Search This Blog

25.4.15

பெண்கள் பிள்ளை பெறும் கருவியா?-பெரியார்



முதலில் நீங்கள் ஒன்றை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இது மாறுதல் காலம். இதுவரை நாம் மானமற்று - இழிந்து, அடிமைகளாக, மடையர்களாக இருந்து வந்தோம். இன்று சிலரது முயற்சியால் நம்மில் சிலருக்காவது நாம் இழிஜாதியாக சூத்திரத்தன்மையாக இருக்கிறோமே என்கின்ற கவலை ஏற்பட்டிருக்கிறது.


நம்மில் பெரும்பாலான மக்களுக்கு இன்னும் அறிவு இல்லை. நம் பெண்கள் இன்னும் அடிமைகளாக, குட்டிப் போடும் கருவிகளாக, புருஷனுக்கு வேலைக்காரிகளாக இருக்கிறார்கள் என்பதோடு, அப்படி இருப்பதற்காகவே பெண்கள் சமுதாயமானது இருக்கிறது என்று கருதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.


உலகம் எந்த அளவுக்கு மாறுகிறது என்பது யாருக்குத் தெரியும்? உலகத்தின் மற்ற பகுதிகளில் உள்ள மக்கள் எல்லாம் விஞ்ஞானத் துறையில், அறிவு ஆராய்ச்சித்துறையில் போட்டிப் போட்டுக் கொண்டு முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் போது, நாம் காட்டுமிராண்களாக, பகுத்தறிவற்றவர்களாக இருக்கிறோம். நமது பொல்லாத வாய்ப்பு அயோக்கியர்களிடத்தில் பத்திரிகைகள் சிக்கிவிட்டன. நம்மை அடிமைகளாக, அறிவற்றவர்களாக ஆக்க வேண்டுமென்று கருதுகிறவர்களிடமும், அவர்களின் காலைக் கழுவித் தண்ணீர் குடிப்பவர்களிடமும் பத்திரிகைகள் சிக்கியிருப்பதால் அவை கட்டுப்பாடாக நம் அறிவை வளரவிடாமல் செய்வதோடு, முட்டாள்தனமும், மூடநம்பிக்கையும் வளர என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ, அவ்வளவையும் திட்டம் போட்டுச் செய்து வருகின்றனர்.


நம் முயற்சியும், தொண்டும் நம் ஆண்களைத் திருத்திய அளவிற்குப் பெண்களைத் திருத்தவில்லை. அதனால்தான் இந்த விளக்கும், குப்பைக் கூளங்களையும் இங்கு வைத்திருக்கின்றனர். இவை எதற்காகத் தேவை என்பது இங்குள்ள எவருக்குமே தெரியாது. நம் மக்களின் இழிவினையும், அடிமைத் தன்மையையும் நிலை நிறுத்துவதற்காகவென்று பார்ப்பானால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது தான் இந்தச் சடங்கு முறைகளாகும். தமிழனுக்கு இதுபோன்ற முறையே என்றும் இருந்தது கிடையாது. இப்போது இங்கு நடைபெற்றது போன்றது தான் அரசாங்கத்தால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும் பதிவுத் திருமணம் என்பதுமாகும். என்றாலும் பதிவுத் திருமணத்தில் சில தொல்லைகள் நமக்கிருப்பதால் அதை மாற்றி இருவரும் சம உரிமை உடையவர்கள் என்பதை வலியுறுத்தவே இதுபோன்ற வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழாவாகும். சுயமரியாதைத் திருமணமாகும்.


இந்த முறையில் கடந்த 40-ஆண்டுகளாக பல்லாயிரக்கணக்கான திருமணங்கள் நடைபெற்று வந்ததும் கூட, செல்லுபடியற்றவையாகக் கருதப்பட்டு வந்தன. இதுவரை நமக்கிருந்த அரசு பார்ப்பன சார்புள்ள அரசாக இருந்ததாலும், இம்முறையானது சட்டப்படிச் செல்லுபடியற்றதாக இருந்தது. இப்போது அமைந்திருக்கும் ஆட்சியானது மக்களாட்சி என்பதோடு தமிழர்களின் பகுத்தறிவாளர்களின் ஆட்சியானதால், இந்த ஆட்சி சுயமரியாதைத் திருமணத்தைச் சட்டப்பூர்வமாக்கி இருக்கிறது. நான் அய்க்கோர்ட் ஜட்ஜ் கைலாசம் அவர்கள் மகள் திருமணத்திற்கு சென்றிருந்தேன். எனக்குப் பக்கத்திலிருந்த சீஃப் ஜஸ்டிஸ் அனந்தநாராயண அய்யர் இந்த முறைதான் சிறந்ததுங்க. என்ன காரணத்தாலோ இதுவரை இதைச் சட்டமாக்காமலிருந்திருக்கிறார்கள் என்று கூறினார்.


நம் புராணங்கள், இலக்கியங்களில் வரும் கதாபாத்திரங்களான சீதை, திரவுபதி, சந்திரமதி, கண்ணகி ஆகிய இவர்களின் திருமணங்கள் யாவும் பொருத்தம், நாள், நட்சத்திரம், ஜாதகம், ஜோசியம், நேரம் எல்லாம் பார்த்துத் தேவர்கள் என்பவர்களால் நடத்தப்பட்டவை தான். இதில் எவள் ஒழுங்காக வாழ்ந்தாள்? சீதை திருமணமான சில நாட்களிலேயே காட்டிற்குச் சென்று இராவணனால் தூக்கிச் செல்லப்பட்டு சினையாகத் திரும்பினாள். திரவுபதை 5-பேருக்கு வைப்பாட்டியாகத் தனது வாழ்நாளை கடத்தினாள். சந்திரமதி தன் கணவனால் அடகு வைக்கப்பட்டாள். கண்ணகி கல்யாணமான அன்றே அவள் கணவன் இன்னொருத்தியோடு சென்று வாழ்க்கை நடத்தினான். இப்படி பொருத்தம், நேரம் எல்லாம் பார்த்துச் செய்த கல்யாணங்கள் எவை வாழ்ந்தன? இந்தப் பொருத்தம் நேரம் என்பதெல்லாம் புரட்டுத்தானே தவிர இவற்றால் எந்தப் பயனும் கிடையாது.


