் ஏ.டி. பன்னீர்செல்வமும், குமாரராஜா முத்தையா செட்டியார் போன்றவர்களும் மன்றாடுகின்றனர் - தலைவர் பெரியாரிடம் - மசியவில்லை, மாறாக இந்தி எதிர்ப்புக் கிளர்ச்சியின் நோக்கம், தமது கொள்கைக் கோட்பாடுகளை விளக்கும் அறிக்கை ஒன்றை வழக்கு மன்றத்தில் தாக்கல் செய்கிறார்.

இதோ அந்தக் அறிக்கையின் சில வைர வரிகள்!

நான் சம்பந்தப்பட்ட சுயமரியாதை இயக்கமும், தமிழரியக்கமும், இந்தி எதிர்ப்புக் கிளர்ச்சியும், ஜஸ்டிஸ் இயக்கமும் எதுவும் சட்டப்படி, சட்டத்திற்குட்பட்டுக் கிளர்ச்சி செய்ய வேண்டும் என்கிற கொள்கை கொண்டதேயாகும். இதுவரை அந்தக் கொள்கை மாற்றப்படவேயில்லை. என்னுடைய பேச்சுப் பூராவையும் படித்துப் பார்த்தால் இது விளங்கும். ஆகவே கோர்ட்டார் அவர்கள், தாங்கள் திருப்தி அடையும் வண்ணம் அல்லது மந்திரிமார்கள் திருப்தி அடையும் வண்ணம் எவ்வளவு அதிக தண்டனை கொடுக்க முடியுமோ, அவைகளையும், பழி வாங்கும் உணர்ச்சி திருப்தி அடையும் வரைக்கும் எவ்வளவு தாழ்ந்த வகுப்புக் கொடுக்க உண்டோ அதையும் கொடுத்து இவ்வழக்கு விசாரணை நாடகத்தை முடித்து விடும்படி வணக்கமாகக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். எவ்வளவு நியாயமான லட்சியத்தை அடைய வேண்டுமானாலும், அதற்காகக் கஷ்ட நஷ்டமடைதல் என்னும் விலை கொடுக்க வேண்டுமாதலால் அவ்வாறு வேண்டிக் கொள்கிறேன் என்ற உலக வரலாறு கண்டிராத ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத தலைவரை யாரோடு ஒப்பிடுவது? (இரு குற்றங்கள் ஒவ்வொரு குற்றத்திற்கும் ஒவ்வொரு ஆண்டு கடுங்காவல், ஒவ்வொரு ஆயிரம் ரூபாய் அபராதம், அபராதம் செலுத்தத் தவறினால், மீண்டும் அவ்வாறு  மாத சிறைத் தண்டனை இரண்டு தண்டனைகளையும் இரண்டு தனித் தனிக் காலத்தில் அனுபவிக்க வேண்டும் என்பது தீர்ப்பு()

நியாயமாக இந்துவில் கட்டுரை எழுதியவர் என்ன எழுதி இருக்க வேண்டும்? தந்தை பெரியார் தன் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டின்போது நீதிமன்றத்தில் நெஞ்சை நிமிர்த்தி நெடுங் குரல் கொடுத்தாரே - அதையல்லவா அதிமுக பொதுச் செயலாளர் பின்பற்றி இருக்க வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தால், அந்த எழுத்தில் கொஞ்ச நஞ்சம் யோக்கியதையாவது மிஞ்சி இருக்கும். தலை கீழாகப் புரட்டும் ஒரு புரட்டு வேலையில் அல்லவா புன்மை பொங்க எழுதியுள்ளார்.

என்னை இந்த நீதிபதிதான் விசாரிக்க வேண்டும்; அரசு  தரப்பில் இந்த வக்கில்தான் வாதாட வேண்டும் என்றா பெரியார் சொன்னார்?
பெரியாரின் வாரிசு என்று எழுத கை நடுங்கி இருக்க வேண்டாமா - அறிவு நாணயம் இருந்திருந்தால்?

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

பெரியாருக்கு வாரிசு யார்?

கடவுள் மறுப்பாளர், மத எதிர்ப்பாளர், பகுத்தறிவுச் சிந்தனையாளர், நாத்திகத்தின் எல்லை, ஜாதி ஒழிப்பாளர் அதற்காக அரசியல் சட்டத்தையே எரித்தவர் மூடநம்பிக்கைகளை முற்றும் ஒழிப்பவர்; பழைமைப் பாசிகளை மிச்ச சொச்சமின்றி அழித்து முடிப்பவர், இவற்றின் ஒட்டு மொத்த வடிவமான பார்ப்பனீயத்தைப் பொசுக்கி முடிப்பவர், பெண்ணுரிமைப் போராளி, வகுப்புரிமைக்காக வகுப்புவாதி என்ற பட்டம் பெற்றவர்! பதவிப் பக்கம் போகாதவர், வந்த பதவிகளையும் உதறித் தள்ளியவர், உலகத் தலைவர் பெரியார்!

இந்தப் பட்டியலில் கிட்டே நெருங்க முடியாததோடு மட்டுமல்லாமல், இதற்கு நேர் எதிராக மண் சோறு சாப்பிடும் வரை சென்றவர்கள் எல்லாம் பெரியாரின் வாரிசா? வாரிசு என்பதை ஏற்காதவராயிற்றே அந்த வைக்கம் வீரர்! எனது நூல்கள்தான் என் வாரிசு என்று கூறியவராயிற்றே! அந்த இமயத்துக்கு வாரிசு என்று ஒருவரை அடையாளம் காட்டுவது ஆணவம் அல்லவா? அடி முட்டாள்தனம் அல்லவா?

வாரிசு என்று வரித்துக் கொள்ள எல்லா வகையான தகுதிகள் இருந்தும் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளாது தந்தை பெரியாரின் மாணவன் என்று சொல்லிக் கொள்வதில் பெருமைப்படுபவர் எங்கள் தலைவர் ஆயிற்றே!

இந்த நிலையில் யாருக்கு யார் வாரிசு? நிதானம் தேவை!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
     ----------------------  மின்சாரம்அவர்கள் 25-10-2014 “விடுதலை” ஞாயிறுமலரில் எழுதிய கட்டுரை

 

Read more: http://viduthalai.in/page-1/89909.html#ixzz3HA0GYTSf

நாங்கள் பெரியார் இல்லை; பெரியாரின் தொண்டர்கள்!

நாங்கள் பெரியார் இல்லை; பெரியாரின் தொண்டர்கள்!

நாகப்பட்டினத்தில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டத்தில் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் உரை

சென்னை, அக்.24- நாங்கள் பெரியார் இல்லை. பெரியாரின் தொண்டர்கள். ஆகவே, பெரியார் தந்த புத்தி எங்களுக்கு இருக்கிறது என்று தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் அவர்கள் உரையாற்றினார்.

3.10.2014 அன்று நாகையில் நடைபெற்ற தந்தை பெரி யாரின் 136 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாப் பொதுக் கூட்டத்தில் தமிழர் தலைவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் உரையாற்றினார்.

அவரது உரையின் நேற்றையத் தொடர்ச்சி வருமாறு:

அப்படியென்றால், இவரைக் காப்பாற்றுவதற்கு, தாழ்த் தப்பட்டவருடைய ரத்தம் தேவை; இந்த சமுதாயம் வளர்வதற்கு தாழ்த்தப்பட்டவர்களுடைய உழைப்பு தேவை. ஆனால், ஜாதி இருக்கவேண்டும் என்று சொன் னால், இது செயற்கையானது அல்லவா? இது உள்ளே புகுத்தப்பட்டது அல்லவா? இயற்கையானது அல்ல என்பதுதானே உண்மை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அவ்வளவு தூரம் போகவேண்டாம்; டாஸ்மாக் இல்லாத ஊர் உண்டா நம் நாட்டில். பெரிய தொழிற்சாலையே அது தானே இப்பொழுது! நம்பர் ஒன் வருமானமே அதுதானே! அந்த டாஸ்மாக்கில் உள்ள பாருக்குச் செல்கிறார்கள். அங்கே படித்தவர்கள், படிக்காதவர்கள் உயர்ஜாதிக்காரன், உயர் வர்க்கத்துக்காரன் எல்லோருமே ஒன்றாக உட்கார்ந்து குடிக்கின்ற சூழ்நிலையில், பெரிய அளவிற்கு என்ன சங் கடம் என்றால், அங்கே கிளாசில் ஊற்றிக் குடிக்கிறார்கள்.

இன்னும் சில ஊர்களில், சில கிராமங்களில் உள்ள தேநீர்க் கடைகளில் ஒரு பொதுத் தொகுதி; இன்னொன்று ரிசர்வ் தொகுதி. இரண்டு கிளாஸ் வைத்திருக்கிறார்கள்; ஒன்று ஆதிதிராவிடர்களுக்கு; இன்னொன்று மீதி திராவிடர்களுக்கு. என்னய்யா, அக்கிரமம்!  21 ஆம் நூற்றாண்டு நடைபெற்று வருகிறது. சுதந்திரம் பெற்று 67 ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. இன்னும் எதற்கு இரட்டை குவளை முறை.

பிரச்சாரம் செய்து, வெற்றி பெற முடியாததை, சாராயம் சாதித்துவிட்டது!

சரி, தேநீர்க் கடையில் இரட்டைக் குவளை முறை வைத்திருக்கிறார்களே, டாஸ்மாக் பாரில் உட்கார்ந்து குடிக்கிறார்களே, அங்கே இரண்டு கிளாஸ் முறை இருக்கிறதா? ஜாதிக்கு ஒரு கிளாஸ் இருக்கிறதா? அங்கே மட்டும் ஒரே கிளாஸ்; அதிலே மட்டும் எல்லோரும் சமரசமாக இருக்கிறார்களே, அப்பொழுது ஜாதி எங்கே போயிற்று? தயவு செய்து எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும் நீங்கள்.

நாங்கள் அய்ந்து ஆண்டுகள் பிரச்சாரம் செய்து,  வெற்றி பெற முடியாததை, சாராயம் சாதித்துவிட்டது இந்த நாட்டில். அதை நினைத்தால் வெட்கக்கேடாக இருக்கிறது.

ஆகவேதான் இந்த நாட்டில் ஜாதி, தீண்டாமை என்கிற பெயரில், இன்னமும் பழைமை, காட்டுமிராண்டித்தனத் திற்கு இடமிருக்கக்கூடாது என்பதுதான் என்னுடைய வேண்டுகோள்.

அதை நன்றாகப் புரிந்துகொண்டு, இந்த அய்யா வினுடைய பிறந்த நாள் பெருவிழா என்று சொல்லும் பொழுது, பெரியார் பிறந்த நாளில், எல்லாக் கட்சியினரும் உறுதியெடுக்கவேண்டும்.

இனிமேல், இந்த ஜாதி, அது, இதுவென்று சொல்ல வேண்டாம். மனிதர்களில் நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள்; படித்தவர்கள், படிக்காதவர்களைப் படிக்க வைக்க வேண்டும். வாய்ப்பில்லாதவர்களை மேலே கொண்டுவர வேண்டும். அதுதான் மிக முக்கியம். எல்லோருக்கும் எல் லாமும், இதுதான் தத்துவம். அனைவருக்கும் அனைத்தும், அதுதான் தந்தை பெரியார் அவர்கள் இயக்கத்தைத் தொடங்கியபொழுதே இதனைத்தான் எடுத்துச் சொன்னார்.

எனவே, இந்தச் சூழ்நிலைகளை மிகத் தெளிவாக நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும். இவற்றை ஆழமாக எண் ணிப் பார்க்கவேண்டும். இதை ஒவ்வொருவரும் தெளி வாகச் சிந்தித்து இந்த அடிப்படையை மறந்துவிடக் கூடாது.

அடுத்தபடியாக இன்னொரு செய்தியை இந்தச் சூழ்நிலையில், திராவிடர் கழகம் முன்வைக்க விரும்புகிறது.

எங்களுக்கு எந்தவித பாராட்டும், பெருமிதமும் தேவையில்லை!

என்ன திராவிடர் கழகம் முன்வைக்கிறது என்றால், இந்தக் கருத்து, பல தோழர்களுக்கு கட்சி உணர்ச்சியோடு பார்க்கக் கூடியவர்களுக்கு, அரசியல் சிந்தனையோடு பார்க்கக் கூடியவர்களுக்கு, நான் சொல்லப் போகும் கருத்து, இவர் என்ன இந்தப் பக்கம் பேசுகிறார்; இவர் என்ன அந்தப் பக்கம் பேசுகிறார்; இந்தப் பக்கம் சாய்கிறார் என்று சொல் வார்கள்.  எந்தப் பக்கமும் சாய்கிற பழக்கம் எங்களுக்குக் கிடையாது. நாங்கள் ஒரே இடத்தில்தான் இருப்போம்; எங்களைச் சுற்றி சுற்றித்தான் அரசியல் வந்துகொண்டு இருக்குமே தவிர, நாங்கள் ஒன்றும் ஒரு பக்கமாக சாய்ப வர்கள் கிடையாது. எங்களுக்கு எதுவும் தேவையில்லை. எங்களுக்கு எந்தவித பாராட்டும், பெருமிதமும் தேவை யில்லை.

ஆனால், இந்த சமுதாயம், தமிழர்கள் ஏமாந்துவிடக் கூடாது. அதுதான் மிக முக்கியம்.

இப்போது ஒரு பெரிய வியூகம் வகுக்கப்பட்டு வருகிறது. அது என்னவென்றால், கடந்த 50 ஆண்டுகாலமாக இது வரையில் அகில இந்திய கட்சிகள் என்பது, தேசியம் பேசக் கூடியவர்கள் யாரும் பதவிக்கு வர முடியவில்லை. எப்படி யாவது ஆட்சியில் இருப்பவர்களை கீழே தள்ளவேண்டும்; அதுதான் மிக முக்கியம். அதை எதைச் செய்தாவது தள்ளவேண்டும் அதுதான் மிக முக்கியம். எதை எதையோ சொல்லிப் பார்த்தார்கள், அவர்களால் அது முடியவில்லை.

எங்களுக்கு சொல்லுவதற்கு உரிமை உண்டு!

இப்பொழுது கடைசியாக, யாரும் சுலபமாக ஏமாறக் கூடிய ஒரு செய்தி. அது என்னவென்று சொன்னால், ஊழல்! அதுதான் மிக முக்கியம்.

