தாழ்த்தப்பட்டோரும் திராவிடர் கழகமும்!

 

தாழ்த்தப்பட்டோரும் திராவிடர் கழகமும்!

தோழர்களே, இன்று யான் கூறப்போகும் கருத்துகள் சில பேருக்குப் பிடிக்காமலிருக்கும். எனினும் தாழ்த்தப்பட்டோர் பெரும்பான்மையோராகக் கூடியிருக்கும் இக்கூட்டத்தில் அம்மக்களின் முன்னேற்றத்தைப் பற்றி மட்டுமே இன்று பேச ஆசைப்படுகிறேன்.

 

இன்று நம் நாட்டில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இருந்துவரும் இழிநிலையை ஒழித்து, மற்ற சமுதாயம் போன்று வாழ வேண்டுமானால், அம்மக்களின் பேரால் உள்ள பெடரேஷன் தீவிர கொள்கையுடையதாயிருத்தல் வேண்டும். எக்காரணத்தாலோ அவ்வாறில்லை. அதைப்பற்றி யான் குறைவாகவோ வேறு விதமாகவோ பேச இஷ்டப்படவில்லையென்றாலும், திராவிட நாட்டிலுள்ள தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் இழிவுப் பட்டமும், தொல்லைகளும் தீர்க்கப்பட வேண்டுமானால் திராவிட இயக்கத்தினால் தான் முடியுமேயன்றி வேறில்லை ஏன்? திராவிடர் கழகம் என்ற ஒன்றுதான் இந்நாட்டில் பார்ப்பான் என்ற ஒரு சுயநல ஏமாற்றுக் கூட்டமும் பறையன் என்ற பேரால் உழைத்து உழைத்து எலும்புக்கூடு போன்ற தோற்றத்துடன் ஒரு பெருங்கூட்டமும் இருக்கக்கூடாதென்று திட்டம் வகுத்து நடைமுறையில் உருவான போராட்டமும் நடத்தி வருகிறது. இப்படிக் கூறுவதால் என் நண்பர் டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களால் உங்களுக்கு பலன் ஒன்றும் கிடைக்காது என்று கருதுவதாக நீங்கள் நினைக்க வேண்டாம். உங்களுக்கு அவரால் அல்லது அவரது பெடரேஷனின் தொண்டினால் ஒரு சிலருக்குப் பதவி, உத்தியோகம் கிடைக்கலாம். ஆனால், பஞ்சமன், பறையன் என்று சட்டத்திலிருப்பதை ஒழிக்க முடியாது. அந்த இழிநிலை ஒழித்து உங்களை மனிதத் தன்மையடையச் செய்யப்போவது திராவிடர் கழகம் ஒன்றுதான் என்பதை வெளிப்படையாக ஒளிவு மறைவின்றி எச்சரிக்கை கூறுகிறேன்.

 

என் நண்பர் ஓமத்தூரார் கூடத்தான் இன்று முதன் மந்திரி, தோழர் பக்தவச்சலம், சுப்பராயன், கோபால் ரெட்டியாரும் தான் மந்திரிகள். தோழர் சிவஷண்முகம் சட்டசபைத் தலைவர். முனுசாமிப்பிள்ளை மாஜி மந்திரி, தோழர் சிவராஜ் மேயராகவும் இருந்தார்; மத்திய சட்டசபை மெம்பருங்கூட ஆனால், இவ்வளவிருந்தும் இன்றைய இந்துலா சட்டப்படி இவர்கள் அனைவரும் பஞ்சமரும் சூத்திரருந்தானே? அதில் ஏதாவது மாற்றமடைந்ததா? எனவே, நமது திராவிட இனத்துக்கு இன்று வேண்டுவது பதவியல்ல; பார்ப்பனியத்தால் பாதாளத்தில் அழுத்தப்பட்டுள்ள நம் இனத்திற்குப் புத்துணர்ச்சியைக் கொடுக்க வேண்டிய புரட்சியை நாம் செய்ய வேண்டும். அவ்வித புரட்சிக் கொள்ளையைத்தான் இன்று திராவிடர் கழகம் மேற்கொண்டு தற்போதுள்ள வசதிக்கேற்ற அளவு பணிபுரிந்து வருகிறது.