நம் மக்கள் நிலை இப்போது எப்படி இருக்கிறது என்றால், சாஸ்திரம் என்று சொல்லி மனித மலத்தை எடுத்துக் கொடுத்தாலும் சாப்பிடக் கூடிய நிலையில் தான் இருக்கிறது. நம் மக்கள் பகுத்தறிவுவாதிகளாகிக் கீழ் நிலைக்குப் போய்க் கொண்டிருக்கிற நிலை மாறி, மற்ற உலக மக்களைப் போல் வாழ வேண்டுமென்பதற்காகத் தானே நாங்கள் இதை எல்லாம் எடுத்துக் கூறுகிறோம் பாடுபடுகிறோம். மற்றப்படி இதனால் எங்களுக்கு என்ன லாபம்? அந்த அம்மாளே கையிலே தீப்பந்தம் பிடித்துக் கொண்டு பகலில் வெளியே போனால் மக்கள் என்ன நினைப்பார்கள்? அதுபோலத்தானிருக்கிறது இந்தப் பட்டப் பகலில் விளக்கை ஏற்றி வைத்திருப்பதும் என்று குறிப்பிட்டதோடு, மணமக்கள் தங்களின் வாழ்க்கையில் முட்டாள்தனமான மூடநம்பிக்கைக் கருத்துகளுக்குச் சிறிதும் இடம் கொடுக்காமல், பகுத்தறிவோடு நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்றும், வருவாய்க்கு மேல் செலவிடக் கூடாது என்றும், அதிகமான குழந்தைகளை பெற்றுக் கொண்டு வாழ்வில் அவதிப்படக் கூடாது.

---------------------------- 05.05.1968- அன்று கந்தன் - தமிழரசி திருமணத்தில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய அறிவுரை. 'விடுதலை', 04.06.1968

20.4.15

அடே குட்டிச் சுவரே! இன்னமுமா சாமி விளையாட்டு?-பெரியார்

அடே குட்டிச் சுவரே! இன்னமுமா சாமி விளையாட்டு?

நமது சின்னஞ்சிறு குழந்தைகள் "சாமி" வைத்து விளையாடுவதைப் பார்த்திருக்கிறோம். சிறு கற்களை இரண்டு வரிசையாக அடுக்கி அதன் மேல் குச்சிகளைப் பரப்பி, அதற்கு மேல் துணி, இலை, காகிதம் முதலியவைகளைப் போட்டு மூடி, ஓர் அறை மாதிரியாகச் செய்வார்கள். அதன் பிறகு சிறு ஒடுகளை முக்கோணமாகத் தேய்த்தோ அல்லது பொம்மைகளையோ அவ்வறைகளுக்குள் "சாமி"களாக வைத்து ஒரு குழந்தை அர்ச்சகராகவும், மற்றக் குழந்தைகள் "பக்தர்"களாகவும் நடிப்பதுண்டு! இது தான் குழந்தைகளினுடைய கோயில்கள். இவைகளுக்குத் திருவிழாக்களும் உண்டு.


சிறு காய்களில் துடைப்பைக் குச்சிகளைக் கோர்த்து தேர் மாதிரி செய்து அடியில் குச்சிகளைப் பரப்பி அதன் மேல் முக்கோணமாய் தேய்க்கப்பட்ட ஒட்டுத் துண்டை வைத்து இழுத்துக் கொண்டு போவது உண்டு. அந்தக் கூட்டத்தில் மிகவும் சிறு குழந்தையாய் இருப்பவர்கள் ஓட்டைத் தகரங்களை "மேள"மாக உபயோகப்படுத்துவார்கள். "இந்துக்கள்" என்றும் "சைவர்கள்", "வைணவர்கள்" என்றும் சொல்லிக் கொள்ளும் எல்லோருடைய வீடுகளிலும் பெரும்பாலும் குழந்தைகள் இவ்வாறு விளையாடுவதுண்டு.


ஆனால், இப்போது பட்டணங்களிலுள்ள இந்துக் குழந்தைகள் இவ்வாறான விளையாட்டு விளையாடுவது கிடையாது. அவர்கள் பட்டண வாழ்க்கையில் அதிகமாய்க் காணப்படும் மோட்டார், ரயில் முதலியவைகள் மாதிரி வைத்து விளையாடுகிறார்கள்! ஏனெனில் கிராமத்துக் குழந்தைகளுக்குக் கடவுள் மேல் இருக்கும் அவ்வளவு "பக்தி" பட்டணத்துக் குழந்தைகளுக்கு இருக்கச் சந்தர்ப்பம் கிடையாதல்லவா? "சாமி" வைத்து விளையாடும் குழந்தைகள் பெரியோர்களாகிய நாம் செய்வதைப் பார்த்துத்தான் செய்கின்றன. ஆனாலும் அக்குழந்தைகள் விளையாடுவதை ஓரளவுதான் நாம் பொறுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்; பொறுத்துக் கொள்ளவும் முடிகிறது.


உதாரணமாக மிகவும் செல்லப் பிள்ளையாய் வளரும் ஒரு குழந்தையை
6-முதல் 8-அல்லது 10-வயது வரை "சாமி" வைத்து விளையாடுவதைப் பொறுத்துக் கொண்டிருப்போம். சாதாரணமாக 3-வயது முதல் 6-வயது வரையில் தான் இவ்வித விளையாட்டுக்களுக்கு மதிப்பும் இருக்கும். அதுவும்கூட ஓர் அளவு வரையில்தான். 7-வயது குழந்தை "சாமி" விளையாடுவதற்காக பள்ளிச் சம்பளத்திற்காக வைத்திருக்கும் பணத்தை எடுத்துக் கற்பூரமும், கலர் காகிதமும் வாங்கினால் கன்னத்தில் ஒரு அறை கொடுத்தும், காதைப் பிடித்து இழுத்து அப்புறம் விடுவதைப் பார்க்கிறோம். அல்லது 13-வயது பையன் "சாமி" விளையாட ஆரம்பிப்பதைக் கண்டோமானால், "அடடே, குட்டிச் சுவரே! அரைக் கழுதை வயதாகிறது. இன்னமும் சாமி வைத்து விடையாட வெட்கமில்லையா?" என்று கடுத்த முகத்தோடு கேட்கிறோம். அதையும் மீறிச் செய்தால் அக்குழந்தைகள் சிறு சிறைச்சாலை வாழ்க்கையைக்கூட அனுபவிக்க வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டு விடுகிறது. இச்சிறு அனுபவம் எல்லோருக்கும் தெரிந்தது தான்.


