Search This Blog

30.10.15

பஞ்சமர்களின் பரிதாப நிலை

பஞ்சமர்களின் பரிதாப நிலை

பரிதாபத்துக்குரிய பஞ்சமர்களின் வாழ்வின் சர்வ பாகத்தில்தான் கல் நெஞ்சம் படைத்த மிராசுதார்கள் மகத்தான கொடுமைகள் செய்கிறார்களென்றதில்லை. இன்னும் அவர்கள் ஒத்து வாழாதபடி பல சூழ்ச்சிகளையும் செய்திருக்கிறார்கள். பறை பதினெட்டு ஜாதி என்ற ஒரு கற்பனையை செய்து அவர்களிடம் ஒற்றுமை நிலவா வண்ணம் செய்திருக்கும் குழ்ச்சி மிக மிக பரிதாபகரமானதாகும்.


பரிதாபமே உருவாயமைக்க இந்தக் கூட்டத்துக்கும் இந்த பல ஜாதி கற்பனை அவர்களின் மனதை இறுகப்பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. எப்படி தாங்கள் மிராசுதார் கூட்டத்துக்கே உழைத்துப்போட ஜென்ம மெடுத்திருப்பதாக கருதுகிறார் களோ அதேபோல்  தாங்கள் பல ஜாதிகள்தான் என்ற உணர்ச்சியையும் நியாயமாகவே கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பஞ்சமன், பறையன், பள்ளன், வெட்டியான், கோலியன், தச்ச வரத்தான், அச்சு வேளாளன், தீயன், வள்ளுவன் போன்ற பெயர்களையுடைய ஜாதிகள் இந்த கற்பனையின் பாற்பட்டது தான். இக்கூட்டத்துக்கு கடவுள் வழிவந்ததாக சொல்லும் சில மகான்களால் அதாவது தோழர் காந்தி போன்ற மகான்களால் திருக்குலத்தான் என்றும் ஹரிஜனன் இருவிதமான ஜாதிகளை சமீபகாலத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த ஜாதி வேற்றுமையை கொடுத்திருப்பதற்கு மூலகாரணம் அக்கூட்டத்தின் ஒற்றுமையை பங்கப்படுத்துவ தோடு பிரஸ்தாப வேற்றுமையை பலப்படுத்தி மிராசு தாரன் உடல் நலுங்காமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடவும், கொடுமைகளை செய்யவும், ஒரு பெரிய சவுகரியமாய் இருக்கிறது.

இந்த ஜாதிப் பிரிவினைகளை அடிப்படையாக வைத்துக் கொண்டு மிராசுதாரர்கள் தங்கள் காரியத்தை சாதித்து கொள்வது, உடல் நோகாமல் உட்கார்ந்து தின்பது போன்ற வைகளை அபிவிருத்தி செய்து கொள்வது வெகு விந்தை யானது. ஒரு குறிப்பிட்ட மிராசுதாரனுக்கு சில பஞ்சமர்கள் அடிமை வேலை செய்வதாக வைத்துக் கொள்வோம்.

இவர்கள் அடிமை வேலையில் ஏதாவது தவறுதல் செய்து விட்டாலோ அல்லது தவறுதல் செய்து விட்டதாக மிராசுதார் உணர்ச்சியில் கருதி விட்டாரோ அதற்கு செய்யும் பல தண்டனைகளில் ஜாதியைக் காட்டி கண்ட படி திட்டுவது, கீழ் ஜாதிக்காரனை விட்டு மான பங்கப்படுத்தச் சொல்வது போன்ற கொடுமைகளும் ஒன்றாகும்.

ஒரு பறையன் செய்த குற்றத்திற்கு பறையனை விட கீழ் ஜாதியாக கருதும் வெட்டியானைக் கொண்டு வைவது, அதாவது வெட்டியாரப் பயலை விட்டு உதைக்கக் சொல், வெட்டியாரப்பயலை விட்டு மயிரை அறுக்கச் சொல், வெட்டியாரப் பயலை விட்டு கட்டி வைத்து உதைக்கச்சொல்,
என்பது போன்ற மிக இழிவான வார்த்தைகள் பேசி திட்டுகிறர்கள், ஜாதி பேத உணர்ச்சி மிகுந்த பஞ்சமர்களுக்கு, கீழ் ஜாதிக்கார வெட்டியானை காட்டி ஆண்டைமார்கள் பேசிவிட்டார்களே என்று மனதை ரொம்பவும் புண்படுத்திவரும்.
செய்கையில் நடந்துதுவிட்டால் மனம் நொந்துவிடும். கீழ்ஜாதியாக கருதிக்கொண்டிருக்கும் வெட்டியான்களுக்கு மேல் ஜாதிக்காரர்களை கேவலப்படுத்துவதற்கு தங்களை ஏவிய பெருமை கிடைத்ததற்கு ஆண்டைமார்களால் கிடைத்ததென்ற பெருமைக்காக ஆண்டைமார்களை போற்றுவார்கள்.
இப்படியே பறை பதினெட்டு ஜாதியிலும் நிகழுவதாகும். சோத்துக்கு தாளம் போடும் இக்கூட்டத்துக்கிருக்கும் ஜாதிப் புத்தியை பாருங்கள். இந்த மனப்பான்மையை மிராசுதார்கள் பலப்படுத்திய ஒரு பாவமே அக்கூட்டத்தின் அடிமைச்சங்கிலி என்றும் அறுபடாமலிருந்து கொண்டிருக்கிறது.
இந்தப் பொல்லாத ஜாதிபாகுபாட்டால் இன்னும் சில அபாயங்கள் அவர்களுக்கிருந்து கொண்டிருக்கிறது.
இக்கூட்டத்தினரை என்றும் மீளாப்படுகுழியிலாழ்த்தும்படியான புரோகிதக் கோட்பாடுகளும் தாண்டவமாடுகின்றன.
இவர்களுக்குள்ளேயே வள்ளுவர் என்ற கூட்டத்தார் மிக உயர்ந்தவர் களாகவும், குருக்கள்களாகவும் கருதிக்கொண் டிருக்கிறார்கள் இக்கூட்டத்தார் ஜோசியம், ஆரோடம், கைரேகை, புரோகிதம், முதலான தொழில்களையே பெரும்பாலும் கொண்டவர்கள். வள்ளுவக்கூட்டத்தார்.
குறளின் ஆசிரியரான திருவள்ளுவர் மரபின் வழிவந்ததாக சொல்லி கொள்கிறார்கள் என்றாலும், உயர் ஜாதியினர்கள் இக்கூட்டத்தாரையும் தீண்டத்தகாதவர்களாவே கருதிக் கொண்டிருக்கிறர்கள். தங்களை உயர் ஜாதியார் சர்வ துறையிலும் கேவலப்படுத்துகிறார்களே என்ற மான வெட்கமில்லாமல் பஞ்சம சகோதரர்களை.
இந்த ஜாதிமான்கள் (வள்ளுவர்கள்) எல்லாத்துறையிலும் விலக்கிக் கொண்டிருப்பது வெகுவிந்தையானது.
பரிதாபத்துக்குரிய பஞ்சம சகோதரர்களுக்கு இவ்வள்ளுவக் கூட்டத்தார் மோட்ச கை காட்டி மரங்களாம்! எப்படி உயர் ஜாதி இந்துக்களுக்கு பிராமணோத்தமர்கள் மோட்ச கை காட்டிகளோ அதே போல் வள்ளுவர்கள் பறை பதினெட்டு ஜாதிக்கும் மோட்ச கை காட்டிகளாகும்.
பறை பதினெட்டு ஜாதியின் நன்மை தீமைகளுக்கு பிராய சித்த பிம்பங்கள் வள்ளுவர்கள். இந்த வள்ளுவர்கள் கூட்டத்தாரை உயர்வாகக் கருதிக்கொண்டிருக்கும் அடிமை ஜாதியார்கள் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் மிக குறைந்த வருவாயிலும் ஒரு பகுதியை வருஷ வர்த்தனை என்ற பெயரால் பொதுவாகவும்,
அவ்வப்போது ஏற்படும் அதாவது புரோகித கற்பனையால் ஏற்பட்டிருக்கும் சில்லரை சடங்குகளின் பெயரால் சில்லறையாகவும் கொடுத்துக் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அது ஒரு பக்கமிருக்கட்டும். அப்பித்து பலப்பட்டி ருப்பதால் சில காலத்துக்கு கிடைக்கும் கொஞ்ச வருமானத்தையும் கொடுத்து விட்டு பட்டினி கிடக்கும் காட்சி மிக பரிதாபகரமானதாய் இருக்கிறது.
ஆகவே பஞ்சமர்களுக்குள்ளும் ஜாதிப்பிரிவினயை அனுஷ்டிப்பது மிராசுதார்கள் குதிரை ஏறவும், வள்ளுவ புரோகிதர்கள் இவர்களை மென்மேலும் பைத்தியக்காரர் களாக்கவும் காட்டு மிராண்டிகளாக்கவும் ஓர் பெரிய வசதியாய் இருக்கிறது.
அதோடும் இந்த பெரும் கற்பனைகளை பரிதாப ஜாதிக்கு புகட்டிய உயர் ஜாதியாருடைய அடிப்படையான நோக்கமெல்லாம் தங்கள் பெண்டாட்டி பிள்ளைகள் பல்லாண்டு பல்லாண்டு ஷேமமாய் இருந்த விடத்திலிருந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கவும் முன் ஜாக்கிரதையாக செய்யப்பட்ட சூழ்ச்சி என்பதை பரிதாப கூட்டத்தார் பூரணமாக உணரவேண்டும். பரிதாப ஜாதியாரின் மாறுதலுக்கு பாடுபடுபவர்கள் இக்கொடுமைகளையும் ஆழ்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.
                        --------------------------------------------------(புரட்சி 1934)

29.10.15

பார்ப்பனிய ஒழிப்புத் திருநாள்-பெரியார்

பார்ப்பனிய ஒழிப்புத் திருநாள்


சுயமரியாதை இயக்கத்தின் சுமார் 10 வருஷகால வேலையின் பயனாய் பார்ப்பனியம் ஒரு அளவுக்காவது ஆட்டம் கொடுத்துவிட்ட விஷயம். நாம் எடுத்துக் காட்ட வேண்டிய அவசியமில்லை என்றே கருதுகிறோம்.
ஆன போதிலும், சமுதாய விஷயங்களில் பார்ப்பனியம் எவ்வளவு பகிஷ்கரிக்கப் பட்டிருக்கின்றதோ, அதில் 8இல் ஒரு பங்கு கூட அரசியல் விஷயத்தில் பகிஷ்கரிக்கப் பட்டதாகச் சொல்ல முடியாது.