ஊழலை ஒழிக்கவேண்டும் என்று சொன்னவுடன், நம்மாள்களும் ஆமாங்க, ஊழலை ஒழிக்கவேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்.

ஊழல்களை நாங்கள் ஆதரிப்பவர்கள் அல்ல; தவறு செய்தால் ஊழலை ஒழிக்கவேண்டும்; ஊழல் இருக்கக் கூடாது; நேர்மையான ஆட்சி நடக்கவேண்டும். ஆனால், நண்பர்களே, நடுநிலையில் இருந்து நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டும். இந்தக் கருத்துகளை ஏற்கவேண்டும் என்பது அவசியமில்லை. தள்ளலாம், கொள்ளலாம். ஆனால், நீங்கள் தள்ளுவதற்கு உரிமை உண்டு என்கிற காரணத் தினாலேதான், சொல்லுவதற்கு எங்களுக்கு உரிமை உண்டு என்கிற உணர்வோடு உங்கள் முன்னாலே இதனை நான் வைக்க விரும்புகிறேன்.

எங்களுக்கு அடுத்த தலைமுறை கண்ணோட்டம்தான்!

அரசியலில் இந்தக் கட்சி ஊழல் செய்தது; இந்தக் கட்சி ஊழலில் மாட்டிக் கொண்டது; அடுத்த கட்சி ஊழலில் சிக்கப் போகிறது. ஆகவே, இந்த இரண்டு கட்சியையும் ஒழித்துவிட்டு நாம் வந்துவிடலாம் என்று நினைக்கிறார்கள்.  அண்ணன் எப்பொழுது சாவான்; திண்ணை எப்பொழுது காலியாகும் என்று நினைக்கிறார்கள்; எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும். இந்த எச்சரிக்கை மணியை அடிக்கக் கூடிய தகுதி எங்கள் ஒருவருக்குத்தான் உண்டு. இதனைப் பெருமையாகச் சொல்லவில்லை, வேதனையோடு சொல்கிறோம்.

மற்றவர்கள் எல்லாம் இந்த வேலைக்கு வரவில்லை. எல்லோருக்கும் அரசியல் பார்வை; எல்லோருக்கும் தேர்தல் கண்ணோட்டம்; எங்களுக்கு அடுத்தத் தேர்தல் கண்ணோட்டம் அல்ல நண்பர்களே, எங்களுக்கு அடுத்த தலைமுறை கண்ணோட்டம்; மானமுள்ள தலைமுறை; உரிமையுள்ள தலைமுறை; அந்தத் தெளிவான தலை முறை; பகுத்தறிவு உள்ள ஒரு தலைமுறை; அந்தத் தலை முறை வரவேண்டும் என்கிற உணர்வோடு சொல்கிறோம்.

இந்தக் கட்சி ஊழல் செய்தார் என்று இவரை ஒழித்துவிடுவோம்; அந்தக் கட்சி ஊழல் செய்தார் என்று அவரை ஒழித்துவிடுவோம். பிறகு நாம் வந்துவிடலாம் என்று வந்து உட்கார்ந்தால், அப்புறம் ரகுபதி ராகவ ராஜாராம், பதீத பாவன சீதாராம்! அதிலே ரொம்பத் தெளிவாக இருக்கலாம். அதுதான் மிக முக்கியம்.

சமஸ்கிருத வாரம் என்ன - சமஸ்கிருதமே நாட்டின் மொழியாக வரக்கூடிய அளவிற்கு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம். இந்தி மொழியா - உடனே கதவை அகலமாகத் திறந்துவிடலாம்.

தமிழ்நாடு தாய்த்திருநாடு - தமிழ்நாடு என்று வர வேண்டிய அவசியம் கிடையாது. மும்மொழி அல்ல; நான்கு மொழி. இந்தி, சமஸ்கிருதம் ஆகிய எல்லாவற் றையும் படிக்கவேண்டும் என்கிற அளவிற்கு இன்றைக்கு ஆழம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்றைக்கு முன்னுரை வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஊழலை எப்பேர்ப்பட்டவர்களாலும் ஒழிக்க முடியுமா? என்றால், முடியாது!

அதற்குப் பல சூழ்நிலைகளை - இன்றைக்கு உருவாகி இருக்கிற சூழலைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். எல்லா ஊழல்களும் ஒரே மாதிரியா? நிச்சயம் கிடையாது.

ஊழல் நடந்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தீர்ப்பு வரவேண்டிய நிலை வேறு!

இரண்டு சாராரும் கவனிக்கவேண்டும்; இரண்டு கட்சி நண்பர்களுக்கும் சொல்லிக் கொள்கிறோம். நாங்கள் தாய்க் கழகம் மட்டுமல்ல, பொதுநிலையில் இருக்கின்றவர்கள் என்கிற உரிமையை எடுத்துக்கொண்டு,  இந்தக் கசப்பான, வேதனையான உண்மையை உங்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டுகிறோம்.
நடக்காததை, நடந்த மாதிரி பிரச்சாரம் செய்தார்கள் என்றால், அதையும் நம்மாள் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

யாராவது பதில் சொல்லட்டும் இந்தக் கேள்விக்கு!

இன்றைய ஜனநாயகத்தில் இன்றைய தேர்தல் முறை இருக்கின்ற வரையில், இந்த ஊழலை எப்பேர்ப்பட்டவர் களாலும் ஒழிக்க முடியுமா? என்றால், முடியாது!


என்ன காரணம் என்று சொன்னால், தெளிவாக வேட் பாளர்கள், அவர் எந்தக் கட்சி வேட்பாளராக இருந்தாலும் சரி, அவருக்கு 75 லட்சம் ரூபாய் என்று ஒரு வரையறை வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால், முன்பைவிட செலவு குறைவாக அல்லவா இருக்கவேண்டும்; ஒழுக்கமான அரசியல்வாதியாக இருந்தால்; ஜனநாயகம் திருந்தி இருக்கிறது என்றால், முன்பு எவ்வளவு உச்சவரம்பு வைத் தார்களோ, அதைவிட குறைவாக வைக்கலாமே! முன்பை விட அதிகமான ரூபாயை வரையறையாக வைத்தால், அதற்கு என்ன காரணம்.

சரி, அந்த வரையறைக்குள்தான் வேட்பாளர்கள் கணக்குக் கொடுக்கிறார்கள் என்று யாராவது சொல்லட்டும்! உண்மையை மறைக்காமல், அவர்களுடைய நெஞ்சில் கை வைத்து சொல்லட்டும். நான் கையெழுத்துப் போட்டேன் பாருங்கள், அந்த வரையறைக்குள்தான் செலவு செய்திருக் கிறேன்; அதற்குமேல் செலவே செய்யவில்லை என்று சொல்லட்டுமே!

ஊழலைப்பற்றி பேசுவதற்கு யாருக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது?

அவர் எந்தக் கட்சி வேட்பாளராக இருந்தாலும் சரி, இது ஒரு பொது உண்மை. ஒரு விஞ்ஞானியினுடைய பார்வை; நான் சுயமரியாதைக்காரன், ஒரு சமுதாய விஞ்ஞானி. எனவே, அந்தப் பார்வையில் பார்த்து உங்களிடம் இந்தக் கருத்தைப் பகிர்ந்துகொள்கிறோம். கேளுங்கள், சிந்தி யுங்கள்!  முடிவுக்கு வாருங்கள் என்றுகூட சொல்ல மாட்டோம்.


சாதாரண பஞ்சாயத்து உறுப்பினரிலிருந்து, நாடாளு மன்ற உறுப்பினர் வரையில் லட்சக்கணக்கான ரூபாயி லிருந்து கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் செலவழிக்கப் படுகின்றன.


பிறகு என்ன ஊழலைப்பற்றி பேசுவதற்கு யாருக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது? எல்லாவற்றையும்விட, ஆமாங்க, இதெல்லாம் ஊழல்தானுங்க என்று சொல்கின்ற நம்மில் எத்தனை பேர் பணம் வாங்காமல் ஓட்டுப் போட்டிருக் கிறோம். ஒவ்வொருவருக்கும் 200 ரூபாய், 500 ரூபாய் கொடுத்தால் ஓட்டு போடுவார்கள் என்று சொல்வது இன்றைக்கு வெளிப்படை. விரும்பினாலும், விரும்பா விட்டாலும் பணம் கொடுத்து ஓட்டு வாங்கினார்கள் என்கிற குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதா, இல்லையா?

ஆரியம் திட்டமிடுகிறது!

எனவே, இவ்வளவும் கணக்கில் வருகிறதா, இல்லையா? நன்றாக சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும்.

வாக்கை விற்கக்கூடிய வாக்காளர்கள்; பொய் சொல்லி செலவை அதிகமாகச் செய்யக்கூடிய வேட்பாளர்கள்; இவர்களையெல்லாம் வைத்துக்கொண்டு ஒரு ஜனநாயகம், அதுமட்டுமல்ல, கட்சிக்கு தாராளமாக பணம் கொடுக்கலாம். அது கணக்குக் காட்டவேண்டிய அவசியமில்லை. அதை எந்த அரசியல் கட்சியும் வாங்கி வைத்துக்கொள்ளலாம். தகவலறியும் சட்டத்தில்கூட, அந்தத் தகவல்களை யெல்லாம் கேட்கக்கூடாது.

இவ்வளவையும் வைத்துக்கொண்டு, அப்புறம் என்ன ஊழலை ஒழிக்கவேண்டும் என்று சொல்வது - யாரை ஏமாற்ற! முதலில் இந்த நடைமுறை மாறினால்தானே, ஊழலை ஒழிக்க முடியும்.

இவர் ஊழல் செய்தார் என்று, இவரை ஒழி! அடுத்து அவர் ஊழல் செய்தார் என்று அவரை ஒழிங்க! அடுத்தது நாங்க! இந்தியைக் கொண்டு வருவதற்கு, சமஸ்கிருதத்தைக் கொண்டு வருவதற்கு, தேசியம் பேசிக்கொண்டு மிகவும் சவுகரியமாக வருவோம் என்று சொல்லி இந்த நாட்டில் சுப் பிரமணிய சாமிகள் என்கிற உருவம் மட்டுமல்ல, ஆரியம் திட்டமிடுகிறது. தமிழ்நாட்டினுடைய வரலாற்றையே மாற்றிக் காட்டவேண்டும் என்பதற்குத் தயாராகிறார்கள்.

இப்பொழுது அவர்களுக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி. நாங்கள் அடுத்ததாக வந்துவிடுவோம். மக்கள் எல்லோரும் எங்கள் பக்கம் திரும்பி விட்டார்கள் என்று சொல்கிறார்கள்.

அவர் வந்து இவரை நீக்கிவிடுவார்; அவருக்கு மிகவும் சந்தோஷம். அடுத்தது இவருடைய முறை. அதுதான் மிக முக்கியம்.

மீனவர்களுடைய வாழ்வாதாரத்திற்கு
என்ன தேவை?

அடுத்தது என்னாகும்? இந்த சிந்தனையை நாம் நன்றாக நினைத்து, நாங்கள் ஒருபோதும் மீண்டும் சுக்ரீவன் களாவோ, வாலிகளாகவோ மாறுவதற்குத் தயாராக இல்லை. மாறாக, இரண்டு பேருமே உணர்ந்துகொள்ளவேண்டிய அவசியம் வரும்.

இன்றைக்கு அரசாங்கம் மாறியது; மோடி அரசாங்கம் வந்தது. ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் என்ன நடந்ததோ வேறு என்ன மாறுதல் வந்தது? காங்கிரசு அரசாங்கத்தில் அன்றைக்கு என்ன மாறுதல்? இங்கே நாகை மீனவர்கள் எப்பொழுது பார்த்தாலும் போராடிக் கொண்டுதானே இருக்கிறார்கள்.

மீனவர்களை விடுதலை செய்கிறோம் என்று சொல்கிறார்கள். அதேநேரத்தில், மீனவர்களுடைய வாழ்வாதாரத்திற்கு என்ன தேவை? படகுகள் இல்லாமல் அவர்கள் எப்படி தங்களுடைய தொழிலைச் செய்ய முடியும். படகுகளை கொடுக்கமாட்டோம் என்கிறார்கள்; நாள்தோறும் ஒரு நாடகம் நடைபெறுகிறது.

மீனவர்களுக்கு வாழ்க்கையே போராட்டமாகத்தான் இருக்கவேண்டுமா? முன்பு இருந்த காங்கிரஸ் அரசாங்கம் இதற்கு ஒரு முடிவு காணவில்லை என்று சொல்லி அனுப்பி விட்டாகிவிட்டது. சரி, இப்பொழுது வந்திருக்கின்ற அரசாங்கம், ராஜபக்சேவுக்கு சிவப்புக் கம்பளம் விரிக்கிறதா இல்லையா? முன்பு இருந்த அரசாங்கத்தைவிட ஒருபடி மேலே போயிருக்கிறார்களா, இல்லையா?

சொத்து எனக்கு வருமா? என் அண்ணனுக்கு வருமா?

ஈழப் பிரச்சினை, வெளிநாட்டு உறவுப் பிரச்சினை, மொழிப் பிரச்சினை; மொழியில் இரு மொழிக் கொள்கை; அண்ணா உருவாக்கினாரே, அந்த இருமொழிக் கொள்கை, இந்த அரசு இருக்கின்ற வரையில்தானே இருக்கும். அவர்கள் வந்துவிட்டால் என்னாகும்? சமஸ்கிருதம் மேலே வந்து உட்கார்ந்துவிடுமே! வணக்கம் சொன்னால்,  அபராதம் போடுவார்கள். நமஸ்காரம் என்றுதானே சொல்லவேண்டும்.

இப்பொழுதே, காலில் விழுகின்ற கலாச்சாரம் வட நாட்டில் இருந்து வந்து விட்டதே! கயிறு கட்டுகின்ற கலாச்சாரம் வந்துவிட்டதே!

இது ஒரு தொலைநோக்கோடு பார்க்கவேண்டிய பிரச்சினை. இதை சாதாரணமாகப் பார்த்தீர்களேயானால் உங்களுக்குத் தெரியாது. உணர்ச்சிவயப்பட்டு சிந்தித்தாலும் தெரியாது. இது அறிவு வயப்பட்டு சிந்திக்கவேண்டிய மிக ஆழமான ஒரு செய்தி.