ஆனால் மேலே சொன்ன எல்லா விஷயங்களிலும் அக்குழந்தைகளே நம்மைத் திருப்பிக் கேட்குமாகில் நாம் என்ன சொல்லுவோம்? அவர்களை "அடே அதிகப் பிரசங்கி" என்பது தவிர உண்மையான பதில் ஏதாவது நம்மால் சொல்ல முடியுமா? என்பதை யோசித்துப்பாருங்கள்!


வருஷா வருஷம் நமது நாட்டில் நூற்றுக்கணக்கான கோயில்களும், தேர்களும் கட்டப்பட்டு ஆயிரக்கணக்கான உற்சவங்களும் நடைப்பெற்று வருகின்றன. ஒவ்வொரு திருவிழாவுக்கும் லட்சக்கணக்கான ஜனங்கள் போய்க் கொண்டே இருந்தால் இன்னும் சில வருஷங்களில் இந்தியாவினுடைய செல்வமெல்லாம் குட்டிச் சுவர்களிலும், குழவிக் கற்களிலும், குடை பீதாம் பரங்களிலும்தான் இருக்குமெ யொழிய ஜனங்களுக்குப் பிரயோஜனப்படக் கூடிய முறையில் ஒரு தம்பிடிகூட இருக்காது என்பது திண்ணம்! இன்னும் மதுரை, திருநெல்வேலி, திருவாரூர், சீரங்கம், திருச்செந்தூர், திருவானைக்காவல் முதலிய ஊர்களில் ஜனங்களுக்கு வீடுகட்டிக் கொள்ளக்கூட இடமில்லாதபடி சரிபாதி ஊரைக் கோயில் அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. உயிரில்லாச் சாமிகள், உயிருள்ள "சாமிகள்" தோசை, வடை, புளியோதரையை விழுங்கி விட்டு ஜட்கா வண்டிக் குதிரை புரளுவது மாதிரி நெளிந்து கொண்டு ஏப்பம் விட்டு மல்லாந்து கிடப்பதற்கு மாத்திரம் ஊரில் பாதியை அடைத்துக் கொண்டு கோயில் கட்டினால் நமது புத்திசாலித்தனத்தைக் கண்டு மேல் நாட்டுப் பெண்மணிகள் புஸ்தகம் எழுதாமல் வேறு என்ன செய்வார்கள்?


நமக்குக் குட்டிச் சுவர் மாதிரி 5-கழுதை வயதாயிற்றே யொழிய, "சாமி" விளையாட்டு மாத்திரம் போகவே இல்லை. திருப்பதி போகலாமா – திருச்செந்தூர் போகலாமா என்பதும், காசி போய் விட்டு ராமேஸ்வரம் போகலாமா அல்லது ராமமேஸ்வரம் போய்விட்டுக் காசிக்குப் போகலாமா என்பதும், அநுமார் வாகனத்துக்குத் தங்க மூலாம் பூசலாமா அல்லது தங்கத் தகட்டினாலேயே செய்து விடலாமா என்பதும், ஜம்புகேசவரருக்குப் பூச்சக் கரக்குடை செய்வதற்குப் 'பட்டு' விசேஷமா?, 'வெல்வெட்' விசேஷமா? என்பதும், 'மாரியம்மனுக்கு 'வெள்ளி'யில் கண்கவசம் செய்யலாமா, 'தங்கத்தில்' செய்யலாமா?, கல்யாண உற்சவம் வருஷத்துக்கு இரண்டு தடவை நடத்தலாமா? என்பதுமே பெரிய ஆராய்ச்சியாயிருக்கிறதே தவிர, நமது நித்திய வாழ்க்கைக்குச் சௌகரியமான ஏற்பாடுகளைச் செய்வதில் நமது புத்தியானது சிறு பிள்ளைகளைவிட ஆயிரமடங்கு கீழாகவே தான் இருக்கிறது. போன வருடம் நடந்த கல்யணம் என்ன ஆயிற்று? எந்தக் கோர்ட்டில் ரத்தாயிற்று? அல்லது ஓடிப் போயிற்றா? தம்பதிகளில் ஏதாவது ஒன்று செத்துப் போயிற்றா? என்று யோசிப்பதில்லை.


பள்ளிக்கூடத்துச் சம்பளத்தை யெடுத்துக் கற்பூரம் வாங்கி தன் "சாமி"க்குக் கொடுக்கும் பிள்ளையாண்டானுக்கும், ஆஸ்பத்திரி, கல்விச் சாலை, சுகாதாரம் முதலியவைகளுக்குப் பணமே இல்லாமலிருக்கும் போது பெரிய தொகையைச் செலவு செய்து "சாமி" விளையாட்டு விளையாடும் பெரியோர்களுக்கும் புத்தி சம்பந்தப்பட்ட மட்டில் ஏதேனும் வித்தியாசமிருக்கிறதா? என்பதை வாசகர்களே யோசித்துப் பார்க்கட்டும்.


இவ்வுலக வாழ்விற்கு அவசியமான கல்வியையும் அதன் பிறகு தெரிய வேண்டிய பல விஷயங்களையும் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய வயதில் "சாமி" வைத்து விளையாடுவதும், அதுவும் வீட்டுப் பணத்தைச் செலவழிப்பதும் அறிவீனமென்றும் அதைத் தடுக்காவிட்டால் பிள்ளையாண்டான் கெட்டுப் போவதோடு குடும்பத்துக்கும் கெடுதி உண்டாகும் என்றும் பெற்றோர்கள் சொல்லக் கடமைப்படடிருக்கிறார்கள்.


அதுபோலவே நமது உலக முன்னேற்றத்தில் ஈடுபடவும் நமது வாழ்க்கையை சீர்படுத்திக் கொள்ளவும் அதற்கு வேண்டிய முயற்சிகளைப் பல துறைகளிலும் செய்யவும் வேண்டிய காலத்தில், நமது பெரியோர்கள் "சாமி" வைத்து விளையாடுவதும், அதற்காக கோடிக்கணக்கான ரூபாய்களைச் செலவழிப்பதும், நமது மக்களைச் சோம்பேறிகளாக்கி விடுவதோடு, நமது நாட்டையும் பாழ்படுத்திவிடும் என்ற கவலையால்தான், நாமும் நமது பெரியேர்களுக்குப் புத்தி கூறவேண்டியது கடமையாகிறது.