 

எனதருமை தாழ்த்தப்பட்ட மக்களே, இன்று நீங்கள் முஸ்லீம்களை விட முன்னணியிலிருக்க வேண்டியவர்கள். முஸ்லிம்களுக்கு இனஉணர்ச்சி என்ற முறுக்கையேற்றியது எது? தனித் தொகுதி என்ற தத்துவமே. உங்களுக்கும் அவ்வாறே அளிக்கப்பட்டதை காந்தியாரின், காங்கிரசின், பார்ப்பனியத்தின் சூழ்ச்சிக்கும், மிரட்டலுக்கும், தயவுக்கும் டாக்டர் அம்பேத்கரிலிருந்து காலஞ்சென்ற என் நண்பர் எம்.சி. ராஜா வரையில் ஏமாந்து போனார்கள். இதனால் உங்களின் முன்னேற்றத்திற்குக் கிடைத்த நல்ல அரசியல் வாய்ப்பைத் தற்கொலை செய்து கொண்டதாயிற்றே தவிர வேறில்லை. தனித் தொகுதியிருப்பதால் தான் முஸ்லிம்களின் உண்மைப் பிரதிநிதிகள் இன்று சட்டசபையிலிருந்து அவர்களின் இனத்துக்காக பாடுபடுகிறார்கள். ஆனால், கூட்டுத் தொகுதியால் பிரதிநிதிகள் முதல் தேர்தலில் பெருவாரியான ஓட்டுப் பெற்றும் இரண்டாவது தேர்தலில் காங்கிரசுக்கு கையாள்களாக இருக்கும், சமய சஞ்சீவிகளாக இருந்து வருபவர்கள் வெற்றி பெற நேர்ந்தது. இதை நான் கூறத் தேவையில்லை இன்று சட்டசபையிலுள்ள தாழ்த்தப்பட்ட மேம்பர்கள் காங்கிரசின் கைப்பாவைகளாகத்தானே இருந்து வருகிறார்கள்? இது மட்டுமல்ல; அப்படித்தானே இருக்க முடியும், காங்கிரஸ் தயவில் செல்பவர்கள்? எனவே, தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தினருக்கு இன்று அவசரமாக வேண்டுவது வயது வந்தோர் அனைவருக்கும் ஓட்டுரிமையும், தனித் தொகுதியுமேயாகும்.

  தாழ்த்தப்பட்ட தோழர்களில் சிலரும், அவர்களின் தலைவரும் திராவிடர் இயக்கத்தைப் பற்றி மறைமுகமாக தவறான பிரசாரம் செய்து வருவதைப்பற்றி அடிக்கடி என்னிடம் அந்த மக்களாலேயே புகார் செய்யப்பட்டு வந்தது. நான் அதைப்பற்றி இதுவரை கவலைப்பட்டதில்லை. இனியும் கூறுகிறேன். தனிப்பட்ட இப்பேர்ப்பட்டவர்களைப் பற்றி நாம் கருத்தில் கூட நினைக்கக் கூடாது. 

ஆனால், ஒன்றை மட்டும் நினைவில் வைக்க வேண்டுகிறேன்.

 

இந் நாட்டைப் பொறுத்தவரை தீண்டப்படாத மக்களின் உரிமைக்காக கடந்த 30- ஆண்டுகளாகவும் இன்றும் போராடி சில காரியங்களில் வெற்றி பெற்றுமிருப்பது சுயமரியாதை இயக்கமும், ஜஸ்டிஸ் கட்சியும், அதாவது இன்று திராவிடர் கழகம் என்ற பேரால் உங்களின் - ஏழைகளின் கட்சியாக விளங்கும் திராவிடர் இயக்கமுமே என்பதை மறப்பவனோ அன்றி மறுப்பவனோ இருப்பானாகில் அவன் மனிதத் தன்மையற்றவன் என்றே கூறுவேன். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கே பெரிதும் உழைக்கும் திராவிடர் இயக்கத்தைப் பற்றி குழி தோண்டுவதையே அம்மக்களில் ஒரு சிலரின் போக்காக இருந்து வருகிறது. அவர்களின் உட்கருத்தையும் யான் அறிவேன். ஆனால், திராவிடர் கழகம் அதற்கு இடம் கொடுத்து ஏமாந்து விடுமென்று எதிர்பார்ப்பது வீணேயாகும்.

 

கடைசியாக ஒன்று கூற ஆசைப்படுகிறேன். தாழ்த்தப்பட்டோர் பெடரேஷனில் யான் யாரையும் சேர வேண்டாமென்று கூறவில்லை. அதில் நம்பிக்கையுடையவர்கள் அதில் சேர்ந்து திராவிடர் கழகத்தினால் ஏற்படும் நன்மைகளையும்கூட பெற்றுக் கொள்ளட்டும். ஆனால், திராவிடர் கழகத்தில் சேர்ந்துள்ள சேர ஆசைப்படும் தாழ்த்தப்பட்ட தோழர்கள் திராவிடர் கழகக் கொள்கைக்கு ஏற்பவே நடக்க வேண்டும். கருப்புச் சட்டை அணிய வேண்டும். திராவிடர் கழக வெற்றி தாழ்த்தப்பட்டோரின் முக்கிய வெற்றி என்பதை மறக்கக் கூடாது.