அரசியலில் ஜஸ்டிஸ் கட்சி பார்ப்பனர்களுக்கு விரோதமாய் வேலை செய்வது என்று பெயர் வைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் அதன் தலைவர்கள் என்பவர்களில் பலர், தனிப்பட்ட முறையில் தங்கள் சுயநலத்திற்காக எதையும் விற்றுக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.

தோழர் முத்தையா முதலியார் அவர்கள் வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவத் திட்டம் அரசாங்க உத்தரவு மூலம் போட்ட காரணத்திற்காகவே பார்ப்பனர்கள் அவரை ஒழிக்கச் செய்த சதியில் சில ஜஸ்டிஸ் கட்சிக் காரர்களும் உள்உளவாய் இருந்ததோடு, பார்ப்பனரல்லாதார் கட்சியின் பயனாய் முதல் மந்திரி தானம் பெற்ற தோழர் முனிசாமி நாயுடு அவர்கள் வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்திற்கு விரோதமாய் இருந்து வந்ததுடன் தனது தானத்தைக் காப்பாற்ற பார்ப்பனர்களுக்கு அடிமையாக வேண்டிய நிலையையும் அடைந்தார்,  அதன் பயனையும் அடைந்தார். என்றாலும், இப்போது ஜடி கட்சியில் பார்ப்பனர்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளவும் ஏற்பாடாகி வருகிறது.


இது எப்படியோ இருக்கட்டும். தோழர் முத்தையா முதலியார் அவர்கள் ஏற்படுத்திய வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவ உத்தரவை ஜடி கட்சி அரசாங்கம் இப்போது மறுபடியும் பிரசுரித்திருப்பது போற்றத்தக்கதேயாகும்.
இன்றைய தினம் எந்த ஊரில், டவுனில் எடுத்துக் கொண்டாலும் வாசல்கூட்டி, பியூன் ஆகியவர்கள் போன்ற உத்தியோகம் போக பாக்கி உத்தியோகங்களில் பார்ப்பனர்கள் தான் 100க்கு 80பேர், 90 பேர்கள் இருந்து வருகிறார்கள்.

அதிலும் நீதி இலாகாவாகிய முன்சீப்பு, சப் ஜட்ஜு, ஜில்லா ஜட்ஜு முதலியவைகளும், நிர்வாக இலாகாவாகிய போலீ டிப்டி சூப்பிரண்டெண்ட், சர்க்கிள் இன்பெக்டர், சப் இன்பெக்டர் ஆகியவற்றிலும் பார்ப்பன ஆதிக்கமே தலைசிறந்து நிற்பதுடன் பார்ப்பனரல்லா தார் முயற்சியையும், முன்னேற்றத் தையும் ஒழிக்கவும், தடுக்கவும் அவைகளின் மூலம் எவ்வளவு காரியம் செய்ய வேண்டுமோ அவ்வளவு காரியங்கள் நெஞ்சில் ஈரமில்லாமல் வன்னெஞ்சத் துடன் ஆங் காங்கு செய்யப்பட்டும் வருகின்றதானது எவரும் அறியாததல்ல.
அரசாங்கத்தார் ஒவ்வொரு இடத்திலும் உத்தியோ கங்களில் பார்ப்பனர், பார்ப்பனரல்லாதார் நிலைமை சரிவரக் காக்கப் படுகிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். அதிகாரிகளைக் குறைந்த அளவாவது பார்ப்பனரல்லாதார் பிரதிநிதித்துவம் கவனிக்கப்பட இடமிருக்கும் படி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

உதாரணமாக ஒரு ஊரில் டிப்டி கலெக்டர் பார்ப்பனரா யிருந்தால் தாசில்தார் பார்ப்பனரல்லாதாராய் இருக்கும்படியும், சப்இன்பெக்டர் பார்ப்பனராயிருந்தால் சர்க்கிள் இன்பெக்டர் பார்ப்பனரல்லாதாராயும், ஜில்லா ஜட்ஜ் பார்ப்பனராயிருந்தால் சப் ஜட்ஜ் பார்ப்பனரல்லாதாராயும் மற்றும் இதுபோல் அதிகாரங்கள் இருக்கும்படி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.


அப்படி இல்லாதவரை, அரசியலினாலும், தேசியத்திலினாலும், வகுப்பு உணர்ச்சி தாண்டவமாடும் இக்காலத்தில் பல வகுப்பு மக்களுக்கு பந்தோபது இருக்குமென்று கருதமுடியாது.

அரசாங்கம் சம்பந்தமில்லாத வேறு பல விஷயங்களில் கூடியவரை பார்ப்பனரல்லா தார்கள் விழித்துக் கொண்டார்கள் என்றே சொல்லலாம்.
உதாரணமாக இப்போது நடைபெற்று வரும் முனிசிபல் எலக்ஷன்களில் பார்ப்பனக் கோட்டைகளாயிருந்த சேலம், திருப்பூர் முதலிய இடங்களில் ஒரு பார்ப்பனர் கூட வரமுடியாமல் போனதைப் பார்த்தால் அங்குள்ள காங்கிர ஆதிக்கமும், பார்ப்பன ஆதிக்கமும் எவ்வளவு என்பது விளங்கும்.
பெண்களும், ஆதிதிராவிடர்களும் ஒவ்வொரு முனிசிபாலிட்டியிலும் தானம் பெற்றார்கள் என்றால், அது வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தின் பெருமையாலேயே அல்லாமல் ஜனங்களுக்குச் சமரச உணர்ச்சி ஏற்பட்டதாலல்ல என்பதை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
ஈரோடு அர்பன் பாங்கி சமீபகாலம் வரை பார்ப்பன ஆதிக்கத்தில் இருந்தது என்றாலும் இந்த வருஷம் மேற்படி பாங்கு தேர்தலில் ஒரு பார்ப்பனருக்குக் கூட இடம் இல்லாமல் போய்விட்டது என்பதோடு ஒரு பெண் டைரக்டரும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக் கின்றதானது மகிழ்ச்சிக்குரியதாகும்.

இவ்வளவு இருந்தாலும் சில இடங்களில் தானங்கள் பெறப் பார்ப்பனர்கள் கையில் ஆகவில்லையென்றாலும் சிலர் சில பார்ப்பனரல்லாதாரைப் பல வழிகளில் தாங்கள் வழிப்படுத்திக் கொண்டு கட்சிகள் தகராறுகள் உற்பத்தி செய்து தாங்கள் தானத்தில் இருந்தால் என்ன நடக்குமோ அதுபோல் செய்து வருவது இன்னும் குறைந்தபாடில்லை.

நாட்டில் வகுப்பு உணர்ச்சி ஏற்பட்டிருப் பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. அதிலும் தங்களைப் பிறவியிலேயே உயர்ந்த ஜாதி என்று கருதிக் கொண்டு மற்றவர்களைத் தாழ்ந்த ஜாதியாக கருதிக் கொண்டிருக்கிறவர்களி டத்தில், தாழ்ந்த ஜாதிக்காரர்களாய் கருதப்படு கிறவர்கள் துவேஷமும் வெறுப்பும் இல்லாமல் இருக்கக் கூடும் என்று எதிர்பார்ப்பது மனித இயற்கைக்கு விரோதமானது.

உதாரணமாக ஒரு பிராமணன் என்பவனிடம் ஒரு சூத்திரன் என்பவன் துவேஷமாயிருக்கிறான் என்பது ஒரு நாளும் ஆச்சரியமான காரியம் ஆகாது. மற்றது ஆச்சரியமான காரியமென்றால் ஒரு பிராமணன் என்பவனிடம் ஒரு சூத்திரன் என்று அழைக்கப்படுகிறவன், தீண்டப்படாதவன் என்று அழைக்கப்படுகிறவன் துவேஷ மில்லாமல், வெறுப்பு இல்லாமல் இருந்து வருவதுதான் ஆச்சரியப்படத்தக்கதாகும்.

ஆதலால் ஜாதிப் பிரிவு சம்பந்தமான உயர்வு, தாழ்வு இருக்கும் வரை நாட்டில் துவேஷமும், வெறுப்பு வகுப்பு உணர்ச்சி ஆகிய காரியங்களும் ஒரு வகுப்பாரால் ஒரு வகுப்பு கஷ்டமடையும் காரியங்களும் எதிர்பார்த்துதான் இருக்க வேண்டும்.

உதாரணம்

இதற்கும் ஒரு உதாரணம் கூறிவிட்டு இதை முடிக்கின்றோம்.

தோழர் எ. குஞ்சிதம் குருசாமி அம்மாளை யாவருக்கும் தெரியும். அந்தம்மாள் பி.ஏ. எல்.டி. பாஸ் செய்தவர்கள். அதிலும் யோக்கியதா பட்சத்தோடு உயர்ந்த வகுப்பில் பாஸ் செய்தவர்கள். அவர்களின் கல்வித் திறமை, போதிக்கும் திறமை, பிள்ளைகளிடம் அன்பாயிருக்கும் திறமை சரீரப்பிரயாச விளையாட்டுகளில் உள்ள திறமை முதலிய வற்றை அந்தம்மாள் வேலை செய்த பள்ளிக்கூட தலைமை உபாத்தியாயரின் நற்சாட்சிப் பத்திரத்தில் காணலாம்.

இப்படிப்பட்ட அம்மாள் மைலாப்பூரில் ஒரு பார்ப்பன ஆதிக்கமுள்ள பள்ளிக்கூடத்தில் உபாத்தியாயராக மாதம் 70 ரூபாய் சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார்.