பெற்றோருக்கு அடங்காப்பிள்ளை "சாமி" விளையாடிக் கொண்டே இருந்து வீணாய் போவதுண்டு. ஆனால் தைரியமுள்ள பெற்றோர் தமது பிள்ளையைக் கெடுக்க விரும்புவது இல்லை; அறைக்குள் கட்டிப்போட்டாவது அறிவு புகட்டுவது வழக்கம். அவ்வாறு, "அறிவியக்கத்தார்"களாகிய சுயமரியாதை இயக்கத்தார்களுக்கும் சந்தர்ப்பமும், சவுகரியமும் கிடைக்குமானால் மேற்கண்ட முறையைக் கையாண்டாவது நமது பக்தர்களுக்குப் புத்தி புகட்டாமல் இருக்கப் போவதில்லை. ஆனால் அதற்குள்ளாக நமது "பெரியோர்களும்," "பக்தர்களும்" நல்ல பிள்ளையாக ஆகிவிட வேண்டும் என்பதே நமது கோரிக்கை.


----------------------------08.11.1954- 'விடுதலை' இதழில் 'சித்திரபுத்திரன்' என்ற புனைப்பெயரில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரை

19.4.15

தாழ்த்தப்பட்டோருக்கான வீடுகள் ஊரின் நடுவே அமைத்திட வேண்டும்-பெரியார்



டாக்டர் அம்பேத்கர் பிறந்ததின விழாவில், டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர் களை நாம் பாராட்டுவது மட்டும் போதாது; அவரின் தொண்டினைப் பாராட்டவேண்டும். அவர் கொள்கை யினைப் பின் பற்றவேண்டும்.

டாக்டர் அம்பேத்கர் பேரறிஞர். செயற்கரிய செய்தவர். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு அவர் ஆற்றிய தொண்டு யாரும் செய்ய முடியாத தொண்டு ஆகும்.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுடைய எண் ணிக்கை எவ்வளவோ அத்துணை விகிதத்தில் கல்வி,  உத்தியோகப் பதவி களைப் பெற்றுத் தந்தவர் ஆவார்.

உண்மையை உண்மையாக எடுத்துச் சொல்லுவதில் அவருக்கு ஈடு யாரும் இல்லை. சிறந்த படிப்பாளி. தம் மனதில் பட்ட கருத்துகளைத் துணிந்து கூறி வந்தவர். எதிர்ப்புக்காகத் தம் கொள் கையில் இருந்து பின் வாங்காதவர்.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு எண்ணிக் கைக்குத் தகுந்தாற்போல சலுகைகள் கிடைத்தது அவரின் தொண்டு காரண மாக என்பதை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

இங்கு அரிஜன நல மாணவர் முன் னேற்றக் கழகம் என்று துவக்கியுள் ளார்கள்.

அதில் எனக்கு ஓர் அதிருப்தி என்ன வென்றால், அரிஜனம் என்ற பெயரை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது; காந்தி வைத்த பெயர் இது. அரிஜனம் என்றால் கடவுள் சாதி; விஷ்ணுவின் ஜனங்கள் என்று பெயர் வைத்தார்.

அதற்கு முன் உங்களுக்குச் சங்கர சாதி என்று பெயர் இருந்தது. அது சிவ னுக்குச் சம்பந்தம் உள்ளதாக இருப்பதால் காந்தி, விஷ்ணுவுக்குச் சம்பந்தம் இருக்க வேண்டும் என்று அரிஜனங்கள் என்று பெயர் வைத்தார்.


நாங்கள் தான் கண்டித்து எழுதி னோம். நீங்கள் தாழ்ந்தவர்கள் தாழ்த்தப் பட்ட மக்கள். உங்களைத் தாழ்த்தியது இந்த விஷ்ணு, சிவன் முதலிய கட வுள்கள் தான். எனவே, இந்தப் பெயரை ஏற்கக்கூடாது என்று எழுதினேன்.

இதனை ஒரு சமுதாய முன்னேற்ற ஸ்தாபனமாக வைத்துப் பாடுபட வேண் டும். இன்றைக்குச் சமுதாய முன்னேற் றத்துக்குப் பாடுபடுகின்றேன் என்று பலர் பல சங்கங்கள் வைத்து உள்ளார்கள். அதில் ஈடுபட்டு உள்ளவர்கள் தாங்கள் முன்னேறப் பார்க்கின்றார்களே ஒழிய, சமுதாய முன் னேற்றத்தில் அக்கறை அற்றவர்களாகவே இருக்கின்றார்கள்.

காரணம், அரசியலில் ஈடுபட்டவர் களாக இருக்கின்றதனால் ஓட்டுக்காக, பதவிக்காகக் காரியம் ஆற்றுகின்றவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.

எனவே, நீங்கள் அரிஜன மாணவர் நல முன்னேற்றக் கழகம் என்பதை விட்டு விட்டுத் தாழ்த்தப்பட்டோர் மாணவர் நலமுன்னேற்றக் கழகம் என்று வைத்துக் கொள்ளவேண்டும். இந்தப் பேர் கூட நான் முயற்சி பண்ணி வைத்தது.

அதற்கு முன்பு பின் தங்கிய வகுப்பார், தாழ்ந்த வகுப்பார் என்றுதான் இருந்தது. நான் தான் கூறினேன், எழுதினேன். எப்படிப் பின் தங்கிய வகுப்பார் என்ப வர்களைப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் என்று கூறப்படுகின்றதோ, அதுபோலத் தாழ்ந்த வகுப்பார்களைத் தாழ்த்தப்பட்டோர் என்று அழைக்கவேண்டும் என்று. நீங்களாகத் தாழ்ந்தவர்கள் அல்லவே. மேல் சாதிக்காரர் களால் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் ஆக்கப்பட் டவர்கள்தானே, ஆகவே தாழ்த்தப்பட் டோர் என்றே நீங்கள் போடவேண்டுமே ஒழிய அரிசனங்கள் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது.