 

தவிர, நாட்டுப் பிரிவினையொன்றே நம் இனத்தாருக்கும், நாட்டாருக்கும் நன்மை பயக்கும் என்று மற்றும் இந்துமதத்தின் பேரால் நடக்கும் கொடுமைகளையும், இன்றைய ஆட்சியினரின் போக்கையும் விளக்கிப் பேசினார். தோழர் டி.பி. பழனியாண்டி நன்றிகூற கூட்டம் இரவு 9.30- மணிக்கு முடிவுற்றது.

 

                   ------------------------------- 20.05.1947-இல் தூசூரில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய சொற்பொழிவு. ”குடிஅரசு”, 21.05.1947

 

மனிதனுக்குக் கடவுள், மதம் வேண்டுமா?

மனிதன் என்பவன் பகுத்தறிவு உடையவன் சிந்தனா சக்தியோடு எந்தக் காரியத்தையும் செய்யக் கூடிய சக்தி உடையவன். இன்று நல்ல அனுபவங்களையும், வளர்ச்சித் தன்மையையும் பெற்று, நாளுக்கு நாள் முன்னேற்றப் பாதையில் சென்றுக் கொண்டிருப்பவன்.

 

ஒரு மணிக்கு 1000, 2000, 3000-மைல் வீதம் ஆகாயத்தில் பறக்கிறவனாக இருக்கிறான். பத்தாயிரம் (10,000) மைலுக்கு அப்பாலுள்ள மனிதனிடம் பக்கத்தில் இருப்பவனிடம் பேசுவதுபோலப் பேசுகிறவன்.

 

அது மாத்திரமல்லாமல், அப்படியே பேசுகிற மனிதனை நேருக்கு நேராகக் காணுகிறவனாக இருக்கிறான். சூரிய மண்டலத்தை அளந்துவிட்டான். சந்திர மண்டலத்துக்குப் போய் வந்து கொண்டிருக்கிறான்.

 

அனேக வியாதிகளுக்கு மருந்துகள், சிகிச்சை முறைகளைக் கண்டு பிடித்து விட்டான். சராசரி அய்ந்து வருஷம், பத்து வருஷமே வாழ்ந்த மனிதர்கள் இப்போது சராசரி 50-வயது முதல் 75-வயது வரையில் வாழ்கிறார்கள்.

 

இப்படிப்பட்ட மனிதனுக்கு, இவை எல்லாம் - இந்தச் சக்தியெல்லாம் இல்லாத காட்டுமிராண்டிக் காலத்தில் - அதாவது 1000, 1500, 2000, 3000- வருஷங்களுக்கு முன்னால் இருந்த மூட மக்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட கடவுள், மதம், வேதம், இவைகளைக் கற்பித்துக் கூறிய தலைவர்கள் இனியும் இன்றைக்கும் வேண்டுமா? அவைகளால் இனியும், இன்றைக்கும்  வேண்டுமா? அவைகளால் ஏதாவது பலன் உண்டா என்பவைகளைப் பற்றி மனிதன் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். 

 

முதலாவது, கடவுள் என்றால் என்ன என்று தெரிந்தவன் யாராவது, ஒருவனாவது இருக்கிறானா?

 

கடவுள் தன்மை இன்னது என்று தெரிந்தவர்களில் ஒருவனாவது அதை நம்பி; அதைப்போல நடக்கிறவன் ஒருவனாவது இருக்கிறானா? மனிதன் கடவுள் செயலை (விதியை) நம்புகிறானா அல்லது தன் செயலை (மதியை) நம்புகிறானா என்று வரையறுத்துக் கூறமுடியுமா?

 

கடவுள் எங்கும் இருக்கிறான் என்று சொல்லுகிற அறிவற்றவர்களே, கடவுளுக்குக் கோயில் இருப்பிடம் கட்டுகிறார்கள்.

 

கடவுளுக்கு உருவமில்லை என்ற சொல்லுகிற புத்தி ஈனனே அந்தக் கடவுளுக்கு உருவம்; அதுவும் பல்வேறு உருவங்கள் கூறியிருக்கிறான்.

 

கடவுளுக்கு ஒன்றும் வேண்டியதில்லை என்று சொல்லுகிற முட்டாள்களே, அந்தக் கடவுளுக்குச் சோறு, பெண்டாட்டி, வைப்பாட்டி முதலியவைகளை அமைக்கிறார்கள்.

 

கடவுள் யோக்கியர் என்று சொல்லுகிற முட்டாள்களே, அந்தக் கடவுள் அவனைக் கொன்றார், இவனைக் கொன்றார், திருடினார், விபசாரத்தனம் செய்தார், அவன் மனைவியைக் கெடுத்தார், இவன் மனைவியை அபகரித்தார் என்றெல்லாம் கூறி, பண்டிகைகள் நடத்துகிறார்கள்.