அந்தம்மாள் யாதொரு தப்பிதமும் செய்துவிடவில்லை. இரண்டொரு இடங்களில் பகுத்தறிவு பிரசங்கங்கள் செய்தது தவிர யாதொரு பாவத்தையும் அறியார். அப்படிப்பட்டவர் களைத் தோழர் பி.எ. சிவசாமி அய்யர், டி.ஆர், வெங்கிட்டராம சாதிரி, சி.பி. ராமசாமி அய்யர், அல்லாடிக் கிருஷ்ணசாமி அய்யர் போன்றவர்கள் நிர்வாகக் கமிட்டியாய் இருக்கும் பள்ளிக் கூடத்தில், அந்தம்மாளுக்கு இனி வேலை இல்லை என்று நோட்டீ கொடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார்கள் என்றால், வகுப்பு உணர்ச்சியில் மக்கள் பாதிக்கப்படாமல் இருக்க முடியுமா என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.

இந்தப்படி ஒரு பார்ப்பனரல்லாதார் ஆதிக்கமுள்ள தாபனங்களில் இருந்து, தகுந்த ஒழுக்கக் குறைவுள்ள ஒரு குற்றத்துக்காக ஒரு பார்ப்பனரை நீக்கிவிட்டால் அக்கிரகாரம் முதல் கொண்டு சர்க்கார் அதிகாரிகள் - ஹைகோர்ட்டு வரை அந்த தாபனத்தின் மீது பழி வாங்க நினைக்கிறார்கள். பிராமணத் துவேஷம் பிராமணத் துவேஷமென்று கூப்பாடு போடு கிறார்கள்.

பார்ப்பனர்கள் தங்கள் ஆதிக்கத்தில் இருக்கிற எந்த தாபனங்களிலாவது 100க்கு 10 வீதமாவது பார்ப்பனரல்லாதார் களுக்கு வேலை கொடுக்கிறார்களா எனப் பார்த்தால் வகுப்பு துவேஷம் யாரிடத்தில் இருக்கிறது என்பது விளங்கும்.


ஆதலால் பார்ப்பனரல்லாத மக்கள் இனியாகிலும் இவ்விஷயங்களை உணர்ந்து அதற்குத் தகுந்தபடி நடந்துகொள்ள முயற்சிப்பதுடன், காந்தி ஜெயந்தி, கிருஷ்ண ஜெயந்தி, ஹரிஜன நாள், ஏகாதிபத்திய ஒழிப்பு நாள்,
மே நாள் என்பன போன்ற நாள்களை வருஷத்துக்கு ஒரு நாள் கொண்டாடுவது போல் பார்ப்பன ஆதிக்கம் ஒழிப்பு நாள் என்பதாக வருஷத்தில் ஒரு நாள் கொண்டாட ஏற்பாடு செய்ய வேண்டுமென்றும், அதை அடுத்து வரும் தீபாவளிக்கு அடுத்த நாளோ, அல்லது முந்திய நாளோ வைத்துக் கொள்வது நல்லது என்றும் அபிப்பிராயப்படுகிறோம்.

இத்தினங்களில் ஆங்காங்கு கூட்டம் போட்டு பார்ப்பன ஆதிக்கக் கொடுமை, சமுதாயத்திலும், அரசியலிலும் இருப்பதை மக்களுக்கு எடுத்துக்காட்டித் தீர்மானங்களை நிறைவேற்றி, அரசாங்கத்துக்கும் பத்திரிகைகளுக்கும் அனுப்ப வேண்டிய வேலையை அத்திருநாள் கொண்டாட்ட வேலையாக வைத்துக் கொள்ளலாம் என்றும் அபிப்பிராயப்படுகின்றோம். இன்னநாள் என்பதைப் பின்னால் உறுதிபடுத்துகிறோம்.

----------------------- தந்தைபெரியார் ”பகுத்தறிவு” - துணைத்தலையங்கம் - 30.09.1934

28.10.15

மனுதர்ம ஆட்சி வேண்டாம்! மனித தரும ஆட்சியே வேண்டும்!!கம்யூனிஸ்ட் கடவுளை ஒழிப்பது என் கொள்கை என்று சொல்வானா?-பெரியார்

மனு ஆட்சிக் கொண்டு வரவே பார்ப்பனரும் எதிர்க் கட்சிகளும் முயலுகின்றனர்!

பேரன்பு மிக்க தலைவர் அவர்களே! தாய்மார்களே! தோழர்களே! இதற்கு முன்பாக இந்த ஊருக்கு ( காரிப்பட்டி) வந்து பேசும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைக்கவில்லை. எனக்கு முன்பு பேசிய தோழர்கள் சொன்னது போல், சென்ற தடவை வந்து மழையினால் பேசமுடியாது போய்விட்டது. இங்கு வந்த சமயத்தில் பல ஊராட்சிமன்றங்கள் சார்பில் வாழ்த்துப் பத்திரம் எனது தொண்டினைப் புகழ்ந்து வாசித்தளித்தார்கள். அவை எல்லாம் எனது கருத்துக்கு எதிர்காலத்தில் எந்தப் பயமுமில்லை என்கிற துணிவு வருவதால் பெருமையுடன் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். ஏன்? நான் கடவுள் பக்தனல்ல. தேச பக்தனல்ல. அரசியல்வாதியல்ல.

பெரும்பாலோர் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமான கடவுள் கதைகளையெல்லாம் சொல்லி அதிலுள்ள ஆபாசங்களை விளக்கிப் போட்டு உடைக்க வேண்டும் என்பவன். ரிஷிகள், மகான்கள் என்பவர்களை எல்லாம் வெங்காயம் என்பவன். எனக்கு ஊர் ஊராகப் பாராட்டுப் பத்திரங்கள் தருகிறார்கள் என்றால் அதிசயமல்லவா? இதுவரைக் கணக்குப் பார்த்தால் ஊராட்சி மன்ற வரவேற்பு 3000- க்கு மேல் இருக்கும். வாரிப்போட்டுள்ளேன். முனிசிபாலிட்டிக்காரர்கள் (நகராட்சி) அழைத்தால் 25- ருபாய் தர வேண்டும் என்கிறேன்! தருகிறார்கள். நான் சொல்வதைக் கேட்டு நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.

நமக்கு இப்போது என்ன குறைவு? கடவுளுக்குக் குறைவா? முனிவர்களுக்கு மகான்களுக்குக் குறைவா? இல்லை. சந்நிதானம் (குன்றக்குடி அடிகளார்) சொன்னது போல அறிவுக்குத் தான் பஞ்சம் - குறைவு! இன்று அரசியலில் கூட இன்னும் கொஞ்சம் குறைக்க வேண்டும் என்கிற அளவு உரிமை கிடைத்துள்ளது. 21- வயது வந்தால் ஓட்டுரிமை கிடைத்து விடுகிறது. நீங்கள் பார்த்தால் தான் காமராசர் ஆட்சிக்கு வரமுடியும். நீங்கள் மனது வைத்தால் தான் இராஜேந்திர பிரசாத் பதவியில் இருக்க முடியும். இதைவிட என்ன வேண்டும்? நாட்டில் நஞ்சை புஞ்சைக்குக் குறைவா? எல்லாத் துறைகளிலும் குறைவில்லை.

ஆனால், அறிவுத் துறையில்தான் நாம் மிகமிகப் பிற்போக்கான நிலையில் உள்ளோம். நான் காங்கிரசில் இருந்து பாடுபட்டவன். 1919- இல் 1920- இல் ஜஸ்டிஸ் கட்சிக்குச் செல்வாக்கு இருந்தது. அவர்கள் பார்ப்பனர்களை வெளுத்து வாங்கி விட்டார்கள். பார்ப்பனர்களுக்கு மேடையில்லை. வீதியில் போக முடியாது. அப்படி இருந்த நேரத்தில் நான் ஏதோ முட்டாள்தனமாகக் காங்கிரசில் சேர்ந்தேன். போனதும் நான் தலைவன் ஆகிவிட்டேன். 'தேசபக்தி' என்று சொல்லி ஏமாற்றிவிட்டார்கள். தேசம் என்று ஒன்று இல்லை. எப்படி இல்லாத கடவுளைச் சொல்லுகிறானோ அது போலத்தான் நாங்கள் சேர்ந்து தொண்டாற்ற 2,3- ஆண்டுகள் வெளுத்து வாங்கி ஜஸ்டிஸ் கட்சியை (நீதிக்கட்சியை) ஒழித்தேவிட்டோம்.

கடைசியாக 'மக்களுக்குக் காங்கிரஸ் ஒன்றுதான் கோயில்.' அதுதான் எல்லாம் என்று நினைக்கும்படியாக ஆகிவிட்டது. அந்த நிலை உண்டாகி இப்போது நின்றால் ஓட்டு நமக்குத்தான் என்றதும், காங்கிரசு பார்ப்பனர்கள் தேர்தலுக்கு நிற்க வேண்டும் என்றார்கள். நான் "இத்தனை நாளும் சட்டசபைக்குப் போவதைக் கேலி செய்துவிட்டு இன்று நிற்கிறேன் என்கிறீர்களே!" என்று சண்டை போட்டேன். நாம் பதவிக்குப் போக வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல; தேசத் துரோகிகள் ஆட்சிக்கு வரவிடாமல் செய்துவிட வேண்டும் என்று பித்தலாட்டம் பேசினார்கள்.

பிறகு நான் அப்படி நிற்பது என்றால் 50-சதவிகிதம் பார்ப்பனர் அல்லாதாருக்கு (கல்வியிலும், அரச அலுவல்களிலும் இடம்) ஒதுக்கித் தரவேண்டும் என்று தீர்மானம் காஞ்சீபுரம் மாநாட்டில் கொண்டு போனேன். அந்த மாநாட்டுத் தலைவராக திரு. வி.கலியாண சுதந்தரம் தான் இருந்தார். இருந்தும் அவரை மிரட்டி அந்தத் தீர்மானம் கொண்டு வராதபடிச் செய்து விட்டார்கள். அப்போது தான் நான் காங்கிரசை விட்டு வெளியேறி பார்ப்பனரல்லாதாருக்கு வகுப்புவாரி நீதி வழங்குகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.