உங்களைத் தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக - இழிமக்களாக ஆக்கியது கடவுள் காரண மாகத்தானே! நாங்கள் கடவுளின் ஜனங்கள் என்பதை ஒத்துக் கொண்டு  நான் ஏன் இழிமகன், தாழ்த்தப்பட்ட மகன் என்று கேட்டால் என்ன நியாயம்?

இன்றைக்குத் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு உதவி செய்வதாகக் கூறிக் கொண்டு, அரசாங்கம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வீடுகள் கட்டித் தருகின்றேன் என்று கூறி ஊருக்கு வெளியே, ஒதுக்குப் புறத்தில் வீடுகள் கட்டிக் கொடுக்கின்றார்கள்.

முன்பு ஊருக்கு வெளியே சேரியில் குடி இருக்கின்றதற்கும் இதற்கும் என்ன வித்தி யாசம். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களைப் புதிய சேரியில் தனியாகக் குடி ஏற்றுவதாகத் தானே ஆகின்றது.

அரசாங்கம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வீட்டு வசதி செய்து கொடுக்க வேண்டும். மற்ற மக்களோடு கலந்து வாழச் செய்ய வேண்டும்.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களாகிய நீங்கள் குடிசை வீட்டில் குடி இருந்தாலும் ஊருக்கு நடுவில் இருப்பதையே பெரிதாகக் கருத வேண்டுமே ஒழிய, ஊருக்கு  வெளியே கட்டிக் கொடுக்கக் கூடிய வீட்டினை ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடாது.

காரணம், இந்த முறை மேலும் உங்களை ஒதுக்கி வைக்கத்தானே உதவுகின்றது.

தோழர்களே, இன்றைக்கும் தாழ்த்தப் பட்ட மக்களுக்குத் தமிழகத்தில் கூட தீண் டாமை, தொல்லைகள் முற்றிலும் இல்லை என்று கூறமுடியாது.

தொல்லைகள், கொடுமைகள் நடந்து கொண்டு தான் வருகின்றன.

பார்ப்பான் மட்டும் அல்லவே; பார்ப் பனர் அல்லாத மக்களும் கூட முட்டாள் தனமாகத் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்குச் சில இடங்களில் கொடுமை இழைக்கின்றார்கள்.

முட்டாள்தனமாக இப்படிச் செய்கின் றார்கள். பார்ப்பான் அவனைச் சூத்திரன் என்றால் நான் எப்படி சூத்திரன் என்று கேட்கின்றவன், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை மட்டும் எப்படித் தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்று கூறமுடியும்? தாழ்த்தப்பட்ட  மக்கள் படித்துவிட்டு வெள்ளையும், சள்ளையுமாக வெளியே போவதைப் பார்த்து ஆத்திரப்படுவது முட்டாள்தனம் ஆகும்.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களும் ஒற்றுமையாக இருக்கவேண்டும்.

உங்களுக்குக் கடவுள் நம்பிக்கையோ, மத நம்பிக்கையோ இருக்கக்கூடாது. உங்களை இந்தத் தாழ்ந்த நிலைக்கு ஆக்கியது இந்துக் கடவுளும், மதமும் தான் என்பதை உணர வேண்டும்.

நீங்கள் உங்கள் அறிவையே பிரதான மாக நம்ப வேண்டும். உங்களை ஈடேற் றுவது உங்கள் அறிவே தவிர கடவுளும், மதமும் அல்ல.

உங்கள் முன்னேற்றத்திற்காக அரசாங் கம் பல நல்ல காரியங்களைச் செய்து வருகிறது. இவற்றை முழுமையும் பயன் படுத்திக் கொண்டு முன்னுக்கு வர வேண்டும். இந்த அரசாங்கமானபடியால் இதன் ஆட்சிக் காலத்திலேயே  நீங்கள் வளர்ச்சி அடைந்தால் தான் உண்டு. மற்றவர் ஆட்சியில் இந்த அளவு உங்களுக்குச் சலுகை கிடைக்காது.

மேல்சாதி என்று கருதிக் கொண்டு இருக்கின்ற பார்ப்பனர் அல்லாத மக்களுக் கும் கூறுவேன். நீங்களும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களையும் மனிதர்கள் நம் இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள் என்று  கருதவேண்டும். அவர்களிடம் அன்பாக இருக்கவேண்டும். அவர்கள்  முன்னேற உதவி செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு இருக்கிற சாதி இழிவு மட்டும் அல்ல, உங்களுக்கும் இருக்கின்ற சாதி இழிவும் ஒழியும். சாதிகள் அற்ற சமுதாயம் ஏற்படவும் வழி பிறக்கும்.

------------------------------------------------------23.6.1972 அன்று நொய்யலில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய 
சொற்பொழிவு "விடுதலை",  3.7.1972)


Read more: http://www.viduthalai.in/page-2/100004.html#ixzz3XlUIygAT

18.4.15

பெண்ணுரிமைக்குப் பேரிகை கொட்டுவது யார்? பெரியார் இயக்கமா? காவிக் கூட்டமா?

பெண்ணுரிமைக்குப் பேரிகை கொட்டுவது யார்?


பெரியார் இயக்கமா? காவிக் கூட்டமா?


தாலி பெண்களுக்கு வேலியா என்று கேட்டோம். ஆண்கள் ஒழுக்கம் இல்லாத நாட்டில் பெண்களின் பாதுகாப்பை எந்தப் பெட்டியில் பூட்டி வைப்பது?

வேடிக்கை என்னவென்றால் இந்த வக்கிரப் புத்தி ஆண்கள்தான் பெண் களைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதாகக் காட்டிக் கொள்கிறார்கள்.

தாலி பெண்ணுக்கு வேலி என்று சொல் வதும் இந்த வெட்கங் கெட்டதுகள்தான்.


இந்துத்துவாவைத் தூக்கிச் சுமப்பதாகக் காட்டிக் கொள்ளும் இந்துத்துவா சக்திகள் தாலிபற்றி நாம் கொண்டிருக்கும் கருத்துக்கு எதிரானவர்களாக இருந்து தொலையட்டும்.

அதே நேரத்தில் பெண்களை இழிவுப் படுத்துவதிலும், மானிடத்தில் ஒரு கூறு  பெண் என்பதை ஒப்புக் கொள்ளாததிலும் இந்து மதத்தை அடித்துக் கொள்வதில் வேறு எந்த சக்தி - அமைப்பு இருக்கிறது - இந்த உலகில்? சொல்லட்டுமே பார்க்கலாம் என்று சவால் விட்டுக் கூடக் கேட்க முடியும்.