 

இவையாவும், இவை போன்றவையும் ஒரு புறமிருந்தாலும், இப்படிப்பட்ட கடவுளால் மனிதன் அடையும் பயன் என்ன என்று சிந்தித்தால் என்ன பதில் கிடைக்கிறது?

 

கடவுளினால் ஒன்றும் பயனில்லை என்பது ஒரு பக்கமிருந்தாலும்,  மேற்கண்ட முட்டாள்தனக் காட்டுமிராண்டி, அயோக்கியத்தனங்கள் ஒழிக்கப்படுவதற்காகவாவது கடவுள், மதம் ஒழிக்கப்பட வேண்டாமா என்று கேட்கிறேன்.

 

ஒழுக்கத் துறையில், அறிவுத்துறையில் இவ்வளவு கேடுகள் இருப்பது மாத்திரமல்லாமல், பொருளாதாரத் துறையில் எவ்வளவு கேடுகள் - நட்டங்கள் ஏற்படுகின்றன? இந்தக் கேட்டிற்கப் பயன் என்ன?

 

அயோக்கியர்கள், மடையர்கள், சோம்பேறிகள் பிழைக்கிறார்கள் மக்களை - ஏய்க்கிறார்கள் என்பதல்லாமல் நற்பயன் என்ன என்று கேட்கிறேன்.

 

இவை மட்டுமா?

 

சமுதாயம் எவ்வளவு பிரிவுற்று சின்னாபின்னப்பட்டுக் குதறிக் கிடக்கிறது!

 

எதற்காக, "இந்து", எதற்காகக் கிறிஸ்தவம், எதற்காக மூஸ்லீம் முதலிய மதங்கள் வேண்டும்? இவர்களுக்குத் தனித்தனி வேதம், வேஷம், செய்கைகள் முதலியன தேவை இருக்கிறது. இவைகளால் பிரிவினை உணர்ச்சி அல்லாமல் சமுதாயத்திற்கு நலன் என்ன என்று கேட்கிறேன்.

 

கடவுளாலும் இந்த வேதங்களாலும் பிரிவினை உணர்ச்சி தவிர வேறு பலன் என்ன என்று கேட்கிறேன்.

 

இவைகள் எல்லாம் ஒருபுறமிருந்தாலும், இவற்றால் மனிதனின் அறிவு கெட்டு, வளர்ச்சி பாழாகி, இந்த இருபதாவது நூற்றாண்டிலும் மனிதன் அறிவிற்கும் சிந்தனைக்கும் ஏற்றபடி வளராமல் தேங்கி கிடக்கின்றான். இது எவ்வளவு பெரிய கேடு? மனித வாழ்வினால், எந்த மனிதன் கவலை, தொல்லை, அடிமைத்தனம் இல்லாமல் இருக்க முடிகிறது? ஏன் பிறக்க வேண்டும்? ஏன் சாக வேண்டும்? இவை இரண்டும் இல்லாமல் செய்து கொள்ள மனிதனால் முடியாதா? பாழும் "கடவுளால்" நான் இது முடியாததாக இருக்கிறதே!

 

பிறப்பித்தல், சாகடித்தல் (ஆக்கல், அழித்தல்) என்ற இரண்டைத் தவிர "கடவுள்" வேறு வேலை எதைப் பார்க்கிறானாம்? இந்தக் காரியத்திற்கு "ஒரு கடவுள்", "பல கடவுள்கள்" ஏன்?

 

ஆகவே, தன்னைப் பகுத்தறிவுள்ள மனிதன் என்று உணர்ந்த எவனும், மனித சமுதாயத்துக்கு ஏதாவது தொண்டு செய்ய வேண்டும் என்றோ; தன் வாழ்நாளில் ஏதாவது ஒரு நல்ல காரியம் செய்தோம் என்று கூறிக் கொள்ளவோ வேண்டுமானால், கடவுள், மதம், வேதங்கள் ஒழிக்கப்படத் தன்னால் கூடியதைச் செய்ய வேண்டும்.

 

இதுதான் அறிவுள்ள மனிதர்க்கு அடையாளம் என்பது எனது கருத்து.

 

- (14.10.1972- "உண்மை" இதழில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய தலையங்கம்)

 

கடவுள் மறுப்பும் - கோவில் இருப்பும்!

கடவுள் மறுப்பு அட்டையைப் பார்த்தால் உங்கள் மனம் வேதனைப்படுவதாகக் கூறுகின்றீர்கள்.