வெளியில் வந்து பிரச்சாரம் செய்தேன். ஆனால் காங்கிரசை முதலில் மக்கள் மனதில் பதிய வைத்து விட்டதால் அதை ஒழிக்க முடியவில்லை. பின் ஜஸ்டிஸ்கட்சியின் தலைவனாக ஆனேன். இந்த வகுப்புவாரி நீதியை ஜஸ்டிஸ் கட்சியைக் கொண்டு சட்டம் செய்தோம். பிறகு பல தந்திரம் செய்து ஜஸ்டிஸ் கட்சியை ஒழித்தார்கள். வெள்ளைக்காரரன் போகும்போது காங்கிரசிடத்தில் நாட்டை ஒப்புவித்தான். தமிழர்களுக்கு வகுப்புவாரி ஏற்பாட்டின்படி கிடைத்த கல்வி, உத்தியோகத்தில் சலுகையை ஒழித்தார்கள். அரசமைப்புச் சட்டத்தையே அதற்கானபடி பார்ப்பனர்கள் ஏற்பாடு செய்து கொண்டார்கள்.

இவற்றையெல்லாம் எடுத்துக் காட்டித்தான் அரசமைப்புச் சட்டத்தை எதிர்த்துச் சிறைக்குச் சென்றோம். தோழர்களே! நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டும். இன்று பல கட்சிகள் உண்டு. அவர்களுக்கெல்லாம் சட்டசபைக்குப் போய்ப் பொறுக்கித் தின்னலாம் என்பது தவிர கொள்கை என்பது இல்லை.

கம்யூனிஸ்ட்டைக் கேட்டால், பணக்காரனை ஒழித்து (ஆலை) மில்லைத் தொழிலாளிக்குச் சுவாதீனம் (தனி உரிமை) செய்கிறேன் என்பான். அது முடியாது. பணக்காரன் - ஏழை என்பது சும்மா தூங்கி விழிப்பது போல்.

இன்று பணக்காரன் நாளைக்கு அன்னக்காவடி இன்று அன்னக்காவடி நாளை பணக்காரன். இதை ஒழிக்கிறது என்ன? அது கடைசி வேலை. பார்ப்பான் பிறந்தது முதல் கட்டைக்குப் போகிறவரை எவ்வளவு கேவலமாக இருந்தாலும், என்ன இழிதொழில் செய்தாலும் அவன் பார்ப்பான்தானே? அவனை ஒழிக்கிறேன், ஜாதியை ஒழிப்பதுதான் என் கொள்கை என்று சொல்ல முடியுமா?

கம்யூனிஸ்ட் என்றால் கடவுள் இல்லையென்று அர்த்தம். கடவுளை ஒழிப்பது என் கொள்கை என்று சொல்வானா? பார்ப்பான் என்று வாயில் சொல்வானா? அவனுக்கு அண்ணன் தான் கண்ணீர்துளி! (தி.மு.க) எங்களிடம் இருக்கும் போது பார்ப்பானை அயோக்கியன் என்றவன்! இப்போது கூடிக்குலவுகிறான். சோஷியலிஸ்ட் தான் என்ன? சோஷியலிச பாணி என்று சொல்கிற காங்கிரஸ்காரன் கூட நிற்க யோக்கியதை உண்டா? கம்யூனிஸ்ட்டுக்கு இப்போது பேச வாய் இல்லையே! காங்கிரஸ்காரன் இப்போது காரியத்தில் செய்துவருகிறான். அவன் காரியம் செய்யும் போது அய்யய்யோ என்னடா செய்வது என்று, ஏன் 30- ஏக்கர்? 15- போதாதா? என்று கேட்கிறானே தவிர, வேறென்ன செய்கிறான்? உள்ளபடியே காங்கிரஸ்காரன் இன்று மதரையில் - இப்போது சாதியை ஒழிப்போம் என்று கொள்கை வகுத்துள்ளான். இந்த அளவுக்குக்கூட எதிர்க்கட்டு என்பவன் யார் இருக்கிறான்?

நீங்கள் யோசிக்க வேண்டும்! அரசியல் என்பது எந்தக் காலத்திலும் இல்லை. சேர, சோழ, பாண்டியன் காலம் முதல் அரசியல் இல்லை. காந்தி என்ன சொன்னார் - "வருணாசிரம தருமத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும், வருணாசிரம தருமப்படி நடக்கிற அமைப்புத்தான் எனது இராமராஜ்ஜியம்" என்றார். ஆக பழைய காலம் முதல் வருணாசிரம தருமம் நிலைக்க வேண்டும், மனுநீதி ஆளவேண்டும் என்கின்ற கட்சி- மனுநீதி கூடாது என்கிற கட்சி; இதுதான் அந்தக் காலம் முதல் நேற்று வரை. இது தான் அரசியல். என்ன மனுநீதி? பார்ப்பான் தான் படிக்க வேண்டும். பார்ப்பான் தான் உத்தியோகம் பார்க்க வேண்டும். மற்றவன் அவனுக்கு அடிமையாக வேண்டும். இதுதானே?

இராஜாஜி இப்போ இந்தத் தருமந்தான் கெட்டுவிட்டது. அதற்கான போராட்டத்தில் நான் குதித்துவிட்டேன் என்கிறார். என்ன சொல்கிறார். "பழங்கால முதல் ஆசியாவிலேயே உயர்ந்த - சிறந்த நிருவாகிகள் இன்று இல்லை. மீண்டும் அதை உண்டாக்குவது தான் என் வேலை" என்கிறார். சமீபகாலத்தில் சிறந்த நிருவாகிகள் இல்லை என்பதை எதை வைத்துச் சொல்கிறார், என்ன கேடு வந்தது?

வெள்ளைக்காரன் 1901-இல் இந்த நாட்டில் படித்த மக்கள் 100- க்கு 7- பேர் படித்தவர்கள் என்று கணக்கு வெளியிட்டான். வெள்ளைக்காரன் 15- வருடம் ஆண்ட பிறகு 1911- இல் 100- க்கு 7 1/2 பேர்; 1921 - இல் 9 1/4 பேர்; 01-09-1961 பத்திரிக்கையில் (திணமணி பத்திரிக்கையில் வந்ததை வெட்டி வைத்துள்ளேன்)

1931- இல் 10 1/2 பேர், 1951- இல் 100- க்கு 16- பேர்; அதாவது ஜஸ்டிஸ் கட்சி பதவிக்கு வந்து கல்விக்கு முயற்சி செய்த பின்தான் 100- க்கு 16- பேர் ஆனது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். மறுபடியும் 1952- இல் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் பதவிக்கு வந்தபின், அந்தக் காங்கிரஸ் பதினாறை மீண்டும் 10- க்குக் கொண்டு போக முயற்சி செய்தது.

இராஜாஜி மனுதர்மத்தை மீண்டும் நிலைநாட்ட 6000- பள்ளிகளை தமிழ்நாட்டில் மூடி, இருக்கிற பள்ளியிலும் அரை நேரக் கல்வி இருந்தால் போதும் என்று சொல்லிவிட்டார். பாக்கி அரைநேரம் என்ன செய்வது? அவனவன் சாதித் தொழிலைச் செய்ய வேண்டும் என்று படம் போட்டு வெளியிட்டார்கள். மனுதருமத்தில் பார்ப்பான் எவ்வளவு அயோக்கியனாக இருந்தாலும் அவன்தான் ஆளவேணடும். சூத்திரன் எவ்வளவு யோக்கியனாக இருந்தாலும் அவனை ஆளவிட்டால் சேற்றில் அழுத்திய மாடுபோல நாடு போகும் என்பது மனுதருமம்.

நான் மனுதருமப்படிதான் ஆள்கிறேன் என்பதைக் காட்ட, காங்கிரசாலேயே அயோக்கியன் என்று ஒதுக்கிவைக்கபட்ட டி.எஸ். இராஜன் என்ற அய்யங்காரை தமிழ்நாட்டு மந்திரியாக்கினார். 5- வருடம் காங்கிரசைவிட்டு விலக்கி வைக்கப்பட்ட இராஜனைக் கார் அனுப்பிக் கூப்பிட்டு மந்திரியாக்கினார். அடுத்தபடி மனுதருமப்படி ஒரு பார்ப்பான் சூத்தரனைக் கொன்றால் பாபமுமல்ல, குற்றமுமல்ல.... அதையும் நிலைநாட்டி, இது மனுதரும ஆட்சிதான் என்பதைக்காட்ட மட்டப்பாறை வெங்கட்ராமய்யர் என்கிற பார்ப்பான் மீது இருந்த கொலை வழக்கை வாபஸ் வாங்கிக் கொண்டார். கேட்டதற்கு அரசாங்கத்துக்கு வாபஸ் வாங்க உரிமையுண்டு என்று சொல்லிவிட்டார்.

இன்னும் பென்ஷன் வாங்கிக் கொண்டு 10- வருடம் வீட்டில் இருந்தவனுக்கும் கிழடு கிண்டுக்கெல்லாம் - பார்ப்பானுக்கே (தமிழ்நாட்டில்) உத்தியோகம் போட்டார். யார் கேட்டார்கள்? கேட்க நாதியில்லை. சர்வாதிகாரமாக நடத்தினார். அந்த சர்வாதிகாரத்துவம் தான் மனுதர்மம்.

நான்தான் கூப்பாடு போட்டேன். நாங்கள் தான் ஆத்தூரில் "கத்தி வைத்துக்கொள்; சொல்கிற போது சொருகு" - என்ற தீர்மானம் போட்டோம். அதற்குப் பிறகு தான் எதற்கு ரகளை என்று வீட்டுக்குப் போய்விட்டார்.