இந்து மதத்தின் பொக்கிஷம் என்று தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு அலைகிறார்களே - பிரதமர் மோடி வெளி நாட்டுக்குச் செல்லும் போதெல்லாம் தவறாமல் எடுத்துச் சென்று அந்நாட்டு ஆட்சித் தலைவர்களுக்கெல்லாம் மறக்காத முத்திரைப் பரிசாகக் கொடுத்து மகிழ்கிறாரே - அந்தக் கீதை என்ற நூல் பெண்களைப் பற்றி என்ன கூறுகிறது?

பெண்களும், வைஸ்யர்களும், சூத்திரர் களும் பாவ யோனியிலிருந்து பிறந்த வர்கள் (Born out of Womb of Sin) (அத்தியாயம் 9 சுலோகம் 32)

பெண்களை இவ்வளவு கேவலமாகக் கொச்சைப்படுத்தும் கீதையை ஏற்றிப் போற்றுபவர்தாம் - பெண்களுக்கு வக் காலத்து வாங்கிப் பேசுவதாக நடிக்கிறார்கள்; பெண்களுக்கு புனிதம் தாலி என்று போலிக் கண்ணீர் வடிக்கின்றனர்.

மனுவின் வாக்கு வேதவாக்கு என்கி றார்களே - மனு ஸ்மிருதிக்கு முரண்பட்ட ஸ்மிருதிகள் ஏதேனு முளதேல் அவை பிரமாணமாகா.


மனுர்வையத் கிஞ்சி தவத் பேஷஜம்


மனுவின் வாக்கு நோயாளிக்கு மருந்து போல மனிதனுக்கு இதத்தைக் கொடுக்கும். அதனால் சிரேஷ்டமான பிரமாணமாம்!
அப்படிப்பட்ட மனுதர்ம சாஸ்திரம் பெண்களைப்பற்றி என்ன கூறுகிறது?


படுக்கை, ஆசனம், அலங்காரம், காமம், பொய், துரோகச் சிந்தை இவற்றினை மாதர் பொருட்டே மனுவானவர் கற்பித்தார். (மனுதர்மம் அத்தியாயம் 9 - சுலோகம் 17).

கணவன் துராசாரம் உள்ளவனாக இருந்தாலும், அந்நிய ஸ்திரீ லோலனா யிருந்தாலும், நற்குணம் இல்லாதவனாக இருந்தாலும், பதிவிரதையான ஸ்திரி யானவள், அவனைத் தெய்வத்தைப் போல் பூஜிக்க வேண்டியது. (மனுதர்மம் அத்தியாயம் 5 - சுலோகம் 154).

பால்யத்தில் தகப்பன்யௌவனத்தில் கணவன் ஆக்ஞையிலும், கணவன் இறந்த பின்பு பிள்ளைகள் ஆக்ஞையிலும் இருக்க வேண்டியதல் லாமல் ஸ்திரீகள் தன் சுவாதீனமாக ஒரு போதும் இருக்கக் கூடாது (மனு அத்தியாயம் - 5 சுலோகம் - 148) பெண்களையும், பிரா மணர் அல்லாதாரையும் கொல்லுதல் பாதக மாகாது. (மனுஅத்தியாயம் 11 சுலோகம் 65).

ஸ்திரி விபசாரஞ் செய்கிறதினால் உலகத்தில் நிந்திக்கப்படுகிறதுமல்லாமல், இறந்தபின் குள்ள நரியாகவும், பிறந்து வெண்குட்டம் முதலிய கர்ம வியாதி யையும் அனுபவிக்கிறாள் (மனு 5 - சுலோகம் 164).

மாதர் ஆடவரிடத்தில் அழகையும், பருவத்தையும், விரும்பாமலே ஆண் தன்மையை மாத்திரம் முக்கியமானதாக எண்ணி அவர்களைப் புணருகிறார்கள். (மனு அத்தியாயம் - 5 சுலோகம் - 14)


இது போன்று அலை அலையாகச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.
இந்த மனுதர்ம சாஸ்திரத்தைப்பற்றிதான் திருவாளர் சோ ராமசாமி விழுந்து விழுந்து எழுதிப் பாராட்டுகிறார்.


பெண்களைப் பிறப்பிலேயே கேவலப் படுத்தும் இந்த மனுதர்ம சாஸ்திர நூலைத் தான் 1981 டிசம்பரில் பூனாவில் நடைபெற்ற ஆர்.எஸ்.எஸ். ஊர்வலத்தில் அலங்கரித்து எடுத்துச் சென்றனர். (Economical And Political Weekly Dated 6.3.1982)

அன்றைக்கு ஏதோ எழுதி விட்டார்கள் என்று அலட்சியமாகவும் தள்ளிவிட முடியாது. ஆர்.எஸ்.எஸின் இன்றைய தலைவர் திருவாளர் மோகன் பகவத் என்ன சொல்லுகிறார்?


2014 நவம்பர் 14இல்  இந்தூரில் என்ன பேசினார்?


இன்று பெண்கள் அதிகம் கல்வி கற்க ஆரம்பித்து விட்டனர். திருமணத்தின்போது கணவன் மனைவி இருவரின் கல்வியும் சரி சமமாக இருந்து விடுகிறது. சில வேளைகளில் கணவனைவிட மனைவி அதிகம் படித்தவளாக இருக்கிறாள் அல்லது திருமணத்திற்குப் பிறகு படித்துப் பட்டம் பெற்று விடுகிறார்கள்.

சிலர் கணவனைவிட உயர் பதவிக்குச் சென்று விடுகிறார்கள். வருமானமும் கணவனைவிட அதிகம் வரத் துவங்கி விட்டது. இந்த இடத்தில் கணவனின் மன நிலைக்கு ஏற்ப நடக்காத சூழல் மனை விக்கு ஏற்பட்டு விடும். இங்கே ஈகோ தோன்றி விடுகிறது. இந்த ஈகோதான் இந்தியாவில் தற்போது நடக்கும் அதிக மான விவாகரத்திற்குக் காரணமாக அமைந்து விடுகிறது.