அய்யங்கார் வழக்குரைஞர் வேடிக்கை ஒருமுறை சொன்னார் என்ற கதையுண்டு.

அண்ணா - தம்பி இரண்டு பேருக்கும் சொத்தைப் பிரிக்கின்ற வழக்கில், வழக்குரைஞரிடம் இந்த சொத்து எனக்கு வருமா? என் அண்ணனுக்கு வருமா? என்று தம்பி கேட்டார்.


உடனே அந்த கெட்டிக்கார வழக்குரைஞர் சொன்னார்; உங்க இரண்டு பேருக்குமே வராது; எனக்குத்தான் வரும். இரண்டு பேரும் சண்டை போட்டு என்கிட்டதான் வரு வீங்க! முழுச் சொத்தும் என்னைப் போன்ற வழக்குரை ஞர்களிடம்தான் வரும் என்று சொன்னார்.


இது வேடிக்கையான கதையல்ல.

அதற்குரிய வழிமுறை என்னவோ, அந்த வழிமுறையில்தான் செல்லவேண்டும்

இன்றைக்கு சமுதாயத்தில் இருக்கக்கூடிய சூழல் என்னவென்று சொன்னால், இன்றைக்குத் தமிழ்நாட்டின் நிலை இதுதான். இதனை உங்களுக்குத் தெளிவாக நான் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறேன்.

திராவிடர் கழகத்தினுடைய கண்ணோட்டத்தில் இவரை எதிர்க்கிறோம்! அவரை ஆதரிக்கிறோம் என்ப தல்ல, ஊழலை நியாயப்படுத்துகிறோம் என்பதல்ல. ஊழல் யார் செய்தாலும், தண்டனை என்றால், அவர்கள் தண்ட னையை பெற்றுத் தீரவேண்டும். அதேநேரத்தில், அதிலிருந்து மாறவேண்டும்; அது இல்லை, தவறு என்று சொன்னால், அதற்குரிய வழிமுறை என்னவோ, அந்த வழிமுறையில்தான் செல்லவேண்டும், அதுதான் மிக முக்கியம்.

சட்டப்படி அதற்கு வழிமுறைகள் இருக்கிறது. அந்த வழிமுறைகளைக் கையாளவேண்டுமே தவிர, பொது மக்களுக்கோ அல்லது பொதுச்சொத்துக்கோ, பொது அமை திக்கோ பங்கம் ஏற்படுத்தக்கூடாது. இதைச் சொல்வதற்கு எங்களுக்கு முழு உரிமையும், கடமையும் இருக்கிறது.

நாங்கள் பெரியார் இல்லை;

பெரியாரின் தொண்டர்கள்!

ஆகவேதான் இதனைத் தெளிவாகச் சொல்கிறோம்.

பெரியாருடைய காலத்திலேயே அய்யா அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினார். நாங்கள் பெரியார் இல்லை. பெரியாரின் தொண்டர்கள். பெரியார் தந்த புத்தி எங்களுக்கு இருக்கிறது. ஆகவே, அதை வைத்து சமுதாயத்திற்கு சொல்கிறோம்,

இன்றைய காலகட்டத்திலே, தயவுசெய்து வெறும் அரசியல் பார்வையோடு பார்க்காதீர்கள். லட்சிய பார்வையோடு, கொள்கை பார்வையோடு, சமுதாயம் இன்றைக்குப் பெற் றிருக்கின்ற எழுச்சியெல்லாம் நாளைக்குத் தலைகுப்புற கவிழ்ந்துவிடக்கூடாது என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள்.


இன்றைக்கு அதிகாரமெல்லாம் டில்லியில் குவித்து வைத்துக்கொண்டு, ஒரு ஆட்சி அங்கே மிகப்பெரிய அளவிற்கு வந்துவிட்டது என்று சொல்கின்ற நேரத்தில், இங்கு நமக்கு இதுவரையில் இருந்த வாய்ப்புகளை யெல்லாம் அடியோடு மாற்றிவிடுவதற்கு, இதுதான் சரியான நேரம் என்று சொல்லி, அங்கே மிகப்பெரிய அளவிற்கு நினைத்தார்கள்.


தொலைநோக்கோடு, கவலையோடு சொல்கிறோம்; மகிழ்ச்சியோடு அல்ல!

நான் சென்னையில்கூட உரையாற்றும்பொழுது சொன்னேன், ஒரு பாட்டு உண்டு;

கடல் வற்றி கருவாடு தின்ன ஆசைப்பட்ட கொக்கு,

குடல் வற்றி செத்ததாம்

என்று ஒரு பழமொழி உண்டு.

அதுபோல், வடக்கே இருந்து வருகிறவர்கள் எல்லாம், கடல் வற்றி கருவாடு தின்னலாம் என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், நிச்சயம் தமிழ்நாட்டு மக்கள் ஒருபோதும் அதற்கு ஏமாறமாட்டார்கள்.

நீங்கள் அந்த ஆசையிலேயே குடல் வற்றி சாகவேண் டியதுதான்; ஆளை சாக வேண்டும் என்று சொல்ல வில்லை. இந்த முயற்சிகள் வெற்றி பெறாது என்று சொல்கிறோம்.


எனவே, இந்த இயக்கம் அதனை செய்யும். காரணம், கறுப்புச் சட்டைக்காரன்; காவலுக்குக் கெட்டிக்காரன்.

நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? நீங்கள் கைதட்டுகிறீர்களா? கல் எடுத்துப் போடுகிறீர்களா? என்பதைப்பற்றி எங் களுக்குக் கவலையில்லை. ஆனால், இன்றைக்கு நாங்கள் சொல்வது, நாளைக்கு நடைபெறும் என்று சொல்லகூடிய அளவிற்கு, தொலைநோக்கோடு, கவலையோடு சொல்கிறோம். மகிழ்ச்சியோடு அல்ல. அல்லது ஒரு சார்பு நிலை என்று எடுத்துக்கொண்டு சொல்லவில்லை.

பெரியார் இந்த இயக்கத்தை வெற்றி பெற வைத்ததே, ஆயுதம் தூக்கியல்ல!

இதனை நன்றாகப் புரிந்துகொண்டு, நம்முடைய சகோதரர்கள், நம்முடைய தோழர்கள் சிந்திக்கவேண்டும்.

வெறும் உணர்ச்சியைக் கொட்டக்கூடிய, வேண்டிய நேரமல்ல; அறிவைப் பயன்படுத்தவேண்டியது மிக முக்கியம். பெரியார் இந்த இயக்கத்தை வெற்றி பெற வைத்ததே, ஆயுதம் தூக்கியல்ல; ஆயுதத்தைத் தூக்கு என்று சொல்லியிருந்தால், இது எப்பொழுதோ தோற்றுப் போயிருக்கும். மாறாக, அறிவாயுத்ததைத் தூக்கு என்று தந்தை பெரியார் அவர்கள் சொன்னார்கள்; அதன் காரணமாகத்தான் இன்றைக்கும் இங்கே அமைதி நிலவுகிறது; அறிவுப் புரட்சியினால் மிகப்பெரிய வெற்றி யைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்று சொல்லி வாய்ப்பளித்த உங்களுக்கு நன்றி கூறி, விடைபெறுகிறேன்.

உற்சாகத்தோடு இந்தப் பணியை செய்கின்ற தோழர் களுக்கு வாழ்த்துக்கள்!

நன்றி, வணக்கம்! வாழ்க பெரியார்! வளர்க பகுத்தறிவு!!

இவ்வாறு திராவிடர் கழகத் தலைவர் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் அவர்கள் உரையாற்றினார்.

                   ---------------------"விடுதலை”  24-10-2014
Read more: http://viduthalai.in/page-4/89866.html#ixzz3H3usNBgp

இதுதான் வால்மீகி இராமாயணம் - 38

இதுதான் வால்மீகி இராமாயணம்

அயோத்தியா காண்டம்

ஒன்பதாம் அத்தியாயம் தொடர்ச்சி

தசரதனுக்குக் கோசலை முதலிய மூவரும் நீங்கலாக முன்னூற்றைம்பது (350) மனைவியரே இருந்தனரென வால்மீகி (அயோத்தியா காண்டம் சருக்கங்கள் 34, 39) கூறுகின்றனர். கம்பரோ அவனுக்கு அறுபதினாயிரம் (60,000) மனைவியரிருந்தன ரென் கின்றனர். அயோத்தியா காண்டம் தைலமாட்டுப்படலம் எழுபத்தேழாவது செய்யுளில், மாதரார்கள் அறுபதினா யிரருமுள்ளம் வலித்திருப்ப என்று கம்பர் கூறுகிறார். முந்நூற்றைம்பதுக்கும் அறுபதினாயிரத்துக்கும் எவ் வளவு தூரம்? கம்பர் கதை கட்டும் திறம் வியக்கத்தக்கதே! என்னே இவர்தம் பொய்மை? இவ்வெண்ணிக்கை இவர் யாண்டுக் கண்டனரோ?

திருவாளர் சந்திரசேகரப் பாவலரவர்களை வினவும் வினாத்தொடர்

பாவலர் அவர்களே! தாம் குடி அரசு இதழில் இதிகாசங்கள் என்ற தலைப்பின் கீழ் எழுதிவரும் இராமாயணத்தைப் பற்றிய கட்டுரைகள் வான்மீகத்தைப் பின்பற்றியே வெளியிட்டு வருவதாகப் பன்முறையும் தெரிவித்திருக்கின்றீர்களாதலின், ஈண்டுச் சில அய்ய வினாக்களுக்கு விடையளிக்குமாறு விரும்புகின்றேன்.

1) 25.11.28-இல் வெளிப்போந்த குடி அரசு இதழில் அயோத்தியா காண்டம் கட்டுரை 6-இல் கைகேயியை மணஞ்செய்யும்போது அவள் வயிற்றில் பிறக்கும் பிள்ளைக்கே அரசைத் தருவதாக வாக்குறுதி செய்தான பின் அதற்கு மாறாக இராமனுக்குப் பட்டங்கட்ட முயலு கின்றான் தசரதன் என்று வெளியிட்டிருக்கின்றீர்கள். இவ்விவரம் அயோத்தியா காண்டத்தில் எந்த அத்தி யாயத்தில் எவ்வெண்ணோடொத்த சுலோகத்தில் கூறியிருக்கின்றது.

2) அவ்வாறாயின், பட்டம் பரதனதேயாக வேண்டுமென வாதிடுவதை விட்டு, என்றோ, சம்பரன் போரிற்கிடைத்த இரு வரங்களை யாசித்து ஈரேழாண்டு பரதன் நாடாளவும், இராமன் அதுகாலம் வரை காடேகவும், அதனால் சொற்பகாலம் வரை அற்ப சுகமடைந்து அதற்காக தீராக்கோபம் போராய் விளைவித்துக் கொள்வானேன்? இது உள்ளங்கைத் தேனை ஒழுகவிட்டு முழங்கையை நக்கும் முட்டாள் தனமாகத் தோன்ற வில்லையா?

3) ஒரு பெண்ணாகிய கைகேயியைக் காட்டிலும் ஓர் ஆணாகிய இராமனிடத்தில் அளவற்ற ஆசை கொண்டு பிரியமாட்டாமல் தவிப்பதற்கு ஏதாவது தகுந்த காரணங்களிருக்க வேண்டும். இராமனைத் தசரதன் மிகுந்த அழகுள்ளவனாகப் புகழ்வதனால் உலகத்தில் சிலரைப் போல ஆண் பித்துக்கொண்டவன் போலும், தன் ஆசைக்கு இருப்பிடமான இராமன் அருகில் இல்லாததால், கோசலை மேல் சாய்கின்றான் என்கிற ஆண் பித்து கொள் ளுதல் என்றதன் கருத்தென்ன?

4) ஆரியர் வணங்கும் திருமால் வேறு, நம் தமிழ் மக்கள் வணங்கும் திருமால் வேறு என்று கூறி, இதைப் பின்பு கூறுவதாயுரைத்து நீண்ட காலமாகியும் இதுவரை அது வெளியிடப்படவில்லை. அத்திருமாலைப்பற்றி எந்த நூலின் வாயிலாயுணரத் தகும்?

5) இராவணனுக்கு முக்கோடி வயதெனக் கூறியிருப்பதாக எடுத்தாண்டிருக்கின்றீர்கள். அவ்வாறு வான்மீகத்தில் யாண்டுளது?
இவ்வினாக்களுக்குத் தயவு செய்து தக்க நூல்களின் ஆதரவுடன் பதிலளிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

                -------------சுயமரியாதை அன்பன் கே.கூத்தப்பன், மேலூர்

கே.கூத்தப்பன் அவர்களின் வினாத் தொடருக்கு விடை நண்பர் கே.கூத்தப்பன் விடுத்த வினாத் தொடரைக் கண்ணுற்றோம். வினாக்களில் ஒன்று இரண்டு மூன்றுக்கு விடை அயோத்தியா காண்டம் ஒன்பதாவது கட்டுரையிற் பாக்களாக வினாக்கள் நான்கும் அய்ந்தும் இராவணனைப் பற்றி ஆராயுமிடத்து விளக்கப்படும். அதுவரை நண்பரை அன்பு கூர்ந்து பொறுத்திருக்க வேண்டுகிறோம்.

குறிப்புகள்

இக்கட்டுரையில் நாம் நம் சொந்த மொழியாக ஒன்றும் கூறோம். கதைத் தொடர்ச்சியிலும் செல்லோம். ஆயின் மொழி பெயர்ப்பாளராகிய சென்னை சமஸ்கிருத காலேஜ் உபாத்தியாயர் சி.ஆர்.சீனிவாச அய்யங்கார் தமது வால்மீகி இராமாயண வசம் - அயோத்தியா காண்டக் குறிப்புகள் என்ற தலைப்பிட்டு எழுதும் பாகத்திலுள்ள கீழே கண்ட குறிப்பு களை மட்டும் அவர் எழுதியுள்ளபடியே கீழே குறிக்கின்றோம். அவற்றை நண்பர்கள் கவனித்துப் படித்து உண்மையுணர்வார்களாக! கதைத் தொடர்ச்சியும் ஆராய்ச்சியும் அடுத்த கட்டுரையில் எழுதுவோம்.