அதற்குப் பிறகுதான் காமராசரைப் பிடித்தார்கள். அவர் முதலமைச்சர் தேர்தலிலும் நிற்கமாட்டேன் என்றார். இல்லை! இல்லை! என்று பிடிவாதம் செய்து நிற்க வைத்தார்கள். தமிழ்நாடு முதல் அமைச்சராக வந்ததும் அரை நேரக் கல்வி உத்தரவை இரத்து செய்தார். ஜாதித் தொழில் பார்க்க வேண்டியது இல்லை. தமிழ்நாட்டில் மூடின பள்ளிக்கூடங்களைத் திறந்து இன்று பள்ளிக்கூடம் முப்பதாயிரம் திறக்கப்பட்டுள்ளன. சம்பளமில்லை, ஒருவேளை சோறு, துணி தருகிறார்கள். என்ன வேண்டும் இதற்கு மேல்? சிந்திக்கணும். 2000- ஆண்டில் இல்லாத கல்வி வெள்ளைக்காரன் காலத்தில் இல்லாத கல்வி வரச்செய்து விட்டாரே!

இன்று படித்தவர்கள் 100- க்கு 35- பேர். எத்தனை ஆண்டுகளில்? 7 - ஆண்டுகளில்! நினைக்கனும். பார்ப்பனரால் - வெகு ஜாக்கிரதையாக திராவிடத்தமிழ் மக்கள் படிக்காமல் பார்த்து கொள்வது தான் ஆட்சியாக இருந்து வந்துள்ளது. காங்கிரசும் மக்களைப் படிக்காமல் செய்வதைத் தான் இராஜாஜி காலம் வரைக் கொள்கையாக தமிழ்நாட்டில் செய்து வந்துள்ளது. ஏதோ சந்தர்ப்பவசமாக காமராசர் வந்தபின்தான் தலைகீழாக மாறியது.

அய்ஸ்கூல் (உயர் நிலைப் பள்ளி) முன்பு 500- தான் இருந்தது. அதற்குமேல் தேவையில்லையென்று கூறிவிட்டார்கள். இவர் காலத்தில் 1200-அய்ஸ்கூல்கள் ஆகிவிட்டன. முன்பு 40-ஆக இருந்தவை காலேஜீகள் (கல்லூரிகள்) இப்போது 61- காலேஜீகள் இருக்கின்றன.

இப்படி தமிழ்மக்கள் கல்விக்கும், உத்தியோகத்திற்கும் மளமளவென்று காமராசர் காலத்தில் வாய்ப்புக் கிடைக்கிறது. அதோடு இன்று தமிழ்நாட்டில் நடக்கிற அரசாங்கம் பொறுப்புள்ள அரசாங்கம். ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் (மாநிலத்திற்கும்) டில்லியிலிருந்து இத்தனை இத்தனைக் கோடி என்று தருகிறான். மற்றவர்கள் கொடுத்ததைச் செலவு செய்ய முடியாமல் திருப்பிப் பணத்தை தருகிறார்கள். நம் தமிழ்நாடு தான் கொடுத்ததைச் செலவு செய்துவிட்டு மேற்கொண்டும் கேட்டது. தமிழ்நாட்டுக்கு 33- கோடி ருபாய் அதிகம் வாங்கியுள்ளார்கள். 33- கோடி செலவானதைச் சொல்ல வரவில்லை. அதில் உள்ள பொறுப்பு எவ்வளவு என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

மற்றும் தமிழ்நாட்டில் நிருவாகம் எப்படிச் சிறப்பாக நடக்கிறது என்கிறதைக் கவனிக்க வேண்டும். இங்கு 8- மந்திரிகள். மற்ற எல்லா மாநிலங்களிலும் 15- மந்திரி, 20- மந்திரி, 22- மந்திரி. இப்படி ஜனத்தொகையில் குறைவான இடங்களில் கூட அதிகமான மந்திரிகள். நினைக்க வேண்டும். 30- மந்திரியாயிருந்தும் சண்டை ஓயவில்லை. இங்கு 8- மந்திரிகள் ஒரு தகராறும் இல்லை. இவ்வளவு உணர்ச்சி, விழிப்பு, கிளர்ச்சி ஏற்பட்டன.

இந்த நிலையிலேயே "தர்மம் கெட்டுவிட்டது!" என்று கூப்பாடு போடுகிறார்கள் என்றால், நீங்கள் நினைக்க வேண்டும். இந்தத் தேர்தலில் நாம் நடந்து கொள்வதைப் பொறுத்துத் தான் நமது சந்ததியின் தலைமுறையின் வாழ்வு இருக்கிறது. இந்தத் தடவை ஆட்சி பார்ப்பான் கைக்குப் போகவிட்டால் தீர்ந்தது. பின் நமக்கு ஓட்டே இருக்காது. இப்போது ஒரு போலீஸ் கான்ஸ்டேபிள் மகன் அய்.ஏ.எஸ் பெண்கள் கலெக்டராக வந்துள்ளார்கள்! பறையன் கலெக்டராக இருக்கிறான்.

மனுதருமப்படி ஆண்டால் இவையெல்லாம் நடக்குமா? இந்தக் கண்ணீர்த்துளிகள் இன்று ஆச்சாரியார் காலில் விழுகிறார்களே! ஆச்சாரியார் வந்து மனு தருமப்படி தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி நடப்பதாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அவனவன் ஜாதித் தொழில்தான் செய்ய வேண்டும்! மனுதரும ஆட்சி வந்தால் இதுதானே நடக்கும். ஆகையால் தான் மனுதர்ம ஆட்சி வேண்டாம்! மனித தரும ஆட்சியே வேண்டும் என்கிறோம்.

காங்கிரஸ், பார்ப்பானுக்கு நல்லபடியாக இருக்கும்வரை காங்கிரஸ் வாழ்க! என்றார்கள். நமது சீட்டையும் போட்டுக் குலுக்கி நமக்கும் சில பிரைஸ் (பரிசு) அடிக்கிறது என்றவுடன், பார்ப்பான் காங்கிரஸ் ஒழிக! என்கிறான். நமக்கும் இந்தப் புத்தி வரவேண்டும். ஆகவே நீங்கள் நன்கு சிந்தித்து வரும் தேர்தலில் காமராசரை ஆதரிக்க வேண்டும்?

------------------------- 19.10.1961- அன்று காரிப்பட்டியில் ஈ.வெ.ரா பெரியார் சொற்பொழிவு. ”விடுதலை”, 28.10.1961

26.10.15

இல்லாமைக்குக் காரணம் ஜாதி இழிவுதானே!-பெரியார்

இல்லாமைக்குக் காரணம் ஜாதி இழிவுதானே!

நாட்டில் நீண்ட காலமாக இருந்துவருகிற பழைமை, தெய்வீகம் என்பவைகள் நம் மக்களை அடிமைப்படுத்திவிட்டன. எந்தச் சங்கதியும் சாஸ்திர சம்பந்தமானது என்றால் தடை சொல்லக்கூடாது என்கின்ற தன்மையிலே மக்கள் ஆக்கப்பட்டுவிட்டார்கள். அந்த நிலை இப்போது சிறிதுசிறிதாக மாறிக்கொண்டு வருகிறது. இந்த நாட்டில் திராவிடர் கழகத்தின் எதிரிகளைக் கண்டு கூட, நீங்கள் சூத்திரனா? தேவடியாள் மகனா? என்றால் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டான். எதற்காகச் சொல்லுகிறேன் என்றால் மக்களுடைய உணர்ச்சியிலே ஒரு மாறுதல் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் இந்த சாஸ்திரப்படி வைக்கப்பட்டுள்ள நிலைமையைச் சொன்னால் ரோஷப்படும்படியான ஒரு மாறுதல் ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் நம்மை அந்தப்படி கீழ்ஜாதியாக, சூத்திரனாக மதிக்கின்ற சாஸ்திரம், மதம், என்பவைகளை நாம் குறை கூறினால் அதற்கு மட்டும் கோபிக்கும்படியான நிலையில் இன்னமும் சிலர் இருக்கிறார்கள். அப்படி இருப்பதால்தான் நாம் கீழ்ஜாதி மக்களாக, பஞ்சமர்களாக இருந்து வருகிறோம். நம்மைக் கீழ்ஜாதி என்று குறிப்பிடுகிறார்களே! என்ன ஆதாரம். அடையாளம் நம்மைக் குறிப்பிடுவதற்கு இருக்கிறது? பள்ளிக்கூடத்தில் 1-ஆவது படித்தால் அதற்குண்டான திறமை இருக்கும். எஸ்.எஸ்.எல்.சி (S.S.L.C) படித்தால் அதற்குண்டான Certificate (சான்றிதழ்) இருக்கும். அதைப் போல சூத்திரன் என்பதற்கு என்ன அடையாளம் இருக்கிறது? ஆதாரமே இல்லாத காரியம் ஆயிரக்கணக்கான வருஷமாக இருக்கிறதென்றால் நம் அறியாமைதானே காரணம்?


கடவுளே அந்தப்படி சொல்லிவிட்டது. நீ சூத்திரன் தானென்றால் அதை நாம் ஒத்துக் கொள்ள வேண்டுமா? சாஸ்திரம் சொல்லுகிறது நீ சூத்திரன் என்று ஒப்புக் கொள்ள வேண்டுமா? சாஸ்திரம் சொல்கிறதென்றால் அந்த சாஸ்திரப்படி எவன் நடக்கிறான்? கடவுள் அந்தப்படி நம்மை ஆக்கி வைத்துள்ளது என்றால் கடவுள் கோட்பாடு என்று சொல்லப்படுபவைகளின்படி எவன் நடக்கிறான்? எத்தனையோ அயோக்கியத்தனம் கடவுள் எதிரிலேயே நடைபெறுகின்றனவே! கடவுள் சேலையை, அதுவும் பெண் கடவுள் சேலையை அவிழ்ப்பது என்றால் எந்த நியாயத்தின்படி சரியாகும்? அல்லது எந்தக் கடவுள் தன்மைக்கு ஒப்புக் கொள்ளக் கூடியது ஆகும்? சூத்திரன் என்று நம்மைப் பார்ப்பான் சொல்லுகிறபோது ரோஷப்படுவதில்லை; ஆனால் அதே அர்த்தங்கொண்ட, நீ அவனுக்குப் பிறந்தவன், இவனுக்குப் பிறந்தவன் இவனுக்குப் பிறந்தவன் என்றால் ரோஷம் வருவதென்றால் இதற்கெல்லாம் காரணம் நாம் பகுத்தறிவைக் கொண்டு சிந்திப்பது கிடையாது என்பதுதானே ஆகும்!