 

கோயில் கட்டடங்களைப் பார்த்தால் எங்கள் மனம் வேகுதே! கடவுள் மறுப்பால் யாருக்கும் எவ்வித நஷ்டமும் இல்லை. கோவில் இருப்பால் மக்கள் பணம், அறிவு, நேரம், முயற்சி எவ்வளவு பாழாகிறது! இவ்வளவு கஷ்டத்திற்கு மக்களுக்கு ஏற்படும் பயன் என்ன? ஒரு கோவிலுக்கு மாதம் பத்து லட்ச ரூபாய் காணிக்கை வருகிறது. மற்றும் சில கோயில்களுக்கு ஒவ்வொன்றுக்கும் மாதம் ஒரு இலட்சம் ஒன்னரை இலட்சம் ரூபாய் வரும்படி வருகிறது என்று கணக்குக் காட்டுகிறார்கள்.

 

இவ்வளவு வரும்படி யாரால் வருகிறதோ அவர்களுக்கு மாதம் எத்தனை கோடி ரூபாய் செலவாகும்! இப்படி எத்தனை உற்சவம்! இதற்கு மக்களுக்கு ஏற்படும் பயன் என்ன?

 

இதெல்லாம் யாருடைய பணம்? பாட்டாளி மக்கள் பணம்தானே!

 

கடவுள் மறுப்பைக் கண்டு புண்படுகிற பார்ப்பனருக்கு இந்தச் செலவில் கோடியில் ஒரு பங்கு கூட இருக்காதே! குடும்பத்தோடு இந்தப் பணத்தை அனுபவிக்கிற கூட்டம் இந்த புண்படுவதாகப் பாசாங்கு செய்கிற கூட்டம்தானே!

 

கடவுள் இல்லையென்றால் யாருக்குத்தான் என்ன நஷ்டம்? இருக்கிறது என்கிறவன் கடவுள் இருக்கிறது என்று சொல்லட்டுமே! ஆயிரங்காலமாகக் கடவுள் இருக்கிறது, கடவுள் இருக்கிறது என்று சொல்லிக் கொண்டும் கல்லையும், செம்பையும் கடவுள் என்று காட்டிக் கொண்டும் தானே வந்திருக்கிறான்.

 

இவ்வளவுதானா! கடவுள் இல்லை என்று சொன்னவர்களைத் தலையை வெட்டியும், கழுவேற்றியும் கொன்று தள்ளிக் கொண்டு தானே இருந்திருக்கிறார்கள்.

 

கடவுள் இல்லை என்றால், கும்பிடாவிட்டால் வெட்டு, குத்து, கொல்லு என்று கூடச் சொல்லி, பாடி எழுதி வைத்துக் கொண்டும் தானே வந்திருக்கிறார்கள். கடவுள் இல்லை என்கிறவர் மடங்களை, வீடு வாசல்களை நெருப்பு வைத்துக் கொளுத்திப் பாழாக்கியும் வந்திருக்கிறார்களே!

 

பதினாயிரக்கணக்கான கோயில்களும், இலட்சக்கணக்கான கடவுள்களும் இருந்தும் அவற்றிற்காகப் பல கோடிக்கணக்கான ரூபாய் ஆண்டுதோறும் செலவு செய்து வந்தும் கண்ட பலன் என்ன? உன் நோய்கள் மறைந்தனவா? கொலைகள் நின்றனவா? அன்பு வளர்ந்ததா? அறிவு பெருகிற்றா? பஞ்சம் நீங்கிற்றா? என்ன கேடு ஒழிந்தது?

 

மக்கள் தொகையில் 100-இல் 3-பேர் மேல் ஜாதி.

 

மக்கள் தொகையில் 10-இல் 10-பேர் பிரபுக்கள், பணக்காரர்கள் மற்றவர் ஈனஜாதி, எளியவர்கள் ஆக இருக்கிறார்கள். வாடி வதங்குகிறார்கள் என்றால், "கடவுள் இருக்கிறார்" என்பவன் எவ்வளவு மடையனாகவும், மோசக்காரனாகவும் இருக்க வேண்டும்? பொதுவாகச் சிந்தித்தால் உலகில் கடவுள் இல்லாத நாடுகளும், கோடிக்கணக்கான மக்களும், ஆட்சிகளும் இருக்கின்றனவே, அங்கெல்லாம் அவர்களுக்கெல்லாம் என்ன கேடு ஏற்பட்டு விட்டது?

 

சர்வ சக்தியுள்ள ஒரு கடவுள் உலகை, மனிதனை நடத்துகிறார் என்றால் அந்தக் கடவுளுக்குத் தன்னை இருக்கிறதாகச் சொல்லிக் காப்பாற்றும்படி முட்டாள்களையும், அயோக்கியர்களையும் ஏவி விடுவதுதான் வேலையா? இதற்குப் பெயர் தான் சர்வசக்தியா?