1) தசரதர் முன்பு தான் கைகேயிக்கு இரண்டு வரங் களைக் கொடுத்து, எதை வேண்டுமானாலும் கேட்கலா மென்று அஜாக்கிரதையாக வாக்களித்ததை மறந்ததும்

2) அவளை விவாகம் செய்தபொழுது அவளுக்குப் பிறக்கும் புத்திரனுக்கே இராஜ்யத்தைக் கொடுப்பேனென்று செய்த ஒப்பந்தத்தை மறந்ததும்,

3) அறுபதினாயிரம் வருஷங்களான பிறகும் காம சுகத்திற்கு அடிமைப்பட்டு தன் மூத்த பார்யைகளான கோசலை, சுமித்திரைகளைத் தகுந்தபடி நடத்தாமல் அலட்சியஞ் செய்ததும்,

4) கைகேயியின் கோபத்தைத் தணிப்பதற்காக எதைக் கேட்டாலும் கொடுக்கிறேனென்று அஜாக்கிரதையாக வாக்களித்ததும்,

5) முன் கைகேயிக்கும் அவளுடைய பிதாவுக்கும் செய்த பிரதிக்ஞைக்கு விரோதமாக இராமனுக்கு அதே இராஜ்யத்தைக் கொடுப்பேனென்று ஜனங்களுக்கு முன்பாகப்

பிரதிக்ஞை செய்ததும்,

6) பிறகு கைகேயி கேட்ட வரங்களைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டியதால் இராமனைக் காட்டிற்கனுப்பி, அந்தப் பிரதிக்ஞை வீணானதும்,

7) இப்படியெல்லாம் நியாய விரோதமாக நடந்ததால் அவருடைய பூர்வ பிரதிக்ஞையின்படி பரதனுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய இராஜ்யத்தை அவன் அடையாமற் போனதும்,

8) வசிட்டருடைய சொற்படி இக்ஷ்வாகு வமிசத்தில் பல தலைமுறைகளாய் மூத்த புத்திரனுக்கே இராஜ்யம் கிடைக்க வேண்டுமென்ற குல தர்மத்தைக் கேவலம் காமத்தால் தூண்டப்பட்டு ஒரு பெண்ணை விவாகஞ் செய்வதற்காகத் தசரதர் மாற்றியதும்,

9) நான் அஜாக்கிரதையால் செய்த பிரதிக்ஞையின் பயனை வருந்தாமல் அனுபவிக்க வேண்டியிருக்க அவர் கைகேயியைக் குற்றஞ்சாட்டி நிந்தித்துச் சபித்து அந்த வரங்களை விட்டுக் கொடுக்கும்படி பிரார்த்தித்ததும்,

10) தன்னையும் தன் தன்மையையும் மறந்து அவளுடைய கால்களைப் பிடித்துக் கொள்ள முயன்றதும்,

11) முன்பு நடந்த விஷயங்களை நன்றாக அறிந்த சுமந்திரரும் வசிட்டரும் தசரதரை எச்சரித்து ஞாபகப்படுத்தி இராமனுக்கு அபிஷேகம் செய்ய நிச்சயிப்பது பூர்வ பிரதிக்ஞைக்கு விரோதமென்று தடுக்காமலிருந்ததும்,

12) மூன்று காலங்களையும் அறிந்த வசிட்டர் மேற்சொன்னதை மறந்து இராமனுக்கு யுவராஜ்யாபிஷேகம் நடக்காதென்று தெரிந்தும் அதற்கு முகூர்த்தம் வைத்துச் சகல ஏற்பாடுகளையும் செய்ததும்,

13) தனக்கு நியாயமாகக் கிடைத்த வரங்களைப் பூர்த்தி செய்யும்படி கேட்ட கைகேயியை வசிட்டரும் சித்தார்த் தரும் சுமந்திரரும் தடுக்கப் பார்த்ததும் - கண்டித்ததும்,

14) இராமனுடைய அபிஷேகத்திற்குப் பிரஜைகளின் சம்மதியை அபேக்ஷித்த தசரதர் பிறகு கைகேயிக்கு வரங்களைக் கொடுத்து அதன்படி இராமனைக் காட்டிற் கனுப்பிய பொழுது மந்திரிகளையும் மஹரிஷிகளையும் பிரஜைகளையும் கொஞ்சங்கூடக் கலந்து கொள்ளாமல் யதேச்சதிகாரமாக நடந்ததும்,

15) அதே ஜனங்களும் மந்திரிகளும் அவருடைய நடத்தையைக் கண்டித்து அப்படிச் செய்யக்கூடாதென்று தடுக்காமலிருந்ததும்,

16) தன் வமிச சரித்திரத்தையும் இராஜ்ய இரகசியங் களையும் நன்றாயறிந்திருக்க வேண்டிய இராமனும் பரதனும் முன்பு தசரதர் கைகேயியை விவாகஞ் செய்த பொழுது அவருடைய புத்திரனுக்கே ராஜ்யத்தைக் கொடுப்பதென்று செய்த ஏற்பாட்டை அறியாமலிருக்க முடியாதென்பது (அயோத்தியா காண்டம் சரு 107) அப்படி இருந்தும் தசரதர் தன்கு அபிஷேகம் செய்விப்பதாய்ச் சொன்னபொழுது அவருக்குப் பூர்வ விருத்தாந்தத்தை ஞாபகப்படுத்தாமல் அபிஷேகஞ் செய்து கொள்ள இராமன் சம்மதித்ததும்,

17) இம்மாதிரி காரியங்களுக்குப் பலவகை இடையூறுகள் நேரும், உன் தம்பி பரதன் மிகவும் நல்ல எண்ண முடையவனே, இந்திரியங்களை ஜயித்தவனே, தயை யுள்ளவனே, ஆனாலும் அவன் இங்கிருந்து அம்மான் வீட்டுக்குப் போய் நாளாயிற்று, தர்ம சிந்தனை யுள்ளவர்களாயும், சாதுக்களாயும், பிறரால் கலைக்க முடியாத மனமுள்ளவர்களாயுமிருக்கும் மனிதர்களுடைய மனமும் மாறிவிடும். ஆகையால் பரதன் ஊருக்கு வருவதற்கு முந்தியே இந்தக் காரியத்தை முடிப்பது நல்லது என்று (அயோ) தசரதர் சொன்னதால், பரதனை வஞ்சித்து அவனுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய இராஜ்யத்தை நயமாக இராமனுக்குக் கொடுக்க நிச்சயித்ததும், இராமன் அதற்கு ஆட்சேபிக்காமல் அதை ஒப்புக் கொண்டதும்,

18) இராமனுக்குக் கிடைக்கவேண்டிய இராஜ்யத்தைத் தான் பரதனுக்குக் கொடுக்கும்படி முடிவில் ஒரு வேளை நேரிட்டால் அந்த அக்கிரமத்தை ஜனகர் ஒப்புக் கொள்ளாமல் கண்டிப்பாரென்று அவருக்குச் சமாச்சாரம் அனுப்பாததும்,

                                           ------------------------------"விடுதலை” 24-10-2014

Read more: http://viduthalai.in/page-3/89872.html#ixzz3H3ha6rRJ

பெரியாருடைய பிறந்த நாள் விழா என்பது ஒரு பிரச்சாரம்

ராஜகோபாலாச்சாரியாரை எதிர்த்து குலக்கல்வித் திட்ட

எதிர்ப்புப் பிரச்சாரப் படை உருவான நகரம் நாகை

நாகப்பட்டினத்தில் நடைபெற்ற தந்தை பெரியாரின் 136 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழா 

பொதுக்கூட்டத்தில் பழைய வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டித் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் உரை

 

சென்னை, அக்.23- ராஜகோபாலாச்சாரியாரின் குலக் கல்வித் திட்டத்தை எதிர்த்து, குலக்கல்வி திட்ட எதிர்ப்புப் பிரச்சார படை உருவானது நாகையில்தான் என்று பழைய வரலாற்றை எடுத்துக்காட்டி தமிழர் தலைவர் உரையாற் றினார்.

3.10.2014 அன்று நாகையில் நடைபெற்ற தந்தை பெரியாரின் 136 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாப் பொதுக்கூட்டத்தில் தமிழர் தலைவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் உரையாற்றினார்.

அவரது உரை வருமாறு:

எனக்கு முன்னால் உரையாற்றிய வழக்குரைஞர் பூவை.புலிகேசி அவர்களும், நம்முடைய அருமை தலைவர் வி.எஸ்.டி.ஏ.நெப்போலியன் அவர்களும், அய்யா ராசகிரி கோ.தங்கராசு அவர்களும், மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகத் தலைவர் இள.மேகநாதன் அவர்களும் தந்தை பெரியார் அவர்களுடைய அருந்தொண்டினைப்பற்றி இங்கே சிறப்பாக எடுத்துரைத்தார்கள்.

அவர்கள் குறிப்பிட்டதுபோல, இந்தக் கூட்டம் சென்ற மாதம் 28 ஆம் தேதி நடைபெற்றிருக்கவேண்டும். நான் சிக்கல் பகுதியில், அருமை மணமக்கள் நண்பர்கள் ஏ.ஆர். நடராசன் - அங்கையற்கண்ணி ஆகியோருடைய மண விழாவினை நடத்தி வைத்துவிட்டு, இந்த நிகழ்வில் கலந்துகொள்வதற்கு சிறப்பாக ஏற்பாட்டினை செய்திருந் தார்கள். வருவதற்குத் தயாரானாலும், நாட்டிலுள்ள சூழ் நிலையில், தொடர்ந்து கூட்டங்கள் நடத்தக்கூடிய வாய்ப்பு கள் அன்றைக்கு இல்லை என்று அறிவிக்கப்பட்ட காரணத் தால், அன்றைக்கு தள்ளி வைக்கப்பட்ட கூட்டம், இன்றைக் குத் தந்தை பெரியார் அவர்களுடைய பிறந்த நாள் பெருவிழா என்ற இந்தப் பிரச்சார பொதுக்கூட்டம், இன் றைக்குக் குறுகிய காலத்தில் அறிவிக்கப்பட்டு நடை பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. 

என்றாலும், சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்திருக்கிறீர்கள். இதற்கு எல்லா வகையிலும் ஒத் துழைத்த, நன்கொடை அளித்த அத்துணை இயக்கத் தோழர்களுக்கும், பொதுமக்களுக்கும், அதேபோல, அனு மதி அளித்து பொதுக்கூட்டம் நடத்துவதற்கு ஒத்துழைப்புக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கக்கூடிய காவல்துறையினருக்கும், மற்ற எல் லோருக்கும் எங்கள் இயக்கத்தின் சார்பில் மனப்பூர்வமான நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

அய்யா அவர்களின் 66 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழா!

அருமை நண்பர்களே, தந்தை பெரியார் அவர்களு டைய 136 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாவில் இன்றைக்குக் கலந்துகொண்டு, உங்கள் மத்தியில், இந்த நாகைப் பெருநகரில் பேசக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்தது. நான் வரும்பொழுது, பழைய சிந்தனைகளையெல்லாம் அசை போட்டுக்கொண்டு வந்தேன். நான் 10 வயதுச் சிறுவனாக இருந்தபொழுது, இந்த ஊருக்கு முதன்முறையாக அழைக் கப்பட்டு, தனியாக வராமல், இன்னொருவரின் துணை யோடு  அனுப்பப்பட்டபொழுது, 1944 ஆம் ஆண்டு  அல்லது 1945 ஆம் ஆண்டாக இருக்கலாம்; அய்யா அவர் களின் 66 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழா; இங்கே நம்மு டைய பழைய தோழர்கள் ஏராளம் இருந்தார்கள். ஆர்.வி. கோபால் அவர்கள், வழக்குரைஞர் டி.கே.வி. என்று அழைக் கப்படக்கூடிய விஜயராகவ அய்யா அவர்கள், டெய்லர் பக்கிரிசாமி அவர்கள், இன்னும் ஏராளமான தோழர்கள் அன்றைக்கு இருந்தது, எனக்கு நன்றாக நினைவில் இருக் கிறது, ஒரு பெரிய யானையின்மீது தந்தை பெரியாரின் அவர்களுடைய உருவப் படத்தினை வைத்து, ஊர்வலம் நடத்தினார்கள்.  சுயமரியாதைக் கோட்டைபோல நாகையை வைத்திருந்தார்கள்!

இன்றைக்கு 136 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாவில் உங்களைச் சந்திக்கக்கூடிய வாய்ப்பை நான் பெற்றிருக் கிறேன். மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

அதுமட்டுமல்ல, நண்பர்களே, அய்யா ராசகிரியார் அவர்கள் சொன்னதுபோல, அதற்குப் பிறகு 10 ஆண்டுகள் கழித்து, அய்யா அவர்களை அழைத்தபோது, இந்த நாகைப் பகுதி என்பது அய்யா அவர்களுக்கு மிகப்பெரிய அள விற்குக் கைகொடுக்கக்கூடிய ஒரு கோட்டை போல, சுய மரியாதைக் கோட்டை போல ஆக்கி வைத்திருந்தார்கள்.

மறைந்தும் மறையாமல் நம் நெஞ்சங்களில் நிறைந்தவர் நம்முடைய அழகப்பன் அவர்கள்

புதிய இளைஞர்கள் ஏராளமாக இருக்கிறார்கள். நம் முடைய மாவட்டத் தலைவர் வி.எஸ்.டி.ஏ.நெப்போலியன் அவர்கள்கூட இளைஞர்தான்; அவருக்கும் வரலாற்றைச் சொல்லியாகவேண்டும்.  அழகப்பன் அவர்களுக்கு எல்லா வரலாறும் தெரியும். அழகப்பன் அவர்கள் உடல்நிலை சரி யில்லாமல் இருந்தார். மறைந்தும் மறையாமல் நம் நெஞ் சங்களில் நிறைந்தவர். நான் அவரை மருத்துவமனைக்குச் சென்று பார்த்து, நீங்கள் விரைவில் குணமடையவேண்டும் என்று ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு வருகின்ற நேரத்தில், அவர்கள் எவ்வளவு தீவிரமான கொள்கை உணர்வாளர்கள் என்று சொல்லும்பொழுது, அருகிலிருந்த நெப்போலியனை என்னுடைய கையில் ஒப்படைத்து,  அய்யா, என்னுடைய மகனை உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன். என்னுடைய பணிகளை அவர் தொடர்ந்து செய்வார் என்று சொன்னார்.