மனைவி என்பவள் கணவனின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதை மட்டுமே தலையாய கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும். வீட்டைக் கவனிக்க வேண்டும். கணவரின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். கணவனுக்கு இன்பம் தர வேண்டும். இது பெண்ணின் கடமை. இந்தக் கடமையிலிருந்து பெண் விலகி விட்டால், அவள் தேவையில்லை அவர்களுக்கான ஒப்பந்தம் முடிந்து விட்டது.

விலக்கிவிட வேண்டும். கணவனின் தேவையை நிறைவேற்றாத மனைவியை உடன் வைத்திருப்பதால் கணவனுக்கு என்ன பலன்? ஆகையால் திருமண காண்டி ராக்டை முடித்து விட வேண்டும் என்று ஆர்.எஸ்.எஸ். தலைவர் பேசினாரே! -
இந்த இந்துத்துவக் கூட்டம் தான் பெண்களின் தாலியைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறது.


ஆணும், பெண்ணும் சமம் என்கிறோம்; பெண் திருமணம் ஆனதற்கு அடையாளம் தாலி என்றால், ஆணுக்கும் அந்த அடையாளம் வேண்டும் என்கிறோம். ஆணுக்கு இன்பம் கொடுப்பது மட்டுமே தான் பெண்ணின் வேலை என்று கருதுகிற கூட்டம் இந்த ஆண் - பெண் சமத்துவக் கோட் பாட்டை எப்படித்தான் ஏற்றுக் கொள்ளும்?

அதனால்தான் ஆணுக்கு அடிமை பெண் என்பதற்கான லைசென்சாகக் கட்டப்படுகிற தாலியை அகற்றுகிறோம் என்கிற போது வெடிகுண்டுகளைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்து தாக்க முன் வருகிறார்கள் என்றால் அதற்குக் காரணம் இந்த ஆர்.எஸ்.எஸின் சிந்தனையே - கோட்பாடே!

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதியாக இருந்த ரெங்கநாத் மிஸ்ரா என்ற பார்ப்பனர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?

Women should go back to their homes and not think of competing with men on everything. since the lady is more capable of building the home, what is necessary that there must be a switch over from office to home.

பெண்கள் வீட்டு வேலைகளை நிருவாகம் செய்வதில் திறமை உள்ளவர்கள். ஆதலால் அவர்கள் அரசு அலுவல்கள் பணிகளிலிருந்து விடுபட்டு அவரவர்கள் வீட்டுக்குச் சென்று அந்தப் பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும். எதற்கெடுத்தாலும் ஆண்களோடு போட்டிப் போடும் மனோபாவத்தைக் கைவிட வேண்டும்.

(8.11.1996 அன்று பிரம்மகுமாரிகள் மாநாட்டில் உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி ரெங்கநாத் மிஸ்ரா உரையிலிருந்து)

இந்த நீதிபதி காஞ்சி சங்கர மடத்திற்கு வருகிறார் என்றவுடன் திராவிடர் கழகம் கறுப்புக் கொடி காட்ட திரண்ட போது, காஞ்சி மடம் வருகையைத் தவிர்த்து விட்டார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பெண்கள் என்றால் ஆண்கள் கிள்ளும் சிறுகீரை என்ற மனப்பான்மைதான் இந்துத் துவா கூட்டத்திற்கு.

பார்ப்பன திருமண முறையை மாற்றி அமைக்க சட்டம் கொண்டு வந்த போதெல்லாம் பாலகங்காதர திலகர் எம்.கே. ஆச்சாரியா, சத்தியமூர்த்தி அய்யர் போன்ற பார்ப்பனர்கள் பூமிக்கும் ஆகாயத்துக்கும் தாவிக் குதித்தார்களே.
வெள்ளையர் ஆட்சியில் அதற்கான சட்டமுன் வரைவு 1891 சனவரியில் கொண்டு வரப்பட்டது.


சுயராஜ்யம் எமது பிறப்புரிமை என்ற சுத்த சுயம் பிரகாச கோஷத்தைக் கொடுத்தவர் என்று கொக்கரிக்கிறார்களே அந்தப் பால கங்காதர திலகர் தான் மீசையை முறுக்கி விட்டு முழக்கம் போட் டவர்.

இந்து மதத்தின் கோட்பாடுகளில் கை வைக்க வெள்ளைக்காரர்களுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது என்று கூறவில் லையா?

திருமண வயது 12 அன்று அந்த சட்டமுன் வடிவு கூறியது. பருவம் அடையுமுன் பெண்ணிடம் உடலுறவு கொள்ளக் கூடாது என்றும் கூறியது அந்தச் சட்டம். அதனை எதிர்த்துதான் அந்த முண்டாசு மீசைக்காரர் முண்டாதட்டி எகிறினார். ஆர்.எஸ்.எஸின் முன்னோர் இவர் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டால், பெண்ணுரிமைக்காகக் குரல் கொடுக்கும் கழகத்தின்மீது மோதிப் பார்க்கும் இந்துத்துவா கூட்டத்தின் தாத்பரியம் என்னவென்பது புரியும்.

பூப்படையாத பெண்களுக்குத் திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்று பராசர் கூறுகிறார். பூப்படைவதற்குப் பின்னரே திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்று  உங்கள் சட்டம் சொல்லுகிறது. சட்டத்தை எதிர்த்து சிறைக்குச் சென்றாலும் செல்லுவோமே தவிர - சாஸ்திரத்தை எதிர்த்து ரௌரவாதி நரகத்திற்குச் செல்ல மாட்டோம் என்று சொன்னவர் எம்.கே. ஆச்சாரியா என்ற பார்ப்பனர்.

இந்த எதிர்ப்புச் சாக்கடைகளையெல் லாம் புறங் கண்டு ஹரிபிலாஸ் சாரதா என்ற ஆங்கிலேய அம்மையார் பெண்களுக்குத் திருமணம் வயதை உயர்த்தும் சட்டத்தை நிறைவேற்றக் காரணமாக இருந்தார் (1929 செப்டம்பர் 28).

கணவன் மரணம் அடைந்தால் அவனோடு அவன் மனைவியையும் கட்டி வைத்து எரித்த சதி என்ற உடன்கட்டை ஏறுதலை ஒழித்ததும்கூட கிறிஸ்தவனான வெள்ளைக்காரன் ஆட்சியில்தான்.