 

கோயிலை இடிக்கிறவன் அயோக்கியன் என்றால், கோயிலைக் கட்டுகிறவன் இரட்டை அயோக்கியன் என்று ஏன் சொல்லக்கூடாது? ஆகவே, கடவுள் மறுப்பையும், கோயில் மறுப்பையும் கண்டு மனம் வேதனையடைகிறது. மனம் புண்படுகிறது என்பவர்கள் யோக்கியர்களா என்று சிந்திக்க வேண்டுகிறேன்.

 

- [14.07.1970- "உண்மை" இதழில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரை)

கண்ணகி கதை பெண்களை முட்டாளாக்குகிறது! - பெரியார்

 

கண்ணகி கதை பெண்களை முட்டாளாக்குகிறது!

இந்த நிகழ்ச்சியானது இதுவரைத் தமிழ் மக்களாகிய நம்மிடையே நடைபெற்று வந்த முறைக்கு மாறாகப் பகுத்தறிவு கொண்டு, திருத்தத்தோடு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

 

இப்போது இங்கு நடைபெற்ற இம்முறை நிகழ்ச்சியானது இதுவரை சட்டப்படிச் செல்லத்தக்கதாக இருந்ததை, இப்போது வந்துள்ள பகுத்தறிவாளர்கள் ஆட்சியானது சட்டப்படிச் செல்லுமென்றாக்கி இருக்கிறது. முதலில் நாம் அதற்கு நம் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்வது நம் கடமையாகும்.

 

நம்முடைய சமுதாயத்தில் இம்மாறுதலான நிகழ்ச்சியை நடத்துவதற்கான காரணத்தை முதலில் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். இதுவரை நம்மிடையே நடைபெற்று வந்த திருமணங்கள் யாவும் வைதிகத் திருமணங்களேயாகும். இப்போது இங்கு நடைபெற்றது பகுத்தறிவுத் திருமணமாகும். வைதிகத் திருமணத்திற்கும், பகுத்தறிவுத் திருமணத்திற்கும் உள்ள பேதம் என்னவென்றால், வேதத்தின் கருத்துப்படியானது வேத முறை என்றால் இந்து மத முறை. வேதம் என்பது பார்ப்பனருக்கு உரிமையானது. மற்றவர் பார்ப்பனரல்லாதார் தொடக் கூடாது, படிக்கக் கூடாது, கேட்கக் கூடாது, பார்க்கவும் கூடாது என்றிருக்கும் போது, வைதிகத் திருமணத்தைத் தமிழன் செய்து கொள்கிறானென்றால், அவன் தனது மானமற்றத் தன்மையையும், இழிவையும் நிலை நிறுத்திக் கொள்கின்றான் என்பதே பொருளாகும்.

 

வேதத்திற்கும், மதத்திற்கும், கடவுளுக்கும், ஜாதிக்கும் இங்கு இடமில்லை. இம்முறையில் அவற்றைக் குறிக்கும் எந்தக் காரியங்களும் நடைபெறுவது கிடையாது. பகுத்தறிவோடு அவசியத்தைக் கருதி, தேவையானவற்றைக் கொண்டு செய்யப்படுவதே இம்முறையாகும்.

 

மனிதன் தனது இழிவற்று வாழ வேண்டுமானால், கடவுள் - மதம் - புராணம் - இதிகாசங்களும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும். இவற்றையெல்லாம் ஒழித்தால் தான் நம் இழிவு - மானமற்றத் தன்மையும் நீங்கும். இந்நிகழ்ச்சியின் தத்துவம் பெண் சமுதாயம் ஆணிற்கு அடிமையல்ல, ஆண்களுக்குரிய அத்தனை உரிமைகளையும் பெண்கள் பெற வேண்டுமென்பதற்காகவேயாகும்.

 

பெண்ணடிமையை வலியுறுத்தவும் மக்களைப் பகுத்தறிவுவாதிகளாக்காமல் மடமையில் ஆழ்த்துவதாகவும், ஜாதிப் பிரிவினை, இழிவினை நிலைநிறுத்துவதாகவும் இருந்ததால் இதனை மாற்றிப் பெண்ணடிமையை நீக்கவும், மக்களைப் பகுத்தறிவுவாதிகளாகவும், ஜாதி இழிவுகளை ஒழிக்கவுமென்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு நடைபெற்று வருகின்றது.

 

இம்முறைத் திருமணங்களைச் சீர்திருத்தத் திருமணம், பகுத்தறிவு திருமணம், சுயமரியாதைத் திருமணம் - தமிழர் திருமணம் என்னும் பெயரால் 1926-முதல் சுமார் 40, 43-வருடங்களாக நடைபெற்று வருகிறது என்றாலும், இம்முறையானது சட்டப்படிச் செல்லாது என்று இருந்தது ஒரு பெரும் குறையாக இருந்தது.