இந்த இயக்கத்திற்கு அதுதான் பெருமை; அரசியல் கட்சிகளுக்கு வேண்டுமென்றால், அது ஒரு பெரிய குறைமாதிரி சொல்வார்கள். அதை நான் குறை என்று கருதுவதில்லை. அப்பாவும் இந்தக் கொள்கையில் இருக்கிறார்; மகனும் இந்தக் கொள்கையில் இருக்கிறார் என்றால், இந்தக் கொள்கை ஆயிரங்காலத்துப் பயிர் என்பதுதான் இந்தக் கொள்கையினுடைய பெருமையாகும்.

அப்பா ஒரு கட்சியில் இருப்பார்; மகன் ஒரு கட்சியில் இருப்பார் என்று சொல்வது பெருமையல்ல; அப்படியிருக் கின்ற இளைஞர்களுக்கும் இந்த வரலாறு தெரியவேண்டும் என்பதற்காகத்தான் நண்பர்களே இதனை சொல்கிறேன்.

76 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாவில், 76 பவுன்!

வெளிப்பாளையத்தில், அவுரித் திடலில் மிகப் பிரம்மாண்டமாக ஒரு மிகப்பெரிய நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.  தந்தை பெரியார் அவர்களின் 76 ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாவில், 76 பவுன் மாலையை அய்யாவிற்குப் போட்டு, பொன்னிற மேனியும், வெண்ணிற தாடியும் அசைந் தாடக்கூடிய அந்தப் புகைப்படத்தினை எடுத்திருப்பார்கள். அது மிகவும் சிறப்பான ஒளிப்படமாகும். அந்த பிறந்த நாள் விழாவினை ஒரு பெரிய மாநாடாகவே நடத்தினார்கள்.

இன்னும் ஒரு சிறப்பு என்னவென்றால், 76 பவுனைக் கொடுத்து, வரலாற்றை உருவாக்கிய ஒரு நகரம், தமிழ் நாட்டிலே தந்தை பெரியார் அவர்களுடைய வாழ்விலே உண்டென்றால், அது நாகை நகரம்தான்.

நாகைக்குப் பலவகையான பெருமைகள் உண்டு.   இங்கே சொன்ன மாதிரி, கப்பலோட்டிய தமிழர் வ.உ.சி அவர்கள், தந்தை பெரியார் அவர்களின் படத்தினை இங்கே வந்து திறந்து வைத்தார்.

என்னுடைய தலைவர் என்று அய்யாவை வ.உ.சி. அவர்கள் சொன்னார்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள், அடக்கத்தின் காரணமாக வ.உ.சி.யைப் பார்த்து, அய்யா நீங்கள் இப்படி சொல்ல லாமா? என்று சொன்னார்.

எதற்காக இதனை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன் என்றால், இந்த நகரத்திற்கு அந்தப் பெருமை உண்டு என்பதால்தான்.

நல்லதை செய்தால் பாராட்டுவது; அல்லதை செய்தால் எதிர்ப்பது!

எல்லாவற்றையும்விட, மிகவும் ஒரு சிறப்பு என்னவென் றால், ஆச்சாரியார் முதலமைச்சராக பதவிக்கு வந்து, கொஞ்சம் காலூன்றும் வரையில், மக்களுக்குத் தேவையான செயல்களைச் செய்தார். ரேஷன் கொடுப்பது, கைத்தறி நெசவாளர்களுடைய துயரைத் துடைக்கின்ற வகையில், சில உரிமைகளை, மில்களுக்கு தனியே என்றெல்லாம் செய்து காலூன்றினார்கள்.

அதை அய்யா போன்றவர்களே பாராட்டினார்கள். ஏனென்றால், யார், எந்த ஆட்சியாக இருந்தாலும், நல்லதை செய்தால் பாராட்டுவதும்; அல்லதை செய்யும்பொழுது அந்த ஆட்சியை எதிர்ப்பது என்பது அந்தக் காலத்தி லிருந்து, இன்றுவரை, நாளையும் திராவிடர் கழகத்தி னுடைய அணுகுமுறையாகும்.

இதில், வேறு யார் மாதிரியும் நடந்துகொள்ள முடியாது. பொது நிலையில் இருந்து, ஏனென்றால், அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்டு நிற்கின்ற இயக்கம். இன்னுங்கேட்டால், நீதிமன்ற நீதிக்கும், நீதி சொன்ன தந்தை பெரியாரைப் பெற்ற இயக்கம் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு சிறப்பான சூழ்நிலையில், ராஜ கோபாலாச்சாரியாரை பெரியார் ஆதரித்ததும், உடனே அவர் நாம் என்னவேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்று நினைத்து, தந்திரமாக குலக்கல்வித் திட்டம் என்ற ஒன்றை கொண்டு வந்தார்.

குலக்கல்வித் திட்டம் என்றால் என்ன என்று இன்றைய இளைஞர்களுக்குத் தெரியாது. நல்ல சிமெண்ட் சாலையில் செல்கிறவர்களுக்கு, பழைய செம்மண் சாலைகள் குண்டும் குழியுமாக இருந்த சாலைகள்பற்றி தெரியாது.

அதுபோல இருக்கக்கூடிய சூழ்நிலையில், குலக்கல்வித் திட்டம் என்றால், பள்ளியில் அரை நேரம் படிக்கவேண் டும்; அரை நேரம் அப்பன் தொழிலை செய்யவேண்டும்.

சிரைப்பவன் மகன் சிரைப்பது எப்படி என்று கற்றுக் கொள்ளவேண்டும். வெளுப்பவன் மகன் வெளுப்பது எப்படி, நீலம் போடுவது எப்படி, இஸ்திரி போடுவது எப்படி என்பதைக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். செருப்புத் தைப் பவன் மகன், செருப்பை எப்படி தைப்பது என்பதைக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.

ராஜகோபாலாச்சாரியார் கொண்டு வந்த குலக் கல்வித் திட்டம்!

இப்படி குலத் தொழிலைக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்; அதுதான் குலக்கல்வித் திட்டம்.

ஆண்டவன் அன்றைக்கு நம் தலையில் எழுதி விட்டான்; அதை அழித்து எழுதவே முடியாது என்று சொல்வார்கள். ஆகவே, நம்மையெல்லாம் கீழ்ஜாதியாக்கி, நம்மையெல்லாம் படிக்கக்கூடாத மக்களாக்கி, நம்மை யெல்லாம் வெறும் உழைப்பாளிகளாக்கி, மூட்டைத் தூக்குபவர்களாக ஆக்கி, சேற்றிலே இறங்கி பணி செய்வதோடு நம் வேலை முடிந்து போய்விட்டது, வயிற்று சோற்றுக்குக்கூட நமக்குக் கவலையில்லை என்ற அளவு இல்லாமல், பட்டினி கிடக்கவேண்டும் என்ற உணர்வை உருவாக்கி வைத்த அந்த சமுதாய சூழ்நிலைக்கேற்ப, இந்த ஜாதி வருணாசிரம தருமத்திற்கு மீண்டும் புத்துயிர் ஊட்டுவதற்காக குலதர்மக் கல்வித் திட்டம் என்ற வர்ணாசிரம தருமத் திட்டத்தை ராஜகோபாலாச்சாரியார் அவர்கள், அன்றைய முதலமைச்சர் செய்தார்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள்தான் அதனைக் கடுமையாக எதிர்த்தார். சட்டமன்றத்தில் எதிர்த்துப் பார்த்தார்கள்; சட்டமன்றத்தில் வாக்கெடுப்பு நடத்திப் பார்த்தார்கள்.  ஆனால், ஒரே பதிலை ஆச்சாரியார் அவர்கள் சொன்னார். இது பழைய வரலாறு; நிறைய பேருக்கு இது தெரியாது. மீண்டும் மீண்டும் சொல்லவேண்டும். இன்றைய தலை முறையினர் இணைய தளத்தைப் பார்த்தே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்ற ஒரு தலைமுறை; அவர்களுக்கு வரலாறு தெரியாது. எல்லாமே வசதியாக பொத்தானை அழுத்தினால் வந்து நிற்கும் என்று நினைக்கிறார்கள்.

அதுமட்டுமல்ல, நாம் கோவணம் கட்டிக்கொண்டிருந்த நிலை மாறி, முழங்காலுக்குக் கீழே வேட்டிக் கட்டக்கூடாது என்ற நிலையும் மாறி, அதற்குப் பிறகு குழாய் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம் எல்லோரும் அந்த அளவிற்கு வளர்ந்துவிட்ட ஒரு சூழல் இன்றைக்கு. எனவே, பழைய செய்திகளைப்பற்றி இன்றைக்குள்ள இளைஞர்களுக்குத் தெரியாது; ஆகவே அதனை அவர்களுக்குச் சொல்லவேண்டும்.

நட்பில் வேண்டுமானாலும் சமரசம் செய்துகொள்ளலாமே தவிர, கொள்கையில் சமரசம் செய்துகொள்ள முடியாது

அரை நேரம் படிக்கவேண்டும்; அரை நேரம் அவரவர் குலத்தொழிலை செய்யவேண்டும் என்ற நிலை வந்தவுடன், அதனை தந்தை பெரியார்தான் கடுமையாக எதிர்த்தார். சாதாரணமாக எதிர்க்கவில்லை. சொல்லிச் சொல்லிப் பார்த்தார்; தந்தை பெரியார் அவர்கள்தான், கடைசியாக சொன்னார்; பெரியார் அவர்களுக்கு ஆச்சாரியார் நண்பர் தான்; நட்பு முறையில், அது வேறு. நட்பு வேறு; கொள்கை வேறு என்று தெளிவாக இருப்பவர் தந்தை பெரியார். நட்பில் வேண்டுமானாலும் சமரசம் செய்துகொள்ளலாமே தவிர, கொள்கையில் சமரசம் செய்துகொள்ள முடியாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தவர் தந்தை பெரியார்.

ஆச்சாரியார் அவர்களே, உங்களுக்குக் கடைசியாகச் சொல்லிக் கொள்கிறோம்; உங்களை யார் கேட்டார்கள், என்று சர்வாதிகாரிபோல, ஹிட்லரைப்போல பேசுகிறீர்கள். உங்களுக்கு நான் சொல்லிக் கொள்கிறேன், இனிமேல் எங்களை எல்லாம் பழைய காலத்திற்குக் கொண்டு போகவேண்டும்; பழைய கருப்பனாகவே இருக்கவேண்டும்; எங்கள் பிள்ளைகள் படிக்கக்கூடாது; 6000 பள்ளிக்கூடங் களை மூடி, திறந்திருக்கின்ற பள்ளிக்கூடங்களில் குலக் கல்வித் திட்டத்தினை கொண்டு வந்திருக்கிறீர்களே என்று கேட்ட நேரத்தில், ஆச்சாரியார் மசியவில்லை; எதிர்ப்பை யும் பொருட்படுத்தாமல் உட்கார்ந்திருக்கிறார் என்றவுடன்,

பெட்ரோலும், தீப்பந்தமும்
தயாராக இருக்கட்டும்!

தந்தை பெரியார் சொன்னார், நான் என்னுடைய தோழர் களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன்; கத்தி வைத்துக் கொள்! பெட்ரோலும், தீப்பந்தமும் தயாராக இருக்கட்டும்; ஆனால், நீ உடனே அதை செய்துவிடாதே; நான் சொல்கிற வரை காத்திருக்கவேண்டும். காத்திருந்தால், பார்ப்பனர்கள் இந்த நாட்டில் வாழ்கிறார்களா என்று பார்ப்போம்! பிறகு, அக்கிர காரங்கள் இந்த நாட்டில் இருக்குமா என்று பார்ப்போம். பெட்ரோலும், தீப்பந்தமும் தயாராக இருக்கட்டும்; ஆனால், நீங்களாக செயல்படக்கூடாது; நான் சொல்கிறவரை காத்திருக்கவேண்டும் என்று சொன்னார்.

அப்பொழுதுதான், ஆச்சாரியாருக்கு உறைத்தது; உடல்நல குறைவு ஏற்பட்டது என்று சொல்லி, பதவியை விட்டுப் போய்விட்டார்.

ஏனென்றால், அவருக்குத் தெரியும்; திராவிடர் கழகத் துக்காரர்கள் மிகவும் குறைச்சல்; ஆனால், உயிருக்குத் துணிந்தவர்கள்; அவர்கள் உயிரைப் பற்றி கவலைப் படாதவர்கள். பெரியார் சொன்னால், எதுவும் செய்யக்கூடிய கூட்டம்தான் கருப்புச் சட்டைக் கூட்டம். தற்கொலை பட்டாளங்கள். அன்றையில் இருந்து இன்றைய வரை நிலை அதுதான்.  நாங்கள் ஏதாவது காரியத்தை செய்யவேண்டும் என்று முடிவு செய்துவிட்டால், அதை சட்ட விரோதமாக செய்யமாட்டோம்; சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டு போகமாட் டோம்; வன்முறையில் இறங்கமாட்டோம்; ரகசிய திட்டம் கிடையாது. 

இவையெல்லாம் அய்யா அவர்கள் சொல்லிக் கொடுத்த பாடங்கள். ஆனால், ஒன்றை முடிவு செய்து விட்டால்,  அதை சொல்லி, செய்துவிட்டு, அந்த விளை விலிருந்து தப்பமாட்டோம்; தண்டனையா, கொடு! தூக்குத் தண்டனையைக்கூட கொடு! அதையும் ஏற்பதற்குத் தயாராக இருப்போம். அது எங்கள் கொள்கைக்கு, லட்சியத் திற்குக் கொடுக்கின்ற விலை என்று சொல்லக்கூடிய அந்த உணர்வைத்தான் அய்யா அவர்கள் உருவாக்கிச் சொன் னார்கள்.

பெட்ரோலும், தீப்பந்தமும் தயார் என்று தந்தை பெரியார் அவர்கள் சொன்னவுடன், ராஜகோபாலாச்சாரி யாரிடம், பெரிய, பெரிய பார்ப்பனர்கள் எல்லாம் சென்றார்கள்; எங்களுக்கு நீங்கள் நல்லது செய்தது போதும்; பெரியார் சொன்னதை, அப்படியே செய்துவிட்டால், எங்களுடைய கதி என்னாவது? என்று கேட்டார்கள்.