இந்த ஒரு நாட்டைத் தவிர உலகத்தில் வேறு எந்த நாட்டிலும் 3000  வருடமாக சூத்திரன் என்று ஒரு வகுப்பான் இழிவுப் படுத்தப்பட்டது கிடையாது. இந்த நாட்டில் தான் பார்ப்பான், சூத்திரன் என்ற வித்தியாசம் இருக்கிறது. ரஷ்யாவிலோ, சீனாவிலோ ஒரே ஜாதிதான். அமெரிக்காவிலும், இங்கிலாந்திலும் ஏன்? நீக்ரோக்களிலும் கூட இன்னும் மனிதனையே வெட்டித்தின்னும் காட்டுமிராண்டிக் கும்பலில் கூட பார்ப்பான், பறையன் என்ற வித்தியாசம் இருக்கிறதா? இல்லையே! மகாவிஞ்ஞானிகள், ரேடியோ, சினிமா, டெலிவிஷன் ஆகியவற்றைக் கண்டுபிடித்தவர் நாட்டிலும் இந்த வித்தியாசம் கிடையாது. காட்டுமிராண்டிகள் வசிக்கும் இடத்திலும் கிடையாது. இங்குதான் இருக்கிறது. அவன் நம்மை எப்படி ஏமாற்றுவது என்று சிந்தித்து அந்தப்படி நம்மை ஏமாற்றுகிறான். ஆனால் கீழ்நிலையில் இருக்கிறவர்கள் தங்கள் அறிவை உபயோகித்து முன்னடையவில்லை என்றால் என்ன அர்த்தம்?

தோழர்களே! நீங்கள் நன்றாக உணரவேண்டும். எதற்காக இவைகளையெல்லாம் சொல்லுகிறேன் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். பட்டினி, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் நமக்குத்தான். பார்ப்பான் எவனுக்காவது இந்தப்படி கஷ்டமுண்டா? ஏன் அப்படிப்பட்ட நிலைமை இருக்கிறது? ஒரு நாட்டில் பஞ்சம், பசி, பட்டினி யென்றால் எல்லோருக்கும் இருக்க வேண்டாமா? இது என்ன நியாயம்? கஞ்சித்தொட்டி வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால் அய்யர், சாஸ்திரியா அங்கேபோய்க் கஞ்சி குடிக்கிறார்கள்! இல்லையே! நம் மக்கள்தான் எந்தப் பார்ப்பானாவது பார்ப்பனத்தியாவது கஞ்சித் தொட்டியில் க்யூ வரிசையில் நிற்கிறார்களா? ஏன் அவன் குடிக்கவில்லை? அவன் மேல் ஜாதி. வீதியிலே பட்டினிப் பட்டாளம் போகிறது. அதில் எத்தனை பார்ப்பான் - பார்ப்பனத்தி? பட்டினிக் கொடுமையால் 5, 6-குழந்தைகளைக் கிணற்றில் தள்ளித் தாங்களும் குதித்து மாள்கிறார்கள் என்று பத்திரிகையில் அடிக்கடி பார்க்கிறோமே? இதில் எத்தனை பார்ப்பான் வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தில் கஷ்டப்படுகிறான்? நம் பிள்ளைகள்தான் பதறுகின்றன. பார்ப்பானில் வேலை செய்ய ஆளில்லாமல் நொண்டி, நுடம், கிழடுகளைக் கூட வலிந்து வேலையில் அமர்த்துகிறார்கள். பார்ப்பானில் வேலை செய்ய வேறு ஆள் சிக்கவில்லை; ஏன் இந்த நிலைமை; மேல் ஜாதியாயிருப்பதால் அவனுக்கு அந்த வசதியும் கீழ்ஜாதியாயிருப்பதால்; நமக்கு இந்த இழிவும்.

கம்யூனிஸ்டுகள் பேசுவார்கள், இவர் சாஸ்திரம், மதம், புராணம் பற்றியே பேசுகிறார். பட்டினி, பஞ்சம், கஞ்சிக்கில்லை என்பது பற்றி கவலைப்படுவதில்லையென்று. தோழர்களே! நீங்கள் உணரவேண்டும். யாருக்குக் கஞ்சிக்கில்லை? நமக்கு வழியில்லை? எந்தப் பார்ப்பானாவது நெய்யில்லாமல் சாப்பிடுவானா? 'பார்ப்பான் நெய் ஊத்தாது சோறு தின்னால் தோஷம்' என்று எழுதியிருக்கிறான். யாருக்குத் துணியில்லை? நமக்கு 4, 5- முழம் அதுக்கும் வழியில்லை. பார்ப்பானோ 10, 6-இடுப்புக்குப் பத்து, மேலுக்கு ஆறு, மூணு பேருக்கு ஆகும். பார்ப்பனத்திக்கோ 16-முழம். இன்னும் கொஞ்சம் வாட்ட சாட்டமாயிருந்தால் 18-முழம். பாடுபடுகிறவனுக்கு உணவில்லை. இடுப்பார, மானமார துணியில்லை. இவனுக்கு இதெல்லாம் எப்படி முடிந்தது? நமது முட்டாள்தனத்தினால்தானே? இதைப் பற்றி ஒருத்தனும் பேசுவதில்லை. நாம் இதைப்பற்றிச் சொன்னாலே வகுப்புவாதம் என்கிறான். பிற்போக்கு சக்தி, குறுகிய நோக்கம் என்கின்றான். இவற்றைப் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல் சாப்பாட்டுக்கில்லை என்று கூப்பாடு போடுவதென்றால் எவனுக்கில்லை? எத்தனை பேர் அஜீர்ணத்துடன் அவஸ்த்தைப்படுகிறான்? அதைக் கவனிக்க ஆளில்லையே! கண்டிப்பாக வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், அது இது என்று பேசுபவன் நெ.1 (ஒன்றாம் எண்) அயோக்கியன். அல்லது முட்டாளாயிருக்க வேண்டும்.

ஏனிப்படிச் சொல்லுகிறேனென்றால் உள்ளது இரண்டு ஜாதி. பார்ப்பான் ஜாதி; சூத்திர ஜாதி என்பதுதான். நாயக்கர், நாயுடு, செட்டியார் என்றால் அவையெல்லாம் ஒன்றுதான்; யார் பட்டினி கிடக்கிறார்கள்? யாருக்கு வேலையில்லை? இவர்களெல்லாரும் ஒரு ஜாதி. அதாவது சூத்திரஜாதி. மற்றவனெல்லாம் நெய் பருப்போடு சாப்பிடுகிறவனெல்லாம் பார்ப்பன ஜாதி. இவன் பாடுபட்டும் பிச்சையெடுக்கிறான்! அவன் பாடுபடாமல் உண்டு கொழுக்கிறான்! என்ன அநியாயம்? கேட்டால் நீ போன ஜென்மத்தில் செய்தவினை; அவனவன் தலைவிதி என்று சொல்லி நம்மை ஏமாற்றுகிறான்.

மற்ற நாடுகளிலும் உள்ளபடியே பட்டினி, பஞ்சமுடையவர் உண்டு. ஆனால் மற்ற நாட்டிலெல்லாம் இங்குள்ள மாதிரி ஒரு ஜாதியில் மட்டும் பட்டினி, பஞ்சமுடையோர் இருக்க மாட்டார்கள். இங்கு மட்டும் ஏன் இந்த நிலை? கம்யூனிஸ்டுகளைப் போல் வாய்ப் பேச்சில் மட்டும் இதை ஒழித்து விட முடியாது. ஏன் முடியாதென்றால் ஏழையும், பிச்சைக்காரனும் இன்றா இருக்கின்றார்கள்? மனித சமுதாயம் என்று தோன்றிற்றோ அன்று முதல் உடையவன் இல்லாதவன் இருக்கின்றான். சத்திரம் - சாவடி எப்போது வந்தது? உலகம் தோன்றிய காலம் முதல் உழைக்கிறவன், கொழுக்கிறவன் என்ற நிலை இருந்து கொண்டு தான் வந்திருக்கிறது. இன்றைக்கு மட்டுமல்ல. எப்படி இந்த முறை ஒழியும் என்றால், இந்தப் பேதத்துக்கான அடிப்படை என்ன என்று ஆராய்ந்து, அதற்குக் காரணம் கண்டு பிடித்து, அம்முறையில் முயற்சி செய்தால்தான் இந்த நிலை ஒழியும், நமக்குக் காரணம் தெரியும். இந்த இழிந்த நிலையெல்லாம் கீழ்ஜாதி காரணமாக ஏற்படுகிறது. இதுதான் அடிப்படையாகும். மேல்ஜாதி காரணமாக அவனுக்கு இதெல்லாம் இருப்பதில்லை. இதற்குப் பகுத்தறிவு கொண்டு ஆராய்ந்தால்தான் விளங்கும். பகுத்தறிவு தேவையில்லையென்று கம்யூனிஸ்டு தோழர்கள் கூறுகிறார்கள். 100, 200-வருடங்களுக்கு முன்பே நாம் ஆராய்ந்து பார்த்திருந்தால் இன்றைய தினம் அநேக சங்கதிகள் மாறிவிட்டிருக்கும். ஏன்? இன்றுகூட முயற்சியெடுத்துக் கொண்டால் ஒரு 10- வருஷத்திற்குள் மாறுதல் ஏற்படும். அதனால்தான் நான் கூறிக்கொண்டு வருகிறேன். ஜாதி ஒழிந்தால்தான் கொஞ்ச நஞ்சமாவது கஷ்டங்கள் ஒழியும் என்று. அதற்குப் பார்ப்பான் ஒழியவேண்டும் அவனுக்குள்ள சாதனங்கள் ஒழிய வேண்டும்.