 

இப்போது அமைந்திருக்கும் ஆட்சி தமிழர்களாட்சியானதாலும், திராவிடர் கழகக் கொள்கையை உடைய ஆட்சியானதாலும் இதனைச் சட்டப்படிச் செல்லுமென்றாக்கியுள்ளது. இம்முறையில் திருமணம் செய்யும் நாம் முதலில் இந்த அரசுக்கு நன்றி செலுத்துவது கடமையாகும்.

 

பெண்கள் ஆண்களுக்கு அடிமையாக இருப்பதற்கென்றே பிறப்பிக்கப்பட்டவர்கள். அவர்கள் உரிமையோடு ஆண்களுக்குச் சமமாக வாழக் கூடாதவர்கள் என்பதை வலியுறுத்தத் தான் நம்முடைய இலக்கியங்கள் என்பவைகள் இருக்கின்றன.

 

நாம் காட்டுமிராண்டிக் காலத்தில் காட்டுமிராண்டியாக மனிதன் இருந்த போது எழுதப்பட்டதுதான் நம் இலக்கியங்களாகும். நம் புலவர்கள் பெருமைப்படும் வள்ளுவன் பெண்களைப் பற்றி என்ன சொல்கிறான் என்றால், பெண் கடவுளைத் தொழ வேண்டும் என்கின்றான். மற்றும் புராணங்கள் - கடவுள் கதைகள், இலக்கியங்கள் எல்லாமே பெண்கள் ஆண்களுக்கு அடிமையாக இருக்க வேண்டியவர்கள் என்பதை வலியுறுத்துவதாகவே இருக்கின்றன. இந்தத் துறையில் ஒரு மாறுதல் ஏற்பட வேண்டுமென்று சொன்னதும் அதற்காகத் தொண்டாற்றியதும் நம் சுயமரியாதை இயக்கமேயாகும்.

 

பெண் சாகும் வரை தன் கணவனோடு இருக்கத் தக்கவள் என்று சொல்லி - ஆண்கள் எத்தனை பெண்களை வேண்டுமானாலும் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம், எவ்வளவு பெண்களோடு வேண்டுமாலும் சுகம் அனுபவிக்கலாம்.

 

ஆனால், பெண்கள் கணவனைத் தவிர மற்றவனை நினைத்தாலே கற்புக் கெட்டு விடும் என்கின்றான். நம் கடவுள் கதைகள் - புராணங்கள் - இதிகாசங்கள் யாவும் இதைத்தான் சொல்கின்றன. நம் கடவுள் கதைகளாக இருப்பதில் - ஒரு பக்தன் தன் மனைவியை இன்னொருவனுடன் தன் மனைவியை அடகுப் பொருளாக வைத்திருக்கின்றான் என்பது போன்று பல கதைகள் எழுதி வைத்திருக்கின்றான்.

 

நம் அரசு கண்ணகிக்குச் சிலை வைத்து நம் சமுதாயத்தை - குறிப்பாகப் பெண்கள் சமுதாயத்தைக் கேவலப்படுத்துவதாகும் என்று குறிப்பிட்டேன். ஏன் இப்படிக் குறிப்பிடுகின்றேன் என்றால், எதற்காக ஒரு பெண், தன் கணவன் இன்னொரு பெண்ணுடன் போனதற்காக உணவருந்தாமல், பாயில் படுக்காமல் இருக்க வேண்டும்? இது மடத்தனத்தைக் காட்டுகிறதே தவிர, கற்பைக் காட்டுவதாக இல்லை.

 

எந்த ஆணும் தன் மனைவி இன்னொருவனுடன் சென்றுவிட்டாள் என்பதற்காக எவனாவது உணவருந்தாமல், பாயில் படுக்காமல் இருக்கின்றானா? இருந்திருக்கின்றானா? என்றால் கிடையாது. மனைவிக்குக் கொஞ்சம் உடல் நிலை நலம் இல்லை என்று தெரிந்தாலே ஆண்கள் வேறு பெண்ணைத் தேட ஆரம்பித்து விடுகின்றனர். கண்ணகிக் கதை பெண்களை மடைச்சியாக்கப் பயன்படுமே தவிர, அறிவு வளர்ச்சிக்குப் பயன்படாது.

 

தமிழகத்தில், கற்புடையவள் கண்ணகி - அவளைப் பின்பற்றி அவளை வழிகாட்டியாகக் கொண்டு பெண்கள் வாழ வேண்டும் என்றால், தமிழகத்திலிருக்கிற மூன்று கோடி பெண்களில் கண்ணகி ஒருத்தித் தான் கற்பு உடையவள் என்றால், மற்றப் பெண்கள் எல்லாம் விபசாரிகள் என்பதுதானே பொருள். இதை மானமுள்ள எவனும், அறிவுள்ள எவனும் ஒத்துக் கொள்ள முடியாதே. எதற்காக ஒரு பெண் ஆணிற்கு அடிமையாக இருக்க வேண்டும்? அதற்கு என்ன அவசியம் என்பதை சிந்திக்க வேண்டுகிறேன்.