உடனே, ராஜகோபாலாச்சாரியார் பதவியை விட்டு கீழே இறங்கினார். இது பழைய சரித்திரம். தந்தை பெரியார் அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டதன் விளைவாக, பச்சைத் தமிழர் காமராசர் அவர்கள் முதலமைச்சராக பதவியேற்றார்.

புதிய குலக்கல்வித் திட்ட எதிர்ப்புப் பிரச்சார படை

இந்த நாகப்பட்டினத்திற்கு என்ன வரலாறு என்று சொன்னால், 76 பவுன் கொடுத்தார்கள் என்று சொல்லக் கூடிய அந்தக் கட்டத்தில், இதே நாகை அவுரித்திடலில், அந்த விழா நடத்தப்பட்ட நேரத்தில், புதிய குலக்கல்வித் திட்ட எதிர்ப்புப் பிரச்சாரப் படை என்று, நீடாமங்கலம், அ, ஆவன்னா என்று அழைக்கப்படக்கூடிய, ஆறுமுகம் அவர்களுடைய தலைமையில், பட்டுக்கோட்டை டேவிட் அவர்களைத் தளபதியாகக் கொண்டு, கருப்புச் சட்டைத் தோழர்கள் திருத்துறைப்பூண்டி பராசுரன் போன்றவர்கள் எல்லாம், அந்தப் படையில் மிகத் தெளிவாக, போர் வீரர் களாக இருந்து கொண்டு, நாங்கள் கோட்டை வரையில் நடந்து சென்று, பிரச்சாரத்தை வழிநெடுகிலும் செய்து கொண்டு, பெரியார் நடத்தக்கூடிய போராட்டம், அடுத்த கட்ட இறுதிப் போராட்டத்தைச் செய்வோம் என்று அந்தப் படையைத் தொடங்கினார்கள். அந்தப் படையைத் தொடங்கி வைத்த நாளும், பெரியார் பிறந்த நாளை நீங்கள் கொண்டாடினீர்களோ, இதே நாகப்பட்டினத்தில்தான்.  அந்த சிறப்பு நாகப்பட்டினத்திற்கு உண்டு.

ஆனால், இந்தப் படை அங்கே போய் சேருவதற்குள், குலக்கல்வித் திட்டம் ரத்தாகி விட்டது; ஒழிந்தது. அதுதான் மிக முக்கியம். தடை போடப்பட்டது. போரிலே வெற்றி கண்டார்கள்; போர் இல்லாமலேயே வெற்றி காணக்கூடிய சக்தி, பெரியாரின் பெரும்படைகளுக்கு உண்டு.

எனவே, இந்த சமுதாயத்திற்கு ஏற்பட்ட கேடு இருந்தது பாருங்கள், அது தவிர்க்கப்பட்டதினாலேதான், இங்கே நண்பர்கள் சுட்டிக்காட்டியதைப்போல, இன்றைக்கு தமிழ்நாட்டில் 575 பொறியியல் கல்லூரிகள்; பஞ்சாயத்து யூனியன் 400-க்கும் கீழேதான்; பொறியியல் கல்லூரிகள் 575; பேருந்து நிலையத்திலிருந்து பேருந்து ஏறச் சொல்வதற்காக குரல் கொடுப்பார்கள்; அதுபோல, பொறியியல் கல்லூரிகளில் சேரச் சொல்லி, இங்கே வாருங்கள்; இங்கே வாருங்கள் என்று சொல்லக்கூடிய நிலை ஏற்பட்டது. இப்பொழுது ஒரு லட்சம் இடங்கள் காலியாக இருக்கின்றன என்ற நிலை உள்ளது.

கொஞ்சம் அசந்தால், மறுபடியும் அதைப் பறிப்பதற்கான சக்திகள் தயாராக இருக்கின்றன!

இது எப்படி ஏற்பட்டது நண்பர்களே, ஆயுத பூஜை கொண்டாடியதினால் அல்ல நண்பர்களே; சரசுவதி பூஜை கொண்டாடியதினால் அல்ல நண்பர்களே, பெரியார் என்ற மாமனிதரும், பச்சைத் தமிழர் காமராசரும், திராவிடர் இயக்கமும் தொடர்ந்து செய்த மாபெரும் தொண்டின் விளைவு.  இந்த சமுதாயக் கொள்கை, இது வந்துவிட்டதே என்று மகிழ்ச்சியோடு நாம் அலட்சியமாக இருந்துவிட முடியாது. கொஞ்சம் அசந்தால், மறுபடியும் இதைப் பறிப்ப தற்கான சக்திகள் தயாராக இருக்கின்றன. அதுதான் மிக முக்கியம்.

கழுகு மேலே பறந்துகொண்டே இருக்கிறது; கையில் பண்டம் இருக்கிறது; கழுகின் பார்வை அந்தப் பண்டம் மீதே இருக்கும்; நாம் அசந்தால், அதை அடித்துவிட்டுப் போகத் தயாராக இருக்கும் அந்தக் கழுகு.

எச்சரிக்கை மணி அடிக்கக்கூடிய ஆற்றல் கருப்புச் சட்டைக்காரர்களுக்கு மட்டும்தான் உண்டு!

குழந்தை மாதிரி இருக்கின்றவர் கையில் பண்டம் இருக்கிறது; அதை சாப்பிடலாம் என்று நினைக்கிறார். ஆனால், அந்தக் கழுகுப் பார்வைபோல, இந்த நாட்டில் மதவெறி சக்திகள், ஜாதிவெறி சக்திகள் மீண்டும் குலக் கல்வித் திட்டத்தை, வருணாசிரம தருமத் திட்டத்தை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்ற சக்திகள் இன்னும் வெவ்வேறு உருவத்தில் வருகின்றன.

அதைப் பார்த்து எச்சரிக்கை மணி அடிக்கக்கூடிய ஆற்றல் கருப்புச் சட்டைக்காரர்களுக்கு மட்டும்தான் உண்டு. அதை ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

என்னை வாழ்க என்று சொல்பவர்களைவிட, ஒழிக என்று சொல்பவர்கள்தானே அதிகம்!

எனவே, பெரியாருடைய பிறந்த நாள் விழா என்பது, நமக்குப் பெரிய விழாக்கோலம் அல்ல; அது ஒரு பிரச்சாரம். அய்யா சொன்னாரே, மிக அழகாக, வேறு எந்தத் தலைவரும் இதுபோல் சொன்னது கிடையாது. எனக்கு ஏன் பிறந்த நாள் விழா கொண்டாடுறீங்க; நல்லா கொண்டாடுங்க என்றுதான் நானும் வந்திருக்கிறேன். அந்த விழாவில், என்னை வாழ்க, வாழ்க என்று சொன்னால், நான் என்ன ரொம்ப வருஷம் வாழ்ந்திடுவேனா? வாழ்க என்று சொன்னால், அதற்கு சக்தி இருக்கிறது என்று நினைத்தால், என்னை வாழ்க என்று சொல்பவர்களைவிட, ஒழிக என்று சொல்பவர்கள்தானே அதிகம்; ஆகவே ஒழிக என்றுதானே அதிகமாக வரும். நான் வாழ்க என்று சொன்னாலே, அதைப்பற்றி கவலைப்படாத பகுத்தறிவுவாதி. ஒழிக என்று சொன்னாலும், அதைப்பற்றி லட்சியம் செய்யாத தொண் டன். நான் என்னுடைய பணிகளை செய்துகொண்டிருக் கிறேன். என்னுடைய கொள்கை பிரச்சாரத்திற்காகத்தான் பிறந்த நாள் விழா. இல்லாத கடவுளுக்கே விழா கொண்டாடுகிறீர்களே, இருக்கின்ற நமக்கு, பிறந்த நமக்கு பிறந்த நாள் விழா கொண்டாடுவதன்மூலமாக, இந்தக் கொள்கையை சொல்கிறோம், அதற்காகத்தான்.

கடவுள் என்று சொன்னால், கடவுளுக்குப் பிறப்பும் இல்லை, இறப்பும் இல்லை. பிறப்பும், இறப்பும் இல்லாத கடவுள்களுக்கு ஏன் பிறந்த நாள் விழாக்கள்?

விநாயகர் சதுர்த்தியில் விநாயகன் பிறந்தான்; ராம நவமி என்றால், ராமன் பிறந்தான்; கோகுலாஷ்டமியில் கிருஷ் ணன் பிறந்தான்.

அஷ்டமி, நவமி, சதுர்த்தி, கந்த சஷ்டி - இந்த வார்த்தைகளைப் பார்த்தாலே நமக்கும் அதற்கும் சம்பந்தமில்லை என்று தெரியும். சமஸ்கிருதம் என்கிற பெயரில், தமிழில் இல்லாத சொல் இருந்தால், தமிழருக்கும், அதற்கும் சம்பந்தமில்லை என்பதை சுலபமான விடையாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று தந்தை பெரியார் சொன்னார்.

காபி என்ற வார்த்தையே நம்மூர் சரக்கு அல்ல; சுக்கு வேண்டுமானால் நம்மூர் சரக்காக இருக்கலாம்; காபி என்பது நம்மூர் சரக்கல்ல. வெளியிலிருந்து வந்த சரக்குதான்.

எனவே, பிறக்காத கடவுள்களுக்கு ஏன் விழா கொண்டாடுகிறார்கள். மாதத்திற்கு ஒரு விழா.

கசப்பான விஷயங்களைச் சொல்வதற்கு இந்த இயக்கத்தை விட்டால் வேறு நாதியுண்டா?

குடிக்கிறவனுக்கு போதை குறையும்போதெல்லாம், அவன் போதை குறையக்கூடாது என்று நினைத்து, மேலும் மேலும் குடியை ஊற்றி, அவன் எழுந்துவிடக் கூடாது என்று ஒருவன் செய்தால் எப்படி இருக்குமோ, அதுபோல், மாதாமாதம் கடவுள்களுக்கு விழா எடுக்கிறார்கள்..

பூமியைப் பாயாக சுருட்டிக்கொண்டு கடலுக்குள் ஒளிந்துகொண்டான் என்றும், கடலுக்குள் இருந்ததை பன்றி அவதாரம் எடுத்து வெளியில் கொண்டு வந்தான் என்றும், பன்றிக்கும், பூமாதேவிக்கும் பிள்ளை பிறந்தது என்று கதையை சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பூமி உருண்டை என்று விஞ்ஞான பூர்வமாகத் தெரிந்தும்கூட, இன்னமும் தீபாவளியைக் கொண்டாடு கிறார்கள் என்றால், இவனைவிட உலகத்தில் கடைந் தெடுத்த காட்டுமிராண்டி வேறு யாராவது இருப்பானா? என்பதை நீங்கள் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும்.

காரணம் என்ன? நம்முடைய மக்களுக்கு சிந்தனா சக்தி இல்லை. கசப்பான விஷயங்களைச் சொல்வதற்கு இந்த இயக்கத்தை விட்டால் வேறு நாதியுண்டா? என்பதை தயவு செய்து நீங்கள் எண்ணிப் பாருங்கள்.

உங்களிடம் இருந்து நாங்கள் எதையும் எதிர்பார்க்க வில்லை. உங்களுடைய ஓட்டு எங்களுக்குத் தேவை யில்லை. உங்களுடைய பாராட்டு எங்களுக்குத் தேவை யில்லை. ஆனால், ஒன்றே ஒன்று எங்களுக்குத் தேவை. உங்களுடைய மான வாழ்வுக்கு மீண்டும் திரும்பவேண்டும். உங்களுடைய சூத்திரப் பட்டம், பஞ்சம பட்டம், ஜாதி ஒழிய வேண்டும். எல்லோரும் சகோதரர்களாக, மனிதர்களாக, இந்த நாட்டில் மனிதநேய மிக்கவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்பதுதான் அதனுடைய அடிப்படையாகும்.

புரட்சிக்கவிஞர் பெரியாருடைய தொண்டன், பெரியாருடைய மாணவன்!

ஆகவே, இந்தக் குலக்கல்வித் திட்டத்தை ஒழித்து, இன்றைக்கு இவ்வளவு பேர் படித்திருக்கிறார்கள். இன் றைக்குக் காத்தான் மகன் ஸ்காட்லாந்தில் கணினிப் பொறியாளராக இருக்கிறார்; முத்தன் மகன் முனியன் ஆஸ்திரேலியாவில் இருக்கிறார். எந்த ஊரில் தன்னுடைய மகன் இருக்கிறான் என்று பெற்றோர்களுக்குக்கூட சரியாகச் சொல்லத் தெரியாது. அந்த அளவிற்கு நம்மாட்கள் படித்து வெளிநாட்டில் பணியில் உள்ளனர். இவையெல்லாம் இந்த இயக்கம் இல்லையென்றால் நடைபெற்றிருக்குமா? இதை சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும், எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும்.

சித்திரைச் சோலைகளே, உமைத் திருத்தப் இப்பாரினில், எத்தனைத் தோழர்கள்

ரத்தம் சொரிந்தனரோ,
உங்கள் வேரினிலே,
என்று புரட்சிக்கவிஞர் கேட்டார்.

அழகான பூங்காவை பார்க்கிறார்; ஏராளமான மலர்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன. மற்ற கவிஞர்கள் என்ன சொல்லி யிருப்பார்கள், காதலன், காதலி, மற்ற மற்றவை என்று சொல்லியிருப்பார்கள்.

ஆனால், புரட்சிக்கவிஞர் பெரியாருடைய தொண்டர், பெரியாருடைய மாணவர், பெரியாருடைய பயிற்சிக் களத்தில் வந்தவர். அதனால் அவர் அந்தப் பூங்காவை பார்த்தார்,

சித்திரைச் சோலைகளே, உங்களை உண்டாக்குவதற்கு எத்தனைத் தோழர்கள், எங்கள் தோழர்கள், எங்கள் விவசாய மக்கள், உழைப்பாளிகள், அவர்களுடைய உழைப்பை, ரத்தத்தை வியர்வையாக்கி, ரத்தம் சொரிந் தனரோ, உங்கள் வேரினிலே என்று கேட்டார்.

அந்த மாதிரியான ஒரு உணர்வை உண்டாக்கிய ஒரு இயக்கம்.