வேண்டுமானால் நான் இப்படிச் சொல்லுவது இன்றைத் தினம் உள்ள சட்டத்திற்கு விரோதமான காரியமாக இருக்கலாம். சட்ட விரோதந்தான்; அந்தச் சட்டம் நமக்கு விரோதம் தான்; அந்தச் சாஸ்திரம் நமக்கு விரோதமாக இருந்தால்? மனிதவிரோதம் தான்; சாஸ்திர விரோதந்தான். அந்த மதம் நமக்கு விரோதமாக இருந்தால்? எனவே நிலைமைகளைக் கவனிக்கிற போது அவைகளை ஒழித்தாக வேண்டும்; மனுஷனுக்கு நோய் வருவது இயற்கைதான்; அந்தத் துன்பத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுவது போல் இந்தப் பிரச்சினையில் என்ன கஷ்டம் ஏற்பட்டாலும் துணிந்து ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இன்னொருவன் வாழ்வு ஒழிய வேண்டுமென்பதல்ல நமது எண்ணம். நம்முடைய வாழ்வுக்கு இடையூராக இருப்பவைகளை ஒழித்துக் கட்ட ஏன் தயங்க வேண்டும்?

----------------------------- செங்கற்பட்டு மாவட்டத்தில் காஞ்சியில் மத்திய திராவிடர் கழக முதலாம் ஆண்டு விழா 28.02.1954- தந்தை பெரியார் சொற்பொழிவு: "விடுதலை", 06.03.1954

25.10.15

சிலை வைப்பது, படம் திறப்பது, ஞாபகச்சின்னம் வைப்பது எல்லாம் பிரசார காரியமே!-பெரியார்

கடவுள், மதம், கோயில்களை இன்னமும் கட்டிக் கொண்டு அழுதால் தீண்டாமை எப்படி ஒழியும்?



தந்தை பெரியாரவர்கள் நன்றியுரை ஆற்றுகையில் குறிப்பிட்டதாவது:-


இன்றைய தினம் எனக்குச் சிலை திறப்பு என்னும் பெயராலே, இந்தத் தர்மபுரியில் என்றும் காணாத அளவிற்குப் பெரும் விழாவாகக் கொண்டாடுகின்றனர். இங்குக் கூடி இருக்கின்ற இலட்சக்கணக் கான மக்கள் என்னைப் பெருமைப்படுத்த வேண்டும் என்று கூடியிருக்கின்றீர்கள். அதற்கு என் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். என்னைப் புகழ்ந்து மிகப் பெருமைப்படுத்தி- பாராட்டிப் பலர் இங்கு பேசினார்கள். வைதால் கூடப் பொறுத்துக் கொள்ளலாம்; மனதறிந்து, நமக்குப் பொருத்தமில்லாத புகழ் வார்த்தைகளைக் கேட்கும் போது மனம் சங்கடப்படுகின்றது. என்றாலும், அவர்கள் மனம் நிறையும்படி என்னால் இயன்ற அளவுக்கு நடந்து கொள்கிறேன், என்பதைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன்.

நம் இயக்கத்தைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும்;  நம் இயக்கம்  நாச இயக்கம்- ஆக்க இயக்கமல்ல, அழிவு இயக்கமாகும். நாசமான காரியங்களை ஆக்கவேலை யாகக் கொண்டிருக்கிற இயக்கமாகும். இந்த மாதிரி நாசவேலை செய்தவர்கள் எல்லாம் புராணங்களில், சரித்திரங்களில் பார்த்தால் அவர்கள் எல்லாம் அழிக்கப் பட்டு இருக்கின்றார்கள். நம் புலவர்கள் எல்லாம் நம்மை மூடநம்பிக்கைக் காரர்கள் ஆக்கிவிட்டார்கள். அவ்வளவு பெரும் எதிர்ப்புகளுக்கு இடையே நாம் தொண்டு செய்து நமக்கு முன்னோர்கள் அடைந்த கதியை அடையாமல் எந்த அளவிற்கு வெற்றி பெற்றிருக்கின்றோம் என்றால், நாசவேலை செய்பவர்கள் கையில் ஆட்சியை ஒப்படைத்து இருக் கின்றோம். நாச வேலை செய்பவர்கள் என்றால் பகுத்தறிவுவாதிகள் - அறிவைக் கொண்டு சிந்திப்பவர்கள் - அறிவின் படி நடப்பவர்கள் ஆவார்கள்.
மூடநம்பிக்கை மக்கள் நிறைந்த இந்த நாட்டில் பகுத்தறிவாளர்கள் ஆட்சி என் றால் பலாத்காரத்தால் ஆட்சிக்கு வர வில்லை; மக்களை ஏமாற்றி வரவில்லை; எங்கள் கொள்கை கடவுள் இல்லை, மதம் இல்லை, சாஸ்திரம், சம்பிரதாயம் இல்லை,  சாதி இல்லை. இவை யாவும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்று மக்களிடையே எடுத்துச் சொல்லி, அதன் மூலம் அவர்கள் ஓட்டு களைப் பெற்று அமைந்த ஆட்சியாகும்.
நமக்கு முதலமைச்சராக இருந்த அண்ணா அவர்கள்,  இராமாயணத்தைக் கொளுத்தியவர்; புராணம், இதிகாசம் ஆகியவற்றை எல்லாம் கண்டித்துப் புத்த கம் எழுதியவராவார். பத்திரிகைக்காரன் எல்லாம் நமக்கு எதிரிகள் என்பதால், நம் கொள்கைகளை - செயல்களை வெளி யிடாமல் அதற்கு மாறானவற்றை விளம் பரம் செய்கின்றார்கள். என்றாலும், அப் படிப்பட்ட அண்ணா மறைவு எய்தியதற்கு 30 லட்சம் மக்கள் வந்தார்கள் என்பதை அவர்களால் மறைக்க முடியவில்லை- வெளியிடாமல் இருக்க முடியவில்லை.  இந்த 30 இலட்சம் மக்களும் அண்ணா யார்? என்று தெரியாமல் வந்தவர்கள் அல்லவே!  அவர் நாத்திகர் என்பதைத் தெரிந்து வந்தவர்கள் தானே?
அண்ணா அவர்கள் சுயமரியாதைத் திருமணத்தைச் சட்ட பூர்வமாக்கினார்கள் என்றால், கல்யாணத்திற்குக் கடவுள், மதம், சாதி, பழைமை, தேவையில்லை; ஓர் ஆணும், பெண்ணும் நாங்கள் சேர்ந்து வாழ்கின்றோம் என்று சொன்னால் போதும் என்று சொல்லிவிட்டாரே! இது இந்த ஆட்சிக்குக் கடவுள்-மதம்-சாஸ்தி ரங்களில், சாதி, பழமைகளில் நம்பிக்கைக் கிடையாது என்பதைக் காட்டிக் கொள்வது தானே! இது அண்ணாவின் பெருமையா அல்லது வேறு யாரின் பெருமையா என்று கேட்கின்றேன்? அதோடு மட்டுமில்லையே, அரசாங்க அலுவலகங்களிலிருந்த சாமி படங்களை எல்லாம் நீக்க வேண்டும் என்று உத்தரவுப் போட்டாரே- இதை வேறு எந்த ஆட்சியிலும் செய்ய முடியாதே!
இந்த ஊரில் எனக்குச் சிலை வைத் தார்கள் என்றால், இந்தச் சிலை என்ன மணியடிக்கிற சிலை இல்லை; பூசை செய்கிற சிலை இல்லை, கடவுள் இல்லை, என்று சொல்கின்றவன் சிலை. இந்தச் சிலை ராமசாமியின் சிலையில்லை- கடவுளைக் கற்பித்தவன் முட்டாள், கடவுளைத் தொழு கிறவன் காட்டுமிராண்டி என்று சொல்ப வனுடைய சிலையாகும். கடவுள் உண்டு என்பவர்களுக்கு இல்லை என்பதைக் காட்டுவதற்காக இது அமைக்கப்பட்டதாகும். இந்த ஆட்சி இன்னும் 10 வருஷம் இருந் தால் கோயில்களை எல்லாம் அவர்களாகவே இடித்து விடுவார்கள்.
நாம் இந்த ஒரு துறையில் மட்டுமல்ல, பல துறைகளில் மாற்றமடைந்து இருக்கின் றோம். ஆட்சி என்று உலகத்தில் எப்போது ஏற்பட்டதோ அன்று முதல், மூடநம்பிக் கைக்காரன் ஆட்சிதான்- பார்ப்பான் ஆட்சிதான் நடைபெற்றிருக்கிறது. பார்ப் பானை மந்திரியாகக் கொண்டு பார்ப்பான் சொல்கிறபடி கேட்கிற ஆட்சிதான் நடை பெற்றிருக்கிறது.

பார்ப்பானுக்கு ஆட்சியில்- இயக்கத்தில் இடமில்லை என்ற நிலை இப்போது தானே, அதுவும் நம்முயற்சியால் ஏற்பட்டிருக்கிறது! இல்லை என்றால் இன்றும் பார்ப்பான் அல்லது பார்ப்பானின் அடிமைதான் ஆட்சி யிலிருப்பார்கள். நம்முடைய தொண்டின் காரணமாக, பிரச்சாரத்தின் காரணமாகத்தான் பார்ப்பான் அரசியலை விட்டு வெளியேறும் படி ஆயிற்று. நமக்கு மேலே உயர்ந்தவன் எவனுமில்லை; அவன் மட்டும் என்ன உயர்ந்தவன்? நீ மட்டும் ஏன் தாழ்ந்தவன்? எதற்காக ஒருவன் பார்ப்பானாக இருப்பது? இன்னொருவன் பஞ்சமன், பறையன், தீண்டப்படாதவனாக இருப்பது? என்கின்ற இது மாதிரிப் பிரசாரம் செய்ததாலே தான் இன்றைக்குப் பஞ்சமனை, நாவிதனை, பள்ளன், பறையனை எல்லாம் மந்திரியாக்கி இருக்கின்றோம்.  பல பெரும் உத்தியோகங் களில் நம்மவர் இருக்கும் படியாயிற்று. இந்த நாட்டில் தீண்டாமை ஒழிய வேண்டும் என்று உண்மையில் பாடுபட்டவர்கள்- தொண்டாற்றியவர்கள் எங்களைத் தவிர வேறு யாருமில்லை.
காங்கிரசாரும், காந்தியும் இந்தத் தீண் டாமையைக் காப்பாற்றும் வகையில்  தான் நடந்து கொண்டனரே தவிர, தீண்டாமை ஒழிய வேண்டும் என்று கருதியது கூடக்  கிடையாது. நம் நாட்டில் தீண்டாமை இன்னும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.
கடவுள், மதம், கோயில் இவற்றை எல் லாம் இன்னமும் கட்டிக்கொண்டு அழுதால் தீண்டாமை எப்படி ஒழியும்? ஒருவன் தீண்டத்தகாதவனாக இருப்பது அவன் வழி படுகிற கடவுளால், பின்பற்றுகிற மதத்தால், கோயிலுக்குப் போய் வெளியே நின்று கொண்டு கும்பிடுவதால் தானே? எனக்குக் கடவுளும் வேண்டாம்; மதமும் வேண்டாம்; என்னைத் தீண்டத்தகாதவனாக மதிக்கிற கோயிலுக்கு நான் போகமாட்டேன், என் கின்ற துணிவு வருகிறவரைத் தீண்டாமை நம்மை விட்டுப் போகாது.