அன்றைக்குப் பார்ப்பனர்கள் சல்லடம் கட்டி எதிர்த்ததோடு நிற்கவில்லை;   லோகக் குருக்கள் (?) கூட கோவணத்தை இறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டு கூச்சல் போடுபவர் தானே.

மகா பெரியவர் என்று மண்டைக் காயக் கூச்சல் போடுவார்களோ அந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் (மறைந்த) சந்திரசேகரேந் திர சரஸ்வதி என்ன எழுதி இருக்கிறார்?

ஆஞ்சநேயரின் வாலில் நெருப்பு ஸீதையின் பதி வர்த்யத்தால் (சக்தியால்) அவரைப் பாதிக்காமலேயே இருந்தது. குமாரில பட்டர் உமிக்காந்தல் அக்னியில் கருகினபோது, எதிரே நின்று (சங்கர) ஆச் சாரியாளின் ஸாந்நித்யத்தால் அவருக்கு உஷ்ணமே தெரியாமல் ஜில்லென்று இருந்தது. அநேக பதி விரதைகளுக்கு அவர்களுடைய பதி பக்தியினாலேயே சிதாக்னி சந்தனமாக இருந்திருக்கிறது! அவர்கள் கட்டியிருந்த புடவை அத்தனை அக்னியிலும் எரியாமலே இருக்குமாம். அதை எடுத்துப் பூஜை பண்ணுவதுண்டு.

(தெய்வத்தின் குரல் இரண்டாம் பகுதி, பக்கம் 967, 968).

இவ்வாறு கணவன் இறந்தால் மனைவியை உடன் வைத்துக் கொளுத்தும் கொடுமைக்கு வக்காலத்து வாங்கியுள்ளார் காஞ்சிபுரம் சங்கராச்சாரியார் சந்திரசேக ரேந்திர சரஸ்வதி.

தர்ம சாஸ்திரங்களில் சதியைப் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. ஆனால், நமது சமூகங்கள் சிலவற்றில் இப்படிப் பழக்கம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. எவ்வாறா யினும் இந்தப் பழக்கத்திற்குக் கண்டனம் தெரிவிக்க நான் விரும்பவில்லை. அது குறித்து மக்களும் கவனித்துக் கொள் வார்கள்.

கூறுபவர் காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி (தி வீக் 1987, அக்டோபர் 17).

இந்தக் கூட்டம்தான் இந்துத்துவாவின் முகத்திரையைக் கிழித்து பெண்கள் போர்க் கொடி தூக்கும் கழகத்தைப் பார்த்து அரசு அதிகாரத்தை நீட்டிக் கனைத்துப் பார்க்கிறது.

வெகு தூரத்திற்குக்கூடப் போக வேண் டாம். இன்றைக்கு 28 ஆண்டுகளுக்குமுன் பிஜேபி ஆண்ட ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் என்ன நடந்தது? ரூப்கன்வர் என்ற பெண்மணி உடன்கட்டை என்ற பெயரில் கணவனோடு எரித்துச் சாம்பல் ஆக்கப் படவில்லையா? (1987 செப்டம்பர் 4).

நெருப்பின் கோர நாக்குகளால் அந்தப் பெண் துடிதுடித்துக் கதறியபோது போலீஸ்காரர்கள் அந்தக் கொடிய காட்சியைக் கண்டு கன்னத்தில் போட்டுக் கொண்டார்களே! இதுதான் இந்த அர்த்த முள்ள இந்து மதத்தின் மனிதாபிமானம்!

பாழும் சங்கராச்சாரியார் பார்ப்பனர் கூறு கிறார். உடன்கட்டை ஏறும் பெண்மணி களுக்கு அந்த நெருப்புச் சுடாதாம்? சந்தன மாக மணக்குமாம்? இந்தக் கல்நெஞ்ச காவி வேடதாரிகளை என்னவென்று நினைப்பது!

பெண்களை இப்படியெல்லாம் இழிவு படுத்தும் இந்த இந்துத்துவவாதிகள் பெண் களின் உரிமைகளைக் காலில் போட்டு மிதிக்கும் இந்தக் கா(லி)விகள் பெண்களைப் போகப் பொருளாக மாத்திரம் பார்க்கும் மன்மதக்காரர்கள்.

பிறப்பின் அடிப்படையிலேயே பெண் களைச் சந்தேகத்துக்கு உரியவர்கள் என்று உறுமும் ஓநாய் மனிதர்கள் தாம் ஆணுக்கு நிகர் சமம்

பெண்கள்; ஆணுக்குரிய உரிமைகள் அத்தனையும் பெண்ணுக்கும் வேண்டும் என்று குரல் கொடுக்கிற அதற்காகவே களத்தில் நிற்கிற, போராடுகிற கழகத்தைப் பார்த்துச்  சேற்றைவாரி இறைக் கிறார்கள்.

பெண்ணுரிமைத் தளையை நீக்கினால் பெண்ணின் பெருமை போய்விடும் என்று தலைகீழாக மாற்றிப் பிரச்சாரம் செய் கிறார்கள்.


காலத்தால் கிழடு தட்டிப் போன இந்தக் குப்பைகளைச் சீண்ட எந்தப் பெண்ணும் தயாராக இல்லை.


கல்வி, கற்று சொந்தக் காலில் நிற்கும் துணிவு பெற்ற எம் பெண்கள் பெரியார் என்னும் பெருந் துணை கொண்டு உரிமைப் பேரிகை கொட்டத் தயாராகி விட்டார்கள்.

நாட்டுக் குண்டுகளைத் தூக்கிக் கொண்டு அலையும் காவிகளை நாட்டு மக்கள் அறிவார்கள் அல்லது அறியச் செய்யும் கருஞ்சட்டைப் பட்டாளம்.

காலம் மாறி விட்டது அதன் ஓட்டத்திற்கு ஈடு கொடுக்க முடியாத கிழட்டுச் சிந்தனைகள் கதறட்டும்! கதறட்டும்!!
புரட்சிப் பெரியார் தோள்பற்றிப் புறப்படுவர் புதுப் புறநானூற்றுப் பெண்கள்.

வெற்றி நமதே -

வாழ்க பெரியார்!



-----------------------------------------மின்சாரம் அவர்கள் 18-04-2015 “விடுதலை” ஞாயிறுமலரில் எழுதிய கட்டுரை