அதுபோல், இவைகளையெல்லாம் உருவாக்குவதற்கு இந்த இயக்கம் இல்லையானால், என்ன ஆகியிருக்கும்? எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும்.

எனவேதான், அருமை நண்பர்களே, இந்த சமுதாய மாற்றம் என்பதற்காக தந்தை பெரியார் அவர்கள் பாடுபட்ட பணி, இன்னமும் தொடர்கிறது. அவர்களால் நிலைமை மாறியிருக்கிறது. படிப்புப் பெருகியிருக்கிறது. பகுத்தறிவு வளர்ந்திருக்கிறதா என்பது கேள்விக்குறி.

அதுமட்டுமல்ல, நம்முடைய வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந் திருக்கிறது. ஆனால், அறிவுத் தரம் உயர்ந்திருக்கிறதா? என்பது முக்கியமான கேள்வி.

அறிவுப் போட்டிக்கு எத்தனை பெண்கள் தயாராக இருக்கிறார்கள்?

பெண்ணுரிமையை இன்றைக்குப் பெற்றிருக்கிறார்கள். ஆனால், அந்தப் பெண்களே கூட,  தங்களுக்கு அறிவு முக் கியமா? அழகு முக்கியமா? என்று வரும்பொழுது, அழகுப் போட்டிகளுக்குத் தயாராவதற்கு நிறைய பேர் இருக் கிறார்களே தவிர, அறிவுப் போட்டிக்கு எத்தனை பேர் தயாராக இருக்கிறார்கள். இதைத்தான் தந்தை பெரியார் அவர்கள் சிந்தித்துப் பார் என்று நமக்கு இடித்துரைத் தார்கள்.

ஆகவே, ஒரு பெரிய சமுதாய மாற்றத்தை சொல்லிக் கொடுப்பதற்கு, இந்த இயக்கத்தைத் தவிர வேறு கிடையாது.

நாட்டில் எல்லோரும் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். தென் னாட்டில் எப்படி இருக்கிறது என்று.

இந்தியாவில் இருக்கின்ற மாநிலங்களிலேயே மிகப் பெரிய மாநிலம் எதுவென்றால், ஒன்று உத்தரப்பிரதேசம்; இன்னொன்று பிகார். அந்த பிகாரில் முதலமைச்சராக வந்திருக்கிறார். ஒரு பிற்படுத்தப்பட்டவர் முதலமைச்சராக இருந்தார்; அவர் விலகிக் கொண்டு, தேர்தலில் ஏற்பட்ட தோல்வியைக் காரணமாகக் காட்டி, அவருடைய கட்சி யைச் சார்ந்தவரையே, ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சார்ந்த, மலைவாழ் சமுதாயத்தைச் சார்ந்த ஒருவரைக் கொண்டு வந்து, பிகாரில், முதலமைச்சராக ஆக்கினார்.

ஆனால், முதலமைச்சராக வைத்த அவர்களுடைய நிலையில், என்ன நடந்தது என்று சொன்னால் நண்பர்களே, அவர் கோவிலுக்குச் சென்றார் சாமி கும்பிடுவதற்காக. அப்படி அவர் சென்று வந்தவுடன், செய்தி வெளியே வந்திருக்கிறது; என்னவென்று, அந்தக் கோவில் முழுவ தையும் தண்ணீர் ஊற்றி கழுவினார்கள் என்று.

தாழ்த்தப்பட்டவர் என்பதால் ஒரு முதலமைச்சருக்கே அந்த நிலை!

ஒரு மாநில முதலமைச்சராக இருப்பவர் அந்தக் கோவி லுக்குச் சென்று வந்ததும், தண்ணீர் ஊற்றி கழுவுகிறார்கள். அந்தக் கோவிலுக்குச் சாப்பாடு உள்பட எல்லாவற்றையும் இவர் கையெழுத்துப் போட்டால்தான் நடக்கும் என்ற நிலை இருக்கிறது. இவர் கையெழுத்துப் போடவில்லை என்றால், பகவானே பட்டினிதான். அதிலொன்றும் சந்தேகமில்லை. அப்பேர்ப்பட்டவராக இருந்தாலும், அதிகாரம் அவரிடம் இருந்ததே தவிர, முதலமைச்சராக இருந்தாலும்,  தீண்டாமை நீங்கவில்லையே! ஜாதி எவ்வளவு ஆழமாக வேரூன்றி இருக்கிறது பாருங்கள்!

சூத்திரர் சட்டப்படி; மந்திரியானதும், மாண்புமிகு சூத்திரர்!

அதைத்தான் தந்தை பெரியார் கேட்டார், அமைச்சர் களை அருகில் வைத்துக்கொண்டு கேட்டார்; பெரியார் பிறந்த நாள் விழாக் கூட்டத்தில் உரையாற்றும்பொழுது பெரியார் கேட்டார், எனக்கு இவர்களெல்லாம் மந்திரி களாக  வந்திருக்கிறார்கள் என்கிறபொழுது மகிழ்ச்சிதான்; ஆனால், என்னதான் அவர்கள் மந்திரிகளாக ஆனாலும், இவருக்கு மாண்புமிகு போடுவார்கள்; முதலில் சாதாரண மானவர்; அதனால், சாதாரண சூத்திரர் சட்டப்படி; மந்திரி யானதும், மாண்புமிகு சூத்திரர். அவ்வளவுதானே தவிர வேறொன்றும் இல்லையே!

மந்திரிக்கு முன்பு மாண்புமிகு இருக்கிறது; ஆகையால், மாண்புமிகு சூத்திரர்; மந்திரிப் பட்டம் எப்பொழுது வேண் டுமானாலும் போகும்; எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் வரும். ஆனால், சூத்திரப் பட்டம்?

வடக்கே இருக்கிறவர்கள் சொல்கிறார்கள், எங்களுக்கு ஒரு பெரியார் இல்லையே என்று!

பெரியாருடைய இந்த சிந்தனை நாட்டில் பரவி, ஜாதி யினுடைய கடைசி அடையாளம் மறைகின்ற வரையில், நாம் கீழ்ஜாதியாகத்தானே இருப்போம்; நம்முடைய நாட்டில் மேல் ஜாதியாக உள்ளவர்கள் எப்படி இருக் கிறார்கள்? அவர்கள் எண்ணம் மாறியிருக்கிறார்களா? இன்னும் சந்தர்ப்பம் எப்பொழுது வரும் என்பதைத்தானே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஆகவேதான் நண்பர்களே, வடக்கே இருக்கிறவர்கள் சொல்கிறார்கள், எங்களுக்கு ஒரு பெரியார் இல்லையே! இருந்தால், இந்த மாதிரியான சூழ்நிலை வருமா? என்று.

தென்னாட்டின் நிலை என்ன? கருநாடகத்தில் என்ன நடக்கிறது? அங்கே முதலமைச்சர் சொல்கிறாரே, அர்ச்சகர் களாகப் பெண்களை நியமிக்கபோகிறேன் என்று சொல்கிறாரே.

இந்தியாவில் மற்ற மாநிலங்களில் இல்லாத ஒரு சமூகப் புரட்சியை, அங்கே செய்யக்கூடிய நிலைக்கு வருகிறார் என்றால், தந்தை பெரியாருடைய கருத்து பல இடங்களில் சென்றிருக்கிறது.

சமூகநீதியைப் பொறுத்தவரையில், பிகாரில், உத்தரப் பிரதேசத்தில் மற்ற இடங்களில் வந்தாயிற்று. ஆனாலும், இந்து மதம் என்கிற பெயரால், பார்ப்பன மதம், வைதீக மதம், சனாதன மதம் இன்னமும் ஜாதியைத் தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

தீண்டாமை, அதுதானே கொடுமை; இது வடநாட்டில் காலங்காலமாக இருக்கிறதே. அதனால்தானே இன்றைக்கும் முதலமைச்சராக இருப்பவர் கோவிலுக்குள் சென்று வந்ததும், தண்ணீர் ஊற்றி கழுவுகிறார்கள்.

உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிக்கே இந்த நிலை!

அதேபோல், உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக இருந்தார் தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் அந்தப் பதவியிலிருந்து அவர் சென்றதும்,  இன்னொருவர் அந்தப் பதவிக்கு வந்தார். அவர் வந்தவுடன், அந்த நாற்காலியைத் தூக்கிப் போட்டு கழுவுங்கள்; அந்த நாற்காலி எனக்கு வேண்டாம்; அது தீட்டுப்பட்ட நாற்காலி ஆகும் என்று சொல்கிறார். இந்த சம்பவம் வடநாட்டில் நடைபெற்ற ஒரு சம்பவமாகும்.

அங்கே ஜாதி ஆண்டு கொண்டிருக்கிறது; சட்டம் ஆளவில்லை என்பதுதான் மிக முக்கியம்.

இந்தக் கொடுமைகள் எல்லாம் இங்கே நடைபெறுமா? அதுபற்றி நினைத்துப் பார்க்க முடியுமா?

நம்முடைய சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில்  நீதிபதியாக தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தவர் இல்லாத நிலையை மாற்றி, தந்தை பெரியார் சொல்லி, கலைஞர் செய்த மகத்தான புரட்சி என்று சொன்னால், முதல் தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத் தவர் ஒருவரைக் கொண்டுவந்து, நீதிபதி வரதராஜன் அவர்களை நீதிபதியாக உட்கார வைத்தார். அவர் உச்சநீதிமன்றம் வரை சென்றார்.

80 வயது பார்ப்பன வழக்குரைஞர் எழுந்து வாதம் செய்கிறார்; அப்பொழுது வழக்குரைஞராக இருப்பவர் என்ன செய்ய வேண்டும்; நீதிபதியைப் பார்த்து, மை லார்ட் என்றுதானே சொல்லவேண்டும்; கடவுளுக்குச் சமமானவரே என்று தானே அழைக்கவேண்டும்.

தாழ்த்தப்பட்டவராக ஒரு நீதிபதி சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் அமர்ந்திருக்கிறார். இவர் உயர்ந்த ஜாதிக்காரர்; முகத்தில் பிறந்தவர். அவர் எங்கே பிறந்தார் என்று முடிவாகவில்லை. ஏனென்றால், கால் வரையில் சூத்திரன் பிடித்துக்கொண்டார்கள்.

அவன்தான், அவங்க அப்பாவிற்கும், அம்மாவிற்கும் பிறக்கவேண்டிய இடத்தில் பிறந்திருப்பான்

பெரியாரிடம் கேட்டார்கள், என்னங்க, காலில் பிறந்த வன் சூத்திரன் என்று சொல்லியிருக்காங்க; பஞ்சமன் அய்ந் தாவது ஜாதியாயிற்றே, அவன் எங்கே பிறந்தான் என்று.

பெரியார் அவர்கள், அவன்தான், அவங்க அப்பா விற்கும், அம்மாவிற்கும் பிறக்கவேண்டிய இடத்தில் பிறந்திருப்பான் என்று.

அப்படிப்பட்ட ஒரு சமுதாயத்தில், இன்னமும் இடம் தேடுகிறார்கள், அவன் எங்கே பிறந்தான் என்று.

அதற்கும்கீழே பெண்கள், ஜாதியினுடைய அடுக்கு முறையில்.

80 வயது பார்ப்பன வழக்குரைஞர் எழுந்து வாதம் செய்கிறார்; அப்பொழுது வழக்குரைஞராக இருப்பவர் என்ன செய்யவேண்டும்; நீதிபதியைப் பார்த்து, மை லார்ட் என்றுதானே சொல்லவேண்டும். அப்படி சொல்லும் பொழுது, அவர் மனம் எவ்வளவு எரிமலையாக எரிந்து கொண்டிருக்கும். அவர் வாதமா செய்திருப்பார்; வெளியில் இவரை மை லார்ட் என்று சொல்வார்; ஆனால், உள்ளே என்ன நினைத்துக் கொண்டிருப்பார், பெரியார் ஒழிக, கருணாநிதி ஒழிக, திராவிடர் கழகம் ஒழிய, தி.மு.க. ஒழிக, திராவிட இயக்கம் ஒழிக! இவையெல்லாம் இருப்பதால் தானே இந்த நிலை. இவைகளை ஒழித்துவிட்டால், நமக்கு இந்த நிலை ஏற்படாதே என்றுதானே நினைத்திருப்பார்.

இதுதான் சமுதாய மாற்றம்; இந்த இடத்தில் நீங்கள் நன்றாக சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும்.

எங்களை நாங்களே வருத்திக் கொள்கின்ற போராட்டம்!

இவையெல்லாம் சத்ய சாய்பாபா கையைத் தூக்கியதும் பொத்தென்று விழுந்துவிடவில்லை. ஓம் என்று சொன்ன வுடன் வெளியில் வந்துவிடவில்லை.

தொடர்ந்து போராட்டம்! பொதுச்சொத்துகளுக்கு நாச மில்லாத போராட்டம்; பொது அமைதிக்குப் பங்கமில்லாத போராட்டம்; எங்களை நாங்களே வருத்திக் கொள்கின்ற போராட்டம். இதுதான் தந்தை பெரியார் அவர்கள் மக்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தது. பொது நலத்திற்கென்று சொல்லக்கூடிய மிகப்பெரிய ஒரு வாய்ப்பு.

ஆகவே, இந்த சமுதாயத்திலே, இவ்வளவு மாற்றங்கள் வந்திருக்கிறதே சமுதாயத்தில், திருமணங்களில் மாற்றம்; அதேபோல், கருமாதி என்று சொல்லக்கூடிய இழவு வீட்டில் வசூல் செய்து கொண்டிருந்தார்கள் பார்ப்பனர்கள், இன்றைக்கு அதிலும் மாற்றம். அதேபோல், அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகராக வேண்டும் என்ற சட்டம் நிறைவேறிவிட்டது. நீதிமன்றத்தில் போய் கிடப்பில் போட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால், எவ்வளவுதான் நீங்கள் தடுத்து வைத்தாலும், இதை இனிமேல்  இந்த அலையை யாரும் தடுத்துவிட முடியாது. பெரியார் பிறந்த நாள் விழாவில் நாங்கள் எடுத்துக்கொள்கின்ற சூளுரை இருக்கிறதே, அந்த சூளுரையில் மிக முக்கியமான சூளுரை என்று சொல்லும்பொழுது, இதுதான் மிகவும் அடிப்படையான விஷயமாகும்.

இன்றைக்கு ஜாதி ஒரே ஒரு இடத்தில்தான் இருக்கிறது!

ஜாதியை மற்ற இடங்களில் எல்லாம் பெரியார் ஒழித்தார். இன்றைக்கு ஜாதியினுடைய அடையாளம் அதிகாரப்பூர்வமாக எந்த இடத்திலும் இல்லை; ஒரே ஒரு இடத்தில்தான் இருக்கிறது. அதுதான் கோவில் கருவறை; கர்ப்பக்கிரத்தில்.

செவ்வாய்க்கிரகத்திற்கே நம்மாட்கள் ராக்கெட்டை அனுப்பிவிட்டார்கள். அந்த விண்கலம் படம் எடுத்து அனுப்புகிறது.

படிப்பிற்கும், அறிவிற்கும் சம்பந்தம் உண்டா? படிப்பறி விற்கும், பகுத்தறிவிற்கும் சம்பந்தம் உண்டா? இவன் படிக் கின்ற விஞ்ஞானத்திற்கும், இதற்கும் சம்பந்தம் உண்டா? இன்னமும் ஏன் செவ்வாய் தோஷத்தைப்பற்றி பேசு கிறார்கள். இதனால் பல பெண்களுக்கு வயதானாலும் திருமணமாகவில்லையே! செவ்வாய்க் கிரகத்திற்கே விண்கலத்தை அனுப்பிய பிறகும், இன்றும் செவ்வாய் தோஷத்தைப்பற்றி பேசுகிறார்கள்.

இவையெல்லாம் தாண்டி, நாளைக்கு செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதன் வசிக்கக் கூடிய வசதி இருக்கிறதா என்று பார்க்கிறார்கள். அங்கே காற்று இருக்கிறதா? தண்ணீர் இருக்கிறதா? என்று பார்க்கிறார்கள்.

இப்படி இருக்கின்ற சூழ்நிலையில், இவனை கொண்டு போனால், என்ன செய்வான், செவ்வாய்க் கிரகத்திலும் கர்ப்பக் கிரகத்தை உண்டாக்குவான். இந்த இடத்திற்குச் சென்றால் தீட்டுப்பட்டுவிடும் என்ற சொல்லக்கூடிய நிலைக்கு வந்துவிடுவான்.

அதனால்தான், நம்முடைய அய்யா பிறந்த நாள் விழா வாகிய இந்த விழாவில், இதே நாகையில் குலக்கல்வித் திட்டத்தை எதிர்த்து ஒரு திட்டம் வகுத்தோமே, அதேபோல்தான் நண்பர்களே, இளைஞர்கள் நிறைய பேர் இங்கே வந்திருக்கிறீர்கள். புதிய இளைஞர்கள் இந்த இயக்கத்திற்கு வந்திருக்கிறீர்கள். நாகை பழைய நிலைக்குத் திரும்புகிறது என்பதில், மிகவும் மகிழ்ச்சியடையக்கூடிய அளவிற்கு, நாகை மாவட்டம் நல்ல அளவிற்கு உணர்ச்சி பூர்வமான இளைஞர்கள், செயல்திறன்மிக்க இளைஞர்கள் வருகிறீர்கள். எந்தக் கட்சிக்காவது நெருக்கடி வந்தால், கைகொடுக்கின்ற ஒரே சட்டை கருப்புச்சட்டைதான்!

இளைஞர்களே! நீங்கள் பதவிகளைப்பற்றி கவலைப் படாதீர்கள்; கருப்புச் சட்டைதான் என்றைக்கும் கைகொடுக் கும்! நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்களே, எல்லா கட்சிக்காரர்களும் கருப்புச் சட்டையைத் தைத்து வைத்திருப்பார்கள். எந்தக் கட்சியிலும் கருப்புச் சட்டை இல்லாதவர்கள் கிடையாது. யாருக்காவது, எந்தக் கட்சிக்காவது நெருக்கடி வந்தால், கைகொடுக்கின்ற ஒரே சட்டை கருப்புச்சட்டைதான், இன்றைக்கு! இல்லையென்று யாராவது சொல்ல முடியுமா?

தி.மு.க, அ.தி.மு.க., எல்லாம்! கம்யூனிஸ்ட் நண்பர்களும் வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும், நமக்கும் பெரிய வித்தியாசமில்லை. கொள்கையில் இருவரும் ஒத்துதான் வருகிறோம்.

ஆகவே, கட்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு சிந்திக்கின்ற ஒரு இடம் உண்டு.

ஒரு தீயணைப்புத் துறை இருக்கிறது. அது என்ன ஒரு கட்சியைச் சார்ந்தது என்று அர்த்தமா? வண்டியை ஓட்டுகிறவர் அல்லது யாராவது ஒருவர் ஒரு கட்சியை சார்ந்தவராக இருக்கலாம். ஆனால், அந்த அமைப்பு கட்சியை சாராதது!

அதேபோல, காவல்  நிலையம் இருக்கிறது; அது எந்தக் கட்சியை சார்ந்ததும் இல்லை. ஆட்சி போகும், வரும்; அதிகாரிகள் எப்பொழுதும் இருப்பார்கள்; அவர்கள் கடமையைச் செய்துகொண்டுதான் இருப்பார்கள்.

எங்களுக்கு ஜாதி, மத கண்ணோட்டம் கிடையாது!

பள்ளிக்கூடம் இருக்கிறது, அது எல்லோருக்கும் பொது வானது; இல்லை, இல்லை, ஒரு கட்சிக்காரர்களைத்தான் சேர்ப்போம் என்று சொல்லமுடியுமா?

அதுபோல, மருத்துவமனை எல்லோருக்கும் பொது வானது.

அதுபோல, நண்பர்களே, திராவிடர் கழகம் என்பது ஒரு தீயணைப்பு நிலையம்போல, எல்லோருக்கும் பொது வானது. அதேமாதிரி பள்ளிக்கூடம் போல, அது எல்லோ ரையும் சேர்க்கக்கூடியது, அறிவுறுத்தக் கூடியது. நோய்கள் வந்தால் சேர்க்கக்கூடிய மருத்துவமனை அது எல்லோ ருக்கும் பொதுவானது, அதுபோல, திராவிடர் கழகம் பொதுவானது.

இது ஒரு பொது அமைப்பு; பொதுக் கருத்து. எங்களுக்குப் பொதுநல சிந்தனைகள்தான். எங்களுக்கு ஜாதி, மத கண்ணோட்டம் கிடையாது.

தேர்தல் நேரத்தில் ஜாதி கைகொடுக்கிறது என்று ஜாதித் தீயை விசிறி விடுகிறார்கள். வேறு எந்த மூலதனமும் இல்லையென்றால், ஜாதியைப் பிடித்துக் கொண்டு மேலே ஏறலாம் என்று பார்க்கின்றனர் சிலர். அதைத் தவிர வேறு என்ன ஜாதிக்கு மரியாதை இருக்கிறது.

இன்றைக்கு இளைஞர்கள் எல்லாம் முன்வந்திருக் கிறார்களே, குருதிக் கொடை, விழிக்கொடை, உறுப்புகள் கொடை அளிக்கின்றனரே, மனிதநேயம் வளர்ந்து இருக்கிறதே!

இதில் கட்சியில்லை, ஜாதியில்லை; மனிதநேயம் மட்டும்தான் உள்ளது.

பெற்றோர்களேகூட நல்ல அளவிற்கு, அவர்கள் படித்தவர்களா? படிக்காதவர்களா? என்பதைவிட, அவர்கள் மனிதர்கள்; அதுதான் மிக முக்கியம். அந்த அடிப்படையில் அவர்கள் சிந்திக்கிறார்கள்.

என் மகன் மூளைச்சாவு அடைந்துவிட்டான். அவனு டைய உறுப்புகளை எடுத்து மற்றவர்களுக்குப் பொருத் துங்கள் என்று சொல்கிறார்கள்.

உடற்கொடை அளிக்கிறார்கள்; அந்த உடற்கொடை மருத்துவ ஆராய்ச்சி மாணவர்களுக்கு மிகப்பெரிய அளவில் பயன்படுகிறது.

ஒரு புதுக் கொலையைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள், கவுரவக் கொலை!

ஜாதி, ஜாதி என்று அதைப் பிடித்துக்கொண்டு உயிரை விடுகிறான் பாருங்கள், என் ஜாதியில் ஏன் காதல் செய்ய வில்லை; ஏன் வேறு ஜாதியில் காதல் செய்கிறீர்கள் என்று. இதுவரையில் கருணைக் கொலை என்றுதான் கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம்; இவர்கள் ஒரு புதுக் கொலையைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள், கவுரவக் கொலை என்று.

இது கவுரவக் கொலையா? இதைவிட மானக்கெடு வேறு ஏதாவது உண்டா?

இவர்கள் இலக்கியம் படிக்கிறார்கள்,

தமிழருடைய பண்பாடு என்று
யாயும் யாயும் யாராகியரோ
உங்கம்மா யாரோ, எங்கம்மா யாரோ,
பதவுரை, கருத்துரை, பொதுவுரை என்று சொல்லிக் கொண்டு, நீ வேற ஜாதி, நான் வேற ஜாதி என்று.
ஜாதிக்கு என்ன அடையாளம்? சொல்லுங்கள்.

இப்பொழுது  ரத்தம் கொடுக்கிறார்களே, இளைஞர்கள், அந்த ஜாதியைப் பற்றி சிந்திக்காத, சிந்திக்கிறவர்களுக்குச் சொல்கிறேன்; இளைஞர்கள் யாராவது இருந்தால், இளைஞர்களுக்கு அல்ல; அதை ஊட்டவேண்டும் என்று சில சக்திகள் முயற்சி செய்கிறார்கள். அவர்களுக்காக நான் இதைத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்.

உங்கள் ரத்தம் என்ன குரூப் என்று கேட்டால், அவர் என்ன ஜாதி பெயரையா சொல்கிறார்? நான் அய்யங்கார், என்னுடைய ரத்தம் அய்யங்கார் ரத்தம். என்னுடைய ரத்தம் செட்டியாரு ரத்தம்; நாடார் ரத்தம், வன்னியர் ரத்தம், அன்னியர் ரத்தம், முதலியார் ரத்தம் என்றா சொல்கிறார்கள்?

ரத்தப் பிரிவை ஏ பாசிட்டிவ், ஏ1 பாசிட்டிவ், ஒ பாசிட்டிவ், ஓ நெகட்டிவ் என்றுதானே பிரித்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

எந்தப் பிரிவு ரத்தம் யாருக்குச் சேருமோ அந்தப் பிரிவு ரத்தத்தைத்தான் ஒருவருடைய உடலில் ஏற்ற முடியும்.

ஒரே பாடத்தை ஒரு ஆசிரியர் திரும்பத் திரும்ப சொல்லித்தான் தீரவேண்டும்!

நான் பல இடங்களில் சொல்லியிருக்கின்ற உதாரணத் தையே மீண்டும் சொல்கிறேன். ஏனென்றால், ஒரே பாடத்தை ஒரு ஆசிரியர் திரும்பத் திரும்ப சொல்லித்தான் தீரவேண்டும். வேறு வழியில்லை. மாணவர்கள் புதிய மாணவர்களே தவிர, பாடம் பழைய பாடம்தான். தேவையான பாடம்.

உதாரணத்திற்கு, ஒரு அய்யங்கார் அடிபட்டுவிட்டார். அடிபட்ட அய்யங்காருக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்; ரத்தம் தேவைப்படுகிறது.  அய்யங்காரிடம் டாக்டர் சொல்கிறார், உங்களுடைய ரத்த வகை ஏ1 பாசிட்டிவ்.  உங்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்யவேண் டும் என்றால் இரண்டு பாட்டில் ரத்தம் தேவைப்படும் என்று. அதற்காக விளம்பரம் கொடுத்துள்ளோம் என்று சொல்கிறார்.

டாக்டரிடம் அய்யங்கார் சொல்கிறார், நான் தான் அறுவை சிகிச்சை செய்யலாம் என்று சொல்லிவிட்டேனே, இன்னும் ஏன் காலதாமதம் செய்கிறீர்கள்? என்று கேட்கிறார்.

உடனே டாக்டர் அய்யங்காரிடம் சொல்கிறார், நாம் விளம்பரம் கொடுத்ததைப் பார்த்து ஒரு இளைஞர் உங்களுக்கு ரத்தம் கொடுக்க முன் வந்திருக்கிறார். அந்த ரத்தத்தை உங்களுக்குச் செலுத்தினால் அறுவை சிகிச்சை செய்யலாம் என்று சொல்கிறார்.

அய்யங்காரோ, அப்புறம் என்ன டாக்டர் உடனே அறுவை சிகிச்சை செய்யவேண்டியதுதானே என்று.

டாக்டர் அய்யங்காரிடம், நீங்களோ அய்யங்கார், ரத்தம் கொடுக்க வந்துள்ள இளைஞரோ ஆதிதிராவிடர். அவர் களைத் தொட்டாலே நீங்கள் குளிக்கவேண்டும் என்று சொல்வீர்களே, அவருடைய ரத்தத்தை உங்களுடைய உடம்பில் ஏற்றவேண்டும் என்றால், உங்களுடைய அனுமதி வேண்டும் அல்லவா? நாளைக்கு நீங்க விஷயம் தெரிந்ததும், என்னைக் கண்டிக்கமாட்டீர்களா? என்று சொல்கிறார்.

இப்படி டாக்டர் சொன்னால், அந்த பேஷண்ட்டான அய்யங்கார் என்ன சொல்வார், அய்யய்யோ அவருடைய ரத்தம் வேண்டவே வேண்டாம்; நான் செத்தாலும் பரவாயில்லை என்று சொல்வாரா?

என்ன டாக்டர் நீங்க, நான் பெரியார் கட்சியில் சேர்ந்து எவ்வளவு நாளாயிற்று. என்ன நீங்க இன்னும் தயக்கம் காட்டுகிறீர்கள். உடனே அறுவை சிகிச்சைக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்; அந்தத் தாழ்த்தப்பட்டவருடைய ரத்தத்தை எனக்குச் செலுத்துங்கள் என்பார்.

                         -----------------------------------தொடரும்--”விடுதலை” 23-10-2014

Read more: http://viduthalai.in/page-4/89802.html#ixzz3H1FYctFW