இன்றைக்குக் காங்கிரஸ்காரன்தான், தீண்டாமையை ஒழித்ததாகப் பேசிக் கொண்டு திரிகிறான்.

நாங்கள் மலையாளத்தில் செய்த போராட்டத்தின் காரணமாக, திருவாங்கூர் காரன் கோயிலைத் திறந்து விட்டு நாயாடி களை எல்லாம் நுழையவிட்டான்.

நாங்களும் மத மாற்ற மாநாடு கூட்டி, மக்களை எல்லாம் முஸ்லிம்களாக மாற்ற முற்பட்டபோது, பலர் இந்து மதத்தை விட்டு வேறு மதத்திற்கு அந்த மாநாட்டிலேயே மாறிவிட்டனர். மாறியவுடன் அதுவரை ஈழவர்கள், கீழ்சாதிக்காரர்கள் நடக்கக் கூடாது என்றிருந்த இடங்களுக்குப் போக ஆரம்பித்ததும், மேல் சாதிக்காரர்கள் அவர்களை நுழையவிடாமல் தடுத்தனர்; கலவரம் ஏற்பட்டது; அதில் முஸ்லிமாக மதம் மாறிய ஒருவன் இறந்து போய்விட் டான். உடனே கலவரம் முற்ற ஆரம்பித்தது; இந்து முஸ்லிம் கலவரமாக ஆக ஆரம் பித்து விட்டது; எங்குப் பார்த்தாலும் கலகம் ஏற்படலாயிற்று. இதைப் பார்த்துப் பயந்து, அப்போது இருந்த சி.பி.ராமசாமி அய்யர் எங்கள் ஆட்சியின் கீழுள்ள பொது  இடங்கள், கோயில், குளம், பள்ளிக்கூடம் எல்லாவற்றிற்கும், எல்லா மக்களும் செல்ல உரிமை உண்டு, என்று திறந்து விட்டார். அதன் பிறகுதான் இங்கு இவர்கள்- தீண்டப் படாதவர்கள் கோயிலுக்குள் செல்ல உரிமை வழங்கினர். அப்போது நான் காந்தி யிடம் பறையர்களைக் கோயிலுக்குள் அனுமதித்ததன் மூலம் எங்களையும் பறை யனாக்கினீர்களே தவிர, பார்ப்பான் போகிற இடம் வரை எங்களை அனுமதிக்கவில் லையே என்று கேட்டேன். உடனே காந்தி சூழ்ச்சியாக இந்துக்கள் போகிற இடம் வரை தான் பார்ப்பனர்களும் போகவேண்டும் என்று சொன்னாரே ஒழிய, பார்ப்பான் போகிற இடத்திற்கு நாம் போகலாம் என்று சொல்லவில்லை என்பதோடு, நடைமுறை யில் பார்ப்பான் முன்பு போய்க் கொண்டி ருந்த இடம்வரை போய்க் கொண்டுதான் இருக்கின்றான்; அதை ஒன்றும் அவன் மாற்றிக் கொள்ளவில்லை.

நாட்டின் சகல துறைகளிலும் பார்ப் பானின் ஆதிக்கமே இருந்து வந்தது. ஆட்சித்துறை, அரசியல் துறை, மதத்துறை, எல்லாவற்றிலும் அவனே ஆதிக்கத்தி லிருந்து வந்தான்.

எனக்குத் தெரிய முதன் முதல் அய்க் கோர்ட்டில் தமிழர் ஜட்ஜாக வந்தது ராமசாமி ரெட்டியார், முதலமைச்சராக இருந்த போதுதான் ஆகும். அதற்கு பின் ஒன்றிரண்டாக இருந்து இன்று 10 பேர்கள் தமிழர்கள் ஜட்ஜாக இருக்கிறார்கள் என் றால், அதற்குக் காரணம் இந்த ஆட்சி தான் ஆகும்.  இன்று அய்க்கோர்ட்டில் இருக் கின்ற 14 ஜட்ஜூகளில் 10 பேர்கள் தமி ழர்கள். மீதி 4 பேர்கள் தான் பார்ப்பனர்கள், இன்னும் இரண்டு மாதம் போனால் தமிழர்கள் எண்ணிக்கை  12 ஆகிவிடும். பார்ப்பானின் ஆதிக்கம் தொலைந்தது. இதனால் என்ன பயன் என்பீர்கள்? நம் வக்கீல்களுக்கும், நம் மக்களுக்கும் அத னால் நல்ல வாய்ப்புக் கிடைக்கும். இன்னும் ஒரு மாதத்தில் அய்யா அவர்கள் டில்லி ஜட்ஜாக ஆவார் என்று நினைக்கின்றேன். நீதித்துறையில் மட்டும் அல்ல, கல்வி விஷயத்திலும் காமராசரைப் போல, அவரைவிட ஒருபடி அதிகமாகவே நடந்து கொள்கின்றனர். இதுவரை எஸ்.எஸ்.எல்.சி வரை சம்பளம் இல்லாமல் இருந்தது. இப்போது கல்லூரி வகுப்பு (பி.யு.சி) வரை இலவசமாக்கி இருக் கிறார்கள்.

நம் மக்களுக்கு இருந்த மற்றும் எத்தனையோ கேடுகள் இந்த ஆட்சி வந்தபின் நீங்கி இருக்கின்றன. இந்தக் கட்சியைப் போல இனஉணர்ச்சியுள்ள, அரசியல் கட்சி வேறு எதுவும் கிடையாது. இந்தக் கட்சியைத் தவிர மற்ற கட்சிக்காரன் அனைவரும் பார்ப்பான் கையைப் பார்ப்ப வனாகத்தான் இருப்பான்; பார்ப்பான் சொல் கிறபடி நடப்பவனாகத் தான் இருப்பான்.

நம் பத்திரிகை என்பவை ஆரம்பிக்கும் போது நம் படங்களைப் போட்டு- கொள்கைகளைப் போட்டு மக்களிடையே பரவும். மக்களிடையே பரவிய பின் பார்ப்பானுக்கு வேண்டியவனாகி அவன் பிரசாரத்தை இவன் செய்ய ஆரம்பித்து விடுகின்றான்.

இன்று நம் பிள்ளைகள் அத்தனையும் படிக்கின்றன. இது மாடு மேய்க்கப் போகாது, உத்தியோகம் வேண்டும் என்று தான் கேட்கும்; நம்முடைய கடமை நம் இனத்தை ஆதரிப்பதே ஆகும். இன உணர்ச்சியோடு நம் இனத்திற்குத் தான் முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும். மற்ற ஆட்சியிலில்லாத குறைகளோ, அவற்றில் நடக்காத எந்தக் காரியங்களோ இந்த ஆட்சியில் நடைபெறவில்லையே. நம் மக்களுக்கு இன உணர்ச்சி, அறிவுப் புத்தி இருக்க வேண்டும். இந்த ஆட்சி நம் ஆட்சி என்கின்ற எண்ணம் வேண்டும். இந்த ஆட்சிக்கு ஆதரவு கொடுக்க வேண்டும். பார்ப்பானுக்கு இருக்கிற இன உணர்ச்சி நமக்கு வர வேண்டும். இந்த ஆட்சியில் நாம் பல முன்னேற்றங்களை அடைந்து இருக்கின்றோம். அந்த நன்றி நமக்கு இருக்க வேண்டும்.

நாமடைந்திருக்கின்ற நிலை நிரந்தர மான நிலையில்லை. முட்டுக்கொடுத்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.  கையை விட்டால் கீழே விழுந்துவிடும் நிலையில் இருக்கின்றது. அந்த நிலை மாறி, நிரந்தரமாக நிற்கிற வரை, நாம் இந்த ஆட்சிக்கு ஆதரவு கொடுக்க வேண்டும்.

இந்தச் சிலை வைப்பது, படம் திறப்பது, ஞாபகச்சின்னம் வைப்பது போன்ற இவை எல்லாம் பிரசார காரியமே தவிர இது பெருமையல்ல; ஒருவன் இது யார் சிலை என்றால் இது பெரியார் சிலை என்று ஒருத்தன் பதில் சொல்வான். பெரியார் என்றால் யார் என்று கேட்பான்? உடனே அவன் பெரியாரைத் தெரியாதா? அவர் தான் கடவுள் இல்லை என்று சொன்ன வராவார் என்று சொல்லுவான். இப்படி நம் கருத்தானது பரவிக் கொண்டிருக்கும். அதற்கு ஒரு வாய்ப்புத் தான் இந்தச் சிலை யாகும். நான் இன்னும் வெகு நாளைக்கு இருக்க வேண்டுமென்று சொல் கிறார்கள். அவர்கள் மாப்பிள்ளை மாதிரி இருக்கிறார் கள், அதனால் தான் சொல்கிறார்கள்.
வெகு நாளைக்கு இருக்கிற எனக்கு அல்லவா அதன் தொல்லை தெரியும்?
நம் கருத்து மக்களிடையே பரவ வேண்டும்; நம் கொள்கை பரவ வேண்டும் என்பது தான் இது போன்ற விழாக்களின் கருத்தாகும்.


--------------------------------24. 5. 1969 அன்று தர்மபுரியில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய சொற்பொழிவு. "விடுதலை", 9.6.1969