 

இரண்டாவது மூட நம்பிக்கையை வளர்ப்பது திருமணம் என்றால், நேரம் பார்க்க வேண்டும், நாள் - நட்சத்திரம் பார்க்க வேண்டும், சாமி கேட்க வேண்டும், பொருத்தம் - ஜாதகம் பார்க்க வேண்டும் என்பதன் மூலம் மடமையையும், சடங்குகள் என்பதாகச் சிறிதும் தேவையும், அவசியமும், சம்பந்தமும் அற்ற முறையில் பானைகள் அடுக்குவது, குத்துவிளக்கு வைப்பது, அம்மி - அரசாணி வைப்பது, ஓமம் வளர்ப்பது என்பதெல்லாம் எதற்காக என்று கேட்கக் கூடாது என்பதன் மூலம் மூடநம்பிக்கையையும் வளர்க்கின்றன. நேரம், காலம், பொருத்தம், ஜாதகம் எல்லாம் பார்த்துச் செய்யப்பட்டவை தான் சீதை, திரவுபதை, கண்ணகி, சாவித்ரி ஆகியோரின் திருமணங்கள் ஆகும் என்று கதை எழுதி இருக்கின்றார்கள். அந்தக் கதைகளில் இவர்கள் எப்படி எப்படி துன்பப்பட்டார்கள், என்னென்ன கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும்.

 

இந்தப் பொருத்தமும், ஜாதகமும், காலமும், நேரமும் ஏன் அவற்றைத் தடுக்க முடியவில்லை என்பதைச் சிந்தித்தால் இவை யாவும் நம்மை மடையர்களாக்கவும், மூட நம்பிக்கைக்காரர்களாக்கவும் பார்ப்பனர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டவையே யாகும்.

 

அடுத்தது ஜாதி இழிவைப் பாதுகாப்பது. ஒருவனுக் கொருவன் உயர்ந்தவன் தாழ்ந்தவன் - தீண்டப்படாதவன், பஞ்சமன் - சூத்திரன் என்பதை வலியுறுத்தக் கூடிய வகையில் நம்மை விட உயர்ந்தவன் என்று பார்ப்பானை அழைத்து அவனைக் கொண்டு திருமணம் செய்வது என்பது நம் ஜாதி இழிவை நிலை நிறுத்துவதேயாகும்.

 

சுயமரியாதை இயக்கத் தொண்டின் காரணமாக இப்போது ஜாதி விட்டு ஜாதி செய்யும் திருமணங்கள் 100-க்கு 50-நடைபெறுகின்றன. பெண்கள் நிறைய படிக்க ஆரம்பித்தால் இன்னும் இது அதிகமாகும். பெண்கள் 20, 22-வயது வரைப் படிக்க வேண்டும். அத்தோடு தங்கள் வாழ்விற்கான ஒரு தொழிலையும் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் திருமணம் ஆனாலும் பெண்கள் ஆண்களோடு சமத்துவமாக வாழ முடியும்.

 

இதுவரை அமைந்த ஆட்சிகளின் இலட்சியம் என்னவென்றால், மக்களைப் படிக்கவிடாமல் பாதுகாப்பதோடு, மதம், ஜாதி, சாஸ்திரம், பழமை ஆகியவற்றிலிருந்து மாறாமல் நம் மக்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதேயாகும். நேற்று வரை நடைபெற்ற ஆட்சி இதைக் காப்பதாகத் தான் இருந்தது. 

இப்போது வந்திருக்கும் தி.மு.க ஆட்சிதான் இதை உடைத்தெரிந்து சுயமரியாதைத் திருமணத்தைச் சட்டபூர்வமாக்கி இருக்கிறது.

 

மணமக்கள் தங்கள் ஒப்பந்தத்தில் கூறியபடி சமத்துவத்தோடு பழக வேண்டும். முட்டாள்தனமான, மூடநம்பிக்கையான, காட்டுமிராண்டித் தன்மையுடைய பண்டிகைகள், விழாக்கள் கொண்டாடக் கூடாது. வரவுக்கு அடங்கிச் சிக்கனமாகச் செலவிட வேண்டும். பொதுத் தொண்டு செய்வதுதான் இல்லறம் என்று கருத வேண்டும். கூடுமான வரையில் குழந்தை இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். முடியவில்லையென்றால் ஒன்று இரண்டு அத்தோடு நிறுத்திவிட வேண்டும்.

 

                     ------------- ---------------------- 09.03.1969 அன்று பூதலூரில் நடைபெற்ற திருமணத்தில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய அறிவுரை. ”விடுதலை”, 17.03